Генри Фоулер: Британдық теміржол инженерының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Локомотив жүргізушісі

Сэр Генри Фаулер (1870 жылғы 29 шілде – 1938 жылғы 16 қазан) – ағылшын теміржол инженері, Мидленд темір жолының, содан кейін Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының бас инженер-механигі.

Өмірбаян

Фаулер 1870 жылдың 29 шілдесінде Уорстерширдегі Эвешем қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Генри, жиһаз сатушы болған, ал отбасы квакерлер болып табылды. Ол Принс Генридің грамматикалық мектебінде (қазіргі Принс Генридің жоғары мектебі, Эвешем) және 1885-1887 жылдар аралығында Мейсон ғылым колледжінде (кейін Бирмингем университеті болған) металлургияны оқыды. 1887-1891 жылдары Ланкашир және Йоркшир темір жолының (L&YR) Хорвич жұмыстарында Джон Аспиналлтың шәкірті болды. Фаулер 1891 жылы Уитворт стипендиясын жеңіп алды. Содан кейін ол төрт жыл бойы Джордж Хьюз басқаратын сынақ бөлімінде жұмыс істеді және оның орнын бөлім меңгерушісі ретінде басты. 1895-1900 жылдары ол L&YR газ инженері болды, ал 1900 жылдың 18 маусымында Мидленд темір жолына (MR) ауысты. 1905 жылдың 1 қарашасында жұмыс жетекшісінің көмекшісі болып тағайындалды және екі жылдан кейін жұмыс жетекшісіне көтерілді. 1908 жылы Шеффилдке сапар жасағаннан кейін, ол қазір Дерби теміржол инженерлік қоғамы деп аталатын Мидленд теміржол инженерлік клубын құрған деп есептеледі. 1909 жылы Ричард Дилидің орнын басып, MR-дың бас инженер-механигі (CME) болды. 1915-1919 жылдары Фаулер соғыс жұмыстарымен айналысты, ал Джеймс Андерсон CME міндетін атқарушы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1915-1917 жылдары өндіріс директоры, кейін ұшақ өндірісінің бас директорының көмекшісі болып, оқ-дәрі министрлігіне жіберілді. 1919 жылы соғысқа қосқан үлесі үшін Фаулер Британ империясы орденінің кавалер-командующийы (KBE) атағын алды. 1923 жылғы теміржолдардың бірігуі кезінде ол Джордж Хьюз басшылығымен жаңадан құрылған Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының (LMS) CME орынбасары болып тағайындалды және 1925 жылдың қазан айында CME болды. Ол сонымен қатар теміржол көпірлеріндегі кернеулерді, әсіресе жылжымалы жүктердің әсерін зерттейтін Үкіметтік көпірлер стресс комитетінің құрамында жұмыс істеуге шақырылды. Андерсонмен бірге Фаулер LMS-тің Мидлендтің кіші локомотивтер саясатын қабылдауына жауапты болды. LMS-тің құрамында 4P Midland Compound 4-4-0, 2P 4-4-0, 4F 0-6-0 және 3F 0-6-0T сияқты әртүрлі Мидленд стандартты үлгілері пайда болды. Кіші локомотивтер саясаты локомотивтердің жүктемелерді тартуға жеткілікті қуаты болмағандықтан, жиі екі локомотивпен жүруге және шығындардың өсуіне әкелді. Стандарттау сонымен қатар бұл стандартты локомотивтерді қысқа жүріс клапандарымен және кішкентай осьтік қораптармен қалдырды, бұл тиімсіздікке және осьтік қораптардың жиі қызып кетуіне әкелді. 1928 жылы LMS SR Lord Nelson класына негіделген Royal Scot 4-6-0 жедел жолаушылар локомотивін енгізді. Кіші локомотивтер саясатынан бас тарта отырып, бірнеше 2-6-0+0-6-2 Beyer Garratt локомотивтері Тотон Брент көмір пойыздары үшін сатып алынды. Дегенмен, Дербидің араласуы нәтижесінде локомотивтерге стандартты кішкентай осьтік қораптар мен қысқа жүріс клапандары орнатылды, бұл олардың нашар жұмыс істеуіне себеп болды. Фаулер Джордж Джексон Черчворд сияқты тәжірибелі инженер емес еді. Оның қызмет ету кезеңінде жасалған жобалар "Фаулер" локомотивтері ретінде оған жатқызылса да, жұмыстың басым бөлігі оның қызметкерлерімен жасалды, ал Фаулердің өзі минималды қатысу көрсетті. Бұл оның ізбасары сэр Уильям Станиердің Princess Coronation (Duchess) класымен салыстыруға болады, ол негізінен LMS суретшілерімен жобаланған, ал Станиер елден тыс болғанда, бірақ Станиер өзінің қызмет ету кезеңінде басқа жобаларға тереңірек араласқан. 1930 жылы Фаулер Уитворт қоғамының президенті болып, Ф. Х. Ливенс мырзаның орнын басты. Фаулер 1933 жылы зейнеткерлікке шықты, ал Эрнест Лемон бастапқыда CME міндетін атқарды, бірақ кейін Уильям Станиер Ұлы Батыс темір жолынан осы лауазымға шақырылды. Станиер LMS локомотив саясатын реформалауға кірісті. Фаулер 1938 жылдың 14 қазанында Дербидегі Спондон Холл (қазір бұзылған) үйінде қайтыс болды. Ол Ноттингем жолындағы зиратта, Чэдсденде, Дербиде жерленді.

Fowler was born in Evesham, Worcestershire, on 29 July 1870. His father, also named Henry, was a furniture dealer, and his family were Quakers. He was educated at Prince Henry's Grammar School, Evesham (now Prince Henry's High School, Evesham), and at Mason Science College (which became the University of Birmingham) between 1885 and 1887 where he studied metallurgy. He served an apprenticeship under John Aspinall at the Lancashire and Yorkshire Railway (L&YR)'s Horwich Works from 1887 to 1891. Fowler was elected as a Whitworth Exhibitioner in 1891. He then spent four years in the Testing Department under George Hughes, whom he succeeded as head of the department. Between 1895 and 1900, he was gas engineer of the L&YR, moving on 18 June 1900 to the Midland Railway (MR). On 1 November 1905 he became assistant works manager, being promoted to works manager two years later. In 1908, following a visit to Sheffield, he is accredited with the formation of the Midland Railway Engineering Club which is now called the Derby Railway Engineering Society. In 1909, he succeeded Richard Deeley as chief mechanical engineer (CME) of the MR. Between 1915 and 1919, Fowler was employed on war work and James Anderson became acting CME. During the First World War he was seconded to the Ministry of Munitions, being director of production from 1915 to 1917 and then assistant director general of aircraft production. In 1919, Fowler was made a Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE) for his contributions to the war effort. On the Grouping of 1923, he was appointed deputy CME of the newly formed London, Midland and Scottish Railway (LMS), under George Hughes and became CME in October 1925. He was also invited to serve on the Government Bridge Stress Committee investigating stresses in railway bridges, especially as regards the effects of moving loads

Along with Anderson, Fowler was responsible for the adoption by the LMS of the Midland's small engine policy. Various Midland standard types were built by the LMS, including the 4P Midland Compound 4 4 0, the 2P 4 4 0, the 4F 0 6 0, and the 3F 0 6 0T. The small engine policy resulted in frequent double heading, as the locomotives were not powerful enough to cope with loads, and thus increased expense. Standardisation also left these standard locomotives with short travel valves and small axle boxes, the former leading to inefficiency and the latter to frequent hot axle boxes. In 1928, the LMS introduced the Royal Scot 4 6 0 express passenger locomotive, based on the SR Lord Nelson Class. In another departure from the small engine policy, several 2 6 0+0 6 2 Beyer Garratts were acquired for the Toton Brent coal trains. However, interference from Derby meant that the locomotives received standard small axle boxes and short travel valves, with the result that they were poor performers. Fowler was not a hands on engineer in the mould of George Jackson Churchward. Although (as was traditional) designs produced during his tenure were credited to him as "Fowler" locomotives, the majority of the work was done by his staff, with minimal personal involvement from Fowler. An analogy may be made with his successor Sir William Stanier's Princess Coronation (Duchess) class, which was largely designed by LMS draughtsmen while Stanier was out of the country, although Stanier was more deeply involved in other designs during his tenure. In 1930, Fowler became President of the Whitworth Society as successor to Mr. F. H. Livens, J. P.

Fowler retired in 1933, Ernest Lemon initially taking over as CME for a short period before William Stanier was head hunted into the job from the Great Western Railway. Stanier was to reform LMS locomotive policy. Fowler died on 14 October 1938 at his home, Spondon Hall (now demolished), Derby. He was buried in the Nottingham Road Cemetery, Chaddesden, Derby.