Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хорн қағаздары – 1765 жылдан 1795 жылға дейінгі АҚШ-тың солтүстік-шығысына қатысты жасалған тарихи жазбалардан тұратын генеалогиялық алаяқтық. Олар 1933-1936 жылдар аралығында Канзас штатының Топека қаласынан Уильям Франклин Хорн (1870–1956) жариялаған, және оның бес атасы Якоб Хорнның (1778 жылы қайтыс болған) және Хорн отбасының басқа мүшелерінің құжаттарының көшірмесі ретінде ұсынған.
The Horn Papers were a genealogical hoax consisting of forged historical records pertaining to the northeastern United States from 1765 to 1795. They were published by William Franklin Horn (1870–1956) of Topeka, Kansas, between 1933 and 1936, and presented as a transcription of documents of his great great great grandfather, Jacob Horn (died 1778), and other members of the Horn family.
Шолу
Хорн қағаздары алғаш рет 1932 жылы Топекадан Вашингтон, Пенсильвания, Observer және Уэйнсбург, Пенсильвания, Democrat Messenger газеттері редакцияларына жіберілген хаттар арқылы жарияланды. Олардың авторы аймаққа қатысты маңызды тарихи құжаттарға ие екенін мәлімдеді. 1933 жылдан 1936 жылға дейін газеттер Хорнның қолжазбалары мен күнделіктерінен үзінділерді жариялады. Хорн тіпті әулеттік мекені Уэйнсбургке көшіп, сөздері арқылы тарихшы ретінде танымал болды. Қағаздардың құрамына күнделіктер, Вирджиния соттарының тізімдері және карталар кірді. Олар, әсіресе қарапайым халықтың өміріне қатысты, егжей-тегжейлілігімен ерекшеленді. Қағаздар танымал тарихи тұлғалар туралы ақпарат бергендей және тарихи білімдегі бос орындарды толтырғандай болғандықтан, кейбір қайшылықтарға қарамастан, олар қуана қарсы алынды. Хорнға қарсы шыққандар болғанымен, 1936 жылдың 11 тамызында оның мәлімдемелері расталғандай болды, ол қағаздарда болжалданған жерден 1795 жылға жатқан екі қорғасын табақ тапқанын жариялады. Осы жаңалық Грин округі (Пенсильвания штаты) тарихи қоғамының мүшелерінің сенімін арттырды, олар қағаздарды кітап түрінде қайта басып шығаруға демеушілік етті. 1945 жылы қағаздар үш томдық жинақ ретінде жарық көрді, атауы – «Хорн қағаздары: Мононгахела және Жоғарғы Огайодағы ерте батыс қозғалысы, 1765–1795 жылдар». Бір жыл өткен соң, аймақтың тарихи қоғамдарының өкілдерінен құралған комиссия «Уильям мен Мэри» тоқсандық журналында алғашқы екі томның негізінен жалған екенін мәлімдеді. У. Ф. Хорнның неліктен бұл жалғандықтарға сонша күш салғанына нақты түсінік жоқ. 1947 жылдың қазан айында Time журналы Хорнмен сұхбаттасуға тырысты. Олардың мәліметінше, «Өткен аптада Топекада 77 жастағы Уильям Хорн ештеңе демеді. Оның әйелі журналистерге ол инсульт болғанын айтты. Ал Хорн қағаздарына қатысты ол енді қызығушылық танытпайды» деді.
The Horn Papers first appeared publicly in 1932 in letters sent from Topeka to the editors of the Washington, Pennsylvania, Observer and the Waynesburg, Pennsylvania, Democrat Messenger in which their author claimed to possess important historical documents relating to the area. From 1933 to 1936 the newspapers printed excerpts from Horn's manuscripts and diaries. Horn even moved to his ancestral home of Waynesburg and through speeches became well known as an historical expert. Material in the papers included diaries, Virginia court records, and maps. They were notable for their great level of detail, especially concerning the lives of the common people. Because the papers appeared to supply information about famous historical figures and to fill gaps in existing historical knowledge, they were received enthusiastically despite some apparent contradictions. Although a minority opposed Horn, on August 11, 1936 his claims appeared to have been corroborated when he announced that he had dug up two lead plates dated 1795 in a location predicted by the papers. The apparent find increased the confidence of members of the Greene County, Pennsylvania, Historical Society, who sponsored the reissuing of the papers in book form. In 1945 the papers were published as a three volume collection entitled The Horn Papers: Early Western Movement on the Monongahela and Upper Ohio, 1765–1795. A year later, a report by a committee of representatives of historical societies from the region concluded in The William and Mary Quarterly that the first two volumes were substantially hoaxes. There is no conclusive explanation why W. F. Horn devoted such a great effort to the forgeries. Time magazine attempted to interview Horn in October 1947. According to their report, "In Topeka last week, 77 year old William Horn said nothing. His wife told newsmen that he had suffered a stroke. As to the Horn Papers, he was 'no longer interested'."