Әскери теңізші Адмирал Томас Грейвстің өмірі мен қызметі
Thomas Graves (Royal Navy officer)
Әскери-теңіз сардары Томас Грейвс: өмірбаяны, әскери қызметі (Жеңіс соғысы, Американ және Наполеон соғыстары). Туған жылы, отбасы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адмирал сэр Томас Грейвс (шамамен 1747 жылы туған, 29 наурыз 1814 жылы қайтыс болған) – Корольдік теңіз күштерінің офицері. Ол Жеті жылдық соғыста, Америка Тәуелсіздік соғысында, Француз революциялық және Наполеон соғыстарында қызмет еткеннен кейін адмирал шеніне жеткен.
Admiral Sir Thomas Graves KB (c.1747 – 29 March 1814) was an officer of the Royal Navy who rose to the rank of admiral after service in the Seven Years' War, the American War of Independence, and the French Revolutionary and Napoleonic Wars.
Отбасы және ерте өмірі
Томас Грейвс 1747 жылы шамамен туған, ол Касл-Доусон, Лондондери округындағы құрметті Джон Грейвстің үшінші ұлы, оның әйелі Джейн Хадсон болды. Ол адмирал Сэмюэл Грейвстің сіңілі баласы және адмирал Томас, лорд Грейвстің алыс туысы еді. Грейвстің үш бауыры да флотта капитан болып қызмет етіп, кейін зейнеткерлік тізіміне енген адмиралдар болды. Томас өте ерте жасында флотқа қабылданды және Жеті жылдық соғыс кезінде ағасы Сэмюэлмен бірге «Дюк» кемесінде қызмет етті. Бейбітшілік орнағаннан кейін ол кузені Томасқа тағайындалды, онымен бірге қызмет етті, және 1765 жылы Африка жағалауында болғанда лейтенант шеніне көтерілді. Фостердің әскери ақсүйектер тізімінде оның 1752 жылы туғаны көрсетілген, бірақ бұл оның белгілі қызметінің фактілерімен қайшы келеді: Флот ережелері бойынша, оның шенге көтерілген күні жиырма жаста болуы керек еді, және бұл ереже жиі бұзылса да, оның он үш жаста болғанына сену қиын – 1765 жылы ол кем дегенде он сегіз жаста болған деп есептеуге болады.
Thomas Graves was born circa 1747, the third son of Reverend John Graves of Castle Dawson, County Londonderry, by his wife Jane Hudson. He was a nephew of Admiral Samuel Graves and a first cousin once removed of Admiral Thomas, Lord Graves. Graves' three brothers all served as captains in the navy, becoming admirals on the superannuated list. Thomas entered the navy at a very early age, and served during the Seven Years' War with his uncle Samuel on board , Duke, and After the peace he was appointed to with his cousin Thomas, whom he followed to , and by whom, in 1765, while on the coast of Africa, he was promoted to be lieutenant of It is stated in Foster's Peerage that he was born in 1752, a date incompatible with the facts of his known service: by the Regulations of the Navy he was bound to be twenty years old at the date of his promotion, and though the order was often grossly infringed, it is highly improbable that he was only thirteen: it may fairly be assumed that he was at least eighteen in 1765.
Арктикалық теңіздер мен Солтүстік Америка
1770 жылы Грейвс лейтенант болды, ал 1773 жылы капитан Константин Фипппен бірге Арктикалық теңіздердегі ашылу сапарына тағайындалды. Келесі жылы ол өзінің ағасы Сэмюэльмен бірге Солтүстік Америкаға барды және оны контрабанданың алдын алу үшін пайдаланылатын шағын шхуналардың біріне командир етіп тағайындады. Оның құрамында 30 адам және 4 екі фунттық зеңбірек болды. 1775 жылдың 27 мамырында Бостоннан Чарльз өзеніне жіберілгенде, ол көтерілісшілердің үлкен күшінің шабуылына ұшырады. Олардың саны екі мыңға жуық адамға жетті, сонымен қатар екі далалық зеңбірек болды. Түн ортасына қарай жел тынышты, толқын кері кеткенде "Диана" қарасты, жанына жығылды, осы кезде отарлық күштер оны өртеп жіберді. Шағын экипаж батыл қорғаныстан кейін оны тастауға мәжбүр болды, Грейвс алдымен ауыр күйік шақты, сондай-ақ оның інісі Джон, сол кезде флагмандық кеменің лейтенанты , "Дианаға" көмек көрсету үшін "Престонның" қайықтарының бірімен жіберілді.
In 1770 Graves was lieutenant of , and in 1773 was appointed to with Captain Constantine Phipps for the voyage of discovery in the Arctic Seas. In the following year he went out to North America with his uncle Samuel, and was appointed by him to command , one of the small schooners employed for the prevention of smuggling. She had thirty men, with an armament of four 2 pounder guns, and on 27 May 1775, being sent from Boston into the Charles River, was attacked by a large force of insurgents, whose numbers swelled till they reached a total of something like two thousand men, with two field pieces. It fell calm, and towards midnight, as the tide ebbed, Diana ran aground, and lay over on her side, when the colonial forces succeeded in setting her on fire, and the small crew, after a gallant defence, were compelled to abandon her, Graves having been first severely burnt, as well as his brother John, then a lieutenant of the flagship , who had been sent in one of the Prestons boats to support Diana.
Баға көтеру және одан әрі қызмет көрсету
Осыдан кейін Грейвс Бостон және Род-Айленд аймағындағы басқа тендерлердің басшылығында жұмыс істеді, бірақ оның ағасы шақырылып келген соң, Престонға қосылып Англияға оралды. Алайда, ол сол кемемен Солтүстік Америка станциясына қайта жіберілді, оған коммодор Уильям Хотем басшылық етті. 1779 жылы ол Батыс Үндістан және Солтүстік Америка станцияларында шлюпке командир болып тағайындалды, ал 1781 жылдың мамыр айында посттық шенге көтерілді. Коммодор Эдмунд Аффлек уақытша болмаған кезде, ол 5 қыркүйекте Чесапик шайқасында басшылық етті, содан кейін Аффлектің ту капитаны ретінде Бедфордта қызметін жалғастырды, 26 қаңтар 1782 жылы Сент-Китстегі шайқаста және 9 және 12 сәуірдегі Сентс шайқасында болды, соңғы шайқаста Бедфорд ерекше көзге түсті. Келесі күзде Грейвс HMS Magicienne фрегатына тағайындалды, онда 1783 жылдың 2 қаңтарында француз фрегаты Сибилмен қатты шайқасқа түсті, ол екінші экипажбен жүктелген болатын, оларды Чесапикке жеткізуі керек еді. Екі фрегат та қирап, ажырасып кетті; Magicienne екі аптадан кейін Ямайкаға жетті, ал Сибилді 1783 жылдың 22 қаңтарында Томас Макнамара Рассел басқарған Гусарлар басып алды.
After this Graves continued to be employed in command of other tenders in the neighbourhood of Boston and Rhode Island until, on the recall of his uncle, he rejoined Preston and returned to England; but was again sent out to the North American station in the same ship, commanded by Commodore William Hotham. In 1779 he was promoted to the command of the sloop on the West Indian and North American stations, and in May 1781 he was advanced to post rank. In the temporary absence of Commodore Edmund Affleck, he commanded in the Battle of the Chesapeake on 5 September, and continuing afterwards in Bedford, as Affleck's flag captain, was present in the engagement at St. Kitts on 26 January 1782, and in the Battle of the Saintes on 9 and 12 April, in which last Bedford had a very distinguished part. In the following autumn Graves was appointed to the frigate HMS Magicienne, in which, on 2 January 1783, he fought a very severe action with the French French frigate Sibylle, which was encumbered with a second ship's company which she was carrying to the Chesapeake. Both frigates were reduced to a wreck, and so parted; Magicienne to get to Jamaica a fortnight later; Sybille to be captured on 22 January 1783 by Hussar under Thomas McNamara Russell.
Бейбіт жылдар мен Француз революциялық соғыстары
Бейбітшілік кезінде Грейвс уақытының көп бөлігін Францияда өткізді, ал Француз революциялық соғыстарының алғашқы жылдарында жұмыссыз болды. 1800 жылдың қазан айында ғана ол Лорд Сент-Винсенттің бұйрығымен Канал флотындағы 74 зеңбірекке ие болды. Бұл қызмет тек бірнеше айға созылды, өйткені 1801 жылдың 1 қаңтарында ол Ақ эскадрильяның контр-адмиралы болып тағайындалды және наурыз айында Сэр Хайд Паркермен бірге Балтық теңізіне бет алған флоттың біріндегі 64 зеңбірекке туын көтерді.
During the peace Graves spent much of his time in France, and in the early years of the French Revolutionary Wars had no employment. It was not until October 1800 that he was appointed to command the 74 gun , in the Channel Fleet, under the orders of Lord St. Vincent. This was only for a few months; for on 1 January 1801 he was promoted to be Rear Admiral of the White Squadron, and in March hoisted his flag on board the 64 gun , one of the fleet proceeding to the Baltic with Sir Hyde Parker.
Ту атағы және кейінгі өмірі
Грейвс кейіннен өзінің туын , және 2 сәуірде 1801 жылы Копенгаген шайқасында Паркер мен Нельсонның қолбасшылығымен үшінші болып тағайындалды. Осы маңызды оқиғадағы қызметі үшін ол Парламенттен алғыс алды және Бат орденінің командирі атағын иеленді. Шілде айының соңында флот Балтық теңізінен шығып, Англияға қайтқанда, науқанның көп бөлігінде денсаулығы нашар болған Грейвс активті қызметтен зейнетке шықты. , бір кезде Кристофер Нешем басқарған, 1804 жылдың қазанынан 1805 жылдың ақпанына дейін Бискай шығанағында оның туын алып жүрді. 1805 жылдың 9 қарашасында вице-адмирал, ал 1812 жылдың 2 тамызында адмирал болды.
Graves afterwards shifted his flag to , and in her was third in command under Parker and Nelson at the Battle of Copenhagen on 2 April 1801. For his services on this important occasion he received the thanks of Parliament, and an appointment as Knight Commander of the Bath. Towards the end of July the fleet left the Baltic, and on its return to England Graves, who had been in very bad health during the greater part of the campaign, retired from active service. , captained for a time by Christopher Nesham, carried his flag in the Bay of Biscay from October 1804 to February 1805. He became a vice admiral on 9 November 1805 and admiral on 2 August 1812.
Жеке өмір
Екі рет үйленген, бірақ бір ғана қызы болған. Ол 1814 жылдың 29 наурызында Хонитон қаласының жанындағы Вудбайн төбесіндегі үйінде дүниеден озды.
He was twice married, but had only one daughter. He died at his house, Woodbine Hill, near Honiton on 29 March 1814.