Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армияның құрамасы
British Army formation
4-ші жаяу әскер дивизиясы – Ұлыбритания армиясының өте ұзақ тарихы бар, Пиреней соғысында және Ватерлоо шайқасында, Қырым және Бур соғыстарында, сондай-ақ екі дүниежүзілік соғыста белсенді қызмет атқарған тұрақты жаяу әскер дивизиясы. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін таратылып, 1950 жылдары бронетехникалық құрама ретінде қайта құрылды, бірақ қайтадан таратылып, соңында 2012 жылдың 1 қаңтарында толықтай таратылды.
The 4th Infantry Division was a regular infantry division of the British Army with a very long history, seeing active service in the Peninsular War and Waterloo Campaign, the Crimean and Boer Wars and both World Wars. It was disbanded after the Second World War and reformed in the 1950s as an armoured formation before being disbanded and reformed again and finally disbanded on 1 January 2012.
Наполеон соғыстары
4-дивизия 1809 жылы Артур Уэлсли, Веллингтонның 1-герцогі, Англия-Португалия армиясының құрамында, Пиреней соғысында қызмет ету үшін құрылған. Ол Талавера, Саламанка, Ронсеваль, Витория, Пиреней, Ортез және Тулуза шайқастарымен қатар Бадахоз қамалында да шайқасты.
The 4th Division was originally formed in 1809 by Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington, as part of the Anglo Portuguese Army, for service in the Peninsular War. It fought in the Battles of Talavera, Salamanca, Roncesvalles, Vitoria, the Pyrenees, Orthez, and Toulouse, and the siege of Badajoz.
Ватерлоо
Ватерлоо шайқасында Веллингтонның оң жақ қанатын қорғау міндеті жүктелген, және 4-ші бригададан басқа, шайқасқа тікелей қатыспаған, бірақ кейін Камбре қаласын басып алды. Осы кездегі қолбасшы генерал Чарльз Колвилл болды. Виктор Гюгоның "Көңілсіздер" романында Колвилл Ватерлоо шайқасында Император гвардиясының қарсыласуын талап еткен және генерал Камброннан "Merde" деген жауап алған деп айтылады.
At the Battle of Waterloo it was tasked with holding Wellington's right flank and, with the exception of its 4th brigade, took no active part in the fighting, but did capture the town of Cambrai afterwards. The commanding general at this time was Charles Colville. In his novel Les Misérables Victor Hugo credits Colville with asking for the surrender of the Imperial Guard at Waterloo and receiving General Cambronne's reply of "Merde".
Қырым соғысы
Дивизия Біріккен Корольдік, Франция империясы және Осман империясының одақтас күштері мен Ресей арасында болған Қырым соғысы кезінде де қызметке шақырылды. Ол 1854 жылдың 25 қазанында өткен (Жеңіл бригаданың шабуылымен және «Жұқа қызыл сызықпен» танымал болған) Алма шайқасы, Инкерман шайқасы және Балаклава шайқасындағы ұрыстарға қатысты.
The Division was also called for service during the Crimean War fought between the allied forces of the United Kingdom, French Empire and the Ottoman Empire on one side and Russia on the other. It saw action in the Battle of Alma the Battle of Inkerman and the Battle of Balaclava, fought on 25 October 1854 (famous for the Charge of the Light Brigade and the Thin Red Line).
Екінші Бура соғысы
1899 жылы Екінші Бур соғысы басталғанда Ұлыбританиядан жіберілген армия корпусы үш дивизиядан (алты бригададан) тұрды, ал Оңтүстік Африкадағы әскерлер төртінші дивизияны үш бригададан құруға арналған еді. Бірақ, жетінші және сегізінші бригадаларды құруға жоспарланған әскерлер Лэдисмит қамалына ілігіп қалды. (Тоғызыншы бригада лорд Метхеннің басшылығымен Моддер өзені шайқасында шайқасты және кейіннен оның бірінші дивизиясына қосылды.) 1900 жылдың наурыз айында Лэдисмиттен құтылудан кейін ғана генерал-лейтенант Невилл Литтлтонның басқаруымен төртінші дивизия гарнизоннан құрылып, Наталь дала әскерлеріне қосылды. Ол кейде "Лэдисмит дивизиясы" деп те аталатын.
The Army Corps sent from Britain on the outbreak of the Second Boer War in 1899 comprised three divisions (six brigades) while the troops already in South Africa were intended to constitute a 4th Division of three brigades. However, the troops intended to form the 7th and 8th Brigades became caught up in the Siege of Ladysmith. (The 9th Brigade fought at the Battle of Modder River under Lord Methuen and later joined his 1st Division.) It was only after the Relief of Ladysmith in March 1900 that the 4th Division under the command of Lieutenant General the Hon Neville Lyttelton was formed from the garrison and joined the Natal Field Force. It was sometimes known as the 'Ladysmith Division'.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Тұрақты құрылған әскери дивизия ретінде, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Британдық экспедициялық корпусының құрамында Францияға жіберілген бірінші бөлімдердің бірі болды. Ол соғыс бойы Батыс майданында қызмет етті және Марна шайқасы, Ипр шайқасы, Сомма шайқасы және Пасшендейл шайқасы сияқты барлық маңызды шабуылдарда қатысты.
As a permanently established Regular Army division it was amongst the first to be sent to France as part of the British Expeditionary Force at the outbreak of the First World War. It served on the Western Front for the duration of the war and was present during all the major offensives including the Battle of the Marne, Battle of Ypres, Battle of the Somme and the Battle of Passchendaele.
Франция мен Бельгия
1939 жылы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, Ұлы соғыста Виктория кресімен марапатталған генерал-майор Дадли Джонсон басқаратын 4-дивизия генерал-лейтенант Алан Бруктың II корпусы құрамында Франция мен Бельгия шекарасына жіберілді. Дивизияның үш бригадасын да көрнекті әскери қызметкерлер басқарды: 10-шы бригаданы бригадир Эвелин Баркер, 11-шы бригаданы бригадир Кеннет Андерсон, ал 12-шы бригаданы бригадир Джон Хоуксворт басқарды. 1940 жылдың мамыр-маусым айларындағы Франция шайқасында дивизия ауыр шығынға ұшырағаннан кейін және Дюнкерктегі эвакуациядан соң, ол келесі екі жылды Ұлыбританияда жаугершілікке қарсы қызметтер атқарумен және келешекке дайындықпен өткізді.
Shortly after the outbreak of the Second World War in September 1939 the 4th Division, under Major General Dudley Johnson, who had won the Victoria Cross (VC) in the Great War, was sent to the border between France and Belgium as part of Lieutenant General Alan Brooke's II Corps of the British Expeditionary Force (BEF). All three of the division's brigades were commanded by distinguished soldiers, the 10th by Brigadier Evelyn Barker, the 11th by Brigadier Kenneth Anderson and the 12th by Brigadier John Hawkesworth. After the disastrous Battle of France in May–June 1940, where the division sustained heavy losses, and the evacuation at Dunkirk, it spent the next two years in the United Kingdom on anti invasion duties and training for its next deployment.
Италия
Дивизия 1944 жылдың ақпан айының соңында Италия майданына келді, британдық 46-шы жаяу әскер дивизиясын ауыстырды, бастапқыда генерал-лейтенант Ричард Маккриридің британдық X корпусының басқаруына өтті, содан кейін АҚШ-тың 5-ші армиясының құрамында қызмет етті. Наурыз айында дивизия британдық 8-ші армияның бөлігі болған генерал-лейтенант Сидни Киркманның британдық XIII корпусына қарастырылды. Генерал-майор Альфред Дадли Уорд басқаратын дивизия 1944 жылдың мамыр айында Монте-Кассиноның төртінші және соңғы шайқасында, сондай-ақ Готика сызығы үшін болған қатаң шайқастарда көзге түсті. Кассино шайқасы барысында 2/4-ші батальон капитаны Ричард Уэйкфорд, Гэмпшир полкі Виктория кресімен марапатталды.
The division arrived on the Italian Front in late February 1944, relieving the British 46th Infantry Division, initially coming under command of Lieutenant General Richard McCreery's British X Corps, then serving under the U. S. Fifth Army. In March the division transferred to Lieutenant General Sidney Kirkman's British XIII Corps, part of the British Eighth Army. The division, now under the command of Major General Alfred Dudley Ward, fought with distinction at the fourth and final Battle of Monte Cassino in May 1944, and later in severe fighting in the battles for the Gothic Line. During the battle of Cassino Captain Richard Wakeford of the 2/4th Battalion, Hampshire Regiment was awarded the Victoria Cross.
Грекия
Алайда, 1944 жылдың қарашасында III корпустың қалған бөлігімен бірге Грекияға Грекия азамат соғысына көмек беру үшін жіберілді және 1945 жылдың мамыр айында Еуропадағы соғыс аяқталғанға дейін онда болды.
However, in November 1944 it was dispatched, with the rest of III Corps, to Greece to provide assistance during the Greek Civil War, and was to remain there until the end of the war in Europe in May 1945.
Соғыстан кейінгі және суық соғыс
4-ші жаяу әскер дивизиясы Грекияда, Грек азамат соғысы кезінде қалды. Грекияда болған уақытында дивизия Аттикаға орналастырылды. 1946 жылдың ақпанында 4-ші үнді дивизиясы Үндістанға қайтқаннан кейін, ол елдің солтүстік бөлігіне көшірілді. Оны Аттикадағы 13-ші жаяу әскер дивизиясы алмастырды. Келесі айда, ол Грекияда болғанда таратылды. Германияда, 1956 жылдың 1 сәуірінде 4-ші жаяу әскер дивизиясы 11-ші бронетанкті дивизияның қайта құрылуынан кейін Герфордта қайта құрылды (осы дивизияның 91-ші жүк көлігімен қамтылған жаяу әскер бригадасы 4-ші жаяу әскер дивизиясына қосылу барысында 12-ші жаяу әскер бригадасы ретінде қайта ұйымдастырылды). Жаңадан құрылған дивизия, Рейн армиясының (BAOR) бір бөлігі болды және 6-шы және 7-ші бронетанкті дивизиялардың жүк көлігімен қамтылған жаяу әскер бригадаларына да бөлінді. Екі жылдан кейін, BAOR-дың түрлі құрамалары таратылып, одан әрі қайта құрылымдалғаннан кейін, дивизия 4-ші (Гвардия), 5-ші жаяу әскер және 20-шы бронетанкті бригадаларынан тұрды. Осы кезеңде дивизия атауынан "жаяу әскер" деген сөз алынып, ол жай ғана 4-ші дивизия деп аталды. 1963 жылдың ақпанында дивизия дивизия штабын дивизиялық байланыс полкімен біріктіруді сынаған "Темір табан" жаттығуларын өткізді. Бұл тәжірибе сәтті аяқталды және 1965 жылы тұрақты жағдайға көшті, содан кейін жаттығуды одан әрі тексеру үшін "Ашық қолғап" жаттығуы өтті. 1970 жылдарға қарай дивизия 6-шы және 20-шы бронетанкті бригадаларынан құралды.
The 4th Infantry Division remained in Greece, during the Greek Civil War. During its time in Greece, the division was deployed to Attica. In February 1946, it moved to the northern part of the country after the 4th Indian Division returned to India. It was relieved by the 13th Infantry Division in Attica. The following month, it was disbanded while still in Greece. In Germany, on 1 April 1956, the 4th Infantry Division was reformed at Herford following the conversion and redesignation of the 11th Armoured Division (the latter division's 91st Lorried Infantry Brigade was reorganised as the 12th Infantry Brigade in the process of joining the 4th Infantry Division). The newly formed division, now part of the British Army of the Rhine (BAOR), was also allocated the lorried infantry brigades of the 6th and the 7th Armoured Divisions. Two years later, following the disbanding of different BAOR formations and further restructuring, the division comprised the 4th (Guards), the 5th Infantry, and the 20th Armoured Brigades. Around this time period, the term "infantry" was dropped from the division's title so that it was known simply as the 4th Division. During February 1963, the division undertook Exercise Iron Bar, which trialed merging the divisional headquarters with the divisional signal regiment. It proved successful and became permanent in 1965, followed by Exercise Open Glove to further test the arrangement. By the 1970s, the division consisted of the 6th and 20th Armoured Brigades.
Зымыранды дивизия
1975 жылғы Мейсон шолуы, үкіметтік ақ парақ, BAOR-ді қайта құрылымдаған жаңа қорғаныс саясатын белгіледі. Нәтижесінде 1978 жылдың 1 қаңтарында 4-дивизия 4-бронеттандық дивизия деп қайта аталды. Одан кейін ол екі бронеттандық полк, үш механикаландырылған жаяу әскер батальоны және екі артиллериялық полк болып қайта құрылды, себебі Мейсон шолуы бригадаларды алып тастап, оларды жедел міндеттер тобы немесе ұрыс тобы тұжырымдамасымен алмастырды. Дивизия құрамында бес жедел міндеттер тобы болуы тиіс еді, әрқайсысына бронеттандық полк немесе жаяу әскер батальоны басшылық ететін. Бұл топтар белгілі бір міндетті орындау үшін құрылып, қажетті күштер бөлінетін еді. Дивизия командирі (генералды офицерлік басқарушы (GOC)) осы жедел міндеттер тобын бақылайтын, бірақ алғашқы жаттығулар бұл тиімсіз екенін көрсетті. Бұған өтеу ретінде дивизия штабы 750 адамға (соғыс штаты) дейін ұлғайтылды және оған екі бригадир кірді. Әрбір офицер GOC құрған жедел міндеттер тобынан тұратын икемді міндеттер тобының басшысы болар еді. Дивизияның жедел міндеттер тобы «Гольф» және «Отель» деп аталды. Бұл бригадалық басқару құрылымын қайта енгізбеді және әкімшілік жауапкершіліктері болмады. Бұл тәсіл күтпеген жағдайларға қарсы күштерді бейімдеуде үлкен икемділікті қамтамасыз етуге және дивизияның жалпы көлемін 700 адамға дейін азайтуға мүмкіндік беретін еді. Онжылдықтың соңында жедел міндеттер тобы тұжырымдамасы тоқтатылды, себебі ол күтулерге сай келмеді деп есептелді. Бригадалар қайта енгізілгеннен кейін дивизия бір бронеттандық полк пен екі механикаландырылған жаяу әскер батальонынан тұратын 11-ші бронеттандық бригададан (Минденде орналасқан) және екі бронеттандық полк пен бір механикаландырылған жаяу әскер батальонынан тұратын 20-шы бронеттандық бригададан (Детмолда орналасқан) құралды. 1983 жылы дивизия Англияның Колчестер қаласында орналасқан 19-шы жаяу әскер бригадасына бекітілді. Бұл бригада кейіннен 3-ші бронеттандық дивизияның 33-ші бронеттандық бригадасымен (Падерборнда орналасқан) ауыстырылды, 4-ші бронеттандық дивизияны үш бронеттандық бригаданың күшіне жеткізу үшін және оның барлық әскерлері Германияда орналасқан. 1980-жылдардың соңында Кеңес Одағы ыдырады және Суық соғыс аяқталды. 1990 жылдың шілдесінде Ұлыбритания үкіметі «Өзгеріс опциялары» туралы жариялады. Бұл ая шеңберінде британдық әскери құрылымды жаңа стратегиялық жағдайға сәйкес қайта құру, шығындарды үнемдеу шараларын енгізуге және BAOR-ді жартысына дейін азайту көзделді. 1993 жылдың шілдесінде дивизия қайта аталды және 1-ші (Ұлыбритания) бронеттандық дивизиясы болды, ал 4-ші бронеттандық дивизия өмір сүруін тоқтатты.
The 1975 Mason Review, a government white paper, outlined a new defence policy that restructured the BAOR. As a result, on 1 January 1978, the 4th Division was renamed the 4th Armoured Division. It then restructured to consist of two armoured regiments, three mechanised infantry battalions, and two artillery regiments, as the Mason Review had removed brigades and replaced them with a concept of task forces or battlegroups. It was intended that the division could form up to five battlegroups, with each commanded by either an armoured regiment or an infantry battalion. These groups were to be formed for a specific task and allocated the required forces needed. The divisional commander (general officer commanding (GOC)) would oversee these battlegroups, but early training showed this to be impractical. To compensate, the divisional headquarters was increased to 750 men (wartime strength) and included two brigadiers. Each officer would command a flexible task force, which consisted of the battlegroups the GOC had formed. The division's task forces were named Task Force Golf and Task Force Hotel. These were not a reintroduction of a brigade command structure and had no administrative responsibilities. The approach intended to provide greater flexibility in tailoring forces to meet unforeseen events and allow for an overall reduction in the size of a division by 700 men. The task force concept was dropped by the end of the decade, having been deemed to have not met expectations. With the reintroduction of brigades, the division consisted of the 11th Armoured Brigade (based at Minden) that comprised one armoured regiment and two mechanised infantry battalions, and the 20th Armoured Brigade (located in Detmold) that consisted of two armoured regiments and one mechanised infantry battalion. By 1983, the division had been assigned the 19th Infantry Brigade, which was located in Colchester, England. This brigade was subsequently switched with the 3rd Armoured Division's 33rd Armoured Brigade (based at Paderborn), to bring the 4th Armoured Division up to a strength of three armoured brigades and with all its troops located in Germany. The end of the 1980s saw the dissolution of the Soviet Union and the end of the Cold War. In July 1990, the British government announced Options for Change. This framework sought to restructure the British military based on the new strategic situation, allow for further cost saving measures to be enacted, and to reduce the BAOR by half. In July 1993, this resulted in the division being redesignated and becoming the 1st (UK) Armoured Division, and the 4th Armoured Division ceased to exist.
Соңғы онжылдықтар
1990 жылдардың ортасында британдық армия одан әрі қайта құрылды. Әр түрлі аймақтық округтер бірнеше аймақтық негізделген дивизиялармен алмастырылды, оның ішінде реформаланған 4-дивизия болды. 2-ші және 5-ші дивизиялармен қатар 4-ші дивизия "қайта жаңғырту" деп аталды; оның географиялық шекарасында орналасқан барлық орналастырылмаған күштер үшін әкімшілік және оқу жауапкершілігін атқарады (оңтүстік-шығыс және Шығыс Англияның кей бөліктері, Үлкен Лондон аймағын қоспағанда). Халықаралық дағдарыс туындаса, бұл құрылым ядро ретінде қолданылып, оның айналасында жауынгерлік дайындығы бар дивизия құрылатын еді. Қайта құру кезінде (1 сәуір 1995), дивизияның штаб-пәтері Альдершотта орналасты және оның нышаны ретінде жолбарыс қабылданды. Ол 2-бригададан (штаб-пәтері Шорнклифте орналасқан), 24-авиациялық бригададан (Колчестер) және 145-пехоталық бригададан (Альдершот) құралды. Ол кезде оның құрамында 13,400–14,400 адам болды және Ұлыбританиядағы ең ірі британдық құралым еді. Сондай-ақ, оның құрамында 26 Challenger I танкісі, 154 артиллериялық құрал, сондай-ақ басқа да қару-жарақ жүйелері мен көліктер болды. 1998 жылғы Стратегиялық қорғаныс шолуы бірнеше өзгерістерге әкелді. 1999 жылы 24-ші (әуе шабуылдық) бригада 5-ші (әуе десанттық) бригадамен біріктіріліп, 16-шы әуе шабуыл бригадасы құрылды. Бұл бригада дивизияның басқаруымен болғанымен, оның оперативтік басқаруы Құрлық командасының қолында болды. 2000 жылдың 1 сәуірінде дивизияның шекарасы кеңейтілді, содан кейін ол Лондон округін (бюджеттік мақсаттар үшін) бақылап, 49-шы (шығыс) бригаданың басқаруын алды. 2007 жылы дивизияның шекарасы қайтадан өзгертілді, нәтижесінде Колчестер гарнизоны (онда орналасқан 16-шы әуе шабуыл бригадасын басқарумен бірге) және 49-шы (шығыс) бригадасы жоғалды. Қарсылығында, құралымның аймағы батысқа қарай кеңейтілді, соның нәтижесінде 43-ші (Уэссекс) бригадасы қосылды. 145-ші жаяу әскер бригадасы 145-ші (Оңтүстік) бригада деп аталды, ал дивизияға Бруней гарнизоны мен Британдық Гуркхалар Непал ұйымы бойынша әкімшілік бақылау берілді. 2010 жылғы Стратегиялық қорғаныс және қауіпсіздік шолуы армияның Ауғанстандағы операцияларға бейімделгенін көрсетті, бірақ болашақтағы қауіптерге жауап беру үшін оны қайта ұйымдастырып, икемдірек ету қажеттігін анықтады. Бұл қайта құру Army 2020 деп аталды және үш аймақтық қайта жаңғырту дивизиясын таратып, оларды қолдау командасымен алмастыру туралы шешім қабылданды. Осының мақсаты – елдегі күштердің кез келген орналастырылған әскерлерді жақсы қолдауға мүмкіндігін арттыру болды. 2012 жылдың қаңтар айында 4-ші дивизия таратылды (сәуір айында 2-ші және 5-ші дивизиялар да таратылды).
During the mid 1990s, the British Army further restructured. Various regional districts were replaced by several regionally based divisions, which included the reformed 4th Division. Alongside the 2nd and the 5th Divisions, the 4th was dubbed a "regenerative" formation; holding administrative and training responsibilities for all non deployed forces located within its geographical boundaries (the south east and parts of eastern England, excluding the Greater London area). In the event of a major international crisis, the formation would be used as the core to form a combat ready division around. On reformation (1 April 1995), the division was headquartered at Aldershot and adopted a tiger as its insignia. It comprised the 2nd Brigade (headquartered at Shorncliffe Army Camp), the 24th Airmobile Brigade (Colchester), and the 145th Infantry Brigade (Aldershot). At the time, it was between 13,400–14,400 strong and the largest British formation based in the UK. It also contained 26 Challenger I tanks, 154 artillery pieces, in addition to other weapon systems and vehicles. The 1998 Strategic Defence Review resulted in several changes. The 24th (Airmobile) Brigade was merged with the 5th (Airborne) Brigade to form the 16 Air Assault Brigade in 1999. While this brigade was administered by the division, its operational command was held by Land Command. On 1 April 2000, the boundaries of the division were expanded so that it then over oversaw London District (for budgetary purposes) and it took command of the 49th (Eastern) Brigade. During 2007, the division's boundaries were again changed, resulting in the loss of Colchester Garrison (as well as administering the 16th Air Assault Brigade based there) and the 49th (Eastern) Brigade. In return the formation's region was expanded west, so that it gained the 43rd (Wessex) Brigade. The 145th Infantry Brigade was renamed the 145th (South) Brigade, and the division was given administrative control over the Brunei garrison and the British Gurkhas Nepal organisation. The Strategic Defence and Security Review of 2010 identified that the army had had become optimised for operations in Afghanistan, but in order to meet potential future threats would need to be reorgnised to become more flexible. This restructure was called Army 2020 and resulted in the decision to disband the three regional regenerative divisions, to be replaced by Support Command, with the aim of making the home based forces better able to support any deployed troops. During January 2012, the 4th Division was disbanded (followed by the 2nd and the 5th Divisions in April).