Қағаз жолақтарынан өнер жасау

Кіріспе

Қағаз жолақтарын пайдаланатын өнер түрі.

Квилинг – бұл қағаз жолақтарын орап, пішіндеп, бірге жалғастыру арқылы әдемі безендірулер жасауды қамтитын өнер түрі. Қағаз пішіні өздігінен әсемдік үшін немесе құттықтау карточкалары, суреттер, қораптар сияқты басқа да заттарды безендіруге, тіпті әшекей жасауға қолданылады.

Тарих

Quilling, қағазды орау немесе қағазды иілдіру деп те аталады, ұзақ және қызықты тарихқа ие. Квиллингтің пайда болуы туралы жазбалар жоқ, бірақ кейбір адамдар оның қағаздың тууымен, яғни Қытайда біздің заманымыздың 105 жылында немесе Египетте, онда қазіргі квиллингке ұқсас сым пішіндері бар қабірлер табылған, бастау алғанын санайды. 300-400 жылдары күміс және алтын сымдардан бағаналар мен вазаларды безенген, сондай-ақ осы техникамен жасалған зергерлік бұйымдар болған деп есептеледі. Квиллингті гректер де қолданған, ыдыстар мен қораптарды безендіру үшін жұқа металл сымдарды пайдаланған. Ең ерте туындылар орта ғасырға жатады. Олар Еуропаның діни орындарында да табылған. Көптеген елдер квиллинг өнерінің бастауын өзіне жатқызуға тырысқандықтан, оны кім ойлап тапқанын анықтау мүмкін емес. 13 ғасырда металл филигрань көптеген елдерде сәндеу үшін қолданылған. Бірақ дәстүрлі материалдар жетіспегенде және оны қарапайым адамдар сатып ала алмай қалғанда, олардың орнына қағаз қолданылды. Англияда 1495 жыл шамасында алғашқы қағаз фабрикалары пайда болғаннан кейін қағаз өндірісінің дамуы квиллингтің дамуына ықпал етті. Қағаз, мұқият жасалғаннан кейін алтынмен қапталған, қымбат металлдың орнына қолданылды. Француз және итальяндық монахтар 1200-1600 жылдардағы алтын жиекті қасиетті кітаптардың жыртылған жиектерін пайдаланғандығы туралы мәліметтер бар. Олар бұл бөліктерді қаз қауырсындарына орап, монументтер мен киелі суреттерді безендіру үшін спираль тәрізді пішіндер жасаған. Олар қағазды пайдаланып, содан кейін оны алтынмен бояған немесе темірден жасалған күрделі өрнектерді немесе оюлы піл сүйегін қайталайтын. Осылайша, қаламдарды пайдалану осы қолөнердің атына – квиллингке айналды. Көптеген дереккөздерде Эдвард және Виктория дәуірлерінде Еуропадағы бай әйелдерге инемен тігумен қатар квиллингті де үйреткендігі айтылады. Шамадан тыс пішіндерді жасау үшін шай құтыларында, себеттерде, портреттерде, экрандарда және тіпті жиһаздың жағында арнайы ойықтар жасалған. Нұсқаулар мен үлгілер сол кездегі журналдарда жарияланған. Квиллингтің сапасы жоғары деңгейде болды. Бұл көбінесе Еуропадағы, әсіресе Англиядағы әдепті әйелдер болды, онда тігінмен қатар квиллингті де жас қыздарға лайықты хобби ретінде қарастырған. Бұл өнер жоғары топтағы әйелдер арасында кең тараған, олар табыс табу үшін жұмыс істеуге қажеттілік сезінбеген және үй шаруасынан босатылған. Англияның Квиллинг гильдиясы 1786 жылғы "The New Lady's Magazine" журналына сілтеме жасайды: "Ол әйел санатына ең жағымды және кең ауқымды түрлерге қабілетті ойын-сауық сыйлайды; және сонымен бірге, бос уақытты күнәсіз демалыспен толтыруға көмектеседі". Басқа бір дереккөз, Эдвардтық үй шаруашылығы туралы "Floral Mosaicon" атты кітабы, Мэри патшайымы мен Александра патшайымы қағаз сатып алғандығын айтады. Квиллинг үшін қажетті жабдықтарды – фольганы, миканы немесе қабыршақ тәрізді қаптамаларды сатып алуға тек ақшасы бар адамдар ғана мүмкіндік алды, олар көбінесе фон ретінде қолданылған. Ағаштан жасалған қоршаулар қағаздың бөлшектерімен безендіріліп, пішінделген және үлгіге жабыстырылған үшін ғана сатылды. Жобалар көбінесе сурет салу немесе алтынмен бояу арқылы аяқталды. Әйелдер квиллингті уақыттарын жақсы әйел болуға жұмсау үшін пайдаланған, уақыт өте келе лайықты күйеуге ие болатынына сенімді болған. Осылайша, квиллинг байлық пен бос уақытты болашақ күйеулерге көрсету құралы болды. Осы уақытқа дейін олар экрандарды, шкафтарды, рамаларды, шай құтыларын, шарап тақталарын, жұмыс себеттерін және жұмыс қораптарын, урналарды және уақыт өте келе тіпті жиһаздарды безендірді. Әрине, бұл қолөнер 1810 жылдардың басында (Регенттік кезеңде) танымал болды, бірақ оның танымалдылығы көп ұзамай төмендеді. 1875 жылы Уильям Бемроуз квиллингті Еуропаға қайта әкелді, ол квиллингке арналған нұсқаулықты қамтитын "Мозаика" деп аталатын жиынтықты шығарды. Бірақ 20 ғасырдың басында ол тек мектептегі қолөнер білімінің бір бөлігі ретінде енгізілді. Еуропаның көптеген мұражайларында квиллингтен жасалған бұйымдар бар, ал 1927 жылы Лондонда квиллингтің екі ірі көрмесі өтті. 1988 жылы Нью-Йорктегі Флориан Папп галереясында көрмеге қойылған және сатылымға шығарылған кейбір тамаша үлгілер, көбінесе еуропалық болды. Патриция Капуто Америкадағы квиллингтің қайта өркендеуі туралы кеңінен жазды. Ол Америкалық Квиллинг гильдиясы, тірі қалған жеткізушілер, көрмелер және 1970-1980 жылдары қолөнердің жалпы танымалдығын атап өтті. Англияның Квиллинг гильдиясы Еуропа мен Австралияда өте танымал ұйым болып табылады, көрмелер ұйымдастырады және классикалық және заманауи стильдегі квиллинг сабақтарын өткізеді. Британдық квиллинг гильдиясы 1990 жылдардан бері ел бойынша қолөнер фестивальдарын өткізіп келеді және өзінің мұражайлық экспонаттарына тұрақты орын табуға үміттенеді. Квиллингті әйелдердің хоббиі ретінде ең жақсы көркемдік мысалы Джейн Остинның "Разум мен сезімталдық" романында келтірілген. Люси Стил Миддлтонға, әсіресе леди Миддлтонға ұнау үшін Миддлтонның бақытсыз қызы Анна Мария үшін филигрань жұмыс себетін жасайды: "Мүмкін," деді Элинор, "егер мен кесіп алсам, Мисс Люси Стилдің қағаздарын орауға көмектесе аламын; және себетке әлі де көп жұмыс жасау керек, менің ойымша, ол бүгін жалғыз өзі аяқтамайды. Мен оған үлесімді қосуға рұқсат берсе, жұмыстың өзі қатты ұнайды." Бірақ кейін Остин филигрань себетін уақытты ысырап ету және ақшаның ысырабы ретінде бейнелейді, өйткені ол өте нәзік. ("Разум мен сезімталдық", Джейн Остин, 23-тарау) Егер Беннет әпкелерінің үстел үстінде жайылып жатқан оралған қағаздардың не үшін екенін білгіңіз келсе, енді сіз білесіз! Квиллингтен жасалған өнердің көптеген мысалдары шкафтар мен тұғырлар, шарап тақталары, әйелдердің сөмкелері, суреттер мен рамалардың кең ауқымы, жұмыс себеттері, шай құтылары, елтаңбалар және шарап тақталарында кездеседі. Көбінесе, қысқаша жиһаздармен, қоршаулары бар, ішінде суреттер сақталатын құлыпты қораптар танымал. Соңғы уақыттарда квиллинг зергерлік бұйымдары сәнге енді, өйткені олар өте жеңіл және тасымалдауға оңай. Кейбір бұйымдар квиллинг үшін арнайы жасалған, ойыс беттері бар. Квиллинг басқа техникалармен, мысалы, кестемен және сурет салумен де үйлестірілген. Бүгінде квиллинг танымалдылығын қайта қалпына келтіруде. Ол әдетте тойға шақыруларды, Рождествоны, туған күнді, құттықтау карточкаларын, альбом беттерін және қораптарды безендіру үшін қолданылады. Квиллингтің мысалдары Еуропа мен АҚШ-тағы галереяларда табылған, және бұл өнер әлемнің әр тарапында қолданылады.

Quilling also known as paper rolling, or paper scrolling has a long and interesting history. The origins of quilling are not recorded, but some think it began with the invention of paper, in China in 105 AD or in Egypt, where some tombs have been found to contain wire shapes similar in appearance to modern quilling. It is believed that in the 300s and 400s, silver and gold wires were quilled around pillars and vases, and jewelry made using this technique. Quilling was practised by Greeks who used thin metal wires to decorate containers and boxes. The earliest works ever were from the medieval period. Also they were found in religious houses across Europe. With many nationalities claiming the origins of the craft of quilling, it is almost impossible to determine which one invented it. In the 13th century, metal filigree was used for decoration in many countries. But when traditional materials became scarce and unobtainable to the layperson, the paper was used as a substitute. In England, with the appearance of first paper mills around 1495, the establishment of paper manufacturing was significant factor in the development of quill work. Paper, elaborately constructed into design and then gilded, substituted more expensive metal. There are records of French and Italian nuns using the torn edges of gilt edged Holy books from 1200s 1600s. These pieces were wrapped around goose quills to create coiled shapes for decoration of reliquaries and holy pictures. They used paper and then gilded or painted the finished work replicating expensive intricacies of wrought iron or carved ivory. This practice of using quills resulted in the craft's name quilling. Many sources claim that in Europe the ladies of affluence were taught quilling along with the needle work in Edwardian and Victorian times. Special recesses were made in tea caddies, baskets, portraits, screens and even in furniture sides to allocate the surface for intricate paper coils and shapes. The instructions and templates were published in magazines of the time. The quality of quilling was at its highest standard. These were mostly genteel women in Europe, and particularly in England, where quilling was seen as a proper hobby for young ladies to take up along with needlework. It flourished among the ladies of upper classes who had no need for gainful work and were spared domestic chores. Quilling guild of England makes references to The New Lady's Magazine of 1786: " it affords an amusement to the female mind capable of the most pleasing and extensive variety; and at the same time, it conduces to fill up a leisure hour with an innocent recreation :' Another source, an Edwardian book of household management entitled 'Floral Mosaicon,' provided a reference to Queen Mary and Queen Alexandra purchasing paper pieces. Only those with money could afford to purchase the supplies needed for quilling such as foil, mica or flaked shell, which were often used as backgrounds. Wooden frames were sold for the sole purpose of being decorated with pieces of paper rolled, shaped and glued into patterns. The projects were usually finished by painting or gilding. The ladies were to use quilling to while away their hours in the pursuit of becoming accomplished women, comfortable knowing that in time, an eligible bachelor would likely take them as a wife. Quilling thereby became a means of signaling wealth and leisure time to prospective husbands. Until then they decorated screens, cabinets, frames, tea caddies, cribbage boards, wine coasters, work baskets and work boxes, urns and over time, even furniture. Certainly the craft was popular in the early 1810s (the Regency period), but its popularity waned soon after. In 1875 quilling was reintroduced in Europe by William Bemrose, who produced a kit called 'Mosaicon' that included a handbook on quilling. But by the beginning of 20th century it was only introduced as part of a school craft education. Many European museums hold examples of quilled work, and two major exhibitions of quilling have been held in 1927 in London, one reportedly displaying items quilled presumably by Charles I. The exhibition of 1988 in New York at the Florian Papp Gallery presented for exhibition and sale some exquisite examples, mostly of European origin. Patricia Caputo also writes extensively on the revival of quilling in America. She has mentioned the American Quilling Guild, surviving suppliers, exhibitions, and overall growing popularity of the craft in 1970s 1980s. The Quilling guild of England is a very popular organisation across Europe and Australia, staging exhibitions and providing classes extensively in both modern and classic styles of quilling. The British quilling guild staged festivals of the craft across the country since the 1990s, and hopes to have a permanent display of its archives. The best literary example of quilling as a ladies' pastime was given in Jane Austen's novel Sense and Sensibility. Lucy Steele, attempting to curry favour with the Middletons, in particular with Lady Middleton, creates a filigree work basket for the Middleton's spoilt daughter, Anna Maria: "Perhaps," continued Elinor, "if I should happen to cut out, I may be of some use to Miss Lucy Steele, in rolling her papers for her; and there is so much still to be done to the basket, that it must be impossible, I think, for her labour singly, to finish it this evening. I should like the work exceedingly, if she would allow me a share in it." But later Austen depicts the filigree basket as a waste of time and money because of its useless fragility. (Sense and Sensibility, Jane Austen, Chapter 23) If you have ever wondered what the Bennet sisters were doing with a number of pieces of rolled paper spread over the table in one scene, fortunately, you will now be in the know! Many examples of quilled art can be found on cabinets and stands, cribbage boards, ladies' purses, a wide range of both pictures and frames, work baskets, tea caddies, coats of arms and wine coasters. Storage boxes, larger than most jewelry boxes with drawers and/or tops that opened, quilled lock boxes, are popular. In recent times, quilling jewelry has become a trend for fashion lovers, as it can be very light and easy to carry on them. Some items were specially designed for quilling, with recessed surfaces. Quilling was also combined or married with other techniques such as embroidery and painting. Today, quilling is seeing a resurgence in popularity. It is sometimes used for decorating wedding invitations, for Christmas, birth announcements, greeting cards, scrapbook pages, and boxes. Quilling can be found in art galleries in Europe and in the United States, and is an art that is practiced around the world.

Қолжетімділік

Қию өнері басқа көптеген қолөнерге қарағанда үйренуге салыстырмалы түрде оңай, және бүгінгі күнгі мүмкіндіктердің арқасында оны дерлік кез келген адам меңгере алады. Киюдің негізгі техникаларын кез келген жерде үйренуге болады, сондай-ақ киюді қалай бастау керектігін көрсететін көптеген бейнелер интернетте қолжетімді. Көбінесе таралмаған, бірақ арнайы кітаптар арқылы үйренуге болатын ерекше стильдер де бар.

Қалқанды құрал

Слотты құрал – ең маңызды құйғылау құралы, себебі ол орамды катушкаларды жасауды әлдеқайда оңай және жылдам етеді. Бұрын құс қауырсынынан жасалған қауырсынды слотты құрал ретінде қолданған, содан "құйғылау" сөзі пайда болған. Тісқабықпен немесе қолмен оралған ораммен салыстырғанда, осы құралмен жасалған орамның сапасы айқын түрде жоғары. Кішкентай балаларға слотты құралмен бірге орамды жасауға көмектесетін құралды (Curling Coach) пайдалану ұсынылады.

Иінтіректі құрал

Инелік құрал қолөнерде көмекші рөл атқарады. Ол негізінен спиральдың немесе квиллинг дизайнының қол жеткізу қиын аймақтарына желім жағу үшін қолданылады.

Шынарлар

Қысқыштар (пинцетер) иіліп, бұзылмау үшін нәзік орамдар жасауға қолданылады. Олар орамдардың мөлшерін бірдей ұстап тұрады, бұл гүлдің жапырақтары сияқты екі рет оралған орамдардан нәрсе жасағанда маңызды. Қысқыштар қағазды тар жерге салуға да көмектеседі.

Дөңгелек өлшегіш билеуші

Дөңгелек өлшегіш билеуші орамдарды бұрағаннан кейін қажетті өлшемге келтіру үшін міндетті емес. Жанамағындағы сызық әр жолақтың керілгенге дейін бірдей ұзындықта екенін тексеру үшін қолданылады.

Керлинг жаттықтырушысы

Керлинг жаттықтырушылары ойықты құралдармен бірге қолдануға өте ыңғайлы және жас балаларға, сондай-ақ 3D миниатюраларын жасауды ұнататындарға ұсынылады. Олар жолақтарды ойықты құралмен ғана бұруға қарағанда әлдеқайда жылдам және оңай иілуге мүмкіндік береді.

Кремдер құралы

Бұл құрал жиектелген қағаз жолақтарын жасау үшін қолданылады. Ол әртүрлі өрнектер құруға көмектеседі. Осы құралдың көмегімен қағазға зигзаг өрнегі түсіріледі.