Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Туполев Ту-91 (НАТО коды бойынша Boot)
The Tupolev Tu 91 (NATO reporting name Boot)
Кузнецов Сталиннің қайтысынан бұрын 85-жоба жеңіл ұшақ тасымалдағыш кемесінің және осы кемеге арналған ұшақтың алдын ала жобалау жұмыстарын бастауға бұйрық берді, бірақ кеме ешқашан қағаз жобасынан аспады. Бұл «Туполев» конструкторлық бюросына кеңес Теңіз авиациясының бомбалар мен торпедалармен нысаналарды шабуылдай алатын, ұзақ қашықтыққа ұшатын ұшақ қажеттігін қанағаттандыру үшін бір қозғалтқышты турбовинттік ұшақты таңдауға мүмкіндік берді. Кеңес Одағының жаңа басшылары ұшақ тасымалдағыштар жобаларын қабылдамады, ал Министрлер Кеңесі 1953 жылғы 29 сәуірде Кузнецов ТВ-2 турбовинттік қозғалтқышымен жабдықталған, құрлықтағы бомбалаушыға талап қойды. Бұл бомбалар, торпедалар, ракеталар, оқ-дәрілер және теңіз миналарымен нысаналарды шабуылдауға, сондай-ақ жағалауды барлау миссияларын орындауға қабілетті болу керек еді. Осы талап бюроны екінші прототипінің қанат бүктеу механизмін, тоқтату құрылғысын және басқа да тасымалдағышқа арналған жабдықтарды жою үшін жобаны қайта қарауға мәжбүр етті. 1956 жылдың ортасында кеңес басшылығына соңғы әскери ұшақтардың көрсетілімінде Tu-91 болды, ондағы жалғыз қозғалтқышты ұшақтардың бірі осы модель еді. Жаңа сайланған Хрущев ұшақ туралы сұрағанда, оған тікелей жауап берген офицер қате айтып, ұшақтың ауыр крейсердің жұмысын атқара алатынын, бірақ оның оттық күші одан кем екенін мәлімдеді. Хрущев: «Бірақ ауыр крейсерлер енді ешкімге керек емес», – деп жауап берді және оның негізсіз көрінісіне назар салды. Осы ойсыз пікір бағдарламаның тоқтатылуына себеп болды.
Kuznetsov had ordered preliminary design work to begin on the Project 85 light aircraft carrier and the aircraft for the ship before Stalin's death, although the ship was never more than a paper design. This allowed the Tupolev Design bureau to decide upon on a single engined turboprop aircraft to meet Soviet Naval Aviation's requirement for a long range strike aircraft, capable of attacking targets with bombs or torpedoes. The new leaders of the Soviet Union rejected proposals for carriers and the Council of Ministers issued a requirement for a land based bomber powered by a Kuznetsov TV 2 turboprop engine that was capable of level and dive bombing attacks on targets with bombs, torpedoes, rockets, gunfire and naval mines, in addition to coastal reconnaissance missions on 29 April 1953. This forced the bureau to revise the design to eliminate the wing folding mechanism, arresting gear and other carrier specific equipment for the second prototype.|group=Note
The Tu 91 was part of a display of the latest military aircraft for the Soviet leadership in mid 1956, one of the very few propeller driven aircraft present. When
the newly elected Khrushchev inquired about the aircraft, the officer detailed to the aircraft misspoke, stating that it could do the job of a heavy cruiser rather than it had the firepower of that ship. Khrushchev replied, "But nobody needs heavy cruisers any more", and commented how ridiculous it looked. This off hand comment caused the program to be cancelled.
Сипаттама
Ту-91 – үш қабырғалы қанаттан жасалған, диэдрлі қанаттары бар, дуралюминнен жасалған төмен қанатты моноплан. Қанат үш бөліктен тұрады: екі сыртқы панель және төрт отын багі мен үш дөңгелекті қону шассисі орналасқан орталық бөлік. Сыртқы панельдердегі басқару беттері қолмен реттелген элерон мен жарықшалы қақпақтардан тұрады. Ұшақтың құйрық бөлігінде вертикальді және көлденең стабилизаторлар орналасқан. Қозғалтқыш қанаттың үстінде, қанаттың қабырғаларының арасында орналасқан және ұзын шахта арқылы мұрынға жеткізілген алты пернелі, қарама-қарсы айналатын винтті қозғалтады. Қозғалтқыштың жеткілікті ауамен қамтамасыз етілуіне көп уақыт кетті, соңында Туполев Ту-4LL ұшу сынақ платформасындағы қозғалтқышты Ту-91 мұрнының жұмыс істейтін ТВ-2 орнатылымымен алмастыруға әкелді. Қабылданған шешім үш ауа кіретін тесіктен тұрды: иық астындағы тесік және кокпит астындағы екі тесік, олар қозғалтқыштың алдындағы толық камерада біріктіріледі. Қозғалтқыштан шығатын газдар екіге бөлінген тетік арқылы фюзеляждың екі жағынан, қанаттың арт жағынан шығады. Екі кісілік экипаж ұшақтың мұрнындағы кабинада қатар отырды, ANBA 1 жеңіл қорытпадан жасалған броньталған "ванна" ішінде орналасқан. Екі люктің барлық панельдері, тікелей жоғарыдағыларын қоспағанда, оқтан қорғалған. Алдыңғы отын бактерілерінен басқа, шығарып тастау тетігі бар және инерт газдармен толтырылған тағы екі бак, шығарып тастау құбырларының арасында орналасқан. Tu-91 ұшағының ішкі қару-жарағы қанат түбінде орналасқан екі NR 23 зеңбірегінен және DK 15 қуатты құйрық мұнарасында орналасқан тағы екі NR 23 зеңбірегінен тұрады, олар ұшақтың навигаторы перископтық нысана көмегімен кабина сыртынан қашықтан басқарылады. Ұшаққа бес ілмек орнатуға болады, біреуі фюзеляж астында, ал қалғандары қанаттар астында. Оларға бір торпеда немесе әртүрлі бомбалар, ракеталар және миналар орналастырылуы мүмкін, жалпы салмағы екі тоннаға дейін. Қанаттардағы екі ілмек, қарудан басқа, қосымша отын бактерілерін тасымалдау үшін құбырлармен жабдықталған. Барлау миссиялары үшін ұшақтың артқы бөлігіне камера орнатылған.
The Tu 91 was a duralumin low winged monoplane with dihedral wings built from three spars. The wing consisted of three sections, two outer panels and the center section that housed four fuel tanks and the tricycle landing gear. Control surfaces on the outer panels consisted of manually tabbed ailerons and slotted flaps. The aircraft had a conventional tail structure with vertical and horizontal stabilisers. The engine was mounted mid fuselage above the wing spars, driving a six bladed contra rotating propeller in the nose via a long shaft that passed through the cockpit. Providing sufficient air to the engine required a lot of development time that eventually included replacing an engine on a Tupolev Tu 4LL flying testbed with a mockup of the Tu 91's nose with a working TV 2 installation. The solution adopted consisted of three air intakes: a chin inlet and two cheek inlets below the cockpit that met in a plenum chamber forward of the engine. The engine exhausted through a bifurcated exhaust duct that exited the sides of the fuselage aft of the wing. The crew of two sat side by side in a cockpit in the aircraft's nose, enclosed in an armour "bathtub" that consisted of ANBA 1 light alloy armour. All of the panels in the two canopies were bulletproof except for those directly overhead. In addition to the forward fuel tanks, there were another pair of tanks located between the exhaust ducts, all of which self sealing and filled with inert gases. The internal armament of the Tu 91 consisted of a pair of NR 23 cannon located in the wing roots and another pair of NR 23s in a DK 15 powered tail turret that were remotely controlled by the aircraft's navigator using a periscopic gunsight mounted externally above the cockpit. The aircraft could be fitted with five plyons, one under the fuselage and the others under the wings. These could carry a single torpedo or various bombs, rockets and mines up to a total weight of Two of the wing pylons were plumbed to carry drop tanks in addition to weapons. A camera was fitted in the rear fuselage for reconnaissance missions.