Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иранның Оңтүстік Хорасан провинциясындағы ауыл.
Village in South Khorasan province, Iran
Халық санағынан кейін Шахен ауылдық округі Орталық округтен бөлініп, Шахенат ауданын құруға негіз болды. Тұрғындары – шиит мұсылмандары, олар парсы тілінің жергілікті диалектісінде сөйлейді. Халықтың көп бөлігі ауыл шаруашылығымен айналысады. Махмуидің негізгі өнімдері – шафран (Za`ferân) және барбарис (Zereshk), олар экспортқа өсіріледі. Сондай-ақ, қызылша мен бидай да егіледі. Жергілікті тұтыну үшін жүзім, қаражидек, шабдалы, қарбыз, арбуз, бадам және фисташка өндіріледі. 1950 жылға дейін опиум да өсірілген. 1980 жылдарға дейін алғашқы терең құдық қазылғанға дейін, құрғақ егіс – жалғыз ауыл шаруашылығы әдісі болды. Бүгінде, жер асты суарналарымен (Qanât) қатар, екі су құбыры желісі және егістікті суару үшін 23 электр және дизельдік терең құдықтар бар. Заманауи инфрақұрылымға 1986 жылдан бері электр желісі, денсаулық сақтау, телефон (1996 жылдан бері бір ғана желі: +98 056 2533 3400), 1998 жылдан бері ауыз су, тазартылмаған су құбыры, асфальтталған жолдар, ауылдық кооператив, ислам кеңесі, бастауыш мектеп және пансиондық орта мектеп кіреді.
After the census, the rural district and Shakhen Rural District were separated from the Central District to establish Shakhenat District. The inhabitants are Shiite Muslims speaking a local dialect of Persian. Most of the population is engaged in agriculture. Major products of Mahmuei are saffron (Za`ferân) and barberry (Zereshk) that are cultivated for exporting. Beet and wheat are cultivated as well. Grapes, black plume, apricots, melons, watermelons, almonds and pistachios are produced for local use. Before 1950, opium was also cultivated. Prior to digging the first deep well about 1980s, dry farming was the only agricultural method. Today, in addition to a string of underground aqueducts (Qanât), there are two networks of piped water and 23 electric and diesel deep wells for field irrigation. Modern facilities include an electricity network since 1986, health care, telephone (just one line since 1996,tel: +98 056 2533 3400), drinking water since 1998, unrefined piped water, asphalt roads, a rural cooperative, an Islamic council, elementary school and a boarding middle school.
Тарих
Ауылдық зиратта 70 жыл бұрын Мұхаммедтің ұрпағы, Ақае Мир Аббас есімді ізгі адам жерленген. Жергілікті тұрғындар оның қабірін құрметтейді және қажеттерін қанағаттандыру үшін оған садақа береді. 1920 жылдар шамасында жүзім шырынын қайнатып, жүзім сиропы (шәрі) жасап жатқанда, біреу оған "Сен Пайғамбардың ұрпағы емессің" деді. Мир Аббас ашуланып, жүзім шырынын қайнатуға арналған үлкен отқа кірді. Мұхаммедтің ұрпағы екенін кереметтікпен дәлелдеу үшін ол оттың ортасында (Голхан) отырды. Ол біршама уақыт оттың ішінде болды, ал кейбір ауыл тұрғындары оны сыртқа шығуға өтінгенше шықпады. Осы оқиғадан кейін ауыл тұрғындары оған сеніп, құрмет көрсетіп, қабіріне ескерткіш орнатты. 1950 жылдан бері көптеген адамдар Махмуейден қалаларға, әсіресе Тегеран мен Машадқа көшіп кетті. Осы көшіп кеткендердің көпшілігі Мұхаррам айында Тазие (Шабих хани) рәсімі өткенде ауылға жиналады.
There is a shrine in the village cemetery where a pious man known as Âqâye Mîr Abbâss, a descendant of Muhammad (Seyyed), was buried 70 years ago. The natives respect the shrine and dedicate money to it for obtaining their wants. About 1920s, at the time of making grape syrup (shîre ye angoor) via boiling grape juice, somebody said to him "you are not a descendant of The Prophet." Mîr Abbâss became annoyed and stepped into the huge fire that was lighted for boiling grape juices. He sat in the midst of the fireplace (Golkhan) to prove miraculously that he was a descendant of Muhammad. He stayed in the fireplace for a while and did not go out till some villagers entreated him to go out. After that event, the villagers believed and respected him and built a monument on his grave. Since 1950, many people emigrated from Mahmuei to city areas, especially to Tehran and Mashad. Many of these emigrants gather in the village during Muharram when a ceremony of Ta'zieh (Shabîh khânî) is performed.