Чарльз Эдвард Фэрберн: Британдық теміржол инженерының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Чарльз Эдвард Фейрберн (5 қыркүйек 1887 – 12 қазан 1945) – ағылшын инженер-электрик, оның еңбектері көбінесе теміржол транспортымен байланысты болған. 1887 жылы Брэдфорд қаласында дүниеге келген, Оксфордтың Брэсеноз колледжінде білім алған. Оның мансабы 1910 жылдары Siemens Brothers Dynamo Works Ltd. компаниясында теміржолдарды электрлендіру жұмыстарын, ал 1920 жылдары English Electric компаниясында осыған ұқсас жұмыстарды қамтыды, сонымен қатар ол электрлі жетекті дамыту жұмыстарына да қатысты. 1934 жылы ол Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолына қосылды, онда ол дизельдік-электрлік маневрлік локомотивтердің жаңа түрлерін енгізуге жауапты болды. 1940 жылдары компанияның бас инженер-механигі болды, бірақ 1945 жылы 58 жасында қайтыс болды.

Өмірбаян

Чарльз Эдвард Фэйрберн 1887 жылдың 5 қыркүйегінде Брэдфорд қаласында дүниеге келген. Брэдфорд грамматикалық мектебінде білім алғаннан кейін, Оксфорд университетінің Брэдфорд колледжінде стипендиямен оқыды, онда математика және инженерлік ғылымдарды зерттеп, бірінші сыныпты диплом алды. Колледжді бітірген соң, ол екі жыл бойы Генри Фаулердің жетекшілігімен Мидленд темір жолының Дерби жұмыстарында жұмыс істеді. Дербиде техникалық сурет салуды, ал Шеффилдте металлургияны оқып, 1912 жылы магистр дәрежесін алды. Фэрберннің мансабы 1912 жылы Стаффордтағы Siemens Brothers динамо зауытында (Siemens Brothers Dynamo Works Ltd.) басталды, онда ол теміржол инженерлік бөлімінде жұмыс істеді; ол Солтүстік-Шығыс темір жолының Шильдон-Ньюпорт электрлендіру жобасында инженер-ассистент болды (Ұлыбританиядағы теміржол электрлендіруі туралы қараңыз), ол жоғары кернеу желісін электрлендіру жабдықтарын жобалауға және электр локомотивтерін енгізуге жауапты болды. 1914 жылы Брэдфордтан Элеонора Кэдманға үйленді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фэрберн Корольдік әуе күштерінде тәжірибелік эскадрильяда қызмет етті, онда ол Sopwith Camel ұшағын пайдаланып, тікұшу бомбалаушы ұшақтарын дамытуға қатысты, сондай-ақ түнгі, формациялық және бұлтты ұшуды жетілдірді, сонымен қатар осы тақырыптар бойынша оқу-жаттығуларын ұйымдастырды. 1919 жылы ол English Electric компаниясына қосылып, теміржол электрлендіру бөлімін құрды; 1931 жылға қарай ол Оңтүстік темір жолы, Жаңа Зеландия мемлекеттік темір жолдары, Үндістанның Ұлы түбегі темір жолы, Лондон пошта темір жолы және Danske Statsbaner электрлендіру жобаларына қатысқаннан кейін, тяга бөлімінің бас инженеріне дейін көтерілді. Ол Венгриядағы Ganz зауытының Кальман Кандосымен ынтымақтастықта жұмыс істеді. 1934 жылы Фэрберн Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолына (LMS) бас инженер-электрик ретінде қосылды. 1938 жылы Уильям Станиердің басшылығымен бас инженер-механик (CME) болып тағайындалды. Ол LMS-ке дизельдік-электрлік маневрлік локомотивтерін енгізуге жауапты болды, бұл Британ темір жолы қолданған 1400-нен астам маневрлік локомотивтердің негізін құрайтын типтерді жасады. 1942 жылы Станиер өндіріс министрлігінде соғыс жұмысына шақырылған кезде Фэрберн LMS-тің іс-әрекетін атқарушы CME болды және 1944 жылы Станиер зейнеткерлікке шыққанда CME болды. 1945 жылы ол LMS Fairburn 2-6-4T локомотивін ұсынды, бұл LMS Stanier 2-6-4T локомотивінің қысқартылған доңғалақ базасы бар модификацияланған нұсқасы болды, сонымен қатар оның орнын басушысы Г.Г. Иватт басқаруымен жүзеге асырылған алғашқы магистральдық дизельдік локомотивтерді жасау туралы ұсыныстар жасады. (сонымен қатар LMS 10000 қараңыз) Фэрберн 1945 жылдың 12 қазанында 58 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның екі баласы бар әйелі Элеонора одан қалды.

Charles Edward Fairburn was born on 5 September 1887 in Bradford. After an education at Bradford Grammar School he won a scholarship to Brasenose College, Oxford University where he studied mathematics and engineering, and obtained a first class degree. After college he served two years under the tutelage of Henry Fowler at the Derby Works of the Midland Railway. He studied technical drawing at Derby, and metallurgy at Sheffield, obtaining an MA in 1912. Fairburn's career then began in 1912 at the Siemens Brothers dynamo works (Siemens Brothers Dynamo Works Ltd.) in Stafford, where he worked in the railway engineering department; he was an assistant engineer on the Shildon Newport electrification of the North Eastern Railway (see Railway electrification in Great Britain), being responsible for the design of overhead line electrification equipment and introduction of electric locomotives. In 1914 he married Eleanor Cadman of Bradford. During World War I Fairburn served in the Royal Flying Corps in an experimental squadron, where he was involved in the development of dive bomber aircraft using the Sopwith Camel, also developing night, formation and cloud flying, and organising training in those subjects. In 1919 he joined English Electric and developed their railway electrification department; by 1931 he had risen to chief engineer of the traction department, having been involved in electrification schemes on the Southern Railway, the New Zealand Government Railways, the Great Indian Peninsula Railway, the London Post Office Railway, and the Danske Statsbaner. He collaborated with Kálmán Kandó of the Ganz Works in Hungary. In 1934 Fairburn joined the London, Midland and Scottish Railway (LMS) as Chief Electrical Engineer. In 1938 he was appointed Deputy Chief Mechanical Engineer (CME) under William Stanier. He was responsible for the introduction of diesel electric shunters onto the LMS, creating types that would form the basis of over 1400 shunters used by British Railways. Fairburn was made Acting CME of the LMS when Stanier was called away on war work in 1942 at the Ministry of Production and became CME in 1944, on Stanier's retirement. In 1945 he introduced the LMS Fairburn 2 6 4T, a modified version of the LMS Stanier 2 6 4T with a shortened wheelbase, and made proposals for the first mainline diesel locomotives which were carried out under his successor H. G. Ivatt. (see also LMS 10000)

Fairburn died of a heart attack aged 58 on 12 October 1945. He was survived by his wife, Eleanor, with whom he had had two children.