Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық феминист және бейбіт жолмен әлеуметтік өзгерістерді жақтаушы Барбара Деминг (23 шілде 1917 – 2 тамыз 1984) – американдық феминист және бейбіт жолмен әлеуметтік өзгерістерді жақтаушы.
American feminist and advocate of nonviolent social change
Barbara Deming (July 23, 1917 – August 2, 1984) was an American feminist and advocate of nonviolent social change.
Жеке өмір
Барбара Деминг Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол орта мектеп бітіргенге дейін Достар (квакер) мектебінде оқыды. Деминг пьесалар қойды, драмалық әдебиетті оқытты, сондай-ақ көркем және ғылыми-танымдық туындылар жазып, жариялады. Үндістанға саяхат барысында ол Гандидің еңбектерін оқып, зорлықсыз күреске берілді, оның басты мақсаты – әйелдер құқығын қорғау болды. Кейін ол журналист болып жұмыс істеді және бейбітшілік пен азаматтық құқықтар мәселелері бойынша көптеген митингілер мен шерулерге қатысты. Вьетнам соғысы кезінде ол Ханойға барған топтың құрамында болды және зорлықсыз наразылықтары үшін бірнеше рет түрмеге қамалды. Деминг 1984 жылғы 2 тамызда қайтыс болды.
Barbara Deming was born in New York City. She attended a Friends (Quaker) school up through her high school years. Deming directed plays, taught dramatic literature and wrote and published fiction and non fiction works. On a trip to India, she began reading Gandhi, and became committed to a non violent struggle, with her main cause being Women's Rights. She later became a journalist, and was active in many demonstrations and marches over issues of peace and civil rights. She was a member of a group that went to Hanoi during the Vietnam War, and was jailed many times for non violent protest. Deming died on August 2, 1984.
Қарым-қатынастар
Он алты жасында анасының жасындағы әйелге ғашық болды, содан кейін ол ашық лесбиянка екенін мәлімдеді. 1954 жылдан 1972 жылға дейін ол жазушы және суретші Мэри Мейгстің романтикалық серіктесі болды. Олардың қарым-қатынасы ақырында Мейгстің тартымсыздығы мен Демингтің үздірмейтін саяси белсенділігі салдарынан күңкілдеді. Бірге болған кезеңде Мейгс пен Деминг Массачусетс штатының Велфлит қаласына көшіп, онда жазушы және сыншы Эдмунд Уилсонмен және оның достарымен танысты. Олардың арасында квебекші автор Мари Клер Бле де болды, Мейгс онымен романтикалық қарым-қатынасқа түсті. Мейгс, Бле және Деминг алты жыл бірге тұрды. 1976 жылы Деминг суретші Джейн Верленмен бірге Флоридаға көшіп кетті. Верлен сурет салған, модельдердің суретін салған және Демингтің бірнеше кітабына иллюстрация салған. Верлен зорлық көріп зардап шеккен әйелдердің құлшынысқан қорғаушысы болды.
At sixteen, she had fallen in love with a woman her mother's age, and thereafter she was openly lesbian. She was the romantic partner of writer and artist Mary Meigs from 1954 to 1972. Their relationship eventually floundered, partially due to Meigs's timid attitude, and Deming's unrelenting political activism. During the time that they were together, Meigs and Deming moved to Wellfleet, Massachusetts, where she befriended the writer and critic Edmund Wilson and his circle of friends. Among them was the Québécois author Marie Claire Blais, with whom Meigs became romantically involved. Meigs, Blais, and Deming lived together for six years. In 1976, Deming moved to Florida with her partner, artist Jane Verlaine. Verlaine painted, did figure drawings and illustrated several books written by Deming. Verlaine was a tireless advocate for abused women.
Өмірлік еңбек
Деминг ашық түрде, көбінесе бізді жақсы көретін адамдар ғана қысымға тартатынына сенді және зорлық-зомбылықсыз күресті күн сайын жаңадан ойлап табу қажеттігін айтты. Ол жиі, іс-қимыл мен жеке тәжірибеге негізделген, зорлық-зомбылықсыз теорияны жасады деп есептеледі, бұл теория әйелдер қозғалысына қолданылған зорлық-зомбылықсыз күрестің мүмкіндіктерін бағалауға бағытталған. 1978 жылы ол Баспасөз бостандығы институтының әйелдер бөлімінің қатысушысы атанды.
Deming openly believed that it was often those whom we loved that oppressed us, and that it was necessary to re invent non violent struggle every day. It is often said that she created a body of non violent theory, based on action and personal experience, that centered on the potential of non violent struggle in its application to the women's movement. In 1978, she became an associate of the Women's Institute for Freedom of the Press.
Әйелдерге арналған ақша / Барбара Демингтің ескерткіш қоры
1975 жылы Деминг феминист суретшілердің жұмысын қолдау үшін "Әйелдерге ақша" қорын құрды. Деминг суретші Мэри Мейгстің қолдауымен қорды басқаруға көмектесті. 1984 жылы Деминг қайтыс болғаннан кейін ұйым Барбара Демингтің естелік қоры деп аталды. Бүгінде бұл қор "үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне феминистік грант беруші ұйым" болып табылады, ол "өнер саласындағы (жазушылар және бейнелеу өнері суретшілері) жеке феминистерге ынталандыру және гранттар береді".
In 1975, Deming founded The Money for Women Fund to support the work of feminist artists. Deming helped administer the Fund, with support from artist Mary Meigs. After Deming's death in 1984, the organization was renamed as The Barbara Deming Memorial Fund. Today, the foundation is the "oldest ongoing feminist granting agency" which "gives encouragement and grants to individual feminists in the arts (writers, and visual artists)".