Кәсіби күрес спортында "жаман жігіт" рөлі

Кіріспе

Кәсіби күрестегі зұлым немесе "жаман жігіт" кейіпкері, басқа мағыналары

Кәсіби күресте "heel" (лучха либреде "rudo" деп те аталады) – зұлым, "жаман жігіт" немесе "ереже бұзушы" рөлін сомдайтын және "жақсы жігіттерге" (қаһармандық кейіпкерлерге) қарсы тұратын күрескер. Heel күрескердің барлық әрекеті зұлым болуы міндетті емес: көрермендердің наразылығын тудыру жеткілікті, бірақ табысты heel-дер өздерінің жаман мінез-құлқының басқа да жақтарын – жеңу үшін алдау, сыртқы заттарды пайдалану сияқтыларын да қабылдайды. "Heel-дің міндеті – "жылу" тудыру, яғни көрермендерді жек көруге итермелеу, бұл көбінесе алдау және қоғамдық нормадан тыс әрекеттерді қамтиды". Жылуға (көрермендердің наразылығына) қол жеткізу үшін heel-дер көбінесе ереже бұзып, қарсыластарын матч шеңберінен тыс пайдаланып, аморальды мінез-құлық көрсетеді. Кейбіреулері ереже бұзбайды, бірақ оның орнына көрермендерге ұнамайтын, қорқынышты және әдейі мазалап, жігерсіздендіретін мінез-құлқымен көзге түседі – мақтандылық, қорқақтық немесе көрерменді жек көру сияқты. Көптеген heel-дер екі жақты да қолданады: алдайды және жамандық жасайды. Heel-дің түріне қарамастан, ең маңызды рөлі – қарсыластың рөлі, өйткені heel-дер "жақсы жігіттерге" қарсы тұру үшін бар. Егер heel көрермендердің ықыласына бөленсе, промоутер оны "жақсы жігітке" айналдыруы немесе керісінше, оны одан да жек көрінуге итермелеуі мүмкін. Кейбір күрескерлер оң және теріс қасиеттердің қосындысын көрсетеді. Мұндай кейіпкерлер күрес терминологиясында "tweeners" деп аталады ("жақсылық пен жамандық арасындағы" әрекеттерді білдіреді). WWE компаниясы дәстүрлі heel/face форматтан бас тартып жатыр деген пікір бар, себебі көрермендер heel-дерді де, "жақсы жігіттерді" де қолдауға дайын. "Жергілікті" күресте ("американдық күрес" сияқты) "жақсы жігіттер" жергілікті болса ("Халк Хоган", "Джон Сина", "Stone Cold Steve Austin" сияқты), heel-дер "шетелдік" болып бейнеленеді ("Гюнтер", "Альберто Дель Рио", "Иван Колофф", "Темір шейх", "Русев/Миро", "Джиндер Махал" және "Мухаммед Хассан" сияқты). Луча либредегі "rudo" күрескерлер көбінесе ұрысшылар ретінде танымал, олар айқын күш-қуатты немесе дене бітімін көрсететін физикалық қимылдарды қолданады, көбінесе киімдері жын-шайтан, шайтан немесе басқа да алдамшыларға ұқсас болады. Бұл, әдетте, техникалық шеберлікті, әсіресе әуедегі қимылдарды қажет ететін қимылдарды қолданатын "қаһармандық" күрескерлерден өзгеше.

In professional wrestling, a heel (also known as a rudo in lucha libre) is a wrestler who portrays a villain, "bad guy", or "rulebreaker", and acts as an antagonist to the faces, who are the heroic protagonist or "good guy" characters. Not everything a heel wrestler does must be villainous: heels need only to be booed or jeered by the audience to be effective characters, although most truly successful heels embrace other aspects of their devious personalities, such as cheating to win or using foreign objects. "The role of a heel is to get 'heat,' which means spurring the crowd to obstreperous hatred, and generally involves cheating and any other manner of socially unacceptable behavior." To gain heat (with boos and jeers from the audience), heels are often portrayed as behaving in an immoral manner by breaking rules or otherwise taking advantage of their opponents outside the bounds of the standards of the match. Others do not (or rarely) break rules, but instead exhibit unlikeable, appalling, and deliberately offensive and demoralizing personality traits such as arrogance, cowardice, or contempt for the audience. Many heels do both, cheating as well as behaving nastily. No matter the type of heel, the most important role is that of the antagonist, as heels exist to provide a foil to the face wrestlers. If a given heel is cheered over the face, a promoter may opt to turn that heel to face or the other way around, or to make the wrestler do something even more despicable to encourage heel heat. Some performers display a mixture of both positive and negative character traits. In wrestling terminology, these characters are referred to as tweeners (short hand for the "in between" good and evil actions these wrestlers display). WWE has been cited as a company that is doing away with the traditional heel/face format due in part to audiences' willingness to cheer for heels and boo babyfaces. In "local" wrestling (e. g., American wrestling) it was common for the faces to be "local" (e. g., Hulk Hogan, John Cena, and Stone Cold Steve Austin) and the heels to be portrayed as "foreign" (e. g., Gunther, Alberto Del Rio, Ivan Koloff, The Iron Sheik, Rusev/Miro, Jinder Mahal, and Muhammad Hassan). In the world of lucha libre wrestling, most rudos are generally known for being brawlers and for using physical moves that emphasize brute strength or size, often having outfits akin to demons, devils, or other tricksters. This is contrasted with most heroic técnicos that are generally known for using moves requiring technical skill, particularly aerial maneuvers.

Тарих

Жалпы өкше мінез-құлқына жеңіске жету үшін әділетсіздік жасау (мысалы, арқандарды пайдаланып, арбаға тірелу немесе төреші басқа жаққа қарап тұрғанда қарумен шабуылдау), басқа күрескерлерге сахна астында шабуылдау, басқа күрескерлердің кездесулеріне кедергі келтіру, жанкүйерлерді немесе олардың орналасқан қаласын қорлау ("арзан жылу" деп аталады) және мақтанғанышпен немесе жоғары тұрумен әрекет ету сияқты жаман тәсілдерді қолдану кіреді. Театрлық өкшелер жаман немесе қауіпті көрінетін драматикалық киімдерді таңдайды, мысалы, беттеріне өліктерге арналған бояу жағу, демондық маскалар кию, қара былғарымен жабу және т.б. Джордж Го́рж күрес имиджінің және, демек, өкше имиджінің әкесі саналады. 1940 жылдардан бастап ол толқынды сары шашты, түрлі-түсті шапанды және сәнді киімдерді киетін, оның кездесулеріне рингке әдемі әйелдер еріп жүретін экстравагантты, жарқын "әдемі жігіт" имиджін ойлап тапты. Көпшілік оның бейнесін ұнатпады және оның жеңілуін көру үмітімен оның кездесулеріне келді. Джордж осы назарға қуанды және оның дәуірінде ғана емес, сонымен қатар барлық уақыттағы ең танымал (және жек көрінетін) өкшелердің біріне айналды. Басқа да драматикалық өкше мысалы – The Undertaker күрескері, ол мансабында көптеген рет өкше немесе жақсы кейіпкер рөлін ауыстырды. "Қараңғылық министрлігінің" жетекшісі болған кезінде ол капюшонды қара шапан киген оккультизм дінінің қызметшісі болып көрінді және оның символының пішініндегі таққа отырды. Кейде, жақында ғана жақсыға айналғандардың өкше кейіпкерлігінен іздер қалады. Бұл жанкүйерлердің күрескерге оның өкше кейіпкерлігіне қарамастан қызығушылық танытуына байланысты, көбінесе орындаушының ролдегі харизмасы немесе тартымдылығының арқасында болады. Эдди Герреро және Рик Флэр сияқты кейбір күрескерлер, әдетте өкшелермен байланысты болатын тактиканы қолдану арқылы танымал болды, ал Stone Cold Steve Austin, Scott Hall және жақында ғана Бекки Линч сияқтылар мансабында өкшелік мінез-құлық көрсеткенімен, жақсы реакция алды, оларды антигерой ретінде сатуға мүмкіндік берді. Кейде кейіпкерлер жақсы кейіпкер ретінде бейнеленгеніне қарамастан, көрермендердің жағымсыз реакциясына тап болады. Мысалы, Роман Рейнс, 2018 жылы WWE-дегі жақсы кейіпкер болды, бірақ оның кездесулерінде оны ұнатпады, ал оның қарсыластары олардың жақсы немесе өкше кейіпкер екеніне қарамастан, қолдау тапты, себебі WWE басшыларының сүйіспеншілігіне және кейіпкерді дамытудың жетіспеушілігіне байланысты. Мұндай кейіпкерлер көбінесе (бірақ әрқашан емес) уақыт өте келе жамандыққа ұшырайды немесе басқа қоғамдық бейнені ұсыну үшін қайта жабдықталады, мысалы, The Rock-тың таза жақсы кейіпкерден Nation of Domination өкше тобындағы өзіне ғана ойлайтын нарциссистке айналуы немесе Тецуя Найтоның жанкүйерлердің жақсы кейіпкерін қабылдамауы, оны Los Ingobernables de Japón құруға итермеледі. "Өкше" термині өзіне тән қасиеттер жиынтығын немесе көрермендердің реакциясын сипаттамайды, тек күрескердің антагонист ретіндегі бейнесі мен брондалуын ғана сипаттайды. Бұрышқа байланысты, өкшелер қарсыластарына қорқынышты немесе күшті болып көрінуі мүмкін. Мысалы, "жасырын чемпион" – бұл титул белбеуіне ие, үздік бәсекелестіктен үнемі қашып, шақырулардан бас тартатын өкше. Мысалы, Сет Роллинс өзінің алғашқы WWE World Heavyweight Championship кезеңінде, Шарлотта өзінің Divas / Raw Women's Championship кезеңінде, Honky Tonk Man өзінің ұзақ Intercontinental Championship кезеңінде, Томмасо Чиампа өзінің NXT Championship кезеңінде және The IIconics олардың WWE Women's Tag Team Championship кезеңінде. Брок Леснардың WWE-дегі кейіпкерінің өкшелік аспектілері болды және ол өзінің титулын үнемі қорғамайтынымен танымал болды (әсіресе өзінің алғашқы Универсалды Чемпионат тұсында), көбінесе тек төлеуге арналған іс-шараларда ғана өнер көрсетіп, SmackDown немесе әсіресе Raw-да емес, өйткені ол WWE-мен жартылай уақыт келісімшарты бойынша жұмыс істеді. Бұл мінез-құлық бейектігімен қақтығысатын жақсы кейіпкерлердің титулға ие болуға лайықтырақ екенін көрсетеді. Өкшелер бет-әлпеттердің соққысы кезінде мейірімділік сұрауы мүмкін, тіпті олар осындай соққыларды мейірімсіз жіберсе де. Рик Флэр әсіресе қарсыласын алаңдатып, содан кейін оның назары шашқанда төмен соққы жасағанымен танымал. Басқа өкшелер қарсыластарына қарсылық таныту үшін қарсыластардың сәттілік тарихындағы жеңілістерін ойнауға көмектеседі.

Common heel behavior includes cheating to win (e. g. using the ropes for leverage while pinning or attacking with a weapon while the referee is looking away), employing dirty tactics such as blatant chokes or raking the eyes, attacking other wrestlers backstage, interfering with other wrestlers' matches, insulting the fans or city they are in (referred to as "cheap heat") and acting in a haughty or superior manner. More theatrical heels would feature dramatic outfits giving off a nasty or otherwise dangerous look, such as wearing corpse paint over their faces, putting on demonic masks, covering themselves in dark leather and the like. Gorgeous George is regarded as the father of the wrestling gimmick, and by extension the heel gimmick. Starting in the 1940s, he invented an extravagant, flamboyant "pretty boy" gimmick who wore wavy blonde hair, colorful robes and ritzy outfits, and was accompanied by beautiful valets to the ring for his matches. The crowd widely jeered his persona, and came out to his matches in hopes of seeing him defeated. George relished this attention, and exploded into one of the most famous (and hated) heels not only of his era, but of all time. Another example of a dramatic heel is the wrestler The Undertaker, who, on many occasions throughout his career, has switched between portraying a heel or a face. During his period as the leader of The Ministry of Darkness, he appeared as a priest of the occult in a hooded black robe and literally sat in a throne, often in the shape of the symbol used to represent him. Occasionally, faces who have recently turned from being heels still exhibit characteristics from their heel persona. This occurs due to fans being entertained by a wrestler despite (or because of) their heel persona, often due to the performer's charisma or charm in playing the role. Certain wrestlers such as Eddie Guerrero and Ric Flair gained popularity as faces by using tactics that would typically be associated with heels, while others like Stone Cold Steve Austin, Scott Hall and more recently Becky Lynch displayed heelish behavior during their careers yet got big face reactions, leading them to be marketed as antiheroes. On other occasions, wrestlers who are positioned as faces receive a negative audience reaction despite their portrayal as heroes. An example is Roman Reigns, who in 2018 was a top face in WWE, but got booed in his matches while his opponents got cheered regardless of their status as face or heel, due to perceived favoritism from WWE executives and a lack of character development. Such characters often (but not always) become nudged into becoming villains over time or retooled to present a different public image, such as The Rock's turn from a clean cut face to self absorbed narcissist in the Nation of Domination heel stable, or Tetsuya Naito's fan rejection of his babyface causing him to drastically form Los Ingobernables de Japon. The term "heel" does not, in itself, describe a typical set of attributes or audience reaction, but simply a wrestler's presentation and booking as an antagonist. Depending on the angle, heels can act cowardly or overpowering to their opponents. For instance, a "closet champion" in particular is a term for a heel in possession of a title belt who consistently dodges top flight competition and attempts to back down from challenges. Examples include Seth Rollins during his first WWE World Heavyweight Championship reign, Charlotte during her Divas/Raw Women's Championship reign, the Honky Tonk Man during his long Intercontinental Championship reign, Tommaso Ciampa during his NXT Championship reign and The IIconics during their WWE Women's Tag Team Championship reign. Brock Lesnar's character in WWE had heel aspects, and was well known for failing to regularly defend his title (especially during his first Universal Championship reign), often only performing on pay per view events and not on SmackDown or especially Raw as he was only on a part time appearance contract with WWE. This sort of behavior supports the intended kayfabe opinion that the face (or faces) the heel is feuding with is actually more deserving of the title than the title holding heel is. Heels may beg for mercy during a beat down at the hands of faces, even if they have delivered similar beat downs with no mercy. Ric Flair in particular has been well known for begging an opponent off, then hitting a low blow on his distracted opponent. Other heels may act overpowering to their opponents to play up the scrappy underdog success story for the face.