Кіріспе
Бендахара әулетінің ханзадасы Тенгку Алам Шах, Тенгку Али Искандар Шах – Бендахара әулетінің (Джохор) ханзадасы және Джохордың 19-шы сұлтаны Али Сұлтанның екінші әйелі Даинг Ситиден туған үлкен ұлы. 1877 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Тенгку Алам мен оның қолдаушылары Кесанг аумағына деген талаптарын іске асыруға белсенді түрде кірісіп, 1879 жылы үйлену тойында Алауддин Алам Шах атты патшалық есіммен Джохор мен Паханның сұлтаны деп жарияланды. Бұл жариялау Махараджа Абу Бакарды алаңдатты, ол өзінің саяси орнына қауіп төнуі мүмкін деп қорқыды. Осы жылы Кесанг аумағына деген талаптары танылмағаннан кейін Джементахта қысқа мерзімді азаматтық соғыс басталды.
Tengku Alam Shah, Tengku Ali Iskandar Shah was a prince of the House of Bendahara (Johor), and was the oldest son of Sultan Ali, the 19th Sultan of Johor by his second wife, Daing Siti. Following his father's death in 1877, Tengku Alam and his supporters made an active pursuit to his claims for the Kesang territory and was publicly proclaimed as the Sultan of Johor and Pahang with the regnal name of Alauddin Alam Shah during his marriage ceremony in 1879. The proclamation briefly alarmed Maharaja Abu Bakar, who feared that his political position may be threatened. Within the same year, a brief civil war erupted in Jementah, after repeated attempts to get his claims to the Kesang territory being recognised failed.
Мұрагерлік дау
Сұлтан Әлидің Сик Сембуктан болған үшінші ұлы Тенгку Махмуд, мұрагерлікке дайындалды. Сұлтан 1877 жылы қайтыс болғанда, Кесанг аумағын мұрагерлікке Тенгку Махмудты тағайындады. Сұлтанның бұл шешімі Тенгку Аламды және оның Сингапурдағы қолдаушыларын ашуландырды, олар Тенгку Аламның үлкен ұл болғандықтан, әкесінің мүліктерін мұраға алуы керек деп есептеді. Сонымен қатар, Сик Сембук қара халықтан шыққандығы, Бугис әміршісінің қызы Даинг Ситиге қарағанда айқын байқалды. Британдықтар өз тарапынан Сұлтан Әлидің ұлының (Тенгку Махмуд) Кесанг аумағына мұрагерлік құқықтарын мойындаудан бас тартты. Осы уақытта Кесанг аумағындағы басшылар мен ауыл ақсақалдары жаңа басшыны сайлауға кірісіп, Муарды басқаруды Джохор махаражасы Әбу Бакарға тапсырды, британдықтар сайлау қорытындысын қабылдады. Проливтік елді мекеннің губернаторының міндетін атқарушы Эдвард Ансон, Әбу Бакарға Кесанг аумағын уақытша басқаруға рұқсат берді. Тенгку Алам мен оның қолдаушылары Махараджа Әбу Бакардың Кесанг аумағына араласуына наразылық білдірді. Тенгку Аламның ұзақ уақыт бойы сенген өкілі У. Х. Рид, Тенгку Аламның ісін ілгерілетуге көмектесті. Тенгку Аламның қолдаушылары сайлау процесіндегі бұрмашылықтарды сынап, Махараджаның сайлау алдында Муар басшыларын өзіне дауыс беруге мәжбүр еткенін мәлімдеді және Тенгку Аламның отбасы мүшелерін сайлаушылар ретінде қатыстыруды талап етті. Тенгку Аламның қолдаушылары 1855 жылғы Сұлтан Әлидің Джохордың Теменггонгімен жасасқан келісімі, Сұлтан Әлидің отбасы мүшелеріне Кесанг аумағына мұрагерлік құқықтарын кепілдік беретінін айтты. Тенгку Аламның талаптары ескерілмеді, ал британ үкіметі Енгку Мандак көмегімен 1878 жылға дейін сайлау процесін жалғастырды. Осы арада британдық билік Тенгку Аламға Теменггонг отбасынан Сұлтан Әли алған ай сайынғы 500 доллар жәрдемақыны мұра етуге рұқсат берді және Британдық Шығыс Үндістан компаниясынан қосымша 68 доллар ай сайынғы жәрдемақы берді. Ашуланған Тенгку Алам бұл жәрдемақыны британдықтардан қабылдаудан бас тартты және оған ұсынылған кезде ұятсыз сөздер айтқандығы хабарланды. Келесі қаңтарда, 1879 жылдың 11 қаңтарында, бірнеше жүз Буги және малай қолдаушылары Тенгку Аламды "Сұлтан Алауддин Алам Шах, Джохор және Паханг сұлтаны" деп жариялады, оның неке тойында. Тенгку Аламның жариялануы қысқа мерзімге Әбу Бакар махаражасы мен британ үкіметінде үлкен алаңдаушылық тудырды, олар Әбу Бакардың саяси ұстанымы оның саяси билігіне қауіп төндіретінінен қорқып қалды. Қазан айында, көңілі толмаған Тенгку Алам мен оның қолдаушылары Джемметахада азаматтық соғыс бастады, бірақ британдық билік оны тез басып тастады.
Соңғы жылдары және өлімі
Тенгку Алам Сингапурға оралып, қалған өмірін Istana Kampong Glam-да тыныш өткізді және 1891 жылы қайтыс болды. Оның қайтысынан бес жыл өткен соң, патшалық отбасы мүшелері Istana Kampong Glam-ның мұрагерлік құқықтары үшін сотта дауласты. Истана мемлекеттік мүлік ретінде танылды, бірақ Ұлыбритания үкіметі (кейіннен Сингапур үкіметі) 1990 жылға дейін патшалық үйдің мүшелеріне онда тұруға мүмкіндік берді.