Уильям Томас Пайпс: Нова-Скотия саяхатшысы және премьер-министрі

Кіріспе

Уильям Томас Пайпс (15 сәуір 1850 жыл - 7 қазан 1909 жыл) – Канаданың Новая Шотландия провинциясындағы саясаткер.

Өмірбаян

Пайпс Жаңа Шотландияның Амхерст қаласында дүниеге келген. Ол 1878 жылғы федералды сайлауда Чарльз Тэпперге қарсы күресті, бірақ Канаданың Төменгі палатасындағы Тэппердің мандатын тартып ала алмады. 1882 жылы Пайпс провинциялық сайлауда Либералдық партиядан кандидат ретінде қатысып, депутаттық орын жеңіп алды. Либералдар күтпеген жерден заң шығарушы жиналыста көптеген орындарды иеленді, бірақ партияның басшысы болған жоқ. Уильям С. Филдинг сол кезде Halifax Morning Chronicle газетінің редакторы болып жұмыс істеді және премьер-министр болуға мүмкіндігі болды, бірақ қаржылық ресурстардың жетіспеуіне байланысты бас тартты. Партиялық фракция Пайпсты партияны басқаруға және екінші премьер-министр болуға тағайындады. Ол кезде бұл лауазым жалақысыз болғандықтан, Пайпс заңгерлік тәжірибесін жалғастыруға мәжбүр болды. Пайпс екі жыл премьер-министр болып қызмет етті, бірақ жеке мәселелер мен ақша табу қажеттілігі оның жұмысын қиындатты. Ол Филдингті үкіметке шақырып, екеуі жақын серіктестерге айналды. Пайпс үкіметінің басты мақсаты – Пиктоу теміржолын федералды үкіметтен провинцияға беруді және жеке меншіктегі «Шығыс кеңейтім теміржолын» сатып алып аяқтауды қамтамасыз ету болды. Федералды және провинциялық үкіметтер баға туралы келісімге келе алмады, сондықтан Пайпс үкіметі жобадан бас тартты. Пайпс үкіметі де Оттавадан қаржылық көмек алуға тырысты, бірақ сәтті болмады және үкіметтік шығыстарды қысқартуға мәжбүр болды. Пайпстің жеке жағдайы нашарлап, кабинет мүшелерімен (Филдингтен басқа) қарым-қатынасы ушығып кетті. 1884 жылдың 15 шілдесінде Пайпс премьер-министр лауазымынан кетіп, Филдингті өзінің ізбасары етіп ұсынды. Алайда, 1886 жылы Пайпс пен Филдинг арасы суық болды, себебі Филдинг провинцияның Канада конфедерациясынан бөлінуі үшін федералды үкімет провинцияның талаптарын елемегендігіне байланысты ұсыныс жасады. Сол жылғы сайлауда Пайпс Филдингтің науқанын «жоюдың шіріген денесі» деп сипаттады. 1887 жылы Пайпс тағы да федералды парламентке депутат болуға тырысты, бірақ Тэпперді ығыстыра алмады. 1906 жылы ол қайтадан провинциялық саясатқа оралды және Бостон қаласында қайтыс болғанға дейін премьер-министр Джордж Генри Мюррейдің кабинетінде бас прокурор болып қызмет етті. Пайпс «Amherst Boot and Shoe Manufacturing Co» компаниясының директоры, «Rhodes Curry Company» компаниясының ірі акционері және «Nova Scotia Lumber Company» компаниясының директоры және хатшысы болып жұмыс істеді. Ол осы лауазымдарды провинциялық министр болып жұмыс істеген кезінде атқарды.

Pipes was born in Amherst, Nova Scotia. He ran in the 1878 federal election against Charles Tupper, but was unable to wrest away Tupper's seat in the House of Commons of Canada. In 1882, Pipes ran as a Liberal candidate in the provincial election and won a seat. The Liberals unexpectedly won the most seats in the legislature despite the fact that they had no leader. William S. Fielding was at the time editor of the Halifax Morning Chronicle and could have become premier, but declined due to his lack of financial resources. The caucus selected Pipes to lead the party and become the sixth Premier. The position was an unpaid one at the time, so Pipes had to continue his law practice. Pipes served as premier for two years, but was hobbled by personal problems and the need to earn a living. He induced Fielding to enter cabinet, and they became close collaborators. The principal policy objective of the Pipes government was to secure a transfer of the Pictou railway line from the federal government to the province and to purchase and complete the privately owned "Eastern Extension Railway". The federal and provincial governments were unable to agree on a price, and the Pipes government abandoned the project. The Pipes government also tried to get financial assistance from Ottawa, but was unsuccessful, and was forced to cut government spending. Pipes' personal situation became increasingly untenable, and his relations with his cabinet (aside from Fielding) were frayed. On July 15, 1884, Pipes resigned as Premier, and nominated Fielding as his successor. Pipes broke with Fielding in 1886, however, as Fielding moved for the province's secession from Canadian confederation due to the federal government's neglect of the province's demands. During that year's election, Pipes referred to Fielding's campaign as "the putrid carcass of repeal". In 1887, Pipes again attempted to win a seat in the federal House of Commons, but again failed to dislodge Tupper. In 1906, he returned to provincial politics, and served as Attorney General in the cabinet of Premier George Henry Murray until his death in Boston. Pipes was involved in business as director of Amherst Boot and Shoe Manufacturing Co, a large shareholder in the Rhodes Curry Company, and director and secretary of the Nova Scotia Lumber Company. He held these positions during his time as a provincial cabinet minister.