Кіріспе
Уильям Генри Хант (Лондон, 28 наурыз 1790 - 10 ақпан 1864) – ағылшын суретшісі, акварельші. Хант XIX ғасырдағы ағылшын акварель сурет өнерінің маңызды тұлғаларының бірі болды. Оның өнер туындылары, әсіресе балалардың жанрлық суреттері, көбінесе қызықты жағдайларда бейнеленген, сондай-ақ жемістердің, гүлдердің және құстардың ұяларының егжей-тегжейлі, табиғи натюрморттары оған «Құстар ұясы» деген лақап атын сыйлады.
William Henry Hunt (London 28 March 1790 – 10 February 1864), was an English watercolourist. Hunt was "one of the key figures
in nineteenth century English watercolour painting. His work was extensively collected in his lifetime, particularly his genre pictures of children, often in humorous situations, and his detailed, naturalistic still lifes of fruit, flowers, and birds' nests that earned him the nickname ‘Bird’s Nest’ Hunt."
Ерте өмір
Хант 8 Олд-Белтон көшесінде, қазіргі 7 Энделл көшесінде, Ковент-Гарденнің жанында дүниеге келді. Оның әкесі Джон Хант қалайыдан ыдыс жасаған, кішкентай ыдыстар – қазандықтар мен қораптарды жасап сатқан, сондай-ақ оларды безендірген. Ханттың туысы, қасапшы, суретші туралы: «Ол әрқашан кедей мүгедек болды, ештеңеге жарамайтындықтан, одан суретші жасады» деген жазба қалдырған. Бұл кем дегенде жартылай шындық, себебі Ханттың қимыл-қозғалысын қиындататын деформацияланған аяқтары болды, бұл оның ландшафтты суреттеуден бас тартып, натюрморт пен бейнелерге көшуіне ықпал еткен болуы мүмкін. 1806 жылы Хант әкесінен суретші болып оқуға рұқсат алды және жеті жылға Джон Варлидің – суретші, сурет салу шебері, астролог және Уильям Блейктің жақын досының шәкірті болды. Варлидің жетекшілігімен Хант жақсы үлгерген сияқты, ол 1807 жылы Корольдік академияда үш майлы суретті көрмеге қойды және бірнеше жыл бойы көрмеге қатысып тұрды. 1808 жылы ол Корольдік академия мектебіне студент ретінде қабылданды. Варли арқылы Хант коллекционер, хоббиші және суретшілердің меценаты доктор Томас Монромен танысты, ол Бетлем ауруханасының бас дәрігері болды, ал оның ресми емес сурет салу академиясы көптеген дарынды жас суретшілерді тартты. Суретшілер дәрігердің үйінде қысқы кештерде жиналатын, сондай-ақ оның Бушидегі (Гертфордшир) елдік үйінде кездесетін. Дәрігер жиі Хантты Бушиге ұзақ мерзімге шақырып, дәрігердің нұсқауымен табиғаттан сурет салуға мүмкіндік берді. Мартин Хардидің сөзінше, «[Ханттың] ең әдемі сыртқы суреттері Буши маңында жасалған, «ол эскиздер жасағанда капотпен жабылған табанды арбамен тасымалданған»». Доктор Монроның демеушілігі Ханттың суретші ретінде өркендеуіне өте маңызды болды.
Корольдік акварельдік қоғам
1822 жылға қарай Хант отбасынан тәуелсіз өмір сүрді. 1822 жылдан 1825 жылға дейін ол Корольдік академияда қайтадан көрмеге қатысты, содан кейін толығымен тоқтап қалды. Мүмкін, себебі 1824 жылдың 9 сәуірінде ол Суретшілер қоғамының (кейіннен Корольдік суретшілер қоғамы) қауымдасқан мүшесі болып сайланды, екі жылдан кейін, 1826 жылдың маусымында толық мүше болды. Алғашқы жұмыстарынан бастап, 1864 жылы қайтыс болған жылға дейін Хант қоғамның жылдық көрмелерінде өнімді жұмыс істеді, барлығы 765 туындысын ұсынды.
Сурет салу стилі
Ханттың ерте туындылары оның ұстазы Джон Варлидің, сондай-ақ оның демеушісі доктор Томас Манро мен Манроның жақын әріптесі Генри Эдриджтің ықпалын көрсетеді. Оның алғашқы жұмыстарында сәулеттік тақырыптар мен ауылдық пейзаждар басым болды. Қарындашпен немесе қаламмен еркін сызу және ағыншақ, айқын түсті бояулар – оның ерекше белгілері. Оның тақырыптары, әсіресе кейінгі өмірінде, көбінесе қарапайым; бірақ техникалық тұрғыдан алғанда, оның туындылары акварель суретшісінің барлық мүмкіндіктерін көрсетеді, ең таза мөлдір бояудан бастап, гуаштың ең батыл қолданылуына дейін, дайындалған жабық беттерге нүкте салу, қалың қағазды пайдалану және жарық пен текстура үшін сыпыру сияқты әдістерді қамтиды. Оның түс сезімі, шамасы, кез келген ағылшын суретшісіне татыс. Джон Раскиннің айтуынша, ол – өлі табиғатты сомдаған ең шебер суретші. Ханттың "Ешкімен бала", "Ойшыл", "Жүзім", "Жасыл гүлдер" және "Құс ұялары" сияқты бірнеше ерекше туындылары Виктория және Альберт мұражайында сақталуда. Редгрейвтердің сөзімен айтқанда, "Ханттың жұмыстары замандастарынан күрт ерекшеленеді: олардың өзіндік ерекшеліктері бар және оны суретші ретінде, оның біршама шектеулі саласында, ең жоғары деңгейге қоятын көптеген қасиеттері бар".
Өлім
Хант 1864 жылдың 10 ақпанында қан құйылудан қайтыс болды. Ол 1864 жылдың 15 ақпанында Хайгейт зиратының батыс бөлігіне жерленді, оның қабіріне көптеген суретші әріптестері келді. The Reader газеті (1864 жылдың 27 ақпанында) «біз оның генийін толыққанды бағалай да, түсіне де бермей жатқанда, ғасырдың ең ұлы суретшілерінің бірі бізден кетіп қалды» деп мәлімдеді.
Жинақтар
Ханттың туындыларының мысалдары көптеген қоғамдық коллекцияларда сақталады, оның ішінде Виктория және Альберт мұражайы, Тейт галереясы, Британ мұражайы, Метрополитен өнер мұражайы, Ұлттық өнер галереясы (Вашингтон, округ Колумбия), Йель британдық өнер орталығы, Каммер өнер мұражайы және бақтары, Ханттингтон кітапханасы, Уитворт өнер галереясы, Бирмингем мұражайы және өнер галереясы, Леди Ливер өнер галереясы, Ұлттық портрет галереясы (Лондон), Жаңа Оңтүстік Уэльс өнер галереясы, Уильямсон өнер галереясы және мұражайы (Биркенхед), Харрис мұражайы және өнер галереясы (Престон, Ланкашир), Эшмолин мұражайы, Курто өнер институты, Фицвильям мұражайы, Атлантадағы Жоғары өнер мұражайы, Хиггинс өнер галереясы және мұражайы, Блэкберн мұражайы және өнер галереясы, Таунли залы (Бурнли), Лестер мұражайы және өнер галереясы, Гастингс мұражайы және өнер галереясы, Абердин өнер галереясы, Сан-Францисконың Көркем өнер мұражайлары, Морган кітапханасы және мұражайы, Корольдік суретшілер қоғамы және тағы да басқалары.