Кіріспе

Шотландтық дін қызметкері

Британдық отаршылдық әкімшісі үшін, Александр Фредерик Уайтқа қараңыз. Реверенд Александр Уайт, докторлық диссертациясы бар (D. D.), құқық докторы (LL. D.) (13 қаңтар 1836 – 6 қаңтар 1921) – шотландтық дін қызметкері. 1898 жылы Шотландияның еркін шіркеуінің Бас ассамблеясының төрағасы болды.

Өмір

Ол Кириэмуирде, Форфарширде, үйленбеген Джанет Томсонның отбасында дүниеге келді. Джанет Александрдың әкесі Джон Уайтке үйленуден бас тартты, ол кейін Америкаға кетіп қалды. Бірақ ол Александрға әкесінің тегін берді. Оның анасы 1843 жылғы бөліністе Шотландияның еркін шіркеуіне қосылды. 1848 жылы ол аяқ киім жасаушының шәкірті болды. 1854 жылы Форфардағы Паданарамда мектеп мұғалімі болып жұмысқа орналасты, ал келесі жылы Эйрлиде сабақ беру үшін көшіп кетті. Эйрлидегі жергілікті пастор оған латын және грек тілдерін үйретті, соның арқасында ол университетке түсуге мүмкіндік алды. Ол Абердин университетінде, содан кейін Эдинбургтегі Нью-колледжде оқып, 1866 жылы бітірді. Бұл қаржының бір бөлігі әкесінен келді. Оның жарты қарындасы Элизабет Уайт Америкадан үй шаруасына көмектесу үшін келді. Сол жерде ол оның әріптесі, Томас Макадам пастормен танысты және оған тұрмысқа шықты. Уайт Эдинбургтің бірінші жаңа қаласындағы 7 Шарлотт-сквердегі үлкен таунхауста тұрды. Қазір бұл үй Шотландияның Ұлттық қорына тиесілі және "Грузин үйі" деп аталатын мұражай ретінде жұртшылыққа ашық. 1916 жылы ол Free St George's шіркеуіндегі қызметтен, ал 1918 жылы New College директоры лауазымынан зейнетке шықты. Ол шамамен 1915 жылдан бастап Букингемширде тұрды және сол жерде қайтыс болды. Бірақ оның денесі жерлену үшін Эдинбургке қайтарылды.

Отбасы

1881 жылы Джейн Элизабет Барбурмен (1861–1944) үйленді. Олардың ұлы Роберт Барбур Уайт Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болды. Олардың үлкен ұлы (Александр) Фредерик Уайт журналист және саясаткер болды, ол рыцарь атағын алды. Олардың қызы Джанет Ченс феминист жазушы және жыныстық білім беру, тууды реттеу және абортқа қол жеткізуді қолдаушы болды.

Құрметтер

1909 жылдың желтоқсан айында Эдинбург қалалық кеңесі оған қаланың құрметті азаматтығын берді.

Өнерге деген құрметі

Оны Джон Моффет және сэр Джеймс Гатри сомдады.

Шығармалары

(1883). Қысқаша катехизис туралы түсініктеме. (1893). Уильям Лоудың мінез-құлқы мен ерекшеліктері. (1893–1908). Джон Буньянның кейіпкерлері [4 томдық]. (1894). Сэмюэл Рутерфорд және оның хат алмасушылары. (1895). Якоб Бехменді бағалау. (1895). Ланселот Эндрюс және оның жеке діни амалдары. (1895). Төрт темперамент. (1896–1902). Киелі кітаптағы кейіпкерлер [6 томдық]. (1897). Санта Тереза. (1898). Грек шіркеуінің әкесі Иоанн. (1898). Протестантизмнің қағидалары. (1898). Сэр Томас Браунға арналған бағалау. (1898). Браунның "Religio Medici" еңбегіне арналған бағалау. (1901). Ньюмен: Екі лекциядағы бағалау. (1903). Епископ Батлер. (1903). Апостол Пауыл. (1905). Иса Мәсіхтің жүріс-тұрысы, сөйлеуі және мінез-құлқы. (1911). Джеймс Фрейзер, Бреяның бароны. (1915). Он үш алғыс.