Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
19 ғасырдағы шотландтық шіркеу қайраткері
19th century Scottish church leader
Уильям Линдсей Александр FRSE LLD (1808 жылдың 24 тамызы – 1884 жылдың 20 желтоқсаны) – шотландтық шіркеудің жетекшісі.
William Lindsay Alexander FRSE LLD (24 August 180820 December 1884) was a Scottish church leader.
Өмір
Ол Лейт қаласында дүниеге келді, Уильям Александрдың, шарап сатушының, және оның әйелі Элизабет Линдсейдің ұлы. Әкесінің мекенжайы туралы жалғыз мәлімет 1813 жылы Эдинбургтегі Корольдік жолдың жанындағы 7 Блэр көшесінде тіркелген, Лейтте емес. Ол Лейт орта мектебінде, содан кейін Сент-Эндрюс және Эдинбург университеттерінде білім алды, онда классикалық білім саласындағы шеберлігімен танылды. 1827 жылдың қыркүйегінде Ральф Уордлоу басқаратын Глазго теологиялық академиясына қабылданды, бірақ сол жылдың желтоқсанында Англияның солтүстік-батысындағы Блэкберн теологиялық академиясында (кейін Ланкашир тәуелсіз колледжі) классикалық тілдерден оқытушы болып жұмыс істеді. 1831 жылға дейін Блэкбернде болып, библиялық әдебиет, метафизика, грек және латын тілдерінен дәріс берді. Германия мен Лондонға қысқа сапардан кейін, 1834 жылдың қарашасында Эдинбургке шақырылып, Солтүстік Колледж көшесіндегі шіркеудің (кейін Аргайл сквері) пасторы болды. Бұл шіркеу 1802 жылы Роберт және Джеймс Холдейн ағайындармен байланысты евангелистік қозғалыстан туындаған тәуелсіз шіркеу еді. Шіркеу мүлкін Шотландияның Ұлттық мұражайы үшін босату мақсатымен үкіметке сатқанда, Александрдың қауымы 1861 жылға дейін Королева көшесі залында ғибадат етті. Георг IV көпірінде жаңа шіркеу аяқталғаннан кейін, Александрдың уағыздарындағы Августиншілдік әсеріне орай, ол Аугустин шіркеуі деп аталды. Александр баяндамашы болуға талпынбады, оның орнына Киелі кітапты түсіндіруге ден қойды, оған әсемдік пен құрмет сыйлады. 1843 жылғы Тоқтатуға әкелген "ерікті" дау-дамайға белсенді қатысты, бірақ христиан шіркеуінің әртүрлі топтары арасындағы рухани байланыстарға қатысты кең және толерантты көзқарасын сақтады. 1845 жылы Швейцарияға барып, ондағы шіркеулердің діни өмірін зерттеді. 1845 жылы Сент-Эндрюс университетінен діни ғылым докторы (D.D.) дәрежесін алды. 1854 жылы Эдинбургте теология профессоры (және 1877 жылдан бастап Эдинбург теологиялық залының директоры) болды, көптеген басқа ұсыныстарға қарамастан, 1881 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1867 жылы Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның мекенжайы Мюссельбургтегі Пинки Берн деп көрсетілген. 1873 жылдан 1878 жылға дейін және 1880 жылдан 1884 жылға дейін қоғамның вице-президенті болып қызмет етті. Мюссельбургтің оңтүстігіндегі Пинкиберн үйінде қайтыс болды және жақын маңдағы Инвереск шіркеуінің зиратында жерленді. Қабірі оңтүстік-шығыс бұрышында, сэр Александр Хоуптың жер учаскесінде орналасқан.
He was born in Leith, the son of William Alexander, a wine merchant, and his wife, Elizabeth Lindsay. The only address given for his father appears in 1813 at 7 Blair Street off the Royal Mile in Edinburgh rather than Leith. He was educated at Leith High School then the universities of St Andrews and Edinburgh, where he gained a lasting reputation for classical scholarship. He entered Glasgow Theological Academy under Ralph Wardlaw in September 1827, but in December of the same year he left to become classical tutor at the Blackburn Theological Academy, afterwards the Lancashire Independent College, in north west England. He stayed at Blackburn until 1831, lecturing on biblical literature, metaphysics, Greek and Latin. After short visits to Germany and London, he was invited back to Edinburgh in November 1834 to become minister of North College Street church (afterwards Argyle Square), an independent church which had arisen in 1802 out of the evangelical movement associated with the Haldane brothers, Robert and James. When the church sold its property to the government to make way for the National Museum of Scotland, Alexander's congregation worshipped in the Queen Street Hall until 1861 when the new church was completed on George IV Bridge, renamed Augustine Church because of Alexander's strong, albeit independent Augustinian influence in his sermons. He deliberately put aside the ambition to become a pulpit orator in favour of the practice of biblical exposition, which he invested with charm and impressiveness. Alexander took an active part in the "voluntary" controversy which ended in the Disruption of 1843, but he also maintained broad and catholic views of the spiritual relations between different sections of the Christian church. In 1845 he visited Switzerland with the special object of inquiring into the religious life of the churches there. In 1845 he received the degree of Doctor of Divinity (D. D.) from the university of St Andrews. In 1854 Alexander became Professor of Theology at Edinburgh (and Principal of the Edinburgh Theological Hall from 1877), a position which he held until 1881, in spite of many alternative offers. In 1867 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh. His address is then given as Pinkie Burn in Musselburgh. He served as its vice president from 1873 to 1878 and from 1880 to 1884. He died at Pinkieburn House just south of Musselburgh and is buried nearby in Inveresk Churchyard. The grave lies in the south east corner in the plot of Sir alexander Hope.