Кіріспе

Тағам дайындау әдісі

Глазурь немесе крем – қанттан және су немесе сүт сияқты сұйықтықтан жасалған тәтті, көбінесе кремообразды жабын. Оған май, жұмыртқа ақуызы, қышқыл май немесе хош иістендіргіштер қосылып, дәмдік қасиеттері жақсартылады. Ол торттар сияқты пісірілген тағамдарды қаптау немесе безендіру үшін қолданылады. Егер торт қабаттарының арасында қолданса, ол толтыру деп аталады. Кондитерлік қапты пайдаланып, глазурьден гүлдер мен жапырақтар сияқты әртүрлі пішіндер жасауға болады. Мұндай әшекейлер туған күн мен той торттарында кеңінен таралған. Глазурь қоспасына жеуге жарамды бояуларды қосып, қалаған түске қол жеткізуге болады. Глазурьдің үстіне көбінесе түрлі қыстырма, жеуге жарамды сиялар немесе басқа да әшекейлер салынады. Қант ұнтағынан (сондықтан балмұздақ қанты немесе кондитерлік қант деп те атайды) және судан жасалған қарапайым глазурь – глаз деп аталады. Оны лимон шырыны сияқты қосымша дәмдеуіштермен және бояулармен қалағандай өзгертуге болады. Күрделі глазурь түрлерін майды ұнтақталған қантқа араластыру арқылы (мысалы, майлы кремде), май мен қантты бірге еріту арқылы, жұмыртқа ақуызын пайдалану арқылы (мысалы, патшалық глазурьде), майды меренгеге қосу арқылы (мысалы, итальяндық немесе швейцариялық меренгелі майлы кремде) және глицерин сияқты басқа да ингредиенттерді қосу арқылы жасауға болады. Кейбір глазурь түрлері қант пен қышқыл май немесе қаймақ қоспасынан, немесе ұнтақталған бадамнан (марципан сияқты) дайындалады. Глазурьді пышақ немесе шпатель сияқты құралдармен жағуға болады, сондай-ақ оны тамшылатып немесе батырып (глазурьді қараңыз) жағуға, немесе глазурьді жайып, тортқа орауға болады. Қолдану әдісі көбінесе қолданылатын глазурьдің түріне және текстурасына байланысты. Глазурьді торттың қабаттары арасында толтыру ретінде немесе торттың немесе басқа да пісірілген өнімнің сыртын толық немесе жартылай жабу үшін қолдануға болады. Эстетикалық функцияларынан басқа, глазурь торттың дәмін жақсартады және ылғалды сақтап, оны жаңа күйінде ұзақ сақтауға көмектеседі.

Тарих

Торттарды қант ұнтағымен немесе басқа материалдармен жабу 17 ғасырда пайда болды. Алғашқы жазылған жағдай 1655 жылы тіркелді, онда қант, жұмыртқа және раушан суы қолданылған. Осы жабын тортқа жағылып, содан кейін пеште қатайтылды. Бұл мағынадағы "жабу" етістігінің ең ерте кездесуі шамамен 1600 жылға дейін, ал "жабын" сөзі 1683 жылға дейін жетеді. "Крем" сөзі алғаш рет 1750 жылы қолданылған.