АҚШ Әскери-теңіз күштерінің зейнеткерлікке шығарылған әуе кемесі «Китти Хок»

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қызметтен шығарылған әуе тасымалдаушысы

USS Kitty Hawk (CV 63), бұрынғы CVA 63, – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің супертасымалдаушысы. Ол Солтүстік Каролина штатындағы Китти Хок қаласының атымен аталған екінші әскери кеме. Китти Хок үш кемеден бірінші болып қолданысқа енгізілді және соңғысы қызметтен шығарылды. Китти Хок кемесі 1956 жылдың 27 желтоқсанында Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясы, Камден, Нью-Джерсиде салынды. Кеме 1960 жылдың 21 мамырында қорғаныс министрі Нил МакЭлройдың әйелі Камилла Ф. МакЭлройдың демеушілігімен суға жіберілді. Kitty Hawk суға құрғақ докқа су құйып жіберілді; оның үлкен салмағы және Делавэр өзенінің арғы жағындағы Филадельфия жағалауына тию қаупі болғандықтан, дәстүрлі сырғанау әдісінен бас тартылды. Кеме 1961 жылдың 29 сәуірінде Филадельфияда, капитан Уильям Ф. Бринглдің басқаруымен қолданысқа енгізілді. 1998 жылдың 30 қыркүйегінде Independence кемесінің қызметтен шығарылуымен Kitty Hawk, саяхат кемесі Конституциядан кейін екінші ең ұзақ қызмет еткен АҚШ әскери кемесі болды (2012 жылы Enterprise одан өтті; бұл екі әуе тасымалдаушысы бірінші Әскери-теңіз жалауын көтерген үш кемеден екісі болды). Он жыл бойы Китти Хок Жапонияның Йокосука қаласындағы Йокосука Әскери-теңіз базасындағы алдыңғы қатардағы әуе тасымалдаушысы болды. 2008 жылдың қазан айында оның орнын Джордж Вашингтон кемесі басты. Китти Хок АҚШ-қа оралды және 2009 жылдың 31 қаңтарында қызметтен босату рәсімін өткізді. Ол ресми түрде 2009 жылдың 12 мамырында 48 жыл қызметтен кейін қызметтен шығарылды. Китти Хок кемесінің орнын Джордж Буш кемесі басты. 2017 жылдың 20 қазанында ол Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды және бірнеше күннен кейін бөлшектеп таратуға белгіленді. 2022 жылдың 15 қаңтарында Китти Хок Пьюджет-Саунд Әскери кеме құрылысы кешенінен Техас штатының Браунсвилл қаласына сүйретіліп әкетілді, ол жерге 2022 жылдың 31 мамырында жетті.

1961 жылдан 1964 жылға дейін

Батыс Атлантикада сынақтан өткеннен кейін, «Китти Хок» 1961 жылғы 11 тамызда Норфолк, Вирджиниядағы Әскери-теңіз базасынан шықты. Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласындағы қысқа тоқталысынан соң, ол Бразилия Әскери-теңіз күштерінің хатшысын бес бразилиялық эсминецпен теңіздегі жаттығулар кезінде демонстрация үшін қабылдады. 13 қазанда Чилидің Вальпараисо қаласына жетіп, екі күннен кейін Перуге бет бұрды. 20 қазанда Кальяоға жетіп, Перу Президентімен кездесті. Сан-Диегода 18 қарашада Әскери-теңіз операцияларының бастығы адмирал Джордж У. Андерсон Генри Б. Уилсон мен «Блюбэк» суастына қарсы демонстрацияларын, «Топека» зымыралық көрсетілімін және «Китти Хок» әуе көрсетілімдерін көру үшін палубаға қонды. «Китти Хок» 1961 жылғы 23 қарашада Сан-Франциско Әскери-теңіз кеме құрастырушы зауытына жөндеуге кірді. Сан-Диегодан кейін, ол 1962 жылғы 13 қыркүйекте Сан-Францискодан шықты. «Китти Хок» 1962 жылғы 7 қазанда АҚШ-тың жетінші флотына қосылды. Филиппин Республикасының Әуе күнінің авиашоуына қатысқаннан кейін, «Китти Хок» 1962 жылғы 30 қарашада Манила портынан шығып, 3 желтоқсанда АҚШ Тынық мұхиты флотының Бас қолбасшысы адмирал Гарри Д. Фелтті қазіргі заманғы теңіз қаруларын көрсетуге шақырды. Кеме желтоқсан айының басында Гонконгқа сапар шекті және Жапонияға оралды, 1963 жылғы 2 қаңтарда Йокосукаға жетті. Авианосецтер дивизиясының командирімен бірлесіп, «Китти Хок» 1963 жылғы қаңтар және ақпан айларында бірнеше жаттығулар өткізді. 1963 жылғы 4 қаңтарда «Шекертейл» операциясы аясында «Китти Хок» және тағы үш шабуыл авианосеці Окинава әуе қорғаныс командованиесіне қарсы жаттығу шабуылдарын жүргізді. 1963 жылғы 27 қаңтардан 2 ақпанға дейін «Picture Window III» бағдарламасында «сыртқы ұшақтар» Солтүстік Жапония аймағында ұсталды және визуалды түрде анықталды. 2011 жылы жарияланған кеме құжаттары ұлтын көрсетпесе де, аталған «сыртқы ұшақтар» КСРО-ның Шығыс алыс әскери округінің немесе КСРО Әскери-теңіз авиациясының ұшақтары болған болуы мүмкін. 1963 жылғы 16-19 ақпан аралығында «Қызыл дөңгелек» жаттығуы Оңтүстік Жапония аймағында, сондай-ақ Авианосецтер дивизиясының командирінің басшылығымен өткізілді. Оның мақсаты – әуе және су асты шабуылдарына қарсы қорғаныспен қамтамасыз ете отырып, АҚШ-тың жетінші флотының конвенциялық және ядролық соғыс жүргізу қабілетін арттыру болды. Сондай-ақ, ол «HUK [Hunter Killer] тобының» екі CVA міндеттік тобын қорғау қабілетін бағалауды көздеді. Бұл жаттығулар кезінде кеме Кобе, Беппу және Ивакуни қалаларын аралап, 1963 жылғы 2 сәуірде Сан-Диегоға оралды. 1963 жылғы 6 маусымда президент Джон Ф. Кеннеди жоғары азаматтық және әскери басшылармен бірге Калифорния жағалауында авианосецтік міндеттік топтың қару-жарақ көрсетілімін көру үшін «Китти Хок» кемесіне өтті. «Китти Хок» кемесінен міндеттік топқа сөз сөйлеген президент Кеннеди, теңізді бақылау өткендей, қауіпсіздік, бейбітшілік және соңғы жеңіс дегенді білдіретінін айтты. Кейін ол «Constellation» кемесінде осындай көрсетілімді көрген президент және Чан Кай-Шек ханымға былай деп жазды: «Китти Хокке келгенімде сіздер де маған сияқты бейбітшілік пен соғысқа зор күш беретін осы қуатты кемелер мен олардың еріп жүретін кемелері әлемнің барлық бөліктеріндегі алыстағы халықтардың бостандығын сақтауға көмектеседі деп үміттенемін». VF 114 эскадрильясына тағайындалған F 4B Phantom II ұшағы, тіркеу нөмірі 401, 1963 жылғы 17 тамызда кеменің 16000-шы қонуын жасады. 1968 жылғы қарашадан 1969 жылғы маусымға дейін «Китти Хок» бір айға Сан-Диегоға оралды, содан кейін 1969 жылғы қыркүйекте Пьюгет-Саунд кеме құрастырушы зауытына құрғақ докқа кірді. 1972 жылғы 12 қазанда Вьетнам соғысы кезінде «Китти Хок» Тонкин шығанағындағы өзінің орнына бағыт алғанда 200-ден астам теңізші қатысқан нәсілдік тәртіпсіздіктер болды. Бұл оқиғада 50-ге жуық теңізші жарақат алды. Бұл оқиға нәсілдік зорлық-зомбылықты басқа АҚШ Әскери-теңіз кемелеріне, мысалы, «USS Constellation» авианосеціне және «USS Hassayampa» жабдықтау кемесіне таратты. Экипаж арасындағы шиеленіс Конгресс теңіз күштеріндегі тәртіпті тексеруге әкелді.

Following shakedown in the Western Atlantic, Kitty Hawk departed Naval Station Norfolk, Norfolk, Virginia on 11 August 1961. After a brief stop at Rio de Janeiro, Brazil, where she embarked the Secretary of the Brazilian Navy for a demonstration during an exercise at sea with five Brazilian destroyers, the attack carrier rounded Cape Horn on 1 October. She steamed into Valparaíso, Chile, on 13 October and then sailed two days later for Peru, arriving in Callao on 20 October where she entertained the President of Peru. At San Diego, Admiral George W. Anderson, Chief of Naval Operations, landed on her deck 18 November to witness antisubmarine demonstrations by Henry B. Wilson and Blueback, a Terrier missile demonstration by Topeka and air demonstrations by Kitty Hawk. Kitty Hawk entered San Francisco Naval Shipyard on 23 November 1961 for alterations. Following operations out of San Diego, she sailed from San Francisco on 13 September 1962. Kitty Hawk joined the United States Seventh Fleet on 7 October 1962, relieving Midway as the flagship. After participating in the Philippine Republic Aviation Week Air Show, Kitty Hawk steamed out of Manila Harbor on 30 November 1962 and welcomed Admiral Harry D. Felt, Commander in Chief, United States Pacific Fleet, for a demonstration of modern naval weapons on 3 December. The ship visited Hong Kong early in December and returned to Japan, arriving at Yokosuka on 2 January 1963. In conjunction with Commander, Carrier Division Seven, Kitty Hawk carried out several exercises in January and February 1963. On 4 January 1963, Operation Checkertail saw Kitty Hawk and three other attack aircraft carriers launch practice airstrikes against the Okinawa Air Defense Command. From 27 January – 2 February 1963, 'Picture Window III' saw 'foreign aircraft' intercepted and visually identified in the Northern Japan area. Though the official ship's papers released in 2011 do not identify the nationality, the 'foreign aircraft' in question were likely from the Soviet Far Eastern Military District or Soviet Naval Aviation. From 16–19 February 1963, Exercise 'Red Wheel' was conducted around Southern Japan also under the direction of Commander, Carrier Division Seven. It aimed to improve the United States Seventh Fleet's ability to conduct conventional and nuclear warfare while maintaining defense against air and submarine attack. It also aimed to evaluate the capability of 'the HUK [Hunter Killer] Group' to protect two CVA Task Groups. During these exercises, the ship visited Kobe, Beppu, and Iwakuni before returning to San Diego on 2 April 1963. On 6 June 1963, President John F. Kennedy, with top civilian and military leaders, boarded Kitty Hawk to witness a carrier task force weapons demonstration off the California coast. Addressing the men of the task group from Kitty Hawk, President Kennedy told them that, as in the past, control of the seas still means security, peace, and ultimate victory. He later wrote to president and Madame Chiang Kai shek who had witnessed a similar demonstration onboard Constellation: "I hope you were impressed as I was, on my visit to Kitty Hawk, with the great force for peace or war, which these mighty carriers and their accompanying escorts provide, helping to preserve the freedom of distant nations in all parts of the world." An F 4B Phantom II, aircraft no.401, while assigned to VF 114, made the ship's 16,000th trap on 17 August 1963. After a deployment from November 1968 to June 1969, Kitty Hawk returned to San Diego for a month and then went to Puget Sound shipyard in September 1969 for dry dock. On 12 October 1972 during the Vietnam War, Kitty Hawk was en route to her station in the Gulf of Tonkin when a race riot involving more than 200 sailors broke out. Nearly 50 sailors were injured in this widely publicized incident. This incident spread racial violence to other US Navy ships, such as the aircraft carrier USS Constellation and the replenishment ship USS Hassayampa. Tensions among the crews resulted in a Congressional inquiry into discipline in the Navy.

1973 жылдан 1977 жылға дейін

1973 жылдың қаңтар және шілде аралығында «Китти Хок» Сан-Диегодан Сан-Францискоға базалық портын ауыстырды. «Китти Хок» 1973 жылдың 14 қаңтарында құрғақ докқа кірді. Кемені шабуылдық (CVA) кемеден көп мақсатты (CV) кемеге айналдыру жұмыстары басталды. «CV» белгісі «Китти Хок» енді тек шабуылдық кеме емес екенін, сонымен қатар су астына қарсы күрес те маңызды рөлге ие болатынын көрсетті. «Китти Хок» Тынық мұхиты флотының «CV» белгісін алған алғашқы кемесі болды. Айналдыру жұмыстарына он жаңа тікұшақтарды калибрлеу станцияларын қосу, сонар/сонобуй оқу және талдау орталығын және оған байланысты жабдықтарды орнату, сондай-ақ кеменің жұмыс процедураларының көп бөлігін өзгерту кірді. Айналдыру кезінде жабдықтар мен кеңістіктің маңызды өзгерістерінің бірі – CIC аймағында Су астына қарсы классификация және талдау орталығының (ASCAC) құрылуы болды. ASCAC 11-ші авиалық топқа қарасты су астына қарсы ұшақтармен тығыз байланыста жұмыс істеді. Инженерлік бөлімнің қозғалтқыш қондырғысында айлақ кезеңде маңызды өзгерістер болды. Әскери-теңіз күштерінің Standard Oil (қара май) отын жүйесі толығымен Әскери-теңіз күштерінің дистилляциялық отынына ауыстырылды. Ұшқыштар бөлімі ұшу палубасына бірнеше маңызды өзгерістер енгізді, соның ішінде реактивті жарылыс дефлекторларын (JBD) кеңейту және «Китти Хок» келесі рейс үшін қабылдауы тиіс жаңа Grumman F-14 Tomcat-ті басқару үшін қуатты катапульттарды орнату. JBD#1-ді кеңейту №1 ұшақ лифтін қайта жобалауды талап етті, бұл «Китти Хок» сол кездегі ангар палубасынан ұшу палубасына 6° бұрышпен иіліп тұратын ұшақ лифтісі бар жалғыз кеме болды. «Китти Хок» 1973 жылдың 28 сәуірінде құрғақ доктан шықты, ал келесі күні, 12 жасқа толған күні, ол Көп мақсатты ұшақ тасымалдаушы (CV) деп аталды. «Китти Хок» жүйелеріне қажетті жаңартулар мен өзгерістерден кейін ол Сан-Францискодағы Хантерс-Пойнт әскери кеме құрылыс кешенінен «теңіз сынағын» бастау үшін кетіп, экипаж демалуы үшін Перл-Харборда үш күндік қысқа тоқталым жасады. Содан кейін ол Оңтүстік Қытай теңізіне бет алды. Алайда, 1973 жылдың 11 желтоқсанында №1 машина бөлімінде кеме отын жүйесіне профилактикалық жөндеу жүргізіліп жатқанда, JP5 реактивті отынының отын беру түтіктерінің бірінде фланец тығыздағышы бұзылды. Реактивті отын шашырап, буландырылып, тұтанды, және кемеге 38 сағатқа жуық бас штабқа шақыру жарияланды. Қалың қара түтінге байланысты экипажға өртті бақылауға алып, түтін сейілгенге дейін ұшу палубасына көтерілуге бұйрық берілді. Өрт кезінде кемедегі төрт қозғалтқыш жүйесінің екеуі, содан кейін үшеуі сөндірілуге тиіс болғандықтан, «Китти Хок» сол жаққа қарай 7 градусқа ие болды. Нәтижесінде, көптеген ұшақтар кеменің тепе-теңдігін сақтау үшін оң жаққа жылжытылды, содан кейін өрт толығымен сөндіріліп, екі қозғалтқыш жүйесі қалпына келтірілді. Содан кейін «Китти Хок» Филиппинге қарай бет алды, онда кемеге келтірілген залал бағаланып, жөндеу жұмыстары аяқталғанша Субик шығанағында тоқтады, бірақ портқа жету үшін үш күн күтуге тура келді. Өртте алты теңізші қаза тапты: FR Майкл Деверич, FR Линн Шамберс, FR Кевин Джонсон, FA Алан Шампин, Самуэль Карденас және FA Джозеф Тулипана. Отыз төрт теңізші түтін жұтқаннан және бірнеше жеңіл жарақаттардан емделді, ал бір теңізші білезігін сындырды. Өртте қаза тапқандардың денелерін олардың бөлімдерінің өкілдері жерлеуге алып барды. 1974 жылдың 10 қаңтарында алты экипаж мүшесінің өліміне байланысты, 1-авиалық топтың командирі және «Китти Хок» кемесіндегі аға офицер Дональд С. Дэвис тергеу тапсырды. Алғашқы есептерде өрттен қаза тапқан алты адамның біріне кінәлі деп танылса да, Теңіз күштері департаменті, Жетінші флоттың қолбасшысы тергеуді аяқтағаннан кейін, тергеу барысында себептерге қатысты бірнеше пікірлер айтылды, оның ішінде, бірақ олармен шектелмеген, капитан Кеннет Л. Шугартқа (USN) жолданған төртінші мақтау. 1974 жылғы 10 қаңтардағы тергеу есебінің 3-бөлімі 3-тармағында былай делінген: «Өрт сөндіруші оқушы Кевин В. Джонсонның (қаза тапқан) су өткізбейтін жабын жинағындағы ақаулы тығынды ауыстыруы тергеуші офицердің сөзімен, дұрыс шешім қабылдамауы және дұрыс емес техникалық қызмет көрсетуді білдірді». Сонымен қатар, «Өрт сөндіруші оқушы Джонсон өз міндеттерін орындауда абайсыздық танытты». Алайда, тергеуші офицердің пікірінше, осы жағдайда, мұнда көрсетілген техникалық қызмет көрсету кемшіліктері кінәлі емес, жай ғана абайсыздық болып табылады». 1973 жылдың 11 желтоқсанында машина бөліміне тағайындалған FA Карденас, Шампин және Тулипана, сондай-ақ FR Деверич, Шамберс және Джонсон сияқты барлық алты теңізшінің жасаған күш-жігерін ескере отырып, «әкімшілік тәртіппен олардың барлығына өртпен күресуде көрсеткен батылдығы үшін Әскери-теңіз күштері мен теңіз жаяу әскерлерінің медалі берілді». «Китти Хок» 1970 жылдардың ортасында Батыс Тынық мұхитында көптеген рейс жасап, 1973 және 1975 жылдары RIMPAC сияқты көптеген жаттығуларға қатысты. «Китти Хок» 1976 жылдың 8 наурызында Сан-Диегодан шығып, 1976 жылдың 12 наурызында Вашингтон штатының Бреммертон қаласындағы Puget Sound Naval Shipyard құрғақ докқа кірді, 100 миллион долларлық күрделі жөндеу жұмыстарын бастады, ол 12 айдан астам уақытқа жоспарланған. Бұл жөндеу «Китти Хок» F-14 және S-3A «Viking» ұшақтарымен толық CV теңізді бақылау режимінде жұмыс істеуіне мүмкіндік берді. Бұл екі ұшаққа арналған сақтау, қару-жарақ тасымалдау және техникалық қызмет көрсету орындарын қосуды қамтыды. Жұмыс пакетіне сондай-ақ ұшақ корпустарын жөндеуге арналған тиімдірек орындар және жердегі қолдау жабдықтарын жөндеу орталығы, сондай-ақ S-3 үшін авиониканы қолдау мүмкіндігі кірді. Кеме сондай-ақ Terrier Surface to Air зымырандық жүйесін NATO Sea Sparrow жүйесімен алмастырды және жаңа, үлкенірек әуе шабуылына қарсы қаруларды тасымалдау және сақтау мүмкіндігін арттыру үшін лифттерді және қару-жарақ қоймаларын өзгертті. «Китти Хок» жөндеу жұмыстарын 1977 жылдың наурыз айында аяқтады және 1977 жылдың 1 сәуірінде кемежайдан Сан-Диегоға қайтып келді. Алты айлық рейс алдындағы жұмыстардан кейін «Китти Хок» 1977 жылдың 25 қазанында тағы бір Батыс Тынық мұхиты рейсіне NAS North Island-дан шықты және 1978 жылдың 15 мамырында оралды.

From January through July 1973, Kitty Hawk changed home ports from San Diego to San Francisco. Kitty Hawk moved into dry dock on 14 January 1973. Work began to convert the ship from an attack (CVA) to a multi mission carrier (CV). The "CV" designation indicated that Kitty Hawk was no longer strictly an attack carrier, in that anti submarine warfare would also become a major role. Kitty Hawk became the first Pacific Fleet carrier to carry the multi purpose "CV" designation. The conversion consisted of adding ten new helicopter calibrating stations, installing sonar/sonobuoy readout and analysis center and associated equipment, and changing a large portion of the ship's operating procedures. One of the significant equipment/space changes in the conversion was the addition of the Anti Submarine Classification and Analysis Center (ASCAC) in the CIC area. ASCAC worked in close conjunction with the anti submarine warfare aircraft assigned aboard Carrier Air Wing 11. The Engineering Department underwent a significant change in its propulsion plant during the yard period. The Navy Standard Oil (black oil) fuel system was completely converted to Navy Distillate Fuel. The Air Department added several significant changes to the flight deck, including enlarging the jet blast deflectors (JBD) and installing more powerful catapults to handle the new Grumman F 14 Tomcat, which Kitty Hawk was due to receive for its next deployment. Enlarging JBD#1 meant the No. 1 Aircraft Elevator had to be redesigned, making Kitty Hawk the only carrier at the time having an aircraft elevator that tracked from the hangar deck to the flight deck angling out 6°. Kitty Hawk moved out of dry dock on 28 April 1973, and the next day, on her 12th birthday, she was named a Multi Purpose Aircraft Carrier (CV). After much needed upgrades and modifications to Kitty Hawks systems, she departed Hunters Point navy shipyards in San Francisco to begin "sea trial" exercises and then made a short three day layover in Pearl Harbor for some crew R&R. She then departed for the South China Sea. However, while en route, during routine maintenance to the ship's fuel oil systems in the No. 1 machinery room on 11 December 1973, a flange gasket failed in one of the fuel transfer tubes of JP5 jet fuel that pass through Number 1 engine room. Jet fuel was sprayed, atomized, and ignited, and the ship went to General Quarters for nearly 38 hours. Due to the massive amounts of thick black smoke, the crew was ordered topside to the flight deck until the fire could be controlled and the smoke cleared. Because two and then three of the ship's four propulsion systems had to be shut down during the fire, Kitty Hawk began to list about 7 degrees portside. As a result, many of the aircraft were moved starboard to balance the ship until the fire was finally brought under control and two propulsion systems restored. Kitty Hawk then headed toward the Philippines, where she ported in Subic Bay until the ship's damage could be assessed, and repairs could be made, but there would be three days of waiting before reaching port. Six enlisted sailors died in the fire: FR Michael Deverich, FR Linn Schambers, FR Kevin Johnson, FA Alan Champine, Samuel Cardenas, and FA Joseph Tulipana. Thirty four sailors were treated for smoke inhalation and several minor injuries, and one sailor for a broken wrist reported. The bodies of those men who died in the fire were escorted home by members of their respective Divisions for burial. As a result of the deaths of the six crew members, on 10 January 1974, an investigation was ordered by Rear Admiral Donald C. Davis, Commander of Carrier Group 1 and Senior Officer onboard Kitty Hawk designated as his flagship. Although initial reports lay blame to one of the six men who perished in the tragic fire, upon conclusion of the investigation filed by the Department of the Navy, Commander Seventh Fleet, several opinions on causes were noted within the investigation, which included but were not limited to the Fourth Endorsement on Captain Kenneth L. Shugart, USN. The investigative report of 10 January 1974, section 3, paragraph 3 stated, "The replacement of the defective gasket in the strainer cover assembly by Fireman Apprentice Kevin W. Johnson (deceased) reflected, in the words of the investigating officer, poor judgment and unsound maintenance practices." Further, "Fireman Apprentice Johnson was therefore negligent in the performance of his duties." However, in consonance with the investigating officer, the opinion is expressed that under the circumstances, the maintenance deficiencies noted herein constitute simple, rather than culpable, negligence." In light of the efforts made by all six navy personnel, FA Cardenas, Champine and Tulipana, and FR Deverich, Schambers and Johnson assigned to the machinery room on 11 December 1973, who all died during the suppression efforts, "It has administratively been determined each were posthumously awarded the Navy and Marine Corps Medal for their heroic devotion to duty in fighting the fire which is the subject of this investigative report." Kitty Hawk stayed busy throughout the mid 1970s with numerous deployments to the Western Pacific and involvement in a large number of exercises, including RIMPAC in 1973 and 1975. Kitty Hawk departed San Diego on 8 March 1976, and on 12 March entered dry dock at Puget Sound Naval Shipyard in Bremerton, Washington, to commence a US$100 million complex overhaul, scheduled to last just more than 12 months. This overhaul configured Kitty Hawk to operate with the F 14 and S 3A "Viking" aircraft in a total CV sea control mode. This included adding spaces for storage, ordnance handling, and maintenance facilities for the two aircraft. Also included in the work package were more efficient work areas for airframes and a repair facility for ground support equipment, and the addition of avionics support capability for the S 3. The ship also replaced the Terrier Surface to Air missile system with the NATO Sea Sparrow system and added elevators and modified weapons magazines to provide an increased capability for handling and stowing the newer, larger air launched weapons. Kitty Hawk completed the overhaul in March 1977 and departed the shipyard on 1 April of that year to return to San Diego. After a six month pre deployment workup, Kitty Hawk departed NAS North Island 25 October 1977 for another Western Pacific Ocean deployment and returned 15 May 1978.

1979 жылдан 1998 жылға дейін

1979 жылғы мамыр айында кеме Батыс Тынық мұхитындағы кезекті әскери қызметке жіберілді. Оның міндеттеріне Вьетнам Социалистік Республикасынан қашып бара жатқан шағын қайықтардағы босқындарға көмек көрсету үшін іздеу-құтқару операциялары кірді. Сол кезде «Китти Хок» Корея Республикасының президенті Пак Чун Хидің қазасынан кейін Корея жағалауында төтенше жағдайға дайындық көрсетті. Бұдан кейін Ирандағы кешірілген дипломаттар дағдарысы кезінде Солтүстік Араб теңізіндегі төтенше жағдайларды қолдау үшін әскери қызмет мерзімі екі жарым айға ұзартылды. Аймақтағы іс-қимылдары үшін «Китти Хок» және CVW 15 әскери-теңіз экспедициялық медалімен марапатталды. «Китти Хок» 1980 жылғы «Соңғы санау» фильмінде «Нимицтің» орнына эпизодтық рөлде түсірілді. Батыс Тынық мұхитындағы әскери қызметінен оралған «Китти Хок» Перл-Харборға кіретін сәтте түсірілді, кеме экипажы USS Arizona ескерткішінің басынан өте қалғанда рельстерге тізілді. (Фильм түсірілген кезде «Нимиц» әлі де Атлант мұхитының флотында, Тынық мұхитының флотындағы авианосец емес еді.) «Китти Хок» 1980 жылдың ақпан айының соңында Сан-Диегоға оралды және «Ең лайықты бөлімше» медалімен, сондай-ақ Тынық мұхиты флотының үздік авианосеці ретінде «Тынық мұхитының соғыс тиімділігі» «E» сыйлығымен марапатталды. 1981 жылдың сәуірінде «Китти Хок» Сан-Диегодан шығып, Батыс Тынық мұхитына он үшінші рет жол тартты. Сапардан оралғаннан кейін экипажға Оңтүстік Қытай теңізінде вьетнамдық босқындарды құтқарғаны үшін әскери-теңіз экспедициялық медалі мен гуманитарлық қызмет медалі табысталды. 1982 жылдың қаңтар айында «Китти Хок» тағы бір жылдық жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін Брементонға оралды. 2-ші авиациялық қанатпен жан-жақты жаңартудан және қарқынды жаттығулардан кейін «Китти Хок» 1984 жылы «Браво» ұрыс тобының флагманы ретінде теңізге шықты. Осы сапарда «Китти Хок» 99 779 км-ден астам қашықтықты жүріп өтті және 60 күннен астам уақыт бойы Араб теңізінің солтүстігіндегі «Гонзо станциясында» тұрды. 1984 жылдың наурыз айында «Китти Хок» Жапон теңізінде «Командалық рух» жаттығуларына қатысты. Кеңес Одағының K 314 «Виктор» класты ядролық шабуылдық су асты кемесі ұрыс тобын бақылады. 1984 жылдың 21 наурызында Жапон теңізіндегі жаттығудың соңында K 314 «Китти Хок» алдында пайда болды, уақыт 22:05, «Китти Хок» үшін тым қараңғы және тым жақын болды. Апат кезінде «Китти Хок» бірнеше ондаған ядролық қаруды алып жүретін болса, K 314 екі ядролық торпеда алып жүретін болды деп есептеледі. Осыдан кейін «Китти Хок» су астына қарсы қару ретінде қарастырылды және оның аралында көпірдің жанында қызыл су асты кемесі салынды, бірақ Солтүстік арал Сан-Диего, Калифорнияға оралғаннан кейін оны алып тастауға бұйрық берілді. «Китти Хок» жөндеуге Филиппиннің Субик шығанағындағы АҚШ әскери-теңіз базасына жіберілді. K-314 винттерінің бір бөлігі «Китти Хок» корпусына кіріп кетті, сондай-ақ су асты кемесінің қапталымен сыпырылған кеңестік эхожабық жабынының бөліктері де болды. Бұл АҚШ әскери-теңіз күштері үшін «кездейсоқ» барлау жеңісіне әкелді. Кеме 1984 жылдың 1 тамызында Сан-Диегоға оралды. Жеті айдан кейін «Китти Хок» тағы бір «E» сыйлығын алды. 1985 жылдың шілдесінде «Китти Хок» және CVW 9 тағы да «Браво» ұрыс тобының флагманы ретінде теңізге шықты. «Китти Хок» және CVW 9 бірігіп, операциялар стандартын белгіледі, екінші рет қазасыз сапарды аяқтады. 1985 жылдың тамызында People Magazine журналында «Китти Хок» зымырандары мен реактивті ұшақтардың бөлшектері заңсыз түрде Иранға әкелінгені туралы мақала жарияланды, ол кезде ол жау ел деп есептелді, бұл туралы «Китти Хок» офицері Роберт В. Джексон мәлімдеді. Кейіннен ФБР осы контрабандалық схемаға қатысы бар жеті күдікті ұстады, бұл оқиға кейін Иран-Контра даусы деп аталды. CVW 9 экипаждары 18 000 сағаттан астам ұшу уақытын және 7 300 сәтті қонуды тіркеді. Сонымен қатар, «Китти Хок» өзінің катапульдаларын және ұстап тұру жабдығын 100 пайыздық қолжетімділікпен сақтап тұрды. 1986 жылы ұшу алдындағы жаттығулар кезінде бір әуеші ұшақпен соқтығысып, қаза тапты. «Китти Хок» 1987 жылдың 3 қаңтарында Сан-Диегодан қоштасты, кеме 25 жыл бойы бас портынан шығып, алты айлық әлемді аралауға аттанды. Әлемді аралау барысында «Китти Хок» және CVW 9 үшінші рет қауіпсіз сапарды жүзеге асырып, қауіпсіздікке деген бейілділігін көрсетті. «Китти Хок» Үнді мұхитында 106 күн қатарынан тұрды және қайтадан әскери-теңіз экспедициялық медалімен және Құрметке лайық бөлімше мақтау қағазымен марапатталды. Әлемдік сапар 3 шілдеде Филадельфия әскери кеме жасау зауытында аяқталды. Алты айдан кейін «Китти Хок» қызмет мерзімін ұзарту бағдарламасын (SLEP) бастады. «Китти Хок» 1990 жылдың 2 тамызында кемежайдан шықты. Жөндеу жұмыстары кеменің қызмет ету мерзімін 20 жылға ұзартуға мүмкіндік берді. Ұшақтарды орташа жөндеу бөлімі де осы сапар үшін АҚШ Тынық мұхиты флотының үздік бөлімшесі ретінде «Қара «E»» сыйлығын алды. CVW 15 палубасына оралғаннан кейін «Китти Хок» 1991 жылдың 11 желтоқсанында Оңтүстік Американың «мүйісін» айналып, Сан-Диегоға, бастапқы портына екінші рет жол тартты, Аргентина Әскери-теңіз авиациясымен «Gringo Gaucho» жаттығуларын өткізіп, сапар барысында Мар-дель-Платаға сапар жасады. 1992 жылдың 1 тамызында «Китти Хок» Тынық мұхиты әскери-теңіз күштерінің «дайын кемесі» ретінде тағайындалды. Кеме 5-ші крейсер-эсминец тобының командирі, 17-ші эсминец эскадрильясының командирі және CVW 15 үш айлық дайындықтан өткеннен кейін 1992 жылдың 3 қарашасында Батыс Тынық мұхитына жол тартты. Сапар барысында «Китти Хок» Сомали жағалауында тоғыз күн өткізіп, АҚШ теңізшілері мен «Operation Restore Hope» операциясына қатысқан коалициялық күштерге көмек көрсетті. Біріккен Ұлттар Ұйымының санкцияларын Ирактың бұзуы күшейгеніне жауап ретінде кеме 1992 жылдың 27 желтоқсанында Персия шығанағына асықты. Және 17 күннен кейін «Китти Хок» Оңтүстік Ирактағы белгіленген нысаналарға қарсы бірлескен коалициялық шабуылға жетекшілік етті. «Китти Хок» 1994 жылдың 24 маусымында 17-ші сапарына шықты, алыс Шығыстағы жағдайдың шиеленіскен кезінде, әсіресе Солтүстік Кореяға қатысты, аймақтағы тұрақтандырушы күш ретінде қызмет ету үшін. Бұл VA 52 үшін A-6E SWIP Intruder ұшағындағы соңғы сапар болды. Сапар барысында авианосец ең алғашқы су астына қарсы іздеуді Han класты және Oscar II класты су асты кемелеріне қарсы жүргізді (Oscar II кластың K 442 болғандығы мүмкін). PLA Әскери-теңіз күштерінің Han класты су асты кемесін іздеу кезінде АҚШ пен ҚХР арасында қақтығыс туып, бірнеше PLAAF истребитель ұшақтары «Китти Хок» S-3 Viking су астына қарсы ұшағына жақын ұшып өтті. Ақырында екі тарап та шегінді. 1995 жылы «Китти Хок» CVW 11 әуе қанатын қабылдады, бұл бір F-14 эскадрильясы және үш F/A-18 эскадрильясына өтуді білдірді. «Китти Хок» 1996 жылдың қазанында CVW 11 әуе қанатымен 18-ші сапарына шықты. Алты айлық сапар барысында кеме Персия шығанағы мен Батыс Тынық мұхитындағы порттарды аралады. Авианосец Тасманияның Хобарт қаласына сирек сапар жасады, сондай-ақ Бахрейннің Манама қаласына тоқтаған екінші авианосец болды. 2001 жылдың қазанында «Китти Хок» Солтүстік Араб теңізіне «Operation Enduring Freedom» операциясының басында жол тартты. Кеме 160-шы арнайы операциялық авиациялық полкі үшін алдыңғы база ретінде қызмет етті, төмендетілген әуе қанатымен. 2002 жылдың сәуірінде «Китти Хок» жоспарланған көктемгі жаттығуларға қатысты. Гуам портына кірумен қатар, көктемгі жаттығулар Сингапур мен Гонконг порттарына сапарларды қамтыды, онда экипаж «Китти Хок» 41 жылдығын тойлады. 2002 жылдың күзінде «Китти Хок» Батыс Тынық мұхитында жаттығулар жүргізіп жатты. «Китти Хок» және оның ұрыс тобы Жапон суларындағы AnnualEx 14G жаттығуларын жүргізу үшін АҚШ Әскери-әуе күштерінің бөлімшелерімен және Жапонның өзіне қызмет ететін теңіз күштерінің элементтерімен бірікті. Кейіннен кеме мен экипажы Гонконг портына сапар жасады. 2002 жылдың 11 қыркүйегінде барлық АҚШ теңіз кемелеріне бірінші теңіз жалауын көтеруге бұйрық берілді. Кеме 23 қаңтарда қайтадан Йокосукадан шықты...

In May 1979, the ship teamed up with Carrier Air Wing 15 (CVW 15) for another Western Pacific deployment. Her duties included search and assistance operations to aid refugees in small boats fleeing the Socialist Republic of Vietnam. During that deployment, Kitty Hawk also offered contingency support off the coast of Korea following the assassination of Republic of Korea President Park Chung Hee. The deployment was then extended 2 1/2 months to support contingency operations in the North Arabian Sea during the Iran hostage crisis. For their actions in the region, Kitty Hawk and CVW 15 were awarded the Navy Expeditionary Medal. Kitty Hawk had a cameo appearance in the 1980 movie The Final Countdown, standing in for Nimitz. On her way home from her Western Pacific deployment, Kitty Hawk was filmed entering Pearl Harbor with the crew manning the rails as the ship passed the USS Arizona Memorial. (At the time of the filming, Nimitz was still an Atlantic Fleet, vice Pacific Fleet, aircraft carrier.) Kitty Hawk returned to San Diego in late February 1980 and was also awarded the Meritorious Unit Commendation and the Naval Air Force Pacific Battle Efficiency "E" Award as the best carrier in the Pacific Fleet. In April 1981, Kitty Hawk left San Diego for her thirteenth deployment to the Western Pacific. Following the cruise, the crew was awarded the Navy Expeditionary Medal and the Humanitarian Service Medal for the rescue of Vietnamese refugees in the South China Sea. In January 1982, Kitty Hawk returned to Bremerton for another year long overhaul. Following the comprehensive upgrade and a vigorous training period with Carrier Air Wing 2, Kitty Hawk deployed in 1984 as the flagship for Battle Group Bravo. Kitty Hawk logged more than 62000 mile (99779 km) on this deployment and remained at "Station Gonzo" in the north Arabian Sea for more than 60 consecutive days. In March 1984, Kitty Hawk participated in "Team Spirit" exercises in the Sea of Japan. The Soviet Victor class nuclear attack submarine K 314 shadowed the task group. On 21 March 1984, at the end of the Sea of Japan part of the exercise, K 314 surfaced directly in front of Kitty Hawk, time was 22:05, too dark and far too close for Kitty Hawk to see and avoid the resulting collision, with minor damage to the aircraft carrier, and significant damage to the Soviet submarine. At the time of the accident, Kitty Hawk is estimated to have carried several dozen nuclear weapons, and K 314 probably carried two nuclear torpedoes. Kitty Hawk was thereafter considered the first antisubmarine carrier weapon and a red submarine was painted on her island near the bridge but was ordered removed upon return to home port North Island San Diego, CA. Kitty Hawk went to the U. S. Naval Base at Subic Bay in the Philippines for repairs. A piece of one of K 314s propellers was embedded in Kitty Hawks bow, as were some chunks of the Soviet anechoic coating, from scraping along the side of the submarine. The result was an "accidental" intelligence coup for the U. S. Navy. The ship returned to San Diego on 1 August 1984. Seven months later, Kitty Hawk was awarded another Battle Efficiency "E" Award. In July 1985, Kitty Hawk and CVW 9 deployed again as flagship for Battle Group Bravo. Kitty Hawk and CVW 9 combined to set a standard for operations, completing their second consecutive fatality free deployment. In August 1985, People Magazine printed an article stating that Kitty Hawk's missiles and jet parts were illegally smuggled into Iran, at that time considered a hostile nation, as revealed by Kitty Hawk's Petty Officer Robert W Jackson. Later, the FBI arrested seven suspects involved in this smuggling scheme, an event related to what was later known as the Iran Contra scandal. CVW 9 crews logged more than 18,000 flight hours and 7,300 arrested landings. At the same time Kitty Hawk maintained her catapults and arresting gear at 100 percent availability. In 1986, during pre cruise exercises, one Airman was killed during flight operations when he was struck by an aircraft while checking "elongs" during a launch. Kitty Hawk bid farewell to San Diego on 3 January 1987, as the ship departed her home port of 25 years and set out on a six month world cruise. During the circumnavigation, Kitty Hawk and CVW 9 again showed their commitment to safety by conducting a third fatality free deployment. Kitty Hawk spent 106 consecutive days on station in the Indian Ocean and was again awarded the Navy Expeditionary Medal and the Meritorious Unit Commendation for its service. The world cruise ended at the Philadelphia Naval Shipyard on 3 July. Six months later, Kitty Hawk began a Service Life Extension Program (SLEP) overhaul. Kitty Hawk emerged from the yards on 2 August 1990. The overhaul was estimated to have added 20 years of service to the ship. The Aircraft Intermediate Maintenance Department was also awarded the Air Forces, US Pacific Fleet Departmental Excellence Award, the Black "E" for this deployment. With the return of CVW 15 to its decks, Kitty Hawk began its second deployment around "the Horn" of South America to her original home port of San Diego on 11 December 1991, performing Gringo Gaucho with the Argentine Naval Aviation and paying a visit to Mar del Plata during the transit. On 1 August 1992, Kitty Hawk was appointed as Naval Air Force Pacific's "ready carrier." The ship embarked Commander, Cruiser Destroyer Group 5; Commander, Destroyer Squadron 17 and CVW 15 for three months of work ups before deploying to the Western Pacific on 3 November 1992. While on deployment, Kitty Hawk spent nine days off the coast of Somalia supporting U. S. Marines and coalition forces involved in Operation Restore Hope. In response to increasing Iraqi violations of United Nations sanctions, the ship rushed to the Persian Gulf on 27 December 1992. Just 17 days later, Kitty Hawk led a joint coalition offensive strike against designated targets in southern Iraq. Kitty Hawk set sail on her 17th deployment 24 June 1994, to provide a stabilizing influence operating in the Western Pacific during a time of great tension in the Far East, particularly concerning North Korea. This would be the last cruise for VA 52 flying the A 6E SWIP Intruder. During the cruise, the Carrier led the first ASW persecution of both the Han Class and Oscar II Class Submarine(Most likely the Oscar II was K 442). During the ASW hunt of the Han Class Submarine of the PLA Navy, a standoff ensued between the United States and PRC leading to several PLAAF fighter aircraft flying near Kitty Hawk's S 3 Viking ASW aircraft from VS 37. Eventually, both sides backed down. In 1995, Kitty Hawk embarked airwing transitioned to CVW 11, marking a change to a single F 14 squadron, and 3 F/A 18 squadrons. Kitty Hawk began her 18th deployment, this time with CVW 11, in October 1996. During the six month underway period, the ship visited ports in the Persian Gulf and Western Pacific. The carrier made a rare visit to Hobart, Tasmania as well as being only the second carrier to ever stop in Manama, Bahrain. In October 2001, Kitty Hawk deployed to the North Arabian Sea for the beginning of Operation Enduring Freedom. The ship served as an afloat forward staging base for the 160th Special Operations Aviation Regiment, with a reduced air wing. In April 2002, Kitty Hawk was underway for her scheduled spring training. Along with a Guam port call, the spring underway included port visits to Singapore and Hong Kong, where the crew celebrated Kitty Hawks 41st birthday. In the fall of 2002, Kitty Hawk was training in the Western Pacific. Kitty Hawk and her battle group combined with U. S. Air Force units and elements of the Japan Maritime Self Defense Force to conduct AnnualEx 14G in the waters surrounding Japan. Later, the ship and her crew made a port visit to Hong Kong. On 11 September 2002, all US Navy ships were ordered to fly the First Navy Jack. The ship once again departed Yokosuka on 23 January 2003 for a routine training mission, but a short time later, orders were received to transit to the U. S. Central Command area of responsibility to support the Global War on Terrorism and to prepare for future contingencies. Kitty Hawk was soon involved in Operations Southern Watch and Iraqi Freedom in the North Persian Gulf. Although the cruise was originally intended to be short, the ship served 110 continuous days at sea. Kitty Hawk returned to Yokosuka on 6 May 2003, immediately entering an extensive drydock period, or drydocking ship's restricted availability (DSRA), that lasted until October of that year. In 2005 Kitty Hawk participated in the inaugural edititon of Exercise Talisman Saber. In October 2006, Kitty Hawk and her escort warships were undergoing exercises near Okinawa, and a Chinese Song class submarine shadowed the group then surfaced within 5 mile (8 km) of the group on 26 October 2006. It was considered to be quite rare for Chinese subs to operate that far from their home ports on the mainland, though with this incident that may be changing. Reports claim that the submarine had been undetected until it surfaced. In 2009, Timothy J. Keating, commander of the United States Pacific Command, commented on the issue, stating that the carrier was "in a very relaxed posture. If there were some heightened state of tension, we would, believe me, we would not let them get that close." On 11 January 2007, Kitty Hawk entered a scheduled period of maintenance in Yokosuka, her place being taken by Ronald Reagan which made an unscheduled deployment three weeks later. This refit is "smaller than the one the ship completed [in 2006]", which took six months. On 5 July 2007, Kitty Hawk pulled in at Sydney, Australia, for six days of shore leave after participating in Exercise Talisman Sabre. On 21 September 2007, Kitty Hawk pulled into Yokosuka, Japan, after a four month summer deployment. In November 2007, Kitty Hawk and other US Navy ships participated in the joint military exercise Malabar, in the Bay of Bengal. Other nations that took part were Australia, Japan, Singapore and host nation India. Later that month, Kitty Hawk was scheduled to dock at Hong Kong for Thanksgiving. However, China denied entry to Kitty Hawk and the rest of her carrier group. China then reversed its position based on humanitarian grounds but by that time, Kitty Hawk was too far away to dock in time for the holiday. The cause of the Chinese refusal remains unclear. Kitty Hawk was deployed off the coast of China along with two other ships during the Taiwan election on 20 March 2008. After the elections, she entered Hong Kong for the last time. On 28 May 2008, Kitty Hawk departed Japan for the last time, to be replaced in Japan by George Washington. However, during George Washingtons transit of the Pacific Coast of South America en route to the planned turnover with Kitty Hawk in Hawaii, a major fire broke out that led to Washington diverting to San Diego for repairs. This led to the US Navy retaining Kitty Hawk in Hawaii to take part in the RIMPAC 2008 exercises in June and July. On 7 August 2008, Kitty Hawk arrived at NAS North Island.

Зейнеткерлік

2005 жылдың 1 желтоқсанында АҚШ Әскери-теңіз күштері Джордж Вашингтонның 2008 жылы Китти Хоуктің орнына Жапониядағы алдыңғы қатардағы әуе кемесі болып орналасатынын, сондай-ақ алдыңғы қатардағы 5-ші әуе кемесі қанатының қабылдаушы кемесінің міндеттерін де атқаратынын хабарлады. 2007 жылдың наурызында Әскери-теңіз күштері Джон Ф. Кеннедиді қызметтен босатуға жауапты капитан Тодд Зекчинге Китти Хоуктің қызметтен босатуын бақылау тапсырылғанын мәлімдеді. Китти Хок 2008 жылдың 28 мамырында Йокосукадан шығып, қызметтен босату процесін бастады. Бірақ 22 мамырда болған өрт Джордж Вашингтонға ауыр зақым келтірді, нәтижесінде кеме жөндеуге Сан-Диегоға жіберілді. Китти Хок Джордж Вашингтонның орнына Гавайи жанындағы RIMPAC жаттығуларына қатысты. Екі кеме арасындағы алмасу кейінге шегерілді және тамыз айында өтті. Алмасудан кейін Китти Хок қыркүйек айында Вашингтон штатының Бремертон қаласына жетті және 2009 жылдың 31 қаңтарында бейресми түрде зейнеткерлікке шықты. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дизельмен жұмыс істейтін соңғы әуе кемесі – Китти Хок, 2009 жылдың 12 мамырында ресми түрде қызметтен босатылды.

Пайдаланудан шығарудан кейінгі кезең

Соңғы рет қызметтен босатылған американдық авианосецтердің ішінде Китти Хок және Джон Ф. Кеннеди мұражай кемелеріне айналдыруға жарамды соңғы екі авианосец болды. "Энтерпрайз" және басқа да ядролық авианосецтерді қызметтен шығару кезінде ядролық реакторларын алып тастау үшін кең ауқымды бөлшектеу қажет, бұл оларды сыйлауға жарамсыз етеді. Китти Хок қызметтен босатылғаннан кейін, Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон және Флорида штатының Пенсакола қалаларындағы топтар, кеме Әскери-теңіз күштерінің қолданыстағы емес кемелер бағдарламасынан босатылғаннан кейін оны алу үшін лоббилік жұмыстар жүргізді. 2017 жылдың наурызына дейін USS Kitty Hawk ардагерлер қауымдастығы авианосецті мұражай ретінде сақтау үшін 5 миллион доллар көлемінде үміткерлік білдірді. Егер жоба іске асса, мүшелер көрмеге қою үшін 15 000 долларлық естелік заттарды ұсынуға ниеттенді. Президент Дональд Трамп Джеральд Р. Форд бортында сөз сөйлеп, 12 авианосецтен тұратын флот құруға уәде бергеннен кейін, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің өкілдері Китти Хокстың резервтегі қолданыстағы емес флотта қалу мерзімін ұзартты және оны қайта қолдану мүмкіндігін қарастырды. 2017 жылдың 20 қазанында Китти Хок Әскери-теңіз кемелер тізілімінен алынып тасталды, ал 2017 жылдың 25 қазанында Әскери-теңіз күштері оны жою ниетін жариялады. 2021 жылдың 9 наурызында Китти Хок Пьюджет Саунд кеме құрылысшылықтарына құрғақ докқа орналастырылды және соңғы бағытына сүйретіліп апарылмас бұрын кеме корпусы теңіз тіршілігінен тазартылды. 2021 жылдың 6 қазанында Китти Хок пен Джон Ф. Кеннеди әрқайсысы International Shipbreaking Limited компаниясына бір центтен сатылды. 2022 жылдың 15 қаңтарында Китти Хок Пьюджет-Саунд кеме құрылысшылықтарынан Браунсвилл, Техасқа сүйретіліп, жолға шықты. Панама каналы арқылы өтуге тым үлкен болғандықтан, ол Магеллан бұғазы арқылы өтті. 2022 жылдың 31 мамырында Китти Хок Браунсвиллге, Техасқа, макулатураға жіберу үшін келді. Интернетте жарияланған әуе суреттерінде көрсетілгендей, 2024 жылдың басында макулатуралау жұмыстары аяқталды. Сондай-ақ, Мичиган штатының Каламазуо қаласындағы Air Zoo мұражайына USS Kitty Hawk (CV 63) авианосецінен 60 000 фунт салмақтас якорь және сыртқы көрмеге қою үшін авианосец палубасының бірнеше бөліктері сыйға тартылғаны хабарланды. Бұл көрме 2024 жылдың маусым айында USS Kitty Hawk ардагерлер қауымдастығының көмегімен ашылады.

As the last conventional American aircraft carriers to be decommissioned, Kitty Hawk and John F. Kennedy were the last two carriers suitable for conversion into museum ships. Nuclear carriers, such as Enterprise and the , require extensive disassembly to remove their nuclear reactors during decommissioning, leaving them in an unsuitable condition for donation. After Kitty Hawk was decommissioned, groups based in Wilmington, North Carolina and Pensacola, Florida lobbied to acquire the ship after her release from the Navy Inactive Ships Program. By March 2017, the USS Kitty Hawk Veterans Association had raised $5 million in pledges to preserve the aircraft carrier as a museum ship. Members sought to donate $15,000 in memorabilia for display if it came to fruition. After President Donald Trump gave a speech on board Gerald R. Ford and promised to build a 12 carrier navy, US Navy officials extended Kitty Hawks stay in the reserve inactive fleet and considered the possibility of recommissioning her to help with the buildup. On 20 October 2017, Kitty Hawk was stricken from the Naval Vessel Register, and on 25 October 2017, the Navy announced its intentions to dispose of her by scrapping. On 9 March 2021, Kitty Hawk arrived at Puget Sound Naval Shipyard to be put in dry dock and have the hull scraped of marine life before being towed to her final destination. On 6 October 2021, Kitty Hawk and John F. Kennedy were sold for one cent each to International Shipbreaking Limited. On 15 January 2022, Kitty Hawk left the Puget Sound Naval Shipyard, under tow, en route to Brownsville, Texas, for scrapping. As she is too big to transit the Panama Canal, she went instead by way of the Straits of Magellan. On 31 May 2022, Kitty Hawk arrived in Brownsville, Texas, for scrapping. Scrapping was mostly complete by early 2024, as shown by aerial footage posted online. It was also announced that the Air Zoo in Kalamazoo, Michigan was donated the 60,000 pound anchor from the USS Kitty Hawk (CV 63) and several pieces of the carrier deck for outside display. This will go on display in June 2024 with help of the USS Kitty Hawk Veterans Association.