1936 жылғы Ауылдық электрлендіру заңы: АҚШ-тағы шалғай ауылдарды электрмен қамтамасыз ету, кооперативтер арқылы қаржыландыру, «Жаңа келісім» бағдарламасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1936 жылғы АҚШ федералды заңы
1936 United States federal law
1936 жылғы 20 мамырда қабылданған «Ауылдық электрлендіру туралы» 1936 жылғы заң, АҚШ-тың шалғай орналасқан ауылдық аймақтарына электр қуатын жеткізу жүйелерін орнату үшін федералды несиелер берді. Қаржыландыру кооперативтік электр энергиясы компаниялары арқылы жүзеге асырылды, олардың жүздегені бүгінге дейін сақталып қалған. Бұл мүшелік кооперативтер электр қуатын оптом бағамен сатып алып, өздерінің тарату және беру желілері арқылы таратты. «Ауылдық электрлендіру туралы» заң – Ұлы депрессия кезіндегі жоғары жұмыссыздық деңгейін азайту мақсатында президент Франклин Д. Рузвельт ұсынған «Жаңа саясаттың» көптеген бастамаларының бірі болды.
The Rural Electrification Act of 1936, enacted on May 20, 1936, provided federal loans for the installation of electrical distribution systems to serve isolated rural areas of the United States. The funding was channeled through cooperative electric power companies, hundreds of which still exist today. These member owned cooperatives purchased power on a wholesale basis and distributed it using their own network of transmission and distribution lines. The Rural Electrification Act was one of many New Deal proposals by President Franklin D. Roosevelt to remedy high unemployment during the Great Depression.
Тарих
1935 жылы 11 мамырда президент Рузвельт 7037-ші жарлыққа қол қойды, осымен Ауылдық электрлендіру басқармасы құрылды. 1936 жылы Конгресс Рузвельттің бұл қадамын мақұлдап, Ауылдық электрлендіру туралы заңды қабылдады. Ауылдық электрлендіру туралы заң қабылданған кезде, қалаларда электр энергиясы кеңінен қолданылып келсе, фермалар, ранчолар және басқа да ауылдық жерлерде ол көбінесе қолжетімсіз болды. Өкіл Джон Ранкин және сенатор Джордж Уильям Норрис Ауылдық электрлендіру туралы заңды қолдаушылар болды, ол 1936 жылдың 20 мамырында Рузвельттің қол қоюымен заң күшіне енді. Палата спикері Сэм Рейберн REA-ның белсенді жақтасы болды және ол 1936 жылы Палатаның штаттартаралық және шетелдік сауда комитетінің төрағасы ретінде оның қабылдануына көмектесті. Рейберн 1959 жылы АҚШ-тағы ферма үйлерінің тоқсан пайызы электрленгенін, ал 1930 жылдардың басында бұл көрсеткіш үш пайызды құрағанын мәлімдеді.
On May 11, 1935, President Roosevelt issued Executive Order 7037, which created the Rural Electrification Administration. In 1936, the Congress endorsed Roosevelt's action by passing the Rural Electrification Act. At the time the Rural Electrification Act was passed, electricity was commonplace in cities but largely unavailable in farms, ranches, and other rural places. Representative John E. Rankin and Senator George William Norris were supporters of the Rural Electrification Act, which was signed into law by Roosevelt on May 20, 1936. Speaker of the House Sam Rayburn was a major proponent of the REA, which he helped pass in 1936 as Chairman of the House Interstate and Foreign Commerce Committee. Rayburn stated in 1959 that ninety percent of farm homes in the U. S. were electrified, compared to three percent in the early 1930s.
Техникалық мәселелер
1930 жылдары шалқар аймақтарға электр қуатын жеткізу экономикалық тұрғыдан тиімді емес деп есептелді. Сол кезде қалаларда 2300 вольттық тарату жүйесі пайдаланылды. Бұл салыстырмалы түрде төмен вольттаждың кернеуі қабылдаусыз деңгейге түсетінге дейін шамамен 6,4 километрге (4 миль) дейін ғана жеткізілуі мүмкін еді. REA кооперативтері 6900 вольттық тарату желісін қолданды (кейіннен қазіргі 12,470/7200V 4 сымды Y жүйесіне өзгертілді), бұл одан әлдеқайда ұзын қашықтықтарға (шамамен 64 километрге дейін) қуат жеткізуге мүмкіндік берді. Әр үйге қымбатрақ трансформаторлар қажет болғанымен, жүйе құнының жалпы сомасы басқарылатын деңгейде болды.
In the 1930s, the provision of power to remote areas was not thought to be economically feasible. A 2300 volt distribution system was then used in cities. This relatively low voltage could be carried only about 4 miles before the voltage drop became unacceptable. REA cooperatives used a 6900 volt distribution network (soon changed to the present day 12,470/7200V 4 wire Y system), which could support much longer runs (up to about 40 miles). Despite requiring more expensive transformers at each home, the overall system cost was manageable.