Кіріспе
Ауберон Александр Во (17 қараша 1939 жыл - 16 қаңтар 2001 жыл) – ағылшын журналисі және романист, романист Эвелин Воның үлкен ұлы. Ол «Брон» деген лақап атымен кеңінен танымал болды. Даунсайд мектебінде дәстүрлі классикалық білім алғаннан кейін, әскери қызметке шақырылып, сол кезде атыстан ауыр жарақат алды. Кейін Оксфорд университетінде бір жыл оқыды. Жиырма жасында «Telegraph Group» газетінде журналистік қызметін бастады, сондай-ақ «Private Eye» сияқты көптеген баспасөз беттеріне материалдар жазды, онда ол консервативті саясаткер және бір жағынан дербес, екінші жағынан тәлкекке салынған бунтар бейнесін көрсетті. Жастығында Во бес сәтті роман жазды, бірақ әкесімен салыстырудан қауіптеніп, көркем әдебиеттен бас тартты. Әйелі леди Терезамен төрт баласы болды және Сомерсеттегі Комб Флори үйінде тұрды.
Auberon Alexander Waugh '/ɔː//b//ər//ə//n// /'/w//ɔː/ (17 November 1939 – 16 January 2001) was an English journalist and novelist, and eldest son of the novelist Evelyn Waugh. He was widely known by his nickname "Bron". After a traditional classical education at Downside School, he was commissioned in the army during National Service, where he was badly injured in a shooting accident. He went on to study for a year at Oxford University. At twenty, he launched his journalism career at the Telegraph Group, and also wrote for many other publications including Private Eye, in which he presented a profile that was half Tory grandee and half cheeky rebel. As a young man, Waugh wrote five well received novels, but gave up fiction for fear of unfavourable comparisons with his father. He and his wife Lady Teresa had four children and lived at Combe Florey House in Somerset.
Шығу тегі
Уо Сомерсеттегі Дулвертон қаласының жанындағы Pixton Park-та, анасының әулеттік үйінде дүниеге келді. Ол романист Эвелин Воның үлкен ұлы, жазушы және баспагер Артур Воның немересі, және Алек Воның сіңілі баласы болды. Оның анасы Лора Герберт, әкесінің екінші әйелі, Пикстондық полковник Обри Герберттің (1880–1923) қызы, дипломат және саяхатшы, Генри Герберттің кіші ұлы, 4-ші Карнарвон графы, Гэмпширдегі Хайклэр қамалының Консервативтік партиясының жетекші мүшесі, оның екінші әйелі Элизабет Ховард, Бернард Ховардтың шөбересі, 12-ші Норфолк герцогы, және АҚШ-тағы елші, Пенриттің 1-ші бароны Ховардтың қарындасы. Лаураның жартылай інісі Джордж Герберт, Карнарвонның 5-ші графы, Хауард Картердің король Тутанхамонның қабірін тапқан, танымал египтолог болды, ал анасы Хон. Мэри Гертруда Вези, Джон Везидің жалғыз баласы және жалғыз мұрагері, 4-ші виконт де Веси (1844–1903). Ол анасының ағасы, жер иесі және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Шығыс Еуропа мәселелерін қолдаған Оуберон Герберттен (1922–1974) есім алды, ол өзі 3-ші Карнарвон графының ұлы Оуберон Герберттің (1838–1906) есімімен аталыпты. Достары мен туыстары оны "Брон" деп шақыратын.
Ерте өмір
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде дүниеге келген Уо бес жасқа дейін әкесін көре алмады. Ол он бес жасында грек және латын тілдерінен А деңгейлі емтихандарын тапсырды. Содан кейін Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде философия, саясат және экономика мамандығы бойынша білім алуға кірісті, онда ол ағылшын тілінен стипендия алды. Бірақ академиялық басшылық тарапынан жазаланды және университетке қайта оралмады, оның орнына журналистика саласында ерте бастауға бейімділік танытты.
Мансап
Ұлттық қызметінің кезінде ол Корольдік атты әскерге офицер болып тағайындалды және Кипрде қызмет етті, онда машина топан апатында жартылай қаза тапқанға ұқсас жағдай болды. Ол жиі басқаратын бронеавтомобильдегі пулеметтің бұзылуына ашуланып, оның ұңғысын ұстап, шайқады, соның салдарынан механизм кездейсоқ жұмыс істеп, пулемет оның кеудесінен бірнеше оқ өткізіп жіберді. Италияда апаттан жазылған кезде ол өзінің алғашқы романы "Құрғақ гүл сағасы" ("The Foxglove Saga") жөнінде ойластыра бастады. Уо 79 дауыс жинады, бірақ Торп өзінің мандатын жоғалтты. Уо 1986 жылы Иан Хислоп Ричард Инграмстың орнын редактор ретінде басып алғаннан кейін "Жеке көз" журналынан кетіп қалды.
Ваудың пікірлері
Вауг прогрессивтікке қарсы, шағын консервативтікпен байланыстырылды, "жақсылық жасаушыларға" және әлеуметтік прогрессивтерге қарсы болды. Оның өлімінен кейін "Гардиан" газетіндегі солшыл журналист Полли Тойнби оның осы көзқарастары үшін сынады. Ол ностальгист және романтик ретінде сипатталды, снобизмге бейімділігі зор болғанмен, анархистік талғамы оны "өнерлі" немесе "солшыл" санайтын көптеген адамдардың, соның ішінде Фрэнсис Уиннің құрметіне ие етті, ол Тойнбидің некрологына қарсы шықты. Вау ақын Эзра Паундты жек көретінін айтты. 1976 жылғы 20 наурыздағы "Spectator" журналында ол былай деп жазды: "Мен есте сақтағанымдай, Эзра Паунд өзінің "Кантос" поэмасында Вестминстердегі дауыл бұлттары туралы жиренішті жолдар жазды. Мен оларды жиырма бір жыл бойы қараған жоқпын және қазір оларды қайта қарауға ниеттенбеймін. Он бес жасымда алғаш рет Паундтың жаман өлеңдерін оқығаннан бері Вестминстердегі дауыл бұлттары туралы ой мені құмарлық пен қайғыға толы қылды". 1973 жылғы 15 қаңтардағы хатында жазушы Гай Давенпорт былай деп мәлімдеді: "Англия баспасөзіндегі Оберон Во Эздің өліміне күліп, [1972 жылғы 1 қараша] Паундтың ақымақ өлеңдерінің көптігін және оның үлгісінің қазіргі поэзияның және оның барлық жалғандықтарының себебі екенін аудиториясына жеткізді. Сондай-ақ, ол Паундты ессіздер үйінде "Кантос" поэмасының мәнін сұраған хаттармен мазалағаннан зор ләззат алғанын мойындады. Паундтың жауаптары, шаршатушы және ұзақ, ол оларды күлгеннен кейін жойды". Вау премьер-министр болған алғашқы жылдары Маргарет Тэтчерді қолдады, бірақ 1983 жылы ол үкіметтің экономикалық саясатына көңілі қалды, ол жаңа оңшылдардың құлдиратушы экономикалық және мәдени идеяларын қолданды. Тэтчер досы және "Sunday Telegraph" редакторы Перегрин Ворстхорнның қатал қарсыласына айналғанда, Вау Тэтчердің қатал қарсыласы болды. Оның "The Sunday Times" редакторы Эндрю Нилмен жақын қарым-қатынасы, оны Вау жек көреді, оның көзқарасын одан әрі бекітті. Дәстүрлі тори үшін бұл Тэтчер жылдарының ең қайғылы аспектілерінің бірі болды. Оның танымал антиамериканизмінде белгілі бір жасандылық болды; ол мүмкіндігі болғанда АҚШ-қа барып, Нью-Англияда демалып, АҚШ-тағы лекциялық турларда көп уақыт өткізді. Ол Францияда үйі болды және консервативтілігіне қарамастан, Ұлыбританияны америкалықтандыру құралы ретінде қарастырған еуропалық интеграция мен бірыңғай валютаның жақтаушысы болды. Ол өзінің идеалдық үкіметі "бельгиялық билет инспекторларының хунтасы" болады деді. Ол өлім жазасына қарсы күресінде және жалпы полицияға қарсылығында реакциялық стереотиптерге сәйкес келмеді (әсіресе, олар мас күйінде көлік жүргізуді болдырмауға тырысқанда; Вау бұл мәселенің кеңінен қабылдағандай емес деп сенді және мас күйінде көлік жүргізуге қарсы науқанды "полициялық терроризм" деп атады). Ол темекіге қарсы заңға қарсы болды және кейінгі жылдары түлкі аулауға тыйым салуға тырысқан Лейбористерді сынады. 1995 жылы ол сол кездегі ішкі істер министрі Майкл Ховардтың ұлттық жеке куәлікті енгізуге тырысуына қарсы болды, бұл саясатқа сол кездегі Лейборист партиясы қарсы болды. Патрик Марнхэм және Ричард Уэстпен бірге Вау "The Times" газетіне Ялта конференциясының нәтижесінде елге оралғандарды құрметтеу үшін британдық ескерткіш орнатуға шақыратын хатқа қол қойған үш адамның бірі болды; ол 1986 жылы орнатылды. Вау темекі шегудің (әсіресе пассивті темекі шегудің) және ішімдік ішудің қауіптілігін асыра бағалағанмен, гамбургер жеудің қауіптілігі туралы хабарлар жеткіліксіз деп есептеді; ол жиі "гамбургер газдарын" атмосфераның ауыр ластану түрі ретінде атады және тіпті "пассивті гамбургер жеудің" қауіптілігіне сілтеме жасады. Сондай-ақ, ол компьютерлік ойындар "қатерлі ісік ауруының барлық белгілерін және белгілі себептерін тудырады" деп мәлімдеді. Ұлыбританияның темекі жөніндегі кеңесі Бернард Левин немесе Оберон Во үшін темекі тартуды қолдауға арналған кітапты жазуды ұйымдастырды. Ешқайсысы бағана авторы өз есімін қоюға келіспеді, бірақ Вау кітаптың алғы сөзін жазып, темекіге қарсы лоббиге қарсылық білдірді: "Бұл кітап жаңа бақылаушы террористерге қарсы соққы береді деп үміттенейік", - деді ол. Сондай-ақ, ол қолындағы темекімен суретке түсті.
Отбасы
1961 жылы Ауберон Во Лейди Тереза Онслоуға, 6-шы Онслоу графының қызына үйленді.
Өлім
Уо 61 жасында жүрек ауруынан қайтыс болды, бұл, мүмкін, оның кеудесіне келген жараның салдарынан болған шығар. Ол Комб Флоридегі Әулие Петр мен Әулие Павел шіркеуінің қорымшасында жерленген. Оның қазасы туралы баспасөз материалдары көлемді болды, ал сол күнгі Лондонның "Evening Standard" газетінің беттерінде "Оберон Воу қайтыс болды" деген қабаттама тақырып жарияланды.