52-ші (Төмендік) Жайлы Әскерлер Дивизиясының Тарихы

Кіріспе

|командалық құрылым=
|қазіргі қолбасшы=
|маскат=
|ұрыстар= Бірінші дүниежүзілік соғыс, Таяу Шығыс театры, Романи шайқасы, Бірінші Газа шайқасы, Екінші Газа шайқасы, Үшінші Газа шайқасы, Екінші дүниежүзілік соғыс, Батыс майдан, Шельда шайқасы, Blackcock операциясы, Германияны басып алу

|белгілі қолбасшылар= Герберт Лоуренс, Нейл Ритчи, Эдмунд Хакивилл Смит

|мерекелер=
|декорациялар=
|соғыс құрметтері= Шельда, Рейн аймағы, Рейн

|гарнизон= Глазго, Ұлыбритания
|гарнизон белгісі= Бейбіт уақыттағы штаб

52-ші (Төмендік) жаяу әскер дивизиясы – Британ армиясының жаяу әскер дивизиясы, ол бастапқыда 1908 жылы Территориялық күштердің бір бөлігі ретінде құрылған. Кейін 1915 жылы 52-ші (Төмендік) дивизия болып өзгерді. 52-ші (Төмендік) дивизиясы Бірінші дүниежүзілік соғыста соғысты, кейін 1920 жылы қалған Территориялық күштермен бірге таратылды. Территориялық күш кейіннен Территориялық армия болып қайта құрылды және дивизия соғыстар аралығында қайтадан 52-ші (Төмендік) жаяу әскер дивизиясы ретінде, 1-ші желілік Территориялық армияның жаяу әскер дивизиясы ретінде қайта құрылды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет етті. 1947 жылдың желтоқсанына қарай бұл құрама 51-ші (Highland) жаяу әскер дивизиясымен біріктіріліп, 51/52-ші Шотландия дивизиясын құрады, бірақ 1950 жылдың наурызына қарай 51-ші дивизия мен 52-ші дивизия жеке құрамалар ретінде қайта құрылды. 52-ші (Төмендік) дивизиясы 1968 жылы таратылды.

Құрылу

Территориялық күш (TF) 1908 жылғы 1 сәуірде Территориялық және резервтік күштер туралы 1907 жылғы заңның (7 Edw.7, c.9) қолданысқа енуімен құрылды. Бұл заң ескі ерікті күштерді, Құрметті артиллерия компаниясын және йоманриді біріктіріп, қайта ұйымдастырды. Құрылған кезде Территориялық күштің құрамында 14 жаяу әскер дивизиясы және 14 атты әскер бригадасы болды. Осы дивизиялардың бірі – Таулы аймақ дивизиясы еді. Бейбіт уақытта дивизия штаб-пәтері Глазго қаласындағы 7 West George Street мекенжайында орналасқан.

Операциялар

Дивизияға қосылған атақты аумақтық полктердің барлығы Шотландияның төмендіктерінен шақырылған және кейбір жағдайларда 300 жылдан астам тарихы бар. Ол үш жаяу әскер бригадасынан тұрды: 155-ші (Оңтүстік Шотландия) бригадасы, 156-шы (Шотландиялық мылтықшылар) бригадасы және 157-ші (Таулы жеңіл жаяу әскер) бригадасы. Бастапқыда Шотландия жағалауын қорғауға тағайындалған дивизия, екі артиллерия бригадасынсыз Галлиполиге көшіп, 1915 жылдың шілде айының басында жетті. Шотландиядан аттанғанда дивизия 210 офицер мен сарбазды жоғалтты, ал тағы 224 адам Гретна маңындағы Квинтиншилл теміржол апатында жарақат алды, оған 1/7-ші Корольдік шотланд полкі де қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыста дивизия алғаш рет Галлиполидегі шайқастарға қатысты. 1915 жылдың маусым айында VIII корпустың құрамында дивизия Галлиполи түбегіндегі Геллес майданына қонды. 156-шы бригада Гулли-Равин шайқасына қатысуға үлкерді, онда ол генерал-лейтенант Эйлмер Хантер Уэстонның басшылығымен ауыр қатысуларға ұшырады. Емен ағашының тігізілімі бойымен оң жаққа жылжуда бригаданың артиллериялық қолдауы шектеулі болды және Галлиполи шайқас алаңында тәжірибесі болмады. Бригада ауыр шығынға ұшырады. Қалған бригадалар келгеннен кейін, олар 12 шілдеде Ачи Баба Нулласы бойымен Критияға қарай шабуыл жасады. Олар Осман траншеяларын басып алды, бірақ қолдаусыз қалды және қарсы шабуылға ұшырады. Аз ғана аумақты басып алу үшін олар 30 пайыздық шығынға ұшырады және өздерінің позицияларын пайдалануға жарамсыз болды. Дивизия Египет экспедициялық корпусының құрамына кірді, онда Романи шайқасы кезінде солтүстікке қараған қорғаныс бекіністерін ұстады. Шабуылдың бірінші және ең маңызды күнінде дивизия жаудың оң қанатын ұстады, ал Австралияның жеңіл атты әскері, Жаңа Зеландияның атты мылтықшылары және 5-ші атты бригадалар орталық және сол қанатында кеңейтілген формада шайқасты. Су жеткіліксіз болғандықтан, жаздың ортасындағы ауа райы келесі күні шабуылға бұйрық берілген жаяу әскер үшін тым ауыр болды және содан кейін шайқастарға көп қатыспады. Шабуылдан кейін олар Синай арқылы өтіп, Бир-эль-Абд, Эль-Мазар және Эль-Аришті басып алды, бірақ көмекші рөлде қалды. Дивизия 1917 жылдың наурыз және сәуір айларында Газаның бірінші және екінші шайқастарында шайқасты. XXI корпустың бөлімшесі ретінде ол Газаның үшінші шайқасында Османлыларды жеңуде және одан кейінгі ілгерілеуде маңызды рөл атқарды. Содан кейін дивизия Иерусалим шайқасына қатысты. Яффа шайқасында дивизияның үш бригадасы 1917 жылдың 20-21 желтоқсанында Нахр-Эль-Ауджадан өтті, бұл генерал сэр Эдмунд Алленбидің хабарламасына сәйкес "52-ші (Төмендік) дивизияның үлкен еңбегін көрсетеді. Бұл үшін үлкен дайындық қажет болды, оның барлық бөлшектері мұқият және нақты ойластырылды. Жердің тозған күйі және өту түнінде өзеннің көтерілуі қиындықтарға қосылды, бірақ таңертең бүкіл жаяу әскер өтті. Жаудың күтпеген жерден шабуылға ұшырауы және барлық қарсылықтарды бір оқ атпай штыкпен жеңіп шығуы осы дивизияның тәртіптілігіне куәлік етеді. Операция жау мен Яффа арасындағы қашықтықты үштен сегіз шақырымға дейін ұлғайтып, "Яффа мен оның портын қауіпсіз етті және Лудд пен Рамлехті және Яффаның Иерусалимге апаратын басты жолын қорғайтын әскерлерге кеңістік берді". 1918 жылдың сәуір айында дивизия Францияға көшіп, Сомманың екінші шайқасында, Аррастың екінші шайқасында және Жүз күндік шабуыл кезінде Хинденбург шебі шайқасында шайқасты. Соғыстан кейін дивизия қалған аумақтық күштерімен бірге таратылды. Алайда, ол 1920 жылы Аумақтық армияның бір бөлігі ретінде қайта құрылды.

The famous territorial regiments that were incorporated in the division were all drawn from the Scottish Lowlands, and have a history that in some cases goes back more than 300 years. It consisted of three infantry brigades, the 155th (South Scottish) Brigade, 156th (Scottish Rifles) Brigade, and 157th (Highland Light Infantry) Brigades. Initially assigned to the defence of the Scottish coast, the division moved to Gallipoli (without two of its artillery brigades), arriving there in early July 1915. While moving from Scotland the division suffered the loss of 210 officers and men killed, and another 224 injured in the Quintinshill rail crash, near Gretna, that involved the 1/7th Royal Scots. During the First World War, the division first saw action at Gallipoli. The division began landing at the Helles front, on the Gallipoli peninsula, in June 1915 as part of VIII Corps. The 156th Brigade was landed in time to take part in the Battle of Gully Ravine, where it was mauled, under the notorious Lieutenant General Aylmer Hunter Weston. Advancing along Fir Tree Spur, to the right of the ravine, the brigade had little artillery support and no experience of the Gallipoli battlefield. The brigade suffered heavy casualties. When the remaining brigades were landed, they attacked towards Krithia, along Achi Baba Nullah, on 12 July. They succeeded in capturing the Ottoman trenches, but were left unsupported and vulnerable to counter attack. For a modest gain in ground, they suffered 30 per cent casualties and were in no fit state to exploit their position. The division moved to Egypt as part of the Egyptian Expeditionary Force, where it manned the east facing defensive fortifications during the Battle of Romani. On the first, and most crucial day, of the battle the division was heavily engaged with the enemy's right flank, while the Australian Light Horse, New Zealand Mounted Rifles, and 5th Mounted Brigades fought the centre and left flank in extended order. With insufficient water, the mid summer conditions proved too much for the infantry ordered to advance the following day and were not heavily involved in the fighting thereafter. Following the battle, they advanced across the Sinai occupying Bir el Abd, El Mazar and El Arish, but remained in a supporting role. The division fought in the First and Second Battle of Gaza in March and April 1917. As a division of XXI Corps, it played an important part in the final overthrow of the Ottomans at the Third Battle of Gaza and the subsequent advance. The division then participated in the Battle of Jerusalem. The Battle of Jaffa saw the passage of the Nahr El Auja, on the night of 20–21 December 1917, by the division's three Brigades, which according to General Sir Edmund Allenby's despatch "reflects great credit on the 52nd (Lowland) Division. It involved considerable preparation, the details of which were thought out with care and precision. The sodden state of the ground, and, on the night of the crossing, the swollen state of the river, added to the difficulties, yet by dawn the whole of the infantry had crossed. The fact that the enemy were taken by surprise, and, that all resistance was overcome with the bayonet without a shot being fired, bears testimony to the discipline of this division. The operation, by increasing the distance between the enemy and Jaffa from three to eight miles, "rendered Jaffa and its harbour secure, and gained elbow room for the troops covering Ludd and Ramleh and the main Jaffa Jerusalem road." In April 1918, the division moved to France where it fought in the Second Battle of the Somme, the Second Battle of Arras, and the Battle of the Hindenburg Line during the Hundred Days Offensive. After the war, the division was disbanded along with the rest of the Territorial Force. However, it was re established in 1920 as part of the Territorial Army.

Операциялар

52-ші (Төмендік) дивизиясы соғыстар аралығында құрамында көптеген өзгерістерге ұшыраған, 1939 жылдың тамыз айының соңында Аумақтық армияның қалған бөлігімен бірге жұмылдырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс 1939 жылдың 3 қыркүйегінде басталды, Ұлыбритания мен Франция Германияға соғыс жариялағаннан кейін Польшаға жасалған шабуылдан соң, және Шотландияда орналасқан 52-ші дивизия, генерал-майор Джеймс С. Дрюдің басшылығымен, Шотландия командованиесінде, екінші құрамдағы бөліммен бірге қызмет етті. Дивизия Дюнкерк эвакуациясынан кейін, Екінші британдық экспедициялық күш (2BEF) құрамында Францияға қысқа мерзімге жіберілді, Операция Аэраль кезінде Шербург маңында одақтас күштердің шегінуін қамтамасыз ету үшін. Дивизия Ұлыбританияға оралды және Дюнкерктен кейін британдық армияның көп бөлігі сияқты, ешқашан болмаған неміс шабуылын тойтаруға дайындық жасады. 1942 жылдың мамырынан 1944 жылдың маусымына дейін 52-ші дивизия тау соғысының тактикасын меңгерді, бастапқыда Норвегияға жоспарланған шабуыл үшін. Алайда, дивизия бұл мақсатта ешқашан қолданылмады. 1944 жылдың маусымынан бастап 52-ші дивизия қайта ұйымдастырылып, әуе десанттық операцияларға дайындық жасады. Нормандия кампаниясының сәтті аяқталуынан кейін дивизия үшін бірнеше операция жоспарланды. "Трансфигурация" операциясы британдық 1-ші және американдық 101-ші әуе десанттық дивизияларының Рамбуйе маңындағы қону жолақтарын басып алуын көздеді, содан кейін 52-ші дивизия сол жерге қонуы тиіс болды. Осы үш дивизия немістердің Парижге қарай шегінуін тоқтатуға мүміндік берді. "Линнет" операциясы Бірінші одақтас әуе десанттық армиясының көп бөлігін, соның ішінде 52-ші дивизияны, Германияның шегінуін бөгеу үшін Францияның солтүстік-шығысындағы аумақтарды басып алуға пайдалануды ұсынды. "Маркет-Гарден" операциясының аясында британдық 1-ші әуе десанттық дивизиясына 52-ші дивизияның қонуы тиіс болған Дилен әуежайын басып алудың қосалқы міндеті берілді. Арнем шайқасындағы апатты оқиғалар салдарынан, 1-ші әуе десанттық дивизиясы дерлік жойылды және 8000-ге жуық әскерін жоғалтты, 52-ші дивизия орналастырылмады. Дивизия дайындықтан өткен ешбір рөлде қолданылмады және Остенде порты арқылы Бельгияға жеткізілді. 157-ші жаяу әскер бригадасы қазан айының бірінші аптасының соңында бірінші болып қоныс аударды, ал дивизияның қалған бөлігі келесі екі апта ішінде келді. 15 қазан күні 157-ші бригада уақытша 3-Канадалық жаяу әскер дивизиясына қосылды. Бастапқыда 52-ші дивизияның шотланд әскерлері мен канадалықтар арасында түсіністік болған жоқ, себебі канадалықтардың "дәуелсіз және тәртіпсіз" мінезі шотландтардың "тазалық пен тәртіпке" бағынуына қайшы келді. Қазан айының ортасында канадалықтардың позицияларын басып алған шотланд офицерлері: "Шотландияда ешкім шошқаны каналдың оңтүстік жағындағы үйлерге (жақында канадалықтар босатқан) жатуға мәжбүрлемейді" деді. Алайда екі тарап та екі тәсілдің де жоғары жауынгерлік қабілеттілікті дамытуға мүмкіндік беретінін тез мойындады. 23 қазаннан желтоқсанға дейін 52-ші (Төмендік) дивизия Бірінші Канада армиясына бағындырылды, алдымен II Канада корпусының, содан кейін британдық I корпусының құрамында қызмет етті. Олар аралға қонғаннан кейін, және №4 командасы Флашингке шабуыл кезінде. Шабуылдан кейін дивизия қараша айына дейін Валхерен аралында қалды, содан кейін оны 4-ші Канадалық бронетанкті дивизиясы алмастырды. 5 желтоқсанда дивизия британдық Екінші армияның XXX корпусына ауыстырылды. Ай ішінде 157-ші жаяу әскер бригадасы бірнеше күнге 43-ші (Уэссекс) жаяу әскер дивизиясына уақытша қосылды. Ақпан және наурыз айларында дивизияның құрамындағы батальондар бригадалар арасында ауыстырылып, біршама қайта ұйымдастырылды. 4-ші батальонның екінші лейтенанты, Корольдің Шотландия шекарашыларының Питер Уайт, бұл өзгерісті 21-ші армия тобының командирі фельдмаршал Бернард Монтгомеридің "бір полктің екі батальонына қарсылығымен" байланыстырды, себебі бұл "бір үй ауданында немесе қалада кез келген қиын шайқастан кейін шамадан тыс шығындарға әкелуі мүмкін" еді. Сәуір айының көп бөлігінде 155-ші жаяу әскер бригадасы қайтадан 7-ші бронетанкті дивизияға қосылды, "Люнебург даласы арқылы Эльбаға қарай шабуыл жасау үшін". Дивизия (155-ші бригадасыз) Германияға батыс одақтастарының шабуылына қатысты, оның соңғы ірі әрекеті Гамбург шайқасы болды, онда ол соғысты аяқтады.

The 52nd (Lowland) Division, which had seen numerous changes in composition during the interwar period, was mobilised, along with the rest of the Territorial Army (previously the Territorial Force, reformed in 1920 and soon renamed the TA), in late August 1939, due to the worsening situation in Europe at the time. The Second World War began on 3 September 1939, after both Britain and France declared war on Germany after the latter's invasion of Poland and the 52nd, based in Scotland under the command of Major General James S. Drew, was serving in Scottish Command, alongside its second line duplicate unit, the 15th (Scottish) Infantry Division. The division was briefly deployed to France, following the Dunkirk evacuation, as part of the Second British Expeditionary Force (2BEF) to cover the withdrawal of Allied forces near Cherbourg during Operation Aerial. The division returned to the United Kingdom and, like most of the rest of the British Army after Dunkirk, began training to repel an expected German invasion, which never occurred. From May 1942 until June 1944, the 52nd was trained in a mountain warfare capacity, originally for a proposed invasion of Norway. However, the division was never employed in this role. Following June 1944, the 52nd Division was reorganised and trained in airlanding operations. Several operations were planned for the division, following the successful conclusion of the Normandy Campaign. Operation Transfigure planned to have the British 1st and American 101st Airborne Divisions capture landing strips near Rambouillet, for the 52nd Division to land at. The three divisions would have then blocked the German line of retreat towards Paris. Operation Linnet proposed using most of the First Allied Airborne Army, including the 52nd Division, to seize areas in north eastern France to block the German line of retreat. As part of Operation Market Garden, the British 1st Airborne Division was given a subsidiary mission of capturing Deelen airfield, on which the 52nd Division would land. Due to the disastrous course of events that unfolded during the Battle of Arnhem, where the 1st Airborne Division was virtually destroyed and lost almost 8,000 men, the 52nd Division was not deployed. The division would never be used in either of the roles it had trained for, and was transferred to Belgium via sea landing in Ostend. The 157th Infantry Brigade landed first at the end of the first week of October and the rest of the division arrived over the course of the following fortnight. On 15 October, the 157th Brigade was, temporarily, attached to the 3rd Canadian Infantry Division At first the Scots of 52nd Division and the Canadians did not see eye to eye, with a cultural clash of untidy and 'undisciplined' Canadians against 'spit and polish' Scots. On taking over some Canadian positions in mid October, Scottish officers commented: "No one in Scotland would ask a pig to lie in the houses (recently vacated by the Canadians) on the south side of the canal." However, both sides soon came to recognise that high fighting capability could be engendered in both approaches. From 23 October until December, the 52nd (Lowland) Division was assigned to the First Canadian Army, serving first under II Canadian Corps and then the British I Corps. after it had landed on the island, and No. 4 Commando during the assault on Flushing. Following the battle the division would remain on Walcheren until November, when it was relieved by the 4th Canadian Armoured Division. On 5 December, the division was transferred to XXX Corps of the British Second Army. During the month, the 157th Infantry Brigade was temporarily attached to the 43rd (Wessex) Infantry Division for several days. In February and March, the division was slightly reorganised with battalions being transferred amongst the division's brigades. Peter White, a second lieutenant within the 4th Battalion, King's Own Scottish Borderers, describes this change due to 21st Army Group commander Field Marshal Bernard Montgomery's "aversion to two Battalions of the same Regiment" being in the same brigade as it could result "in one home district or town having disproportionate losses after any sticky action". For most of April, the 155th Infantry Brigade was again attached to the 7th Armoured Division "to drive for the Elbe across Lüneburg Heath". The division (minus the 155th Brigade) took part in the Western Allied invasion of Germany, with its last major action being the Battle of Hamburg, where it ended the war.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

1946 жылы Бірінші Канада армиясы Германиядан шығарылып, таратылды. Германиядан шығарылғанда, ол өзінің жауапкершілігін 52-дивизияға жүктеді. Соғыстан кейінгі демобилизациядан кейін ТА 1947 жылы қайта құрылды. Дивизия 51-ші (Highland) жаяу әскер дивизиясымен біріктіріліп, 51/52-ші Шотландия дивизиясын құрды, ал артық Lowland артиллериялық полктары 1 қаңтарда Шотландия бас қолбасшылығында жеке 85 (Дала) Армия тобы Корольдік артиллериясы (Lowland) құрылымын жасады. 1950 жылы 51/52 (Шотландия) дивизиясы бөлініп, 52-ші Lowland дивизиясының тәуелсіздігі қайта орнатылды, ол Шотландияның Lowland аймағында орналасқан Аумақтық армия бөлімшелерінің, соның ішінде Lowland бригада полкінің аумақтық жаяу әскер батальондарының аймақтық басқаруын өз мойнына алды. 1950 жылдың 1 шілдесінде 85 AGRA тағы да HQ RA 52 (Lowland) дивизиясы деп белгіленді.