Кіріспе

Корольдік флот адмиралы (1721–1790)

Вице-адмирал сэр Джон Локхарт Росс, 6-шы баронет (11 қараша 1721 – 9 маусым 1790), 1721 жылдан 1760 жылға дейін Джон Локхарт деп аталған, Корольдік флот офицері болды. Ол Австрия мұрагерлік соғысы, Жеті жылдық соғыс және Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде қызмет етті, сондай-ақ бір кезде Парламент мүшесі болды. Локхарт 1721 жылы ақсүйек отбасында дүниеге келіп, теңіз карьерасын бастады. Ол Австрия мұрагерлік соғысы кезінде бірнеше кемеде қызмет етті, Финистерр мүйісінің бірінші және екінші шайқастарында қатысты, сол кезде лейтенант шеніне көтерілді. Жеті жылдық соғыс басталғанда, ол өз командаларына ие болды және фрегат капитаны ретінде үлкен жетістіктерге жетті, жеке қарақшыларға қарсы теңізде жүріп, кейін Киберон шығанағы шайқасындағы бөлінген эскадрильяларда да қызмет етті. Туысының мүлкін мұраға алғаннан кейін Росс деген қосымша есімді алды, парламент мүшесі болып сайланды және Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанға дейінгі бейбіт жылдарда жер реформаларын жүзеге асырды. Локхарт Росс соғыс басталғанда қайтадан теңізге шықты, Ушант шайқасында кемеге қолбасшылық етті, кейін флагмандық шенге көтерілді. Ол Родни флотының кіші командирі ретінде бірнеше шайқастарға қатысты, соның ішінде Каракас конвойын басып алу, Сент-Винсент мүйісі шайқасы және Гибралтарды құтқару операцияларында болды. Содан кейін ол 1790 жылы қайтыс болғанға дейін өз иеліктерімен айналысты. 1778 жылы ол мұраға алған баронеттік атағын ұлы иеленді.

Отбасы және ерте өмірі

Локхарт 1721 жылғы 11 қарашада Ланаркширдегі Локхарт Холлде, 2-ші баронет сэр Джеймс Локхарттың бесінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасы Гризель, Уильям Росс, 12-ші лорд Росс, қызының үшінші баласы еді. Локхарт 1735 жылдың қыркүйегінде теңіз күштеріне қосылды, алғаш капитан Генри Осборнның 50 зеңбіректі кемесінде қызмет етті. 1737 және 1738 жылдар аралығында ол Батыс Үндістанда капитан Чарльз Ноулздың 50 зеңбіректі кемесіне ауысты, 1739 жылы капитан Генри Медлидің 54 зеңбіректі кемесінде, ал 1740 жылы капитан Фрогмердің 14 зеңбіректі шлюпінде қызмет етті. Ол 1768 жылдан 1774 жылға дейін Ланаркширден парламент депутаты болды. 1777 жылы Франциямен соғыс жақындаған кезде Росс қайтадан активті қызметке кірісіп, 74 зеңбіректі кемеге тағайындалды, 1778 жылғы 27 шілдеде адмирал Август Кеппельдің флотымен Ушант шайқасына қатысты. 13 тамызда аға бауырларының еркек балалары жоқ есімдерімен қайтыс болуына байланысты, ол баронеттік атақты мұраға алды. 1779 жылғы 19 наурызда ол контр-адмирал шеніне көтерілді, ал жаз бойы «Король Георг» туымен Каналдағы төртінші басшы болды. Қыркүйек айында ол Джон Пол Джонсты іздеу үшін шағын эскадрильямен Солтүстік теңізге жіберілді, бірақ Джонс 1779 жылы «Серапис» кемесін басып алғаннан кейін қашып құтылды. Канал флотында қызметін жалғастырған Росс 1780 жылдың қаңтарында Роднимен бірге Каракас конвойын ұстауға, Кейп Сент-Винсент шайқасына және Гибралтарды құтқаруға қатысты; 1781 жылдың сәуірінде Джордж Дарбимен Гибралтарды құтқаруға; және 1782 жылдың жазында Лорд Хаумен бірге болды. Флот Спитхедке оралғаннан кейін тамызда ол қызметтен кетіп, теңіздегі қызметке оралмады. 1787 жылғы 24 қыркүйекте вице-адмирал болды және 1790 жылғы 9 маусымда Росс графтығындағы Балнагоун сарайында қайтыс болды. Ол 1762 жылы Арнистоннан Роберт Дундастың қызы Елизаветаға үйленді және көптеген балалары болды. Олардың арасында әкесінің қайтысынан кейін баронеттік атақты мұраға алған әскери офицер, үлкен ұлы Чарльз Локхарт Росс және белгілі заң жазушысы Джордж Росс, әкесі Джордж Росс болды.