Кіріспе

Макулярлық ісіну көздің макуласында (көз торының сары орталық аймағында) немесе оның астында сұйықтық пен ақуыз жиналып, макуланың қалыңдап, ісінуінен (эдема) пайда болады. Бұл ісіну адамның орталық көруін бұрмалауы мүмкін, себебі макула ең тығыз орналасқан конустарды қамтиды, олар нақты, айқын орталық көруді қамтамасыз етеді, бұл адамға көру аймағының ортасындағы бөлшектерді, пішіндерді және түстерді көруге мүмкіндік береді.

Себеп

Макулярлық эдеманың себептері көп және әртүрлі себептер өзара байланысты болуы мүмкін. Көбінесе ол қант диабетімен байланысты. 2-ші типті созылмалы немесе бақыланбайтын диабет перифериялық қан тамырларына, оның ішінде тор қабығына әсер етеді, нәтижесінде тор қабығына сұйықтық, қан және кейде майлар ағып, ісінуге алып келеді. Жасқа байланысты макулярлық дегенерация макулярлық эдеманы тудыруы мүмкін. Адам жасы ұлғайған сайын макуланың табиғи түрде нашарлауы мүмкін, бұл кейде тор қабығының астына друзендердің жиналуына, ал кейде аномальды қан тамырларының пайда болуына әкеледі. Катарактаны емдеу үшін линзаны алмастыру псевдофакиялық макулярлық эдеманы тудыруы мүмкін. (Псевдофакия – алмастырылған линза) бұл Ирвин-Гасс синдромы деп те аталады. Хирургиялық араласу кейде тор қабығын (және көздің басқа бөліктерін) тітіркендіреді, бұл тор қабығындағы капиллярлардың кеңеюіне және сұйықтықтың тор қабығына ағуына себеп болады. Қазіргі заманғы линза алмастыру техникаларының арқасында бұл жағдай сирек кездеседі. Созылмалы және аралық увеит те себеп болуы мүмкін. Тор қабығындағы венаның бітелуі басқа тор қабығы веналарының кеңеюіне алып келеді, бұл олардың тор қабығының астына немесе ішіне сұйықтық ағуына себеп болуы мүмкін. Бұл бітелудің себептері атеросклероз, жоғары қан қысымы және глаукома болуы мүмкін. Көптеген дәрілер тор қабықта өзгерістерге алып келуі мүмкін, бұл макулярлық эдемаға әкелуі мүмкін. Әрбір дәрінің әсері әртүрлі, ал кейбір дәрілердің себептік рөлі аз. Тор қабығына әсер ететін негізгі дәрілер: латанопрост, эпинефрин, розиглитазон, тимолол және тиазолидиндиондар және т.б. Макулярлық эдемамен байланысты бірнеше туа біткен аурулар белгілі, мысалы, пигменттік ретинит және ретиносхизис.

Емдеу

Макулярлық едем кейде катаракта операциясынан кейін бірнеше күн немесе апта (кейде одан да ұзақ) бойы пайда болуы мүмкін, бірақ мұндай жағдайлардың көпшілігін НҚҚҚ (стероид емес қабынуға қарсы препараттар) немесе кортизонды көз тамшыларымен сәтті емдеуге болады. Стеридтік емес қабынуға қарсы препараттарды профилактикалық қолдану макулярлық едем қаупін белгілі бір деңгейде төмендетуі мүмкін екені хабарланды. Емдеуге қиын жағдайларда жергілікті стероидтерді жиі қолдану тиімді. Диабеттік макулярлық едемді лазерлік фотокоагуляция арқылы емдеуге болады, бұл көру қабілетінің жоғалту ықтималдығын азайтады. 2010 жылы АҚШ-тың FDA (Ақпараттық тағайындамалар басқармасы) макулярлық едем үшін Lucentis интравитреалды инъекцияларын қолдануға рұқсат берді. Alimera Sciences әзірлеген, созылмалы босатылатын интравитреалды имплант – Iluvien Австрияда, Португалияда және Ұлыбританияда қолда бар емдеуге жеткіліксіз жауап беретін созылмалы диабетикалық макулярлық едеммен (ДМЕ) байланысты көру қабілетінің нашарлауын емдеу үшін мақұлданды. Еуроодақ елдерінен қосымша мақұлдаулар күтілуде. 2013 жылы Ұлыбританиядағы Денсаулық сақтау және медициналық көмек институты (National Institute for Health and Care Excellence) қант диабеті және/немесе торлы қанайналымның бұзылуынан туындаған макулярлық едемді емдеу үшін Lucentis препаратын интравитреалды инъекция арқылы мақұлдады. 2014 жылдың 29 шілдесінде Regeneron Pharmaceuticals Inc. компаниясы шығарған Eylea (aflibercept) интравитреалды инъекциясы АҚШ-та ДМЕ-ні емдеу үшін мақұлданды.

Зерттеу

2005 жылы стероидтар ретиналық қан тамырларының бұзылуына байланысты макулярлық ісіктерді емдеу үшін, CRVO және BRVO сияқты жағдайларда зерттелді. 2014 жылғы Кокрайн жүйелі шолуы CRVO салдарынан пайда болған макулярлық ісігі бар пациенттерде екі анти-VEGF емдеу – ранибизумаб және пегаптанибтің тиімділігін қарастырды. Екі емдеу тобының қатысушылары алты ай ішінде макулярлық ісік симптомдарының азайғанын көрсетті. Бір сынақ нәтижесінде триамцинолон ацетонидімен емделген пациенттерде көру өткірлігі бақылау тобына қарағанда айтарлықтай жақсарды, бірақ бақылау тобының көп бөлігі үшін нәтижелер туралы деректер жетіспеді. Екінші сынақ дексаметазон имплантаттарымен емделген пациенттерде көру өткірлігі бақылау тобымен салыстырғанда жақсармағанын көрсетті. Көзге интравитреалды инъекциялар арқылы стероидтар енгізу және имплантациялау, созылмалы немесе емдеуге жатпайтын диабетикалық макулярлық ісігі бар адамдарда көру қабілетінің шамалы жақсаруына әкелуі мүмкін. Анти-VEGF және интравитреалды стероидтарды біріктірудің жеке емдеуге қарағанда қосымша пайдасы жоқ екенін көрсететін жеткілікті дәлелдер бар. Ісікқа қарсы факторлар увеитке байланысты макулярлық ісіктерді емдеу үшін ұсынылған, бірақ 2018 жылы жарияланған Кокрайн шолуында тиісті рандомизацияланған бақыланатын сынақтар табылған жоқ.