Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаттанушы (1929–2019)
American political scientist (1929–2019)
Энтони Джеймс Грегор (2 сәуір 1929 – 30 тамыз 2019) – американдық саясаттанушы, евгенист және Берклидегі Калифорния университетінің саясаттану профессоры. Ол фашизм, марксизм және ұлттық қауіпсіздік тақырыбындағы зерттеулерімен белгілі.
Anthony James Gregor (April 2, 1929 – August 30, 2019) was an American political scientist and eugenicist and professor of political science at the University of California, Berkeley, known for his research on fascism, Marxism, and national security.
Ерте өмір
Ол Нью-Йорк қаласында Энтони Гимильяно болып дүниеге келді. Оның әкесі Антонио машина операторы, фабрика жұмыскері және саяси көзқарасы жоқ анархист болды. Грегор АҚШ армиясында ерікті болып қызмет етті. Ол 1952 жылы Колумбия университетін бітірді, содан кейін жоғары білімі алғанда орта мектепте әлеуметтік ғылымдар пәнінің мұғалімі болып жұмыс істеді. IAAEE-ді құруға дейін ол Осуальд Мослидің "Еуропалық" және Коррадо Джинидің "Жыныс" журналдарында нәсілдік ғылым және синдикализм тақырыбында бірнеше мақала жариялады. Грегордың соңғы мақаласы Джинидің теорияларын қорғауға арналған еді, содан кейін екеуі дос болып, Джини 1965 жылы қайтыс болғанға дейін бірлесіп жұмыс істеді.
He was born Anthony Gimigliano in New York City. His father, Antonio, was a machine operator, factory worker and a nonpolitical anarchist. Gregor served as a volunteer in the U. S. Army. He attended and graduated in 1952 from Columbia University and thereafter served as a high school social science teacher while working for his advanced degrees. Prior to founding the IAAEE, he published several articles on race science and syndicalism for Oswald Mosley's The European and Corrado Gini’s Genus. Gregor's first article in the latter was a defense of Gini's theories, and the two subsequently became friends and collaborators until Gini's death in 1965.
Эвгеника және философия
1959 жылы Грегор Роберт Э. Каттнермен бірлесіп, Этнология мен евгениканы дамыту жөніндегі халықаралық қауымдастыққа (IAAEE) негіз салды, онда Грегор хатшы болып қызмет етті. Грегордың сөзіне сүйенсек, ұйым "АҚШ-та және Батыс әлемінің барлығында нәсілдік мәселелерді еркін және ашық талқылауға жағдай жасайтын зихи ортаны" қайта жаңғырту мақсатымен құрылған. Ұйымды сегрегацияны қолдайтын Уиклиф Дрейпер азаматтық құқықтар қозғалысына қарсы тұру үшін қаржыландырды. Осы топтың құрамында Грегор ұйымның журналы "Mankind Quarterly" редакторының көмекшісі болды және оған материалдар жазды. 1960 жылы ол Вашингтон колледжінде философия пәнінің оқытушысы болып жұмысқа орналасты, ал 1961 жылы Колумбия университетінде Ирвин Эдман стипендиясын алып, Джованни Джентиль туралы диссертациясын қорғағаннан кейін тарих ғылымында үздік дипломмен доктор ғылымын бітірді. 1961-1964 жылдары Грегор Гавайи университетінде философия профессорының көмекшісі болды. 1964-1967 жылдары Кентукки және Техас университеттерінде философия кафедрасының доценті қызметін атқарды. Грегор 1967 жылы Берклидегі Калифорния университетінің Саяси ғылымдар факультетіне жұмысқа қабылданды және зейнеткерлікке шыққанға дейін сонда жұмыс істеді.
In 1959, Gregor joined with Robert E. Kuttner to found the International Association for the Advancement of Ethnology and Eugenics (IAAEE), where Gregor acted as secretary. According to Gregor, the organization was founded to restore "an intellectual climate in the U. S., and throughout the Western World, which would permit a free and open discussion of racial problems." The organization was funded by segregationist Wickliffe Draper to oppose the civil rights movement. As part of this group, Gregor was also an assistant editor of, and contributor to, Mankind Quarterly, the organization's journal. and in the southern United States. In 1960, he obtained employment as a philosophy instructor at Washington College, and in 1961 he received his doctorate at Columbia as an Irwin Edman Scholar and with Distinction in History after his dissertation on Giovanni Gentile. Gregor became assistant professor of philosophy at the University of Hawaii from 1961 to 1964. He became an associate professor of philosophy at the universities of Kentucky and Texas between 1964 and 1967. Gregor joined the Political Science Department at the University of California at Berkeley in 1967 where he remained until his retirement.
Фашизмді зерттеу
Грегор 1960-шы жылдарда фашизмді идеологиялық тұрғыдан бос, реакциялық, антимодернистік деп салт бойынша түсіндіруден бас тартқан ғалымдар қозғалысының мүшесі болды. Ол итальян фашизмі социология мен саяси теориядағы еуропалық идеологиялық ағымдарға зор қарызды деп мәлімдеді. Грегор фашизмді мемлекет және қоғам туралы біртұтас және маңызды теория ретінде сипаттады және оның еуропа тарихында революциялық және жаңартушы рөл атқарғанын дәлелдеді. Оның жалпылама фашизм теориясы оны «даму диктатурасы» ретінде бейнеледі. 1970 жылдан бастап Грегор өзінің академиялық зерттеулерінің басым бөлігін фашизмді зерттеуге арнады және осы еңбегімен танымал. 1969 жылы «Фашизм идеологиясы: тоталитаризмнің рационалдығы» атты еңбегін жариялады; 1974 жылы «Радикалды саясаттағы фашистік көзқарас» атты еңбегін жазды. Содан бері ол осы тақырыпта «Муссолинидің зиялылары», «Неофашизмді іздеу» және «Марксизм, фашизм және тоталитаризм» сияқты басқа да еңбектер жариялады. Грегор ғалымдар фашизмнің анықтамасы бойынша келіспейтінін айтып, 1997 жылы «Дерлік әр маманның өзіндік түсінігі бар» деп мәлімдеді. Оның пікірінше, 20-шы ғасырдың марксистік қозғалыстары Маркс пен Энгельстің идеяларын тастап, Муссолиниге тән теориялық категориялар мен саяси әдістерді қабылдады. «Янус беттері» (2000) еңбегінде Грегор «Фашистердің көпшілігі – Италияның солшыл зиялыларымен ұзақ уақыттан бері байланыстырылған марксистік-теоретиктер еді» деп мәлімдеді. «Жас Муссолини» (1979) еңбегінде Грегор фашизмді «классикалық марксизмнің бір түрі» деп сипаттайды. Грегордың сөзіне сүйенсек, көптеген революциялық қозғалыстар парадигмалық фашизмнің белгілерін қабылдады, бірақ олардың ешқайсысы оның толық көшірмесі емес. Оның айтуынша, Маоизмнен кейінгі Қытайда да оның көптеген белгілері байқалады. Ол парадигмалық фашизмді оңшыл экстремизмнің бір түрі деп жауапкершілікпен айтуға болмайды деп санайды.
Gregor was part of a movement of scholars in the 1960s who rejected the traditional interpretation of fascism as an ideologically empty, reactionary, antimodern dead end. He claimed Italian fascism owed a major debt to European ideological currents in sociology and political theory. Gregor described fascism as a coherent and serious theory of state and society, and argued that it played a revolutionary and modernizing role in European history. His theory of generic fascism portrayed it as a form of "developmental dictatorship." Since the 1970s, Gregor spent most of his academic research on the study of fascism and it is for this that he is best known. In 1969, he published The Ideology of Fascism: The Rationale of Totalitarianism; in 1974, he wrote The Fascist Persuasion in Radical Politics. Since then he published other works on the subject, such as Mussolini's Intellectuals, The Search for Neofascism, and Marxism, Fascism, and Totalitarianism. Gregor argued that scholars do not agree on the definition of fascism, stating in 1997 that "Almost every specialist has his own interpretation." He argued that Marxist movements of the 20th century discarded Marx and Engels and instead adopted theoretical categories and political methods much like those of Mussolini. In The Faces of Janus (2000) Gregor asserted that the original "Fascists were almost all Marxists—serious theorists who had long been identified with Italy's intelligentsia of the Left." In Young Mussolini (1979), Gregor describes Fascism as "a variant of classical Marxism." According to Gregor, many revolutionary movements have assumed features of paradigmatic Fascism, but none are its duplicate. He said that post Maoist China displays many of its traits. He denied that paradigmatic fascism can be responsibly identified as a form of right wing extremism.
Халықаралық қатынастар
Грегор өзінің демократиялық либерализмнің американдық нысанына адал екенін айтты, себебі ол ең тиімді үкімет жүйесі және ең ұзаққа созылатыны деп санайтын. 1960 жылдары Грегор саясаткерлер мен ғалымдарды Вьетнам соғысындағы АҚШ-тың рөлін қолдауға көндіру үшін көптеген семинарлар мен лекциялар өткізді. 1970 және 1980 жылдары Грегор филиппин диктаторы Фердинанд Маркостың ешқандай төлемсіз кеңесшісі болды, ол оны "қарсы пропаганда бағдарламасының" аясында Гонолулуға шақырды, онда АҚШ Маркостың демократиялық оппозициясына қолдау көрсетуді тоқтатуы керек екенін айтты, ал АҚШ әскери базаларына қарсылығын адам құқықтарының бұзылуы туралы айыптауларды "құжатталмаған немесе таза естімеулік" деп баяндады. Грегор осы сияқты жұмыстар үшін пайдалы болатын "басқа консервативті ғалымдардың" аттарын ұсынды, олар Сыртқы істер министрлігіне жіберілді. Оның 1986 жылғы "Қытай байланысы: АҚШ саясаты және Қытай Халық Республикасы" және 1987 жылғы "Ажыдаарды қаруландыру: Қытай Халық Республикасымен АҚШ-тың қауіпсіздік байланыстары" кітаптарында қытай-американдық қарым-қатынастар талқыланды. 1989 жылы ол "Алыптар көлеңкесінде: ірі державалар және Оңтүстік-Шығыс Азияның қауіпсіздігі" кітабын жазды. Грегор 1996–1997 жылдары Куантикодағы Теңіз корпусы университетіндегі Соғыс стратегиясы жөніндегі Оппенгеймер кафедрасына тағайындалды. Грегор итальяндық фашист философ Джованни Джентильдің кейбір еңбектерін, сондай-ақ Джентильдің саяси ойларына түсініктемелермен бірге аударды. 2009 жылы зейнетке шыққанға дейін ол Беркли университетінде революциялық өзгерістер, марксизм және фашизм тақырыбында саяси ғылым курстарын оқытты. 2014 жылы Грегор "Марксизм және Қытайдың жасалуы" кітабын жариялады. 2016 жылы оның "Италия фашизмі туралы ойлар" еңбегі ағылшын және итальян тілдерінде жарық көрді. Оның соңғы жобасы - ХХ ғасырды қалыптастырған трансформациялық революцияны талдау болды. 2014 жылы Принстон университетінің баспасы оның "Итальяндық фашизм және дамушылық диктатура" және "Радикалды саясаттағы фашистік көзқарас" кітаптарын "Принстон мұралық кітапханасына" қосты.
Gregor said that he was committed to the American form of democratic liberalism, as he said that is the most effective system of government and the most likely to endure. In the 1960s, Gregor held numerous workshops and lectures to convince policymakers and academics to be supportive of the US role in the Vietnam War. During the 1970s and 1980s Gregor served as an uncompensated adviser to Filipino dictator Ferdinand Marcos, who flew him to Honolulu as part of a "counter propaganda program", where he argued that the US should withhold support from Marcos's democratic opposition over the latter's opposition to US military bases, while downplaying allegations of human rights abuses as "undocumented or purely hearsay". Gregor furnished names of "other conservative academicians" who would be useful for similar work, which were forwarded to the Minister of Foreign Affairs. His 1986 book, The China Connection: U. S. Policy and the People's Republic of China and his 1987 follow up, Arming the Dragon: U. S. Security Ties with the People's Republic of China, discussed Sino American relations. In 1989 he wrote In the Shadow of Giants: The Major Powers and the Security of Southeast Asia. Gregor was named to the Oppenheimer Chair of Warfighting Strategy 1996–1997 at the Marine Corps University in Quantico. Gregor translated some of the works of Italian fascist philosopher Giovanni Gentile into English, together with a commentary on Gentile's political thought. Until his retirement in 2009, he taught a series of political science courses on revolutionary change, Marxism, and fascism at UC Berkeley. In 2014, Gregor published Marxism and the Making of China. In 2016, his work, "Reflections on Italian Fascism" was published in an English and Italian edition. His final project was an analytic study of the transformative revolution that shaped the twentieth century. In 2014, Princeton University Press incorporated his volumes, Italian Fascism and Developmental Dictatorship, and The Fascist Persuasion in Radical Politics, among the books in their "Princeton Legacy Library."
Академиялық жетістіктер
Грегор ұлттық Гуггенхайм стипендиаты; Иерусалимдегі Еврей университетінің Жоғары әлеуметтік зерттеулер институтының аға ғылыми қызметкері; Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңізшілер корпусы университетінің Х. Л. Оппенгеймер профессоры; және Италия Республикасының Еңбегі үшін орденінің кавалері болды. Роджер Гриффин айтқандай, Грегор фашизмнің қазіргі теориялық модельдерін жан-жақты зерттеген алғашқы, ықпалды еңбекті жазды. 2013 жылы "The American Historical Review" журналына жазған Андреас Умландтың сөзіне сәйкес, "А. Джеймс Грегор жарты ғасыр бойы салыстырмалы фашизм ғылымының маңызды дамытушысы және қалыптастырушысы болды". Шон Кеннеди 2013 жылы "Канада тарих журналында" былай деді: "А. Джеймс Грегор ұзақ және көрнекті мансабында саяси идеологияларға қатысты кейбір даулы түсіндірмелерді ұсынды. Атап айтқанда, ол итальяндық фашистік режимді "дамушы диктатура" ретінде қарастыруды ұсынады, ол нацизмнен маңызды жағынан ерекшеленеді; бұл тезис 1945 жылдан бері күтпегендей ықпалды болып келеді". Грегордың дүниеден өткеніне көп уақыт өтпей, әлеуметтік ғалым Филипп Бехер оның фашизм туралы еңбектеріне арналған кең ауқымды сындық шолуды монография түрінде жариялады. 2021 жылы итальяндық тарихшы Антонио Мессина Грегордың ойлары мен еңбектеріне арналған жинақты редакциялады.
Gregor was made a national Guggenheim Fellow; a Senior Fellow of the Institute for Advanced Social Studies at the Hebrew University of Jerusalem; H. L Oppenheimer Professor at the Marine Corps University, Quantico, Virginia; and a Knight of the Order of Merit of the Italian Republic. According to Roger Griffin, Gregor wrote an influential early comprehensive survey of existing theoretical models of fascism. Per Andreas Umland writing for The American Historical Review in 2013, "A. James Gregor has, for half a century, been one of the major makers and shapers of the discipline of comparative fascism." Sean Kennedy in Canadian Journal of History said in 2013, "Over a long and distinguished career A. James Gregor has advanced some controversial interpretations of political ideologies. In particular, he holds that the Italian fascist regime is best understood as a "developmental dictatorship," distinct from Nazism in key ways; a thesis that has proven surprisingly influential since 1945." Shortly after Gregor's death an extensive critical survey of his works on fascism was published as a monograph by social scientist Phillip Becher. In 2021, Italian historian Antonio Messina edited a collected volume on Gregor's thought and works.