Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үй шаруашылықтарының жалпы шығындары
Total spending by a set of households
Тұтынушылық шығындар – жеке тұлғалар мен үй шаруашылықтарының соңғы тауарлар мен қызметтерге жұмсаған барлық ақша сомасы. Тұтынушылық шығындардың екі құрамы бар: кіріс деңгейіне байланысты өзгеретін туынды тұтыну және кіріс деңгейіне тәуелсіз автономды тұтыну.
Consumer spending is the total money spent on final goods and services by individuals and households. There are two components of consumer spending: induced consumption (which is affected by the level of income) and autonomous consumption (which is not).
Салықтар
Салықтар – экономиканы реттеу құралы. Үкіметтер бекіткен салық саясаты тұтынушылар топтарына, тұтынушылардың жалпы шығындарына және тұтынушылар сеніміне әсер етеді. Экономистер салықтық шаралар арқылы тұтынушылардың шығындарын арттыруға немесе азайтуға болады деп күтеді, бірақ нақты шаралардың әсері көбінесе пікір таласына түседі. Салықтық шаралар тұтынушылардың шығындарын ынталандыру немесе шектеу ретінде ішкі жалпы өнімге (ІЖӨ) теңдеу құрайды. Теңдеу ІЖӨ = C + I + G + NX, мұнда C – жеке тұтыну, I – жеке инвестиция, G – мемлекеттік шығындар, ал NX – экспорт пен импорттың арасындағы айырма. Мемлекеттік шығындардың артуы сұранысты арттырып, экономикалық өсімге ықпал етеді. Дегенмен, мемлекеттік шығындардың артуы салықтардың өсуіне немесе бюджет тапшылығына әкеледі. Бұл жеке тұтынуға, инвестицияларға және/немесе сауда балансына кері әсер етуі мүмкін.
Taxes are a tool in the adjustment of the economy. Tax policies designed by governments affect consumer groups, net consumer spending and consumer confidence. Economists expect tax manipulation to increase or decrease consumer spending, though the precise impact of specific manipulations are often the subject of controversy. Underlying tax manipulation as a stimulant or suppression of consumer spending is an equation for gross domestic product (GDP). The equation is GDP = C + I + G + NX, where C is private consumption, I is private investment, G is government and NX is the net of exports minus imports. Increases in government spending create demand and economic expansion. However, government spending increases translates to tax increases or deficit spending. This creates a potential negative impact on private consumption, investment, and/or the balance of trade.
Тұтынушылардың сезімдері
Тұтынушылардың көңіл-күйі – экономика мен қаржы нарықтарының жағдайына тұтынушылардың жалпы қатынасы, және олар тұтынушылардың шығындарының маңызды бөлігін құрайды. Көңіл-күй экономикадағы құбылуларға күшті әсер етеді, себебі егер тұтынушы экономиканың жағдайына қанағаттанбаса, шығындарға баруға тартынбақ. Сондықтан, көңіл-күй экономиканың сенімді болжауы болып табылады, өйткені адамдар экономикаға немесе болашаққа сенгенде, сеніммен жұмсап, инвестиция жасайды. Дегенмен, көңіл-күй кейбір адамдардың шығыс әдеттеріне басқаларға қарағанда аз әсер етеді. Мысалы, кейбір шаруалар өздерінің табысына қатаң байланысты шығындар жасайды, осылайша олардың табысы тұтынуға (жинақтарды қоса алғанда) тең немесе шамамен тең болады. Ал басқалары өздерінің табысын қалай жұмсайтындарын көңіл-күйлеріне сенеді.
Consumer sentiment is the general attitude of consumers toward the economy and the health of the fiscal markets, and they are a strong constituent of consumer spending. Sentiments have a powerful ability to cause fluctuations in the economy, because if the attitude of the consumer regarding the state of the economy is bad, then they will be reluctant to spend. Therefore, sentiments prove to be a powerful predictor of the economy, because when people have faith in the economy or in what they believe will soon occur, they will spend and invest with confidence. However sentiments do not always affect the spending habits of some people as much as they do for others. For example, some households set their spending strictly off of their income, so that their income closely equals, or nearly equals their consumption (including savings). Others rely on their sentiments to dictate how they spend their income and such.
Үкімет тарапынан берілетін экономикалық ынталандыру
Экономикалық қиындықтар немесе белгісіздік туған кезде үкімет көбінесе мәселені шешу үшін экономикалық ынталандыру шараларын қолданады, көбінесе бұл жеңілдіктер немесе чектер түрінде болады. Бірақ, мұндай тәсілдер бұрын бірнеше себептерге байланысты сәтсіз аяқталған. Бұрын талқыланғандай, уақытша қаржылық жеңілдік көбінесе тиімді болмайды, себебі адамдар өз шығыстарын күрт өзгертуге жаратпайды. Сонымен қатар, көптеген адамдар экономикалық ынталандыру пакеттері экономиканың төмендеуіне байланысты екенін түсінеді де, оларды жұмсауға ең тартыншады. Оның орнына оларды жинап қояды.
In times of economic trouble or uncertainty, the government often tries to rectify the issue by distributing economic stimuli, often in the form of rebates or checks. However such techniques have failed in the past for several reasons. As was discussed earlier, temporary financial reprieve rarely succeeds because people do not often like rapidly shifting their spending habits. Also, people are many times intelligent enough to realize that economic stimulus packages are due to economic downturns, and therefore they are even more reluctant to spend them. Instead they put them into savings.
Америка Құрама Штаттары
1929 жылы тұтынушылық шығындар ұлттық экономиканың 75% құрады. Бұл көрсеткіш 1932 жылы 83%-ға дейін өсті, себебі кәсіпорын шығындары азайды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үкіметтің үлкен шығындары мен тұтыну тауарларының жетіспеуіне байланысты тұтынушылық шығындар шамамен 50%-ға төмендеді. АҚШ-та тұтынушылық шығындар 1960 жылы ЖІӨ-нің шамамен 62%-ын құрады және 1981 жылға дейін осы деңгейде сақталды, содан кейін 2013 жылы 71%-ға дейін өсті. АҚШ-та Экономикалық талдау бюросы жариялайтын тұтынушылық шығындар көрсеткіші жеке шығындардың үш негізгі санатын қамтиды. Тұрақты тауарлар: автокөліктер және олардың бөліктері, жиһаз және тұрмыстық жабдықтар, ойын-сауық тауарлары мен көлік құралдары, сондай-ақ басқа да ұзақ мерзімді тауарлар. Ұзақ сақталмайтын тауарлар: үйден тыс тұтынуға арналған азық-түлік және сусындар, киім-кешек және аяқ киім, бензин және басқа да энергия тауарлары, сондай-ақ басқа да ұзақ сақталмайтын тауарлар. Қызметтер: тұрғын үй және коммуналдық қызметтер, денсаулық сақтау, көлік қызметтері, ойын-сауық қызметтері, тамақтандыру және орналастыру қызметтері, қаржылық қызметтер және сақтандыру, сондай-ақ басқа да қызметтер. АҚШ-тың халық және табыс бойынша ішкі тұтынушылық шығындары туралы демографиялық мәліметтерді АҚШ Халық санағы бюросы үй шаруашылықтары деңгейінде жинап, Еңбек статистикасы бюросы талдап жариялайды. Толық ақпарат алу үшін BLS.gov/CEX сілтемесіне өтіңіз.
In 1929, consumer spending was 75% of the nation's economy. This grew to 83% in 1932, when business spending dropped. Consumer spending dropped to about 50% during World War II due to large expenditures by the government and lack of consumer products. Consumer spending in the US rose from about 62% of GDP in 1960, where it stayed until about 1981, and has since risen to 71% in 2013. In the United States, the Consumer Spending figure published by the Bureau of Economic Analysis includes three broad categories of personal spending. Durable goods: motor vehicles and parts, furnishings and durable household equipment, recreational goods and vehicles, and other durable goods. Nondurable goods: food and beverages purchased for off premises consumption, clothing and footwear, gasoline and other energy goods, and other nondurable goods. Services: housing and utilities, healthcare, transportation services, recreation services, food services and accommodations, financial services and insurance, and other services. For U. S. domestic consumer spending by population and income demographics collected by the U. S Census Bureau at the household level and analyzed and published by the Bureau of Labor Statistics, see the link at BLS. gov/CEX