Кіріспе
Америкалық еріктілер тобы – Екінші Қытай-Жапон соғысында Қытайдың ұлтшыл үкіметіне Жапонияға қарсы көмек көрсету үшін АҚШ үкіметі ұйымдастырған еріктілер әуе бөлімдері. Жауынгерлік қимылдарға қатысқан жалғыз бөлім – 1-АВГ, ол халық арасында «Ұшқыш жолбарыстар» деп белгілі. Қытайдың ұлтшыл үкіметін қолдау және Жапонияға қысым көрсету мақсатында 1941 жылдың сәуір айында президент Франклин Рузвельт АҚШ армиясы, теңіз күштері және теңіз жаяу әскерінен таңдалған ұшқыштар мен техниктерден құралған, американдық ұшақтармен жабдықталған үш жауынгерлік топтан тұратын құпия «Арнайы әуе бөлімін» құруға рұқсат берді. Бағдарлама 1940-1941 жылдардың қысында Қытайдың ұлттық көшбасшысы Чан Кай Шекке әуе жөніндегі кеңесші Клэр Ли Ченно және Рузвельт әкімшілігінің жас экономисі Лаучлин Карри тарапынан дамытылды. Олар 500 жауынгерлік ұшақтан тұратын шағын әуе корпусын көздеген, бірақ соңында олардың саны 200 истребитель және 66 жеңіл бомбалаушы ұшаққа дейін азайтылды.
The American Volunteer Groups were volunteer air units organized by the United States government to aid the Nationalist government of China against Japan in the Second Sino Japanese War. The only unit to actually see combat was the 1st AVG, popularly known as the Flying Tigers. To aid the Nationalist government of China and to put pressure on Japan, President Franklin Roosevelt in April 1941 authorized the creation of a clandestine "Special Air Unit" consisting of three combat groups equipped with American aircraft and staffed by aviators and technicians to be recruited from the U. S. Army, Navy and Marine Corps for service in China. The program was fleshed out in the winter of 1940–1941 by Claire Lee Chennault, then an air advisor to the Chinese Nationalist leader Chiang Kai shek, and Lauchlin Currie, a young economist in the Roosevelt White House. They envisioned a small air corps of 500 combat aircraft, although in the end, the number was reduced to 200 fighters and 66 light bombers.
1-ші АВГ (Ұшқан жолбарыстар)
1-ші американдық еріктілер тобы 1941 жылдың 15 сәуірінен бастап, президент Рузвельт жарияланбаған жарлыққа қол қойғаннан кейін құрыла бастады. Бір жүз Curtiss P-40B ұшағы Curtiss Wright компаниясынан алынды, бұл үшін британдық үкіметті кейінірек, жаңартылған P-40 партиясын алуға көндіру қажет болды. Жапонияның Бірманы басып алғаннан кейін, АВГ Рангунды қорғауда Ұлыбритания Корольдік әуе күштерімен бірге күресті.
2-ші АВГ
1941 жылдың күзінде 2-ші америкалық еріктілер тобы 33 Lockheed Hudson (A 28) және 33 Douglas DB 7 (A 20) бомбалаушы ұшақтарымен жабдықталды, бұл ұшақтар бастапқыда Ұлыбритания үшін салынған, бірақ осы жылы қабылданған «Ленд-Лиза» бағдарламасы аясында АҚШ армиясы сатып алған. Қытай және американ үкіметтерінің атынан әрекет ететін Central Aircraft Manufacturing Company 1941 жылдың күзінде АҚШ армиясынан 82 ұшқыш пен 359 жердегі қызметкерді тартты, ал олардың саны белгісіз, соның ішінде бір ұшқыш, Java Pacific желісінің Bloemfontein кемесімен Азияға аттанды. Басқа ұшқыштар Сан-Францискоға барып, 10 желтоқсанда Lockheed Hudson ұшақтарымен ұшып кетуге дайындалды. Douglas DB 7 ұшақтары жүк кемесімен Африкаға жеткізіліп, құрастырылып, Қытайға жеткізілуі жоспарланған, бірақ 1941 жылдың 7 желтоқсанында Перл-Харборға жасалған шабуыл бағдарламаны тоқтатты. Теңізде болған кемелер Австралияға қайтарылды, ұшақтар АҚШ армиясының құрамына қайта енгізілді, ал қызметкерлердің көпшілігі Австралияда немесе АҚШ-та әскери қызметке қайта оралды.
3-ші AVG
3-АВГ 1-ші АВГ сияқты күрес тобы болуы жоспарланған еді. 2-АВГ АҚШ Армиясынан жиналғандықтан, 3-шіге жинау 1942 жылдың басында АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскерінен ғана шектелуі керек еді. АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуының нәтижесінде бұл жоспарлар да қолдан тоқтатылды.