Кіріспе

Румынияның Тәуелсіздік соғысы – румыниялық тарихшылар арасында 1877-78 жылдардағы Ресей-Түрік соғысына қатысты қолданылатын атау. Бұл соғыста Румыния Ресей жағында соғысып, Осман империясынан тәуелсіздік алды. 1877 жылдың 16 сәуірінде (ескі стиль бойынша 4 сәуір) Румыния мен Ресей империясы Бухарест қаласында Ресей әскерлеріне Румыния аумағы арқылы өтуге рұқсат беретін келісімге қол қойды, бірақ Ресей Румынияның территориялық тұтастығын сақтауға міндеттенді. Осыдан кейін румын әскерлерінің жұмылдырылуы басталды, елдің оңтүстігінде Дунайдың оңтүстігінен күтілетін Осман әскерлерінің шабуылына қарсы тұру үшін шамамен 120 000 сарбаз жиналды. 1877 жылдың 24 сәуірінде (ескі стиль бойынша 12 сәуір) Ресей Осман империясына соғыс жариялады, және оның әскерлері жаңадан салынған Эйфель көпірі арқылы Румынияға кіріп, Осман империясына қарай жол тартты. Ауыр шығындарға байланысты Ресей империясы Румыниядан көмек сұрады. 1877 жылдың 24 шілдесінде (ескі стиль бойынша 12 шілде) румын армиясының алғашқы бөлімдері Дунайды кешіп, Ресей армиясымен бірікті.

Румынияның тәуелсіздік жариялауы

1877 жылдың 21 мамырында Румыния парламентінде Михаил Когальничану Румынияның тәуелсіздік актісін румын халқының еркі ретінде оқыды. Бір күннен кейін, 1877 жылдың 22 мамырында актіге ханзада Кароль I қол қойды. Символикалық себептермен 1947 жылға дейін 10 мамыр күні Тәуелсіздік күні ретінде тойланды, себебі бұл күн неміс принці Карольдің Бухарестке алғаш келген күнімен (10 мамыр 1866 ж.) де сәйкес келетін. Декларациядан кейін Румыния үкіметі Осман империясына төленетін салықты (914 000 лей) дереу тоқтатты және оның орнына ақшаны Румынияның Соғыс министрлігіне берді. Бастапқыда, 1877 жылға дейін Ресей Румыниямен ынтымақтастыққа бармауға ниеттенді, себебі олар Румынияның соғыстан кейінгі бейбіт келісімдерге қатысуын қаламайтын. Бірақ орыс әскерлері Плевна қоршауында Осман-паша басқаратын 40 000 сарбаздық өте күшті Осман армиясымен кездесті, онда орыс әскерлері, орыс генералдарының басшылығымен, ауыр шығындарға ұшырап, бірнеше шайқаста жеңіліске ұшырады.

Қақтығыстар

Үлкен шығындарға байланысты, Ресейдің бас қолбасшысы Ұлы князь Николай Николаевич, Румыния армиясының араласып, Ресей армиясымен бірігуін сұрады. Принц Кароль I, өзінің Румыния армиясына қолбасшылық етумен қатар, орыс әскерінің маршалы болу туралы ұсынысты қабылдады, осылайша біріктірілген қарулы күштерді Плевнаны басып алуға және қырғын шайқастардан кейін түрік генералы Осман-пашаның ресми түрде тапсыруына жеткізді. Армия Гривица және Рахова шайқастарында жеңіске жетті, ал 1877 жылдың 28 қарашасында Плевна бекінісі капитуляциялады, Осман-паша қаланы, гарнизонды және қылышын румын полковнигі Михаил Черческе және орыс дивизиясының қолбасшысы Иван Ганецкийге тапсырды. Плевнаны басып алғаннан кейін Румыния армиясы Дунайға қайтып, Видин және Смардан шайқастарында жеңіске жетті. 1878 жылдың 19 қаңтарында Осман империясы Ресей мен Румыниядан қару тоқтатуды сұрады, ол қабылданды. Румыния соғысты жеңіп шықты, бірақ шамамен 10 000 адам қаза тапты. Сонымен қатар, наурыз барысында тағы 19 084 әскер ауырды. Портадан тәуелсіздігі 1878 жылдың 13 шілдесінде ресми түрде мойындалды.