Дэвид Гарроуэй: Америкалық тележұлдыздың өмірі мен жолы

Кіріспе

Американдық телеарна қайраткері (1913–1982)

Дэвид Каннингэм Гарроуэй (13 шілде 1913 – 21 шілде 1982) – американдық телеарна қайраткері. Ол 1952 жылдан 1961 жылға дейін NBC арнасының «Today» бағдарламасын бастаушы және оның жүргізушісі болды. Оның көңілді және аяушыл мінезі өмір бойы депрессиямен күрескенін көрсетті.

Ерте өмір

Нью-Йорк штатының Шенеқтади қаласында дүниеге келген Гарроуэйдің тегі шотландтық. 14 жасқа келген кезде ол отбасымен 13 рет көшіп, соңында Миссури штатының Сент-Луис қаласына қоныстанды, онда ол University City High School және Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінде оқыды, содан кейін аномалды психология саласында диплом алды. Телерадиоға қабельдік жұмысты бастамас бұрын Гарроуэй Гарвард университетінің зертханасында көмекші, кітап сатушы және поршень сақиналарын сатушы болып жұмыс істеді. Екеуін де сәтті сата алмағаннан кейін Гарроуэй радиода өзін сынап көруге бел буды.

Алғашқы жылдар

Гарроуэй өзінің хабар тарату карьерасын 1938 жылы NBC телеарнасында жас маман ретінде бастады; ол NBC-дің дикторлар мектебінің 24 түлектің арасында 23-ші орынды алды. Бітірген соң, 1939 жылы Питтсбург қаласындағы KDKA радиостанциясында жұмысқа орналасты. KDKA-да екі жыл жұмыс істегеннен кейін Гарроуэй Чикагоға кетті.

Радио

1941 жылы АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда Гарроуэй АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатарға шақырылып, офицер болып қызмет етті. Гонолулудағы қызмет кезінде бос уақытында радиода бағдарлама жүргізіп, джаз пластинкаларын қойып, Чикагодағы өткен шақтарды еске алды. Уақыт өте келе Гарроуэй «The 11:60 Club», «The Dave Garroway Show» және «Reserved for Garroway» сияқты бірнеше радио бағдарламаларын жүргізді. Оның радио бағдарламаларындағы ерекшеліктерінің бірі – студиядағы тыңдаушылар әнге қол соқпай, саусақтарын щықылдатып жауап беруі болды. Гарроуэй джаз концерттерін ұйымдастыруға да белсенділік танытып, 1947 жылы жергілікті клубтардың «Джаз тізбегін» құрып, осы музыка жанрына деген қызығушылықты қайта жаңғыртты. 1948 және 1949 жылғы Billboard сауалнамаларында оның әріптестері оны елдегі ең үздік радиожүргізуші деп таныды. 1951 жылы ол осы марапатты тағы да жеңіп алды. Гарроуэй 1955 жылдың 12 маусымында эфирге шыққан NBC радиосының «Monitor» бағдарламасындағы алғашқы «коммуникатор» болды. 1955 жылдан 1961 жылға дейін ол жексенбі кешкі жаңалықтар мен музыка бағдарламасын жүргізуші болып қызмет етті. Гарроуэй 1964 жылы WCBS радиосында жұмыс істеді, ал 1970 жылдың соңы мен 1971 жылдың басында Лос-Анджелестегі KFI радиосында кешкі сағаттағы эфирді жүргізді. Бұл бағдарлама NBC арнасынан 1949 жылдың 18 маусымынан 1951 жылдың 24 маусымына дейін таратылды. Гарроуэйдің эфирдегі бейресми стильі оның айрықша белгісіне айналды. 1960 жылы «The New York Times» газетінің сыншысы Ричард Ф. Шепард: «Ол жалған қуанышпен және мақтансақтың дауысымен үйге кірмейді. Ол жағымды, салмақты, білімді және тым көп көңіл көрсетпейді» деп жазды. Телевизияда Гарроуэй «Тыныштық» деп қол көтеріп, сәлемдесу рәсімімен танымал болды. Артур Годфри, Арлин Френсис, Стив Аллен және Джек Пармен қатар Гарроуэй теледидарлық ток-шоулардың негізін қалаушылардың бірі болды. Телевизия комментаторы Стивен Д. Старк осы стильдің бастауын Чикаго қаласына жатқызады. Гарроуэй, Стэдс Теркель және Хью Даунс 1950-ші жылдардың басында осы қалада демалысқа, әңгімелеуге және импровизациялауға мүмкіндік беретін бағдарламалар жүргізді. Бұрынғы радио және теледидар дауыстары көпшілік алдында сөйлеуге ұқсайтын, сөйлемнің соңғы сөзін музыкалық интервалмен төмендетуші «хабарлаушының» айқын интонациясымен сөйлейтін. Гарроуэй теледидарға әңгімелесу стилін және дыбысын енгізген хабар таратушылардың бірі болды, кейбір бағдарламаларын көрермендер онымен бірге студияда отырғандай бастады, мысалы, 1957 жылдың 20 қарашасындағы «Today» бағдарламасының кіріспесінде: «Бүгін әлем туралы не ойлайсыз? Оның қандай күйде екенін көрейік, үміт бар». NBC президенті Сильвестр «Пэт» Уивер 1952 жылы Гарроуэйді өзінің жаңа таңғы жаңалықтар мен ойын-сауық жобасы «Today» бағдарламасының жүргізушісі ретінде таңдады. Бағдарламаның тұңғыш эфирінде 1952 жылдың 14 қаңтарында оған жаңалықтар редакторы Джим Флеминг және диктор Джек Лескули қосылды. Бастапқыда сыншылар бағдарламаны сынағанмен, Гарроуэйдің стилі таңертеңгі уақытта оның қарапайымдылығын ұнататын көп көрерменді тартты. Оның таныс «қосымша жүргізушісі» – J. Fred Muggs есімді шимпанзе оның мейірімді мінез-құлқына оң әсер етті, бірақ жаңалықтарды берудегі оның бір мезгілдегі салмақтылығы және абстрактілі ұғымдарды түсіндіру қабілеті оған «Коммуникатор» деген лақап атты алып келді және ақырында сыншылар мен көрермендердің мақтауына ие болды. 1955 жылдың 16 қазанында ол NBC арнасындағы бейсенбі күні түстен кейін тікелей эфирде көрсетілетін «Wide Wide World» деректі фильмін жүргізуді бастады, бұл серия 1958 жылдың 8 маусымына дейін жалғасты. 1960 жылы «Dave's Place» атты тағы бір жұма күнгі кешкі бағдарлама эфирге шықты. Ол сонымен қатар радиода «Dial Dave Garroway» бағдарламасын жүргізді, ол әр таңертең «Today» бағдарламасы аяқталғаннан кейін эфирге шықты. «Dial Dave Garroway» бағдарламасы 1946 жылы Гарроуэй әлі де Чикагодағы WMAQ стансасында жұмыс істеген кезде басталған. Гарроуэй «Today» бағдарламасын өзінің қызметі кезінде түрлі орындарға алып шықты: 1959 жылы Париж, 1960 жылы Рим; автомобиль көрмелері мен технологиялық көрмелер; театрлар мен кинотеатрлар; және Әуе күштерінің B-52 ұшағымен бомбалау жаттығуларына. Телевизия арқылы Гарроуэй көрермендерге саясаткерлер, жазушылар, суретшілер, ғалымдар, экономистер және музыканттар сияқты түрлі адамдармен танысуға мүмкіндік берді. «Today» бағдарламасының жүргізушісі ретінде Гарроуэй бағдарламаның бірнеше демеушілері үшін жарнама жасады. Олардың арасында «Admiral» теледидары, «Alcoa» және «Sergeant's» иттің тағамы болды. Көптеген жарнамалар газеттер мен журналдардағы басылымдар түрінде болды. 1960 жылы «Dave Garroway's Today Game» деп аталатын үстел ойыны да шығарылды. 1961 жылы Гарроуэй Билли Грэм Евангелистикалық қауымдастығы үшін 1949 жылдан 1960 жылға дейінгі Билли Грэмнің миссионерлік сапарларын көрсететін арнайы түсірілген бағдарлама жүргізді. Гарроуэйдің теледидардағы тыныш мінезі оның депрессиясын жасырды. Кәсіби өмірінің соңына қарай ол қызметкерлермен келіспеушіліктерге ұшырады; кейбір күндері Гарроуэй «Today» бағдарламасының ортасында жоғалып кететін, әріптестеріне тікелей эфирді аяқтауды тапсыратын. Гарроуэйдің екінші әйелі Памела 1961 жылдың 28 сәуірінде рецепт бойынша берілген дәрінің артығынан қайтыс болғаннан кейін Гарроуэй терең эмоционалдық күйзеліске түсті. 1961 жылдың мамыр айының соңында Гарроуэй «Today» бағдарламасынан кетіп, келісімі аяқталған қазан айында немесе мүмкін болса одан ертерек кеткісі келетінін хабарлады, балаларымен көбірек уақыт өткізу үшін. 1961 жылдың 16 маусымында Гарроуэй оның негізін қалауға көмектескен таңғы бағдарламадан кетті.

When the United States entered World War II in 1941, Garroway enlisted in the U. S. Navy, serving as a line officer. While stationed in Honolulu, he hosted a radio show when he was off duty, playing jazz records and reminiscing about the old days back in Chicago. Over time, Garroway hosted a series of radio programs, such as The 11:60 Club, The Dave Garroway Show, and Reserved for Garroway. One oddity Garroway introduced on his radio shows was having the studio audience respond to a song number not by applauding, but by snapping their fingers. Garroway also worked to organize jazz concerts, creating a "Jazz Circuit" of local clubs in 1947, bringing back interest in this music genre. His fellow disc jockeys voted him the nation's best in the 1948 and 1949 Billboard polls. He won the award again in 1951. Garroway was the first "communicator" on NBC Radio's Monitor when the program first aired on June 12, 1955. He continued as the Sunday evening host of the news and music program from 1955 to 1961. Garroway worked on the air at WCBS radio in 1964 and briefly hosted the afternoon rush hour shift at KFI in Los Angeles in late 1970 and early 1971. It was carried by NBC from June 18, 1949, to June 24, 1951. Garroway's relaxed, informal style when on the air became part of his trademark. In 1960, reviewer Richard F. Shepard of The New York Times wrote, "He does not crash into the home with the false jollity and thunderous witticisms of a backslapper. He is pleasant, serious, scholarly looking, and not obtrusively convivial". On television, Garroway was known for his signoff, saying "Peace" with an upraised palm. Along with Arthur Godfrey, Arlene Francis, Steve Allen, and Jack Paar, Garroway was one of the pioneers of the television talk show. Television commentator Steven D. Stark traces the origins of the style to Chicago. Garroway, Studs Terkel, and Hugh Downs all hosted relaxed, garrulous, extemporaneous shows in that city in the early 1950s. Earlier radio and television voices spoke with an authoritative "announcer's" intonation, resembling public oration, often dropping about a musical fifth on the last word of a sentence. Garroway was one of the broadcasters who introduced conversational style and tone to television, beginning some broadcasts as though the viewer were sitting in the studio with him, as in this November 20, 1957, introduction for the Today show: "And how are you about the world today? Let's see what kind of shape it's in; there is a glimmer of hope". Pioneering NBC president Sylvester "Pat" Weaver chose Garroway as the host of his new morning news and entertainment experiment, the Today show, in 1952. He was joined by news editor Jim Fleming and announcer Jack Lescoulie when the show debuted on Monday, January 14, 1952. Though initially panned by critics, Garroway's style attracted a large audience that enjoyed his easygoing presence early in the morning. His familiar "cohost", a chimpanzee with the puckish name of J. Fred Muggs, did not hurt his genial manner, but his concurrent seriousness in dealing with news stories and ability to clearly explain abstract concepts earned him the nickname "The Communicator" and eventually won praise from critics and viewers alike. On October 16, 1955, he began hosting NBC's live Sunday afternoon documentary Wide Wide World, continuing with that series until June 8, 1958. Another Friday evening variety show, Dave's Place, was on the air in 1960. He also hosted a radio show, Dial Dave Garroway, that went on the air as soon as Today wrapped up each morning. Dial Dave Garroway had begun in 1946 when Garroway was still working for WMAQ in Chicago. Garroway took Today to various locations during his tenure Paris in 1959 and Rome in 1960; car shows and technology expos; plays and movies; and aboard an Air Force B 52 for a practice bombing run. Through television, Garroway gave viewers access to a variety of people that included politicians, writers, artists, scientists, economists, and musicians. In his role as Today host, Garroway acted as pitchman for several of the show's sponsors. Among them were Admiral television sets, Alcoa, and Sergeant's dog food. Most of the appearances were in the form of print ads in newspapers and magazines. By 1960, a board game called "Dave Garroway's Today Game" also was produced. In 1961, Garroway hosted a special filmed program for the Billy Graham Evangelistic Association that traced Billy Graham's crusades from 1949 to 1960. Garroway's relaxed demeanor on TV hid his depression. Toward the end of his professional career, he began to have disagreements with staff members; some days, Garroway would disappear in the middle of the Today broadcast, leaving colleagues to finish the live program. When Garroway's second wife, Pamela, died of a prescription drug overdose on April 28, 1961, Garroway sank into a deeper emotional malaise. In late May 1961, Garroway resigned, announcing his intention to leave Today—either at the end of October when his contract was finished or sooner, if possible — to spend more time with his children. On June 16, 1961, Garroway left the morning show he helped pioneer.

Кейінгі мансап

Today телеарнасынан кеткеннен кейін Гарроуэй 1962 жылдың соңында National Educational Television (PBS-тің алдағысы) телеарнасында «Ғаләмді зерттеу» атты ғылыми сериясымен теледидарға оралды. Кейін ол радиода жұмыс істеуге қайта оралды, Нью-Йорктегі WCBS (AM) үшін «Garroway AM» (күннің ортасы) және «Garroway PM» (бес кеш) деп аталатын «екі ауысымды» бағдарламалар жасады. Гарроуэй сонымен қатар «National FM Radio» журналын іске қосты; алайда, бұл жоба қымбатқа түсті және Гарроуэй өзінің бизнесмен емес екенін түсінді. 1969 жылдың сәуірінде Гарроуэй WNAC телеарнасында «Tempo Boston» күндізгі ток-шоуына бастама жасады, оның ұлттық таралымға ілігіп кетеді деп үміттенді. Нью-Йорк және Филадельфиядағы телеарналар бағдарламаны таратуға келісті, бірақ 1970 жылдың басындағы шағын таралым тоқтатылды және «Tempo» жабылды. Бағдарлама перспективалы болғанмен, басшылық оның орнына қымбат жергілікті бағдарламалардың орнына ескі фильмдерді көрсетуге шешім қабылдады. Ол CBS жазғы алмастыру бағдарламасы «Жаңа келгендермен» теледидар әлеміне қайта оралуды жоспарлады, бірақ бағдарлама 1971 жылдың жазынан асып кетпеді. Лос-Анджелесте болғанда Гарроуэй актерлық шеберханаларға қатыса бастады; ол 1972 жылы «Alias Smith and Jones» батыс сериалының бір эпизодында судья рөлін ойнады. Гарроуэй басқа теледидар бағдарламаларында эпизодтық түрде пайда болды, бірақ «Today» бағдарламасында қол жеткізген жетістік пен танымалдылық деңгейіне жете алмады. Ол 1960 және 1970 жылдарының көп бөлігінде көпшілік назарынан тыс қалды, бірақ «Today» мерейтойларына оралып тұрды. Оның соңғы рет 1982 жылдың 14 қаңтарында өткен 30 жылдық тойда көрінді. 1960 жылы Гарроуэй балаларға арналған «Fun on Wheels» атты саяхат кітабын жазды. Кітап 1962 және 1964 жылдары қайта қаралып, қайта басылды. Өмірінің соңына қарай Гарроуэй өзінің өмірбаянын жазуды жоспарлады. Алайда кітап зерттеу кезеңінен аса алмады; сақталған жазбалар, қолжазбалар, аудиотаспалар және жаңалықтар бұрынғы зерттеуші Ли Лоуренске жіберілді. 2003 жылы Лоуренс қайтыс болғаннан кейін, қораптар Америка радио хабарларын тарату кітапханасына, арнайы коллекцияларға, Мэриленд университетінің кітапханаларына тапсырылды, және 2009 жылға дейін сол жерде сақталды.

After leaving Today, Garroway returned to television on National Educational Television (the forerunner of PBS) with a science series called Exploring the Universe in late 1962. Later, he went back to working in radio, doing "split shift" shows called Garroway AM (midmornings) and Garroway PM (midafternoons) for WCBS (AM), New York. Garroway also started a magazine, National FM Radio; the venture was a costly failure, with Garroway realizing he was not cut out to be a businessman. In April 1969, Garroway launched a daytime talk show on WNAC TV, Tempo Boston, which he hoped would be picked up for national syndication. Stations in New York and Philadelphia agreed to pick up the show, but by early 1970, the small scale syndication ended and Tempo was cancelled. The show had promise, but management instead decided to fill its time slot with old movies instead of more expensive local programming. He planned to re enter the television world with a CBS summer replacement show, Newcomers, but the show never made it past the summer of 1971. While in Los Angeles, Garroway began to take acting workshops; he had a role in an episode of the Western series Alias Smith and Jones as a judge in 1972. Garroway appeared sporadically on other television programs without achieving the success and recognition levels he enjoyed on Today. He largely remained out of the public eye for the rest of the 1960s and 1970s, although he did re emerge for Today anniversaries. His final such appearance was on the 30th anniversary show, on January 14, 1982. In 1960, Garroway wrote Fun on Wheels, an activity book for children on road trips. The book was revised and reissued in 1962 and 1964. Toward the end of his life, Garroway planned to write an autobiography. The book never made it past the research stage; the surviving notes, manuscripts, audio tapes, and news clippings were sent to former Today researcher Lee Lawrence. Upon Lawrence's death in 2003, the boxes were turned over to the Library of American Broadcasting, Special Collections, University of Maryland Libraries, where they remained as of 2009.

Некелер мен балалар

Гарроуэй үш рет үйленді және үш баласы болды. Оның алғашқы некесі 1945 жылы Адель Дуайермен болды. Олардың Пэрис есімді қызы дүниеге келгеннен кейін бір жылдан соң ажырасып кетті. 1956 жылы ол бұрынғы актриса және балерина Памела Уайлдке үйленді. 1958 жылы олардың Дэвид Каннингэм Гарроуэй кіші ұлы дүниеге келді. Кейін Гарроуэй Уайлдтің алғашқы некесінен туған Майклды асырап алды. Гарроуэй 1980 жылдың ақпанында астроном Сара Ли Липпикоттқа үйленді. Олар Гарроуэй 1982 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді.

Мүдделер

Гарроуэй астрономияға үлкен қызығушылық танытты, және Ресей телескоптарын аралап жүрген кезінде үшінші әйелі, астроном Сара Ли Липпинкоттпен танысты. Өмірінің соңғы жылдарында ол Свартмор колледжінде астрономия симпозиумдарына қатысып, Спраул обсерваториясында уақыт өткізді. Гарроуэй бірнеше автомобиль жарнамаларында түсті, оның ішінде 1953 жылғы алғашқы Chevrolet Corvette және 1964 жылғы Ford Falcon жарнамалары да бар. Музыканы жақсы көретін және әуесқой барабаншы Гарроуэй 1950-ші жылдардың соңы мен 1960-шы жылдардың басында жарық көрген джаз, классикалық және поп музыкасының бірнеше жазбаларына есімін берді. Олардың арасында "Wide, Wide World of Jazz", 1957 жылы шыққан "Some of My Favorites" және 1958 жылы шыққан "Dave Garroway's Orchestra: An Adventure in Hi Fi Music" болды.

Өлім

1981 жылы Гарроуэй ашық жүрек операциясынан өтті, нәтижесінде ол стафилококк инфекциясына шалдықты. 1982 жылдың 14 қаңтарында Today бағдарламасы 30 жылдығына арналған арнайы шығарылымды көрсетті, онда барлық маңызды, бұрынғы және қазіргі қызметкерлер қатысты. Жақында амфетаминге тәуелділігі үшін емделген Гарроуэй бағдарлама кезінде көңілді және жақсы көңіл-күйде болды. Ол сондай-ақ 1987 жылы бағдарламаның 35 жылдығында болатынын айтты. Бірақ бірнеше айдан кейін Гарроуэй операция кезінде жұққан инфекцияның салдарынан денсаулығы нашарлады. Ол бірнеше апта ауруханада жатып, үйде медбике күтімінде болды. 21 шілдеде ол Пенсильвания штатындағы Свартмор қаласындағы үйінде өзін-өзі атып өлтірген күйде табылды. Қапалы болғанда ерекше күйзеліске түскенін медбикесі есіне алмады. 28 шілдеде оның отбасы Филадельфияда жекелеген жерлеу рәсімін өткізді. 22 шілдедегі Today бағдарламасы Гарроуэйге арналған еске алу шығарылымы болды. Оның әріптесі Джек Лескули, жаңалықтар редакторы Франк Блэр және бұрынғы тұтынушылар тілшісі Бетти Фурнес бағдарламада құрмет көрсетті. Гарроуэйдің қазасы NBC Nightly News бағдарламасында Том Брокоу және Роджер Маддпен бірге жарияланды. Комментатор Джон Ченселл 21 жыл бұрын Today бағдарламасында Гарроуэйді алмастырған адам еді. NBC News Overnight бағдарламасын жүргізуші Линда Эллерби әдеттегі "Осылай болады" деген сөздің орнына "Бейбітшілік" деп аяқтады. Гарроуэйдің психикалық денсаулыққа қосқан үлесінің арқасында оның үшінші әйелі Сара Пенсильвания университетінде Дев Гарроуэй атындағы депрессияны зерттеу зертханасын құруға көмектесті.

Пародиялар мен ойдан шығарылған бейнелер

Роберт МакКимсонның 1960 жылғы мультфильмі "Жайғай жабайы әлем" тас дәуірінен түсірілген видеокадрларды көрсетіп тұрған "Пещера Дарроуэйді" бейнелейді. Mad журналының бір санында (26-шы саны, 1955 жылдың қарашасы) оны "Дэйв Гарроунвей Шоу" деп пародиялады. Роберт Редфордтың 1994 жылғы "Квиз Шоу" фильмінде Гарроуэй рөлін Барри Левинсон сомдады.