Румыниялық саясаткер мен әскери қайраткердің өмірі мен қызметі
Nicolae Rădescu
Румыниялық әскери шенді, саяси қайраткер туралы мақала. Балқан соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қаһармандығы, ордендері мен лауазымдары баяндалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Румын әскери шенеунігі және саяси тұлға.
Romanian army officer and political figure
Екінші Балқан соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыс
1913 жылдың жазында ол Екінші Балқан соғысы кезінде Болгариядағы әскери науқанда 1-ші кавалерия дивизиясымен бірге қатысты. 1916 жылдың 1 сәуірінде майор шеніне көтерілді және 1916 жылғы Румыния науқанында 5-ші Каляраси полкімен бірге Карпат тауларындағы неміс әскерлеріне қарсы күресті. Тополог аңғарындағы Сэлатруку шайқасындағы батылдығы мен шеберлігі үшін 1917 жылдың 10 қаңтарында 3-дәрежелі Батыл Михаил орденімен марапатталды. 1917 жылдың сәуір айында подполковник болып тағайындалды; 1918 жылдың 1 қыркүйегіне дейін 2-ші кавалерия дивизиясының штаб бастығы қызметін атқарды, ал 1919 жылдың сәуір айында полковник шеніне көтерілді. Отставкасын ұсынғаннан кейін ол "пайдакүнем саясаткерлерді" және король Кароль II-нің төңірегіндегі топты әскери өмірді коммерцияландыруда айыптады. Сол айда Радеску маршал Александру Аверескудің Халық партиясына қосылды. 1930 жылдардың ортасында ол ұлтшыл саясатқа қатысты; ол Трансильваниядағы немістер мен венгрлерді мәдени тұрғыдан "румындандыруға" бағытталған «Румындықтың крест жорығы» (Cruciada Românismului) деп аталатын, өте оңшыл қозғалысты қолдады. Бұл қысқа ғұмырлы қозғалыс Михай Стелеску құрған Темір гвардияның бір бөлігі болды. 1936 жылдың шілдесінде Стелеску Темір гвардияның өлім отряды тарапынан өлтірілгеннен кейін Радеску қозғалыстың жетекшісіне айналды, бірақ ол көп ұзамай жойылды. Оның саяси көзқарастары мен патшалық төңірекке қатысты пікірлеріне байланысты, оны құпия полиция (Siguranța Statului) бақылауға алды.
In the summer of 1913 he saw action with the 1st Cavalry Division in the military campaign in Bulgaria during the Second Balkan War. He was promoted to major on 1 April 1916, and served in World War I during the Romanian Campaign of 1916 with the 5th Regiment Călărași, fighting against the German forces at the Carpathian mountain passes. For his bravery and skill at the Battle of Sălătrucu, in the Topolog Valley, he was awarded on 10 January 1917 the Order of Michael the Brave, 3rd Class. In April 1917 he was promoted to lieutenant colonel; he served as Chief of Staff for the 2nd Cavalry Division until 1 September 1918, and was promoted to colonel in April 1919. Upon presenting his resignation, he accused "profiteering politicians" and King Carol II's camarilla of commercializing military life. That same month Rădescu joined the People's Party of Marshal Alexandru Averescu. In the mid 1930s, he became involved in nationalist politics; he supported a far right movement called Cruciada Românismului ("The Crusade of Romanianism"), aimed at the cultural "Romanization" of Germans and Hungarians in Transylvania. This short lived movement was a splinter group of the Iron Guard, created by Mihai Stelescu. After Stelescu was assassinated in July 1936 by an Iron Guard death squad, Rădescu became a leader of the movement, which quickly faded afterwards. Because of his political stances and his opinions regarding the royal camarilla, he started being monitored by the secret police (Siguranța Statului).
Екінші дүниежүзілік соғыс және коммунизмнің өрлеуі
1940 жылы қыркүйекте король Кароль II отставкаға кеткеннен кейін Радеску диктатор Ион Антонескуді нацистермен ынтымақтастық жасады деп айыптады. Бұрынғы президент Эмиль Константинеску еске алу рәсімінде айтқандай, Радеску 1941 жылы Бессарабия мен Солтүстік Буковина Кеңес Одағынан қайтарылып алынғаннан кейін Днестр өзенінен әрі қарай румын әскерлерінің ілгерілеуіне қарсы болды. 1942 жылы Радеску Германия елшісі Манфред Фрайхерр фон Киллингерді және Румынияның ішкі істеріне оның үнемі араласуын сынаған мақала жазды. Ол Таргу-Жиу лагерінде саяси тұтқын ретінде ұсталды. 1944 жылғы 23 тамызда, король Михаилдың төңкерісі кезінде Антонеску құлағаннан кейін Радеску түрмеден босатылды. 15 қазанда Совет үкіметінің талабы бойынша ол Румыния Бас штабының бастығы болып тағайындалды, олар оның тәуелсіздігі мен халықтың құрметіне бөленген, фашизмге қарсы күрескен белсенді антифашист ретіндегі беделі үшін оны жақтады. Сол күні радиода сөйлеген сөзінде Радеску шабуылға Ана Паукер мен Василе Луканы кінәлады, оларды «гиеналар» және «туысы мен Құдайы жоқ жат адамдар» деп атады. Келесі күні Коммунистік партия Радескуға қарсы беспрецеденттік үгіт науқанын ұйымдастырды. Оның ұлы Нику, митингке қатысқан (ол 1940 жылы партияға қабылданған), әкесіне ашық хат жазды; 28 ақпанда «Scînteia» және «România Liberă» басылымдарында жарияланған хатта Радеску бейбіт демонстрацияларды атуға бұйрық бергені айыпталды. Сонымен қатар, Вышинский Бухарестке келді және Михаил патшадан Радескудің отставкаға кетуін талап етті; Иосиф Сталиннің тапсырмасымен ол егер Радеску премьер-министр болып қалатын болса, Совет Одағы Солтүстік Трансильванияны Румынияға қайтаруға рұқсат етпейтінін ескертті. Осы қысымдардың нәтижесінде Радеску 1 наурызда лауазымынан кетті. 1945 жылғы 6 наурызда Петру Гроза басшылығымен Румынияның алғашқы коммунистік үкіметі құрылды. Келесі бірнеше жылда коммунистер өз билігін толыққанды нығайтты.
After King Carol II abdicated in September 1940, Rădescu charged dictator Ion Antonescu with collaborating with the Nazis. As noted by ex President Emil Constantinescu at a memorial ceremony, Rădescu opposed the advance of Romanian troops beyond the Dniester River after Bessarabia and Northern Bukovina had been recaptured in 1941 from the Soviet Union. In 1942, Rădescu wrote an article critical of the German ambassador Manfred Freiherr von Killinger and his constant intrusion in the internal affairs of Romania. He was interned as a political prisoner in the Târgu Jiu camp. On 23 August 1944, immediately after Antonescu's downfall in King Michael's Coup, Rădescu was released from prison. On 15 October he was appointed Chief of the Romanian General Staff at the insistence of the Soviet government, which favored him for his independence and his reputation as an ardent anti fascist who was respected by the people. In a radio address later that day, Rădescu blamed the attack on Ana Pauker and Vasile Luca, calling them "hyenas" and "strangers without kin or God". The next day, the Communist Party orchestrated an unprecedented propaganda campaign against Rădescu. His son, Nicu, who had participated at the rally (he had been recruited into the Party in 1940), wrote an open letter to his father; the letter, published in Scînteia and România Liberă on 28 February, accused Rădescu of issuing the order to shoot peaceful demonstrators. Concomitantly, Vyshinsky arrived in Bucharest and demanded from King Michael the resignation of Rădescu; at the direction of Joseph Stalin, he warned that the Soviet Union would not allow Northern Transylvania to be returned to Romania if Rădescu were to remain prime minister. As a result of all these pressures, Rădescu resigned his position on 1 March. On 6 March 1945, the first Communist dominated government of Romania took office under the direction of Petru Groza. Over the next few years, the Communists completely consolidated their power.
Батыс елдеріне жер аударылу
Грозный үкіметінің алғашқы қаулыларының бірі (1945 жылдың 7 наурызында шығарылған) генерал Рәдескуге міндетті тұру орны белгілеу болды. Коммунистік билік тарапынан қудаланған Рәдеску британ елшілігінде пана іздеп, шамамен екі айдай онда тұрды, содан кейін оны румыниялық билік органдарына тапсырды, олар оның қауіпсіздігіне кепілдік берді, бірақ оны үй қамауына алды. Рәдеску 1953 жылдың 16 мамырында Нью-Йорк қаласында туберкулезден қайтыс болды; ол қаланың Кальварий зиратына жерленді. Премьер-министр Мугур Исарескудың бастамасымен генерал Рәдескудің мәйіті 2000 жылы Румынияға қайтарылды. Оның өсиетінде көрсетілген тілектерге сәйкес, ол 2000 жылдың 23 қарашасында Бухаресттегі православиелік Беллу зиратына қайта жерленді.
One of the first decrees of the Groza government (issued on 7 March 1945) was to impose mandatory domicile for General Rădescu. Pursued by the Communist authorities, Rădescu sought refuge in the British legation, stayed there for about two months, and was then handed over to Romanian authorities, who had guaranteed his safety but placed him under house arrest. Rădescu died of tuberculosis on 16 May 1953 in New York City; he was buried in the city's Calvary Cemetery. At the initiative of Prime Minister Mugur Isărescu, the remains of General Rădescu were brought back to Romania in 2000. Following the wishes expressed in his testament, he was reburied at the Orthodox Bellu Cemetery in Bucharest on 23 November 2000.