Кіріспе
Альвин Люсьедің «Мен бөлмеде отырмын» дыбыс-өнер туындысы – 1969 жылы жазылған және композитор Альвин Люсьедің ең танымал туындыларының бірі. Бұл шығармада Люсье мәтінді оқып жатқанда өзін-өзі жаздырып алады, содан кейін кассеталық жазбаны бөлмеге қайтара ойнатып, қайтадан жаздырып алады. Жаңа жазба кейін қайтадан ойнатылады және қайтадан жаздырылады, және бұл процесс қайталанады. Бөлменің ерекше көлемі мен геометриясына байланысты, жазбаның кейбір жиіліктері күшейтіліп естіледі, ал басқалары әлсіретіледі. Ақырында, сөздер түсініксіз болып, олардың орнына бөлменің өзіне тән резонанстық жиіліктері шығады. Эдвард Стрикленд минимализмнің пайда болу тарихы туралы кітабында: «Қайталануы мен шектеулі құралдарымен «Мен бөлмеде отырмын» минималдық таспа музыкасының ең жақсы туындыларымен бір қатарға жатады. Сонымен қатар, сөйлеу үлгілерін гул жиіліктеріне айналдыру арқылы, ол минималдық музыканың екі негізгі құрылымдық компонентін біріктіреді», – деп жазды. «Мен бөлмеде отырмын» атты алғашқы жазба 1969 жылы Брандейс университетінің Электрондық музыка студиясында жасалды. Екінші жазба 1970 жылы наурыз айында Люсьедің Миддлтаундағы пәтерінде жазылған. Бұл туындының алғашқы орындалуы 1970 жылы Нью-Йорктегі Гуггенхайм мұражайында болды. Үшінші, жоғары сапалы, 40 минуттан астам уақытқа созылған «Мен бөлмеде отырмын» жазбасы 1981 жылы жарық көрді. Люсье бұл туындыны 2012 жылы Венеция биенналесінде Театро алле Тезде орындады, ал осы орындаудың жазбасы 2016 жылы «Альвин Люсье / Альтер Эго: Екі шеңбер» альбомында коммерциялық түрде шығарылды. Люсьедің соңғы орындауларының бірі 2014 жылдың қыркүйек айында МТИ-нің «Көру/Есту/Сезіну» симпозиумында болды, ал толық бірлескен туынды 50 жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет 2019 жылы Нью-Йорктегі Фридман галереясында Жаңа құлақ фестивалі аясында орындалды.
I am sitting in a room is a sound art piece composed in 1969 and one of composer Alvin Lucier's best known works. The piece features Lucier recording himself narrating a text, and then playing the tape recording back into the room, re recording it. The new recording is then played back and re recorded, and this process is repeated. Due to the room's particular size and geometry, certain frequencies of the recording are emphasized while others are attenuated. Eventually the words become unintelligible, replaced by the characteristic resonant frequencies of the room itself. In his book on the origins of minimalism, Edward Strickland wrote that "In its repetition and limited means, I am sitting in a room ranks with the finest achievements of Minimal tape music. Furthermore, in its ambient conversion of speech modules into drone frequencies, it unites the two principal structural components of Minimal music in general." The first recording of I am sitting in a room was made at the Electronic Music Studio at Brandeis University in 1969. The second recording was made in March 1970 in Lucier's apartment in Middletown. The first performance of the work was in 1970 at the Guggenheim Museum in New York. A third, higher fidelity recording of I am sitting in a room lasting over 40 minutes was released in 1981. Lucier performed the piece during the 2012 Venice Biennale Musica at the Teatro alle Tese, and a recording of this performance was commercially released on the 2016 album Alvin Lucier / Alter Ego: Two Circles. Some of the last performances by Lucier included one at MIT's "Seeing/Sounding/Sensing" symposium in September 2014, and the full collaborative piece was performed for the first time in over 50 years as part of the New Ear Festival at the Fridman Gallery in New York in 2019.
Кейінгі еңбектері
2010 жылы YouTube пайдаланушысы Патрик Лидделл «Мен бөлмеде отырмын» туындысына құрмет көрсетіп, «VIDEO ROOM 1000» деген видео жасады. Онда ол Люсьенің түпнұсқасына ұқсас мәтінді оқыған өзінің видеосын YouTube-қа жүктеді, содан кейін бір жыл ішінде оны 1000 рет қолмен жүктеп алып, қайта жүктеді. Мұның мақсаты – Люсьенің түпнұсқасындағы аудионың аналогтық бұрмалануын көрсету сияқты, аудио және бейнедегі сандық бұрмалануды көрсету болды. 2013 жылы режиссерлер Виола Руш мен Хауке Хардер «Мен бөлмеде отырмын» туындысын «Идеялар жоқ, тек заттар бар» (2013) деректі фильмінің «негізгі құрылымдық элементі» ретінде пайдалануға шешім қабылдады. Фильм авторларының жазбаларында айтылғандай, «бұл туындының [«Мен бөлмеде отырмын»] процестік кезеңдері фильмді тарауларға бөліп, оның құрамдас бөлігіне айналдырады». 2019 жылы Патрик Лидделлге ұқсас, YouTube пайдаланушысы Маркес Браунли «This Is What Happens When You Re-Upload a YouTube Video 1000 Times!» («YouTube видеосын 1000 рет қайта жүктегенде не болады!») деген құрмет көрсетті. Ол өзінің Люсьенің түпнұсқасына ұқсас мәтінді оқыған видеосын YouTube-қа жүктеді, содан кейін оны 1000 рет жүктеп алып, қайта жүктеді. Бұл 2019 жылғы YouTube платформасындағы аудио және бейнедегі сандық бұрмалануды көрсетті.