Бронвин Бишоп: Австралия саяхаты мен саяси өмірі

Кіріспе

Австралиялық саясаткер

Бронвин Кэтлин Бишоп (қыздығы Setright; 19 қазан 1942 жылы туған) – Австралияның бұрынғы саясаткері. Ол шамамен 30 жыл бойы федералды парламент мүшесі болды, бұл әйел саясаткердің ең ұзақ қызмет ету мерзімі. Либералдық партия мүшесі, ол 1996 жылдан 2001 жылға дейін Говард үкіметінде министр, ал 2013 жылдан 2015 жылға дейін Өкілдер палатасының спикері болды. Бишоп Сиднейде дүниеге келген және саясатқа кірмес бұрын заңгер болып жұмыс істеген. 1985 жылдан 1987 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльс либералдарының штаттық президенті қызметін атқарды, содан кейін 1987 жылғы федералды сайлауда Сенатқа сайланды. Ол штаттың екінші әйел сенаторы және халықтың тікелей дауысымен сайланған алғашқы әйел сенатор атанды. 1994 жылы Бишоп Өкілдер палатасына өтіп, Маккеллар сайлау округінде өткен қосымша сайлауда жеңіске жетті. Ол Джон Хьюсон, Александр Даунер және Джон Говардтың үкіметтерінде көлеңкелік министр болды. 1996 жылы Бишоп жаңадан сайланған Говард үкіметінде Қорғаныс өнеркәсібі, ғылым және персонал министрі болып тағайындалды. 1998 жылы қарттарға күтім жөніндегі министр болды, бірақ 2001 жылғы сайлаудан кейін министрліктегі қызметін жоғалтты. Бишоп Либералдық-Ұлттық коалиция 2007 жылғы сайлауда жеңілгеннен кейін көлеңкелік министрлікке қайта оралды. 2013 жылы Эбботт үкіметі сайланғаннан кейін ол Өкілдер палатасының спикері болып сайланды, бұл лауазымды атқарған еңбекші емес әйел болды. 2015 жылдың ортасында саяхат шығындарына қатысты даудың ортасында қалғаннан кейін ол қызметтен кетті және 2016 жылғы сайлауда Либералдық партияның алдын ала іріктеу кезеңінен өтпеді, осылайша парламенттік мансабы аяқталды. Қазір ол Sky News Live телеарнасында саяси сарапшы болып жұмыс істейді.

Алғашқы жылдар және білім

Бронвин Кэтлин Сетрайт 1942 жылы 19 қазанда Солтүстік Сиднейдегі Матер ауруханасында дүниеге келді. Оның әкесі Томас Фрэнсис Сетрайт (1909–1999) инженер болса, анасы Кэтлин Энни Конгрев (1912–1986) – Австралия опера компаниясында драмалық сопрано ретінде жұмыс істеген опера әншісі еді. Бала кезінде Бишопты анасы ән сабақтарына жіберді. Бишоп Роузвилл мемлекеттік мектебінде білім алып, 1954 жылы бастауыш білімін аяқтады. Одан кейін ол 1959 жылы Cremorne Girls High School орта мектебін бітірді. 1960 жылы Бишоп Сидней университетінің Заң мектебінде бес жылдық заң бакалавры бағдарламасына қабылданды. Бірақ, бірнеше пәннен бірнеше рет емтиханды сүріп өткеннен кейін, университетте оқуын жалғастыруға құқығы жоқ деп танылды. Бишоп алты жыл ішінде барлығы 11 пәннен сүрінді. Бишоп алғашқыда кеңседе стажер, содан кейін 1967 жылдан бастап адвокат болып жұмыс істеді. Ол 1960-шы жылдардағы Австралияның "Ажырасу соты" телебағдарламасында адвокат рөлін ойнады.

Саясат

Саясатшы болу арманымен өскен ол 17 жасында Либералдық партияға қосылды. Бішп ұйымдастырылған саясатқа белсенді қатысып, 1961 жылы Киллара жас либералдарына қосылды және осы ұйыммен байланысы барысында вице-президент болды. Ол алғаш рет 1973 жылы Балморал бөлімшесінің президенті ретінде Либералдық партияның кеңсе қызметкері болды, кейіннен 1981 жылдан 1985 жылға дейін Либералдық партия конвенциясы комитетінің төрағасы, ал 1985 жылдан 1987 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльс Либералдарының алғашқы әйел президенті болып сайланды. Бұрын Либералдық партияның Ұлттық оңшыл фракциясының мүшесі болған.

Сенатор (1987-1994)

1987 жылғы федералды сайлауда Бишоп Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Коалиция тізімі бойынша бесінші орынмен Сенатқа сайланды. Ол саясаттан зейнеткерлікке шыққан сэр Джон Керрикке тікелей алмастырушы болды. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс штатынан сенатор болып қызмет еткен екінші әйел және халықтың тікелей дауысымен сайланған бірінші әйел еді; Сью Уэст бірнеше ай бұрын туындаған бос орынға тағайындалған, бірақ өзінің мандатын сақтап қала алмады.

Өкілдер палатасына көшу

Коалиция 1993 жылғы сайлауда жеңілгеннен кейін Джон Хьюсонның Либералдық партияның басшысы ретіндегі болашағы туралы пікірлер көбейе бастады. Сол кезден бастап 1994 жылдың басына дейін өткізілген бірқатар сауалнамалар Бишопты елдегі ең танымал саясаткерлердің бірі деп көрсетті. Ол үнемі Хьюсоннан либералдық көшбасшы ретінде алға шығып, 1994 жылдың ақпан айындағы сауалнамада премьер-министрліке үміткер ретінде Пол Китингтен 13 ұпайға басымдық көрсетті. 1993 жылғы сайлаудан кейін көп ұзамай, Маккеллар округінен сайланған Либералдық партия мүшесі Джим Карлтон отставкаға кетті. Бишоптың басшылық амбицияларын одан әрі ілгерілетуге бағытталған қадам ретінде қарастырылған оқиғада, ол 1994 жылдың 24 ақпанында Сенаттан қауіпсіз Либералдық партияның мандатын иелену үшін сайлауға қатысу мақсатымен отставкаға кетті. Ол сәтті сайланғанымен, Хьюсонның басшылығына қарсы жоспарланған сынға кедергі келтірді, өйткені ол автор және кинорежиссер Боб Эллиске қарсы күтілгендей көп дауыс жинамады. Хьюсон 1994 жылы Либералдық партия басшылығына үміткерлерді шақырғанда, Бишоп кандидат болудан бас тартты, ал Александр Даунер партия басшылығына сәтті үміткер болды. Даунердің Хьюсонды қызметтен шеттетуіне дейін Хьюсон Бишопты алдыңғы қатарға қайтарды, өйткені ол өткен жылы оған ұсынылған алдыңғы қатардағы лауазымнан бас тартқан еді. Хьюсон оны Қалалық және аймақтық стратегия жөніндегі көлеңкелік министр етіп тағайындады. Бишоп 1993 жылы бас тартқан алдыңғы қатардағы ұсыныс – Жекешелендіру және әкімшілік істер жөніндегі көлеңкелік министр, Сыртқы істер министрлігінің көлеңкелік лауазымы. Ол бұл лауазымнан бас тартты, өйткені ол өзінің таланты мен адалдығы бар әйелді кемсіту деп ойлады. Оның таланты мен құлшынысы тек Көлеңкелік Кабинетке мүше болу арқылы көрінеді деп ойлады, бірақ Хьюсон оған келіспеді. Жекешелендіру және әкімшілік істерден бас тарту туралы ол "шектелген қызығушылық тудыратын" кіші портфельді қабылдауға дайын емес екенін айтты. Бұл портфель енді Жекешелендіру және әкімшілік қызметтер деп аталды және оның орнына Дэвид Коннолли тағайындалды. Даунер басшы болған кезде Бишоп денсаулық сақтау жөніндегі көлеңкелік министр болды, бұл жоғары лауазым болды, бірақ қызметінің бірінші күні темекі жарнамасын қолдағанын жариялап, дау тудырды, бұл Австралия медициналық қауымдастығынан және оның өзінің партиясынан сынға ұшырады, ол 1992 жылы темекі жарнамасын тыйым салуға бағытталған Китинг үкіметінің заңын қолдады. Бишоп Денсаулық сақтаудан шығып, Жекешелендіру және Ұлттық/Мемлекеттік қатынастар жөніндегі көлеңкелік министр болып тағайындалды (1995–1996). 2004 жылы ол Нейл Эндрюдің орнын басып, Палата спикері болып сайлануға үміткер болды, бірақ сәттілікке қол жеткізе алмады. Монархияны жақтаушы Бишоп, министр әріптестері Ник Минчин және Тони Эбботтпен бірге 1999 жылғы республикалық референдумға дейін «Жоқ» науқанын қолдады және бірде Австралия Конституциялық монархиясының жақтаушыларына сөз сөйлеп, «Республикалық пікірталас туралы жеті өлімге душар еткен аңыз» туралы ескертті. 1991 жылдың 17 шілдесінде Nine Network's Midday телешоуындағы танымал пікірсайысқа жауап ретінде, әнші Норми Роу және радио хабаршысы Рон Кейсимен тікелей эфирде өткен пікірсайыста, Бишоп бұқаралық ақпарат құралдарына былай деді: «Рон Кейси Норми Роуға шабуыл жасаған кезде бұл Түскі Шоуда ортаңғы түскі уақытта болған болуы мүмкін, бірақ бұл мінез-құлық Монархия туралы пікірталас қаншалықты жік салатындығын көрсетеді. Елдің дағдарыстан кейін тізе бүккенін көруден қанағаттанбай, Лейбористік партия қоғамды саяси маңызы жоқ мәселе бойынша бөлгеніне қуанышты болуы керек». 2005 жылдың тамызында Бишоп мұсылман орамалын мемлекеттік мектептерде тыйым салуды талап етті, бұл пікірді тағы бір танымал либералдық артқы орынбасар Софи Мирабелла да білдірді. Алайда, премьер-министр Джон Ховард бұл пікірмен келіспейтінін, өйткені тыйым салу практикалық емес екенін айтты. 2005 жылдың қарашасында Бишоп «оның мұсылман орамалын киюге қарсы екендігі туралы пікірін білдірді, өйткені ол мектеп формасының бөлігі емес. Себебі, көбінесе мұсылман емес және мұсылман студенттер арасында орамалдың киюі қарсылық пен айырмашылықтың белгісі болып табылады» және ол «яһуди бас киіміне тыйым салу қажет деп ойламайтынын, өйткені яһуди дініне сенушілер бас киімін австралиялық мәдениетке, заңдарға және өмір салтына қарсы науқан ретінде қолданбаған» деді. 2006 жылдың 21 қаңтарында Сиднейде өткен Жас либералдылардың съезінде Бишоп Австралия туын «жоюды немесе бұзуды» федералды қылмыс деп тану үшін жеке мүшелер заң жобасын енгізу ниеті туралы мәлімдеді. Говард үкіметі биліктен шығып қалғанға дейін Бишоп «Отбасы және адам қызметтері жөніндегі Палатаның тұрақты комитетін» басқарды және «Есірткіге қарсы жеңісті соғыс: Есірткінің отбасыларға тигізетін әсері» атты есепті жариялады. Есеп зиянды азайтуға қатысты сынға ұшырады және есірткі қолданушы ата-аналары бар 5 жасқа дейінгі балаларды міндетті түрде асырап алуды ұсынды. Есепті Family Drug Support, Австралия демократтары және Австралия есірткі қоры сияқты көптеген ұйымдар дәлелдердің жетіспеуі, идеологиялық бағыттылығы және Австралияға зор зиян келтіру әлеуеті үшін сынға ұшыратты. 2006 жылы 2005 жылғы Кронула төңкерісі кезінде тудырылған тудыру оқиғасы және Мельбурн суретшісінің өртеген туды көрсетуінен кейін Бишоп Австралия ұлттық туын қорғау (Туды бүлдіру) заң жобасын 2006 жылғы ұсынды. Бұл заң жобасы «егер ақылға қонымды адам тудының жойылғанын немесе бұзылғанын туға қатысты наразылықты немесе туға және Австралия ұлтына деген құрметсіздікті білдіру мақсатымен жасалғанын түсінсе, туды қасақана жоюды немесе басқаша бұзуды» қылмыстық құлық деп қарастырды. Заң жобасы екінші оқылымнан өтті, бірақ кейіннен тоқтатылды және Палатада дауысқа қойылған жоқ.

After the Coalition lost the 1993 election, speculation began to mount over John Hewson's future as leader of the Liberal Party. From that time through to early 1994, a series of opinion polls showed Bishop to be among the most popular politicians in the country. She consistently polled ahead of Hewson as preferred Liberal leader, and a February 1994 poll gave her a 13 point lead as preferred prime minister over Paul Keating. Shortly after the 1993 election, Jim Carlton, the Liberal member for Mackellar, resigned. In a move widely seen as furthering her leadership ambitions, Bishop resigned from the Senate on 24 February 1994 to contest the ensuing by election for the safe Liberal seat. Although she was comfortably elected, her planned challenge to Hewson's leadership faced a setback when she did not poll as well as expected against author and filmmaker Bob Ellis, who ran as an independent in the by election. When Hewson called a spill for the Liberal leadership in 1994, Bishop opted not to stand as a candidate, and Alexander Downer successfully challenged for the party leadership. Prior to his ousting by Downer, Hewson brought Bishop back to the frontbench as she had declined a frontbench position from him the previous year. Hewson appointed her as Shadow Minister for Urban and Regional Strategy. The 1993 frontbench offer that Bishop had declined was as Shadow Minister for Privatisation and Administrative Affairs, a position in the Shadow Outer Ministry. She declined this position as she felt it was an insult to a woman of her talent and dedication. A talent and dedication she felt would only be reflected by being a member of the Shadow Cabinet which she had demanded but was not acceded to by Hewson. On refusing Privatisation and Administrative Affairs she says that she was not willing to put up with a junior portfolio of "limited interest." This portfolio now renamed Privatisation and Administrative Services went instead to David Connolly. When Downer became leader, Bishop became Shadow Health Minister, a senior position, but caused controversy on her first day in office by announcing her support for tobacco advertising, drawing criticism from both the Australian Medical Association and her own party, which supported the Keating government's legislation to prohibit tobacco advertising in 1992. Bishop was dropped from Health and moved to Privatisation and Commonwealth/State Relations (1995–1996). In 2004, she campaigned to succeed Neil Andrew as Speaker of the House, but was not successful. An affirmed monarchist, Bishop, along with fellow ministers Nick Minchin and Tony Abbott, supported the "No" campaign leading up to the failed 1999 Republican referendum and on one occasion spoke to Australians for Constitutional Monarchy, warning of the "Seven deadly myths of the republican debate". On 17 July 1991, in response to the infamous debate on the Nine Network's Midday television show with host Ray Martin, debating on Australia remaining a constitutional monarchy, in a live televised debate with singer Normie Rowe and radio broadcaster Ron Casey, who ended up physically brawling, Bishop issued a media release which said: "It may well have been High Noon on the Midday Show when Ron Casey took a swipe at Normie Rowe but this conduct indicates just how divisive the debate on the Monarchy has become. Not content to see the country on its knees as a result of the recession the Labor Party must be pleased that it is dividing the community on an issue which has absolutely no political relevance." In August 2005, Bishop called for Muslim headscarves to be banned from public schools, an opinion also expressed by another prominent Liberal backbencher, Sophie Mirabella. However, the Prime Minister, John Howard, said that he did not agree with this view as a ban would be impractical. In November 2005, Bishop expressed the view that "she is opposed to the wearing of the Muslim headscarf, where it does not form part of the school uniform. This is because that in most cases the headscarf is being worn as a sign of defiance and difference between non Muslim and Muslim students" and then went on to say that she "does not believe that a ban on the Jewish skull cap is necessary, because people of the Jewish faith have not used the skull cap as a way of campaigning against the Australian culture, laws and way of life." On 21 January 2006, at a Young Liberals convention in Sydney, Bishop declared her intention to introduce a private members bill to make "destroying or violating" the Australian flag a federal offence. Shortly before the Howard government lost office, Bishop headed the House of Representatives Standing Committee on Family and Human Services, and released the report "The winnable war on drugs: The impact of illicit drug use on families". The report was highly critical of harm minimisation and suggested mandatory adoption of children under 5 years of age whose parents were known to use drugs. The report was widely criticised by a range of organisations such as Family Drug Support, the Australian Democrats and the Australian Drug Foundation for lacking evidence, being ideologically driven, and having the potential to do massive harm to Australia. In 2006, following a flag burning incident during the 2005 Cronulla riots and a burnt flag display by a Melbourne artist, Bishop introduced the Protection of the Australian National Flag (Desecration of the Flag) Bill 2006. This bill sought to make it "a criminal offence to wilfully destroy or otherwise mutilate the Flag in circumstances where a reasonable person would infer that the destruction or mutilation is intended publicly to express contempt or disrespect for the Flag or the Australian Nation." The bill received a second reading but subsequently lapsed and did not go to vote in the House of Representatives.

Қарсылық (2007-2013)

2007 жылғы федералды сайлауда Бишоп 0,62 пайыздық ұпаймен қайта сайланды, ал оған қарсы екі партияның басымдығы 3,04 пайыздық ұпайға жетті. Шекаралар сәл өзгертілгеніне қарамастан, ол өз орындығын сақтап қалды. Либералдық партияның төрағасы болып тағайындалғаннан кейін Брендан Нельсон Бишопты Ардагерлер істері жөніндегі көлеңкелік министрлікке тағайындады. Нельсонның Бишопты алдыңғы қатарға қайтаруы 1994 жылы болған бұрынғы жанжалға қарама-қайшы болды. Ол кезде Бишоп көлеңкелік денсаулық сақтау министрі болып жұмыс істегенде темекі жарнамасын қорғаған болатын, бұл сол кездегі Австралия медициналық қауымдастығының (AMA) президенті болған Нельсонның ұстанымына қарсы кеткен еді. Бірақ Малкольм Тернбулл Либералдық партияның басшысы болып сайланғаннан кейін, ол бұл лауазымнан алынып, артқы қатарға оралды. Келесі сайлауда оның Макэллар округінде қайта сайлануына қарсы шығатындар болады деген болжамдарға қарамастан, мұндай оқиға болған жоқ. Ол кейін келесі сайлауға қатысатынын мәлімдеді. 2009 жылдың 5 мамырында Бишоп Тернбуллдың басшылығын сынап, «Малкольм бастапқыда күшті болған сияқты, бірақ қазір жұмсақтанып қалды» деді. Алайда, Тернбулл партия басшылығынан бас тартып, оның орнына Тони Эббот сайланғаннан кейін, 2009 жылдың 8 желтоқсанында Бишоп қарт адамдар жөніндегі көлеңкелік министр болып тағайындалды. Бишоп 2010 жылғы сайлауда қайта сайланды және сыртқы көлеңкелік министрлікке Арнаулы министр және қарт адамдар жөніндегі министр болып тағайындалды. 2011 жылдың сәуірінде Бишоп бұрынғы премьер-министр Джон Ховардтың 2007 жылғы коалициялық саясат платформасына шығарындылардың сауда схемасын (ETS) қосу туралы шешімі қате болғанын айтты. Ол планетаның жылынуына адамның қосқан үлесіне күмән келтіріп, «Климат үнемі өзгеріп отырады, егер біз осы мәселені шешуге тырыссақ, жаңа жағдайға бейімделуге үйренуіміз керек» деді.

Палатаның спикері (20132015)

2013 жылдың 7 қыркүйегінде өткен федералды сайлауда Коалиция жеңіске жеткеннен кейін Тони Эбботт Бишопты Австралия Өкілдер палатасының келесі спикері ретінде Коалиция ұсынғанын жариялады. Бишоп 2013 жылдың 12 қарашасында спикер болып сайланды. Ол бұл лауазымды атқарган үшінші әйел және Лейборист партиясынан емес, алғашқы әйел болды. Сондай-ақ, ол Төменгі палатаның спикері болған алғашқы бұрынғы сенатор еді. Ол өзінің ізашары Питер Слипер сияқты спикердің толық дәстүрлі киімін киюден бас тартып, оның орнына әдеттегі кеңсе киімін киюді жалғастырды. 2014 жылдың қазан айында Бишоп Австралия Парламенті тарихында ең ұзақ қызмет еткен әйел атанды, бұрын Кэти Салливанның 27 жыл 3 айлық рекордын басып өтті. 2014 жылдың қарашасында Бишоп Парламентаралық Одақтың президентігіне үміткерлігінен бас тарты. Бишоп спикер ретінде партиялық көзқарасы мен бейтараптыққа қатысты айыптауларға байланысты көп сынға ұшырады. Спикердің рөлі бейтарап болуы керек деп күтіледі. Оның партиялық екендігіне деген қабылдау оппозицияны 2014 жылы Бишоптың спикерлігіне сенімсіздік білдіру туралы ұсыныс енгізуге әкеп соқты, бірақ ол сәтсіз аяқталды. Өзінің қызметі барысында Бишоп 393 рет Лейборист партиясының депутаттарын, ал 7 рет Коалиция депутаттарын палатадан шығарды. Бишоп спикер болып қызмет еткен кезеңде Либералдық партияның отырыстарына қатысуын жалғастырды, бұл конвенцияға қайшы болды.

Шығыстар таласы және отставка

2015 жылдың шілде айының ортасында Бишоп "Чоппергейт" шығындарына қатысты дауға тартылып, парламенттік сапарларды пайдалануына байланысты туған жағдай, нәтижесінде спикер лауазымынан кетуіне әкелді. 2014 жылдың 5 қарашасында ол Мельбурннен Гиллонгқа және кері, штаттық Либералдық партияның қаржы жинауына қатысу үшін тікұшақты жалға алғаны анықталды. Ұшу құны 5227,27 долларды құрады, ал дәл сол маршрутты автомобильмен жүру әдетте бір бағытта бір сағатты алады. Бишоп бұл шығындарды "қателік" деп бағалап, отставкаға кешуден бас тартты, сонымен бірге дау-дамайдың оппозиция мен оның саясатынан назарды аударғанына өкініш білдірді. Дегенмен, ол тікұшақпен ұшу құнын және 1307 доллар айып төлеуге келісті. Дауға саяхат шығындарына байланысты тағы да жаңа мәліметтердің күйіндесуі себеп болды. 2014 жылы Бишоп пен төрт парламенттік делегат ынтымақтық парламенттік одақтың президентігіне үміттәну үшін Еуропаға екі апталық сапарға 88 084 доллар жұмсады, соның ішінде жеке лимузиндерге күніне шамамен 1000 доллар кеткен. Бишоп 2010 жылдан 2013 жылға дейін опера мен басқа да мәдени шараларға қатысу үшін автомобиль шығындарына 3300 доллардан астам, ал Альберидегі Софи Мирабелланың тойына билеттерге 800 доллар жұмсады. Осы жағдайға жауап ретінде Тони Эбботт Бишоптың "сынақта" екенін мәлімдеді, оның әрекеттерін "қалыптан тыс" деп сипаттады, бірақ спикерге деген сенімін сақтап қалды. Сонымен қатар, Тони Эбботттың Джулия Гиллардты Питер Слиперді саяхат шығындарына байланысты даулы жағдайға байланысты отставкаға кетуге шақырған сөздерінің транскриптісі Либералдық партияның сайтынан алынып тасталды. 31 шілдеде Тони Эбботт Қаржы министрлігі Бишоптың соңғы 10 жылда жасаған барлық шығындарын, соның ішінде 2014 жылы талап етілген 800 000 долларды тексеруін жариялады. Саяси қысымға ыңғайласып, Бишоп 2015 жылдың 2 тамызында спикер лауазымынан кетіп, қанағаттанбаған депутаттар қатарына қосылды. Көптеген сарапшылар Премьер-министр Эбботттың "үкіметтің көптеген депутаттары оған сенімсіздік білдіретін жағдайға тап болуы мүмкін" деген мүмкіндікке қарсы тұруға тура келгенін атап өтті. Бишоп қаржысын тексеру нәтижесінде 6700 доллардан астам ақшаны қайтарды, бірақ Қаржы министрлігіне оның шығындарына қатысты толық ақпарат бермеді, осылайша салық төлеушілердің ақшасы заңды мақсатта жұмсалды ма, жоқ па, оны анықтау мүмкін болмады. Ол парламенттен кеткеннен кейін тексеруге қатыспауға ниеттенгенін мәлімдеді. Бишоп 2005–2006, 2006–2007 және 2013–2014 қаржы жылдарына есептер ұсынды.

In mid July 2015, Bishop became embroiled in the "Choppergate" expenses scandal surrounding her use of parliamentary travel entitlements that ultimately led to her resignation as Speaker. It had emerged that she had chartered helicopter flights from Melbourne to Geelong and back to attend a state Liberal Party fundraiser on 5 November 2014. The cost of the flights was $5,227.27 for a journey that typically takes an hour each way by road. Bishop refused to resign over the expenses claim, describing it as an "error of judgement", while expressing disappointment that the controversy had become a distraction from the opposition and its policies. However, she agreed to pay back the sum of the helicopter flight plus a penalty of $1,307. The controversy was fuelled by further revelations of spending on travel. In 2014, Bishop and four parliamentary delegates spent $88,084 on a two week trip to Europe in her bid for presidency of the Inter Parliamentary Union, including almost $1,000 a day on private limousines. Bishop also incurred costs of over $3,300 for car expenses in order to attend the opera and other arts events from 2010 to 2013 and $800 for flights to the wedding of Sophie Mirabella in Albury. In response to the controversy, Tony Abbott declared Bishop was on what he termed "probation", calling her behaviour "out of line", though maintaining his confidence in the Speaker. A transcript of Tony Abbott's comments calling for Prime Minister Julia Gillard to make Peter Slipper resign over a travel expenses scandal was also removed from the Liberal Party's website. On 31 July, Tony Abbott announced that the Department of Finance would be reviewing all expenses claimed by Bishop over the past 10 years, including the $800,000 claimed during 2014. Bowing to political pressure, Bishop resigned the speakership on 2 August 2015 and moved to the backbench. Commentators noted that Prime Minister Abbott would have had to deal with the probability that "a significant number of government MPs would not support her in a no confidence motion." Bishop repaid over $6,700 after an investigation into her finances, but did not give the Department of Finance enough information about her engagements for them to determine whether they were a legitimate use of taxpayer funds or not. She said that she would no longer be cooperating with the review after her retirement from the parliament. Bishop had provided statements for the financial years 2005–06, 2006–07 and 2013–14.

Арқалық орынға оралу

Бастапқыда 73 жастағы депутаттың 2016 жылғы федералды сайлауда парламенттен кететіні болжанғанмен, Бишоп 2015 жылдың желтоқсанында Маккеллар округіндегі өкілдігін қайтадан сақтап қалу ниетін білдірді. Ол "Чоппергейт" шығындарына қатысты даудан "ақталғанын" мәлімдеді, сондай-ақ "терроризм қаупі" оны парламентте қалуға көндіргенін айтты. Оның округіндегі жергілікті Либерал партиясының қолдауы 2015 жылдың қыркүйегінде Либерал партия басшылығына сайлау кезінде Малкольм Тернбуллға дауыс бергенінен кейін "әлсіреген". Ол Тернбулл үкіметінде министрлікке ие болу үшін жоғары лауазымды либералдармен сөйлескен жоқ деген айыптаманы кабинет министрі растады, бірақ Бишоп жоққа шығарды. Алдын ала іріктеу кезінде кандидат Уолтер Виллатораны Майк Бэрд пен Тони Эбботт Бишопты алмастыру үшін қолдады, ал бұрынғы "Уаллаби" командасының ойыншысы Билл Калкрафтты Алан Джонс қолдады. Бішп ақырында Джейсон Фалинскиге 51 дауысқа қарсы 39 дауыспен жеңілді. Фалински 2016 жылғы сайлауда Маккеллар округін Либерал партиясы үшін сақтап қалды.

Саясатта

Бишоп 2016 жылдың маусым айында Sky News Live телеарнасына саяси сарапшы ретінде қосылды және 2 маусымда Speers Tonight бағдарламасында алғаш рет эфирге шықты. 2016 жылдың қараша айында Бишоп Сиднейдегі «Регби клубында» Дональд Трамптың 2016 жылғы АҚШ президенттік сайлауындағы жеңісін тойлауға арналған кешке қатысты. 2018 жылдың 26 қарашасында оның ресми спикер портреті Парламент үйінде ілінді. Портреттің авторы – Жяуэй Шен, ал шараға премьер-министр Скотт Моррисон, Палата спикері Тони Смит, оның отбасы және Австралия Либерал партиясының басқа да өкілдері, соның ішінде Либерал партиясының бас ұйымдастырушысы Нола Марино қатысты. Бишоп 2020 жылғы Королеваның туған күніне орай Австралия орденінің офицері атағымен марапатталды, Австралия Парламентіне, Жаңа Оңтүстік Уэльс халқына және саясаттағы әйелдерге сіңірген еңбегі үшін.

Жеке өмір

Бишоп – бірнеше қайырымдылық қойылымдарда, оның ішінде "Музыканың үні" (баронесса Эльза рөлінде) және "Жасыл шапан" (директор рөлінде) спектакльдерінде актерлік шеберлікпен айналысатын әуесқой актриса. 2007 жылы ол Ирвинг Берлиннің «A Couple of Swells» дуэтін сол кездегі денсаулық сақтау министрі Тони Эбботтпен және Либералдық партияның төрағасының орынбасары Джули Бишоппен Сиднейде өткен қайырымдылық кешінде орындады. Бишоп сондай-ақ Австралия операсының демеушісі және 2008 жылы Сидней халықаралық фортепиано конкурсы комитетінің төрағасы болды. 1966 жылы ол Алан Дэвид Бишопқа (20 сәуір 1940 – 22 қаңтар 2010) үйленді, олар Сидней университетінде бірге заңды оқыды. Алан Бишоп бұрынғы Өтемақы сотының және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының аудандық сотының судьясы болды және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының WorkCover органын құруға зор үлес қосты. Оның құрметіне Бішптің білім алған оқу орнында ең үздік заңгерлік мамандығының соңғы курсын бітірген студенттеріне Алан Бишоп атындағы стипендия тағайындалған. Алан Бишоп сонымен қатар Сидней қаласының кеңесшісі болып қызмет етті және көптеген комитеттер мен компанияларға, соның ішінде мемлекеттік медициналық зерттеулермен айналысатын AGITG компаниясына қатысты. Бронвин мен Алан Бишоптың екі қызы бар: Анжела, Network Ten телеарнасының ойын-сауық жаңалықтарын хабарлайтын тілшісі, және Салли. Бронвин мен Алан Бишоп 1992 жылы ажырасты.