Кіріспе
Барселона павильоны (; lang es; "Германия павильоны"), Людвиг Мис ван дер Рохе және Лили Райх жобалаған, 1929 жылғы Барселонада өткен Халықаралық көрменің неміс павильоны болды. Бұл ғимарат көрменің неміс бөлімінің ресми ашылуына пайдаланылды. Бұл идея "еркін жоспар" және "аспа шатыр" арқылы іске асырылды.
the band
The Barcelona Pavilion (; lang es; "German Pavilion"), designed by Ludwig Mies van der Rohe and Lilly Reich, was the German Pavilion for the 1929 International Exposition in Barcelona, Spain. This building was used for the official opening of the German section of the exhibition. This concept was carried out with the realization of the "free plan" and the "floating roof".
Ғимарат
Мис фон Шницлер ұсынған ұсынысқа радикалды жауап берді. Эстетикалық себептермен бастапқы орналасқан жерін қабылдамағаннан кейін, Миес кең диагональді осьтің тар жағындағы тыныш жерге келісті, онда павильон әлі де көрініс нүктелерін және көрменің басты тартымдылықтарының біріне, Poble Espanyol-ға апаратын жолды ұсынады. Павильонда экспонаттар болмай, тек бір мүсінді сүйемелдейтін құрылым мен арнайы жасалған жиһаз (Барселона креслосы) ғана қалдырылды. Орынның мұндай қарапайымдылығы Миске Павильонды үздіксіз кеңістік ретінде қарауға мүмкіндік берді, ішкі және сыртқы кеңістіктер арасындағы шекараны жойды. "Дизайн құрылым мен қаптама арасындағы толыққанды айырмашылыққа негізделген – тәре тәрізді болат бағаналардың жүйелі торы, еркін арақашықтықта орналасқан жазықтықтармен үйлесімде". Қайта құрылымы танымал туристік орынға айналды, бірақ ол сәулетшілер, сыншылар және тарихшылар арасында дау тудырды. Кейбіреулер оны қайта жаңғырған шедевр деп бағалады, ал енді біреулері оны "қоңыр" деп айыптады, ал тағы басқалары күмәнді көзбен қарады. "Бұл ғимараттың болуы керек емес," деді Пол Голдбергер. Жоспарлау кезінде Филип Джонсон: "Біздің алдымыздағы мәселе – арман орындалуы керек пе, жоқ па? Біз осы ғимаратты аңызға айналдырдық. Оны естелік қоймасында тастап кетпеуіміз керек пе?" Архитектор Лэнс Хози реконструкцияға деген реакцияларды жан-жақты зерттеп, реконструкция физикалық тұрғыдан жақсырақ болғанымен, түпнұсқаның оның әлеуметтік-саяси контекстінің орны толтырылмайтын өнімі екенін тұжырымдады.
Мүсіндік
Павильон ғана емес, кеңістікті жаңаша, тәртіпті түсінумен құрылыс формаларының алғашқы үлгісі болды, сонымен қатар еркін өнер мен сәулет арасындағы жаңа мүмкіндіктерді қалыптастыруға да үлкен үлес қосты. Мис Георг Колбенің "Альба" ("Таң") мүсінін кішкентай су бассейніне орналастырды, ал үлкенін одан да бос қалдырды. Мүсін Миес қолданған жоғары шағылыстыратын материалдармен де байланысты – ол осы оптикалық эффектілердің ең күшті әсерін беретін жерді таңдады; ғимарат Альбаның әртүрлі көріністерін ұсынады. "Осыдан бастап, ғимарат пен көркем жұмыстың теңдігі тұрғысынан, мүсіндер енді ғимаратқа кейіннен қосылмай, кеңістіктік жобалаудың бір бөлігі ретінде ғимаратты анықтауға және түсіндіруге көмектесуі керек. Бүгінгі күнге дейін ең танымал мысал – Барселона павильоны". Павильон сәулеттік идеялар мен тәжірибелер бойынша пікірталас ортасы ретінде сақталды. Шақырылғандардың қатарында архитекторлар Кадзуё Седжима мен Рюэ Нишизава (SANAA) – олар спиральді акрилді қабырғалар қосты, суретші Ай Вэйвэй екі бассейнге кофе мен сүт құйды, Андрес Жаке павильонның бұрын назардан тыс қалған жертөлесін және оның осы орынның күнделікті өмірін жасырудағы рөлін ашты, Энрик Миральес, Антони Мунтадас павильонның естелігі сақталған MoMA мұрағатының иісін әкелді, ал Жорди Бернадо павильонның шыны есіктерін алып тастады. Сондай-ақ архитектор және белсенді Андрес Жаке (Саяси инновациялар бюросы), суретшілер Катаржина Краковиак, Лаура Мартинес де Гюренью және дизайнер Сабина Марселис интервенциялық бағдарлама үшін туындылар жасауға шақырылды.
Сәулет саласындағы теңдік үшін Лили Райх гранты
2018 жылы Мис ван дер Рое қоры сәулет саласындағы теңдік үшін Лилли Райх грантының тұңғыш нұсқасын таныстырды. Тұңғыш гранттың иегері Лаура Мартинес де Гуереню ұсынған «Re enactment: Лилли Райхтың жұмысы Барселона павильонында» болды. 2020 жылы екінші грант Лаура Лизондо Севилья, Дебора Доминго Калабуиг және Авелина Прат Гарсия ұсынған «[Съемка алаңында] Лилли Райхпен» жобасына берілді. 2022 жылы үшінші грант Мария Элия Гутьеррес Мозо, Хосе Парра Мартинес, Ана Гилсанс Диас және Хоакин Арно Амо ұсынған Анна Бофил Левидің «Архитектура – қарсы әуен (1977–1996)» жобасына берілді.