Кіріспе

Көздің жарық пен қараңғыға реакциясы

Көз физиологиясында бейімделу – көздің тор қабатының жарықтың әртүрлі деңгейлеріне қалыптасу қабілеті. Табиғи түнгі көру, немесе скотоптық көру – жарық аз жағдайда көруге бейімделу. Адамда түнгі көруге жауапты тек таяқша жасушалары ғана, себебі конус жасушалары жоғары жарық деңгейінде ғана жұмыс істей алады. Түнгі көрудің сапасы күндізгі көруден төмен, өйткені оның ажыратымдылығы шектеулі және түстерді ажырату мүмкін емес; тек сұр түстердің нюанстары көрінеді. Мұнда әрбір көз жоғары жарықтан төмен жарыққа "орналымға" ауысып, сезімталдықты көп есеге арттырады. Конус жасушалары 9-10 минуттың ішінде толық сезімталдықты қайта ала алады, ал таяқша жасушаларына 30-45 минут уақыт керек. Жастардың қараңғыға бейімделуі қарт адамдарға қарағанда жылдам және тереңдеу болады.

Шеңберлер мен таяқшалар

Адам көзі үш түрлі фоторецепторларды қамтиды: таяқшалар, конус және ішкі түрде жарыққа сезімтал торлы ганглиялық жасушалар (ipRGC). Таяқшалар мен конустар көруге жауапты және көру қабыршағымен байланысты. ipRGC жасушалары көбінесе дене сағаты функцияларымен және мидың басқа бөліктерімен байланысты, бірақ көру қабыршағымен байланысты емес. Таяқшалар мен конустарды құрылысы бойынша оңай ажыратуға болады. Конус фоторецепторлары конус тәрізді пішінде болады және конус опсиндері олардың көру пигменттері болып табылады. Конус фоторецепторларының үш түрі бар, олардың әрқайсысы опсин фотопигментінің құрылысына байланысты жарықтың белгілі бір толқын ұзындығына ең жоғары сезімтал. Әртүрлі конус жасушалары қысқа толқын ұзындығындағы (көк жарық), орташа толқын ұзындығындағы (жасыл жарық) немесе ұзын толқын ұзындығындағы (қызыл жарық) жарыққа ең жоғары сезімтал. Таяқша фоторецепторлары тек бір типті фотопигмент – родопсинге ие, ол шамамен 500 нанометр толқын ұзындығындағы көк-жасыл жарыққа сәйкес келетін ең жоғары сезімталдыққа ие. Конус фоторецепторлары торлы қабықтың ортасындағы fovea centralis деп аталатын ойысқа шоғырланған және торлы қабықтың шетіне қарай саны азаяды.

Түнгі көрінудің артықшылықтары

Көптеген жануарлар, мысалы, мысықтар, түнгі уақытта жоғары сапалы көруге ие, бұл оларға жарық аз болғанда жоғары жиілікті нысандарды ажыратуға мүмкіндік береді. Тапетум люцидум – бұл жарықты торлық қабатқа қайта шағылыстырып, фоторецепторлық жасушаларды жарықтың көп мөлшерімен қамтамасыз ететін, осы жоғары сапалы түнгі көруге жауапты рефлекстік құрылым. Көптеген тапетум люцидумы бар жануарлар түнгі өмір салтына бейімделген, өйткені жарық торлық қабаттан кері шағылысқанда бастапқы бейнелер бұрмаланады. Адамның күндізгі көру қабілеті түнгі көру қабілетінен әлдеқайда артық болғанымен, адамның түнгі көруі көптеген пайдалы қасиеттерге ие. Көптеген жыртқыш жануарлар сияқты, адамдар да түнгі көру қабілетін пайдаланып, басқа жануарларды сезбей-ақ аулауға және шабуылдауға болады. Сонымен қатар, түнде төтенше жағдай туындағанда, адамдар айналасын көріп, қауіпсіз жерге жету арқылы өмір сүру мүмкіндігін арттыра алады. Осы екі артықшылықтың да түсіндірмесі – адамдар түнгі өмір салтына бейімделген ата-бабаларынан қараңғыда көру қабілетін толығымен жоғалтпауы.

Ұяшық ішіндегі сигнал беру

Скотоптық жағдайда фоторецепторларда жасушаішілік cGMP концентрациясы жоғары болады. cGMP натрий мен кальцийдің ағынын қамтамасыз ету үшін cGMP-ға сезімтал Na каналдарын ашады. Натрийдің ағынуы деполяризацияға себеп болады, ал кальцийдің ағынуы рецептор маңындағы кальцийдің жергілікті концентрациясын арттырады. Кальций модуляторлық белокпен байланысады, бұл белоктың GUCA1B екені ұсынылған, осы белоктың гуанилил циклазаға тигізетін ынталандыру әсерін жояды.

Ауруды диагностикалау үшін қараңғыға бейімделуді өлшеуді қолдану

Көптеген клиникалық зерттеулер жасымен байланысты макулярлық дегенерацияның (АМД), пигментті ретиниттің (ПП) және басқа да тор көзінің ауруларының ең алғашқы кезеңдерінен бастап қараңғыға бейімделу функциясы күрт нашарлайтынын, ал аурулар прогрессияға ұшыраған сайын бұл нашарлау күшейе түсетінін көрсеткен. АМД – бұл созылмалы, прогрессивті ауру, ол тор көзінің макула деп аталатын бөлігінің уақыт өте келе бірте-бірте нашарлауына алып келеді. Бұл 50 жасқа толған адамдар арасында көру қабілетінің жоғалтуының басты себебі болып табылады. Ол тор көзіндегі RPE/Брух мембранасының кешенінің бұзылуымен сипатталады, нәтижесінде макулада холестерин шөгінділері жинақталады. Әдетте, бұл шөгінділер фоторецепторлардың денсаулығына зиян келтіретін, клиникалық тұрғыдан көрінетін дрюзенге айналады, соның салдарынан қабыну және хориоидтық неоваскуляризацияға (ХНВ) бейімділік пайда болады. АМД ауруының барысында RPE/Брух функциясы нашарлай беруде, бұл таяқша және конус тәрізді фоторецепторларға қоректік заттар мен оттегі тасымалын қиындатады. Бұл процестің жанама салдары ретінде фоторецепторлардың қараңғыға бейімделуі бұзылады, себебі олар фотопигменттерді толықтыру және опсиннен тазару үшін осы қоректік заттарға мұқтаж, осы арқылы жарыққа ұшырағаннан кейін скотоптық сезімталдықты қайта қалпына келтіреді. Науқастың қараңғыға бейімделу функциясын өлшеу, іс жүзінде, оның Брух мембранасының денсаулығын бағалаудың биологиялық әдісі болып табылады. Осыған байланысты зерттеулер көрсеткендей, қараңғыға бейімделуді өлшеу арқылы дәрігерлер клиникалық белгілері көрінбейтін АМД-ны клиникалық тұрғыдан анықталатыннан кем дегенде үш жыл бұрын анықтай алады.

Қараңғыға бейімделуді жеделдету

Қараңғыда көруге бейімделу жылдамдығын арттыруға қабілетті екендігі айтылған немесе көрсетілген бірнеше әртүрлі әдіс бар, олардың дәлелдеме деңгейі әртүрлі.

Қызыл жарықтар мен линзалар

Таған жасушаларының 500 нанометрлік толқын ұзындығында ең жоғары сезімталдық деңгейі болғандықтан, олар көру спектріндегі барлық түстерді қабылдай алмайды. Таған жасушалары ұзын толқын ұзындықтарына сезімтал болмағандықтан, қараңғыға бейімделуді үдету үшін қызыл жарық пен қызыл линзалы әйнектерді пайдалану кең таралған. Қараңғыға бейімделуді айтарлықтай жылдамдату үшін, адам аз жарық бар ортаға кірмес бұрын 30 минуттай бұл тәжірибені бастаған жөн. Бұл тәжірибе адамға фотопиялық (күндізгі) көру қабілетін сақтап, скотопиялық көруге дайындалуға мүмкіндік береді. Қызыл жарыққа сезімсіздік таған жасушаларының әрі ағаруына кедерілтеді және родопсин фотопигментінің белсенді күйіне қайта зарядталуына жағдай жасайды. Сүтқоректілердің шамамен 275 миллион жыл бұрын бауырынан туған жәндіктерден эволюциялық дамуынан кейін түнгі уақытта күрделі түсті көру қабілеті жоғалды. Қазіргі адам көзіндегі тағандар мен конустардың жоғары арақатынасы түнгі көруден күндізгі көруге ауысқаннан кейін де сақталған. Трихроматизмнің приматтарда пайда болуы шамамен 55 миллион жыл бұрын планета бетінің температурасы көтеріле бастаған кезде болды деп есептеледі. Су асты кемелері: Көбінесе су асты кемелері "қызылға дайындалады", яғни кеме түнде су бетіне шығуға немесе перископ тереңдігіне түсуге дайындалады. Мұндай жағдайларда, кейбір бөлімдердегі жарық қызыл түске ауыстырылады, бұл қарауылдар мен офицерлердің көздерін кемеден сыртқа қарар алдында қараңғылыққа бейімдеуге мүмкіндік береді. Сонымен қатар, су асты кемесіндегі бөлімдер экипаж үшін түнгі жағдайды имитациялау мақсатымен қызыл жарықпен жарықтандырылуы мүмкін.

А дәрумені

А витамині адам көзінің қалыпты жұмыс істеуі үшін қажет. Адамның таяқша жасушаларында табылған родопсин фотопигменті, А витаминінің ретиналь түрі мен опсин ақуызының байланысынан құралған. Жарық сіңірілген кезде родопсин ақсызданып, ретиналь мен опсинге ыдырайды. Ересек еркектер күніне 900 микрограмм, ал әйелдер 700 микрограмм А витаминін тұтынуы керек.

А витамині көздері

А витамині жануарлар және өсімдіктерде сәйкесінше ретиноидтар мен каротиноидтар түрінде кездеседі. Бұл қасиет бір жасушалы организмдерден көп жасушалы организмдерге, оның ішінде Homo sapiens-ке мұрагерлік болып берілген. Қараңғыға бейімделу қабілеті қосымша алмастан бұрын, емдеуден кейін 1 күн және 75 күннен кейін өлшенді. А витаминін бір күн қабылдағаннан кейін фоторецепторлар ағаруынан кейін қараңғыға бейімделудің қалпына келу жылдамдығы айқын түрде жеделдегені байқалды. А витаминін ауыз арқылы қабылдағаннан кейін 8 күн ішінде екі науқастың көру функциясы толығымен қалпына келді. Сонымен қатар, А витаминінің макулярлық дегенерация (АМД) ауруында да қараңғыға бейімделуді (бірақ аз дәрежеде) жеделдететіні көрсетілді.

Антоцианидтер

Антоцианиндер 4000 белгілі флавоноидты фитохимиялық заттардың көп бөлігін құрайды. Бұл шамамен 600 биоактивті антиоксиданттар тобы кез келген өсімдік қосылысының ең күшті физиологиялық әсерлерін көрсетеді. Бұл химиялық заттар флавоноидты фитохимиялық заттардың ең жақсы көрінетін түрі болып табылады, себебі олар көптеген өсімдік түрлеріне жарқын көк, қызыл немесе күлгін түс береді. Сонымен қатар, антоцианиндердің антиоксиданттық, қабынуға қарсы және қан тамырларын қорғайтын қасиеттері оларға әртүрлі денсаулыққа пайдалы әсерлер көрсетуге мүмкіндік береді.

Тамақ көзі

Жарқын түсті жемістер мен көкөністер антоциандарға бай. Бұл интуитивті түрде түсінікті, себебі антоциандар өсімдіктерге пигментация береді. Қара жидек – антоцианға ең бай тағам, оның құрамында 100 граммға 89 211 миллиграмм бар. Антоциандар родопсиннің жарық әсерінен жеке құрамдас бөліктерге ыдырауы кезінде опсинмен тікелей байланысу арқылы осыны іске асырады. Қатысушылар нәтиже дозаға тәуелді болып келе ме, жоқ па, соны анықтау үшін антоциандардың үш дозасының біреуін алды. Барлық қатысушыларда қараңғыға бейімделу кезеңі препаратты қабылдау алдында және одан кейін 2 сағаттан соң өлшенді. Осы тәжірибенің нәтижелері антоциандардың плацебоға қарағанда тек бір дозада қараңғыға бейімделуді айтарлықтай жылдамтатындығын көрсетті. Ешқандай зерттеуде қарақат антоциандарын қабылдау қараңғыға бейімделу ұзақтығына әсер етпеді. Шегін анықтау тәжірибесінде сынақ тітіркендіргіші белгілі бір жарықтылықтағы фонға ұсынылады, тітіркендіргіш фонға қарсы анықтау шегіне жеткенше күшейтіледі. Бұл әдіс арқылы конус және таяқшалар үшін бір фазалық немесе екі фазалық шек және интенсивтілік TVI қисығы алынады. Егер бір жүйе үшін (яғни, тек конус немесе тек таяқша) шек қисығы қарастырылса, онда оның төрт бөлімі бар екені көрінеді:

1. Қараңғы-жарық. TVI қисығының осы бөлігіндегі шек қараңғы/жарық деңгейімен анықталады. Сезімталдық нейрондық шумен шектеледі. Фондық өріс салыстырмалы түрде төмен және шекке айтарлықтай әсер етпейді. 2. Квадрат түбір заңы. Иілгіштің бұл бөлігі фондық кванттық құбылулармен шектеледі. Көру жүйесі әдетте «идеалды жарық детекторы» деп аталатын теориялық модельмен салыстырылады. Тітіркендіргішті анықтау үшін, тітіркендіргіш фонның құбылуларынан (шудан) жеткілікті дәрежеде асып түсуі керек. 3. Вебер заңы. Шек фондық жарықтылықтың квадрат түбіріне пропорционалды түрде артады. 4. Қанығу. Қанығу кезінде таяқша жүйесі тітіркендіргішті анықтай алмайды. Бұл қисық бөлігі конус механизмі үшін жоғары фондық жарықтылықта пайда болады.

Жетіспеушілік

Адаптацияның жеткіліксіздігі көбінесе қараңғы ортаға жеткіліксіз бейімделу түрінде көрінеді, бұл түнгі соқырлық немесе никталопия деп аталады. Түнгі соқырлық дамушы елдерде нашар тамақтану және осыған байланысты А витаминінің жетіспеуінен жиі кездеседі. Дамыған елдерде бұрынғыда азық-түлік жеткілікті болғандықтан түнгі соқырлық сирек кездесетін, бірақ семіздік көбейген сайын оның пайда болу жиілігі артуы күтілуде. Семіздік деңгейінің жоғарылауы адам организмінде А витаминінің сіңуін бұзуға себеп болатын бариятриялық операциялардың көбеюімен байланысты.