Александр Макдугалл: Саяхатшы, саяси қайраткер және әскери қолбасшы
Alexander McDougall
Александр Макдугалл (1732-1786): Американ революциясының қайраткері, әскери қолбасшы, банкир және саяхатшы. Биографиясы, өмірі мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саясаткер, капер және генерал (1732–1786)
Politician, privateer and general (1732–1786)
Александр Макдугалл (1732 жылдың 9 маусымы – 1786) – Шотландияда туған американдық теңізші, саудагер, Америка революциясына дейін және оның барысында Нью-Йорк қаласынан шыққан «Бостандық ұлдары» қозғалысының жетекшісі және Революциялық соғыстағы әскери қолбасшы. Ол Континенттік армияда генерал-майор және Континенттік конгресске делегат ретінде қызмет етті. Соғыстан кейін ол Нью-Йорк штатындағы алғашқы банк президенті болды және Нью-Йорк штатының сенатында бір мерзім сайланды.
Alexander McDougall (1732 9 June 1786) was a Scottish born American seaman, merchant, a Sons of Liberty leader from New York City before and during the American Revolution, and a military leader during the Revolutionary War. He served as a major general in the Continental Army, and as a delegate to the Continental Congress. After the war, he was the president of the first bank in the state of New York and served a term in the New York State Senate.
Ерте өмір
Макдугалл Айлэй аралында дүниеге келді, ол Рэнальд пен Элизабет Макдугаллдың бес баласының бірі еді. 1738 жылы отбасы британдық армия ветераны, капитан Лаклан Кэмпбелл басқарыған топтың бір бөлігі ретінде Нью-Йоркке көшіп келді. Кэмпбелл Форт-Эдвард маңындағы құнарлы жерлерді сипаттаған, бірақ олар Нью-Йоркке келгенде Лакланға шамамен (жер) патент берілгенін және олардың оның меншігіне жалдамалы шаруалар болуын күткенін білді. Рэнальд бас тартып, Манхэттен аралындағы сүт фермасында жұмыс істеді. Отбасы гүлденді, ал жас Александр Нью-Йоркте сүт жеткізуші болып коммерциялық қызметін бастады. Шамамен 1745 жылы, он төрт жасқа келгенде Александр саудагер теңізші болып жұмысқа тұрды. Ол бірнеше кемеде жұмыс істеді, содан кейін 1751 жылы 4 айға Ұлыбританияға оралды.
McDougall was born on the Isle of Islay, He was one of the five children of Ranald and Elizabeth McDougall. In 1738 the family emigrated to New York as part of a party led by a British Army veteran, Captain Lachlan Campbell. Campbell had described fertile land available near Fort Edward, but when they arrived in New York City, they discovered that Lachlan had been awarded a patent for about and expected them to become tenants to his estate. Ranald withdrew and found work on a dairy farm on the island of Manhattan. The family prospered and young Alexander began his commercial career as a delivery boy for milk in New York. In around 1745, when he was fourteen, Alexander signed on as a merchant seaman. He worked on a number of vessels, and then in 1751 he returned to Great Britain for 4 months.
Караптерден саудагерге
1756 жылы француз және үндістер соғысы басталғаннан кейін Макдугалл патшаның тапсырысымен саудагер каперы болды. Соғыс кезінде Макдугалл екі кемеге – 8 зеңбіректі "Тайгер" және 12 зеңбіректі "Баррингтон" кемелеріне командирлік етті. Ол шебер капитан болған, сонымен қатар білімді саудагер де еді. Ол тұтқынға түскен кемелер мен олардың жүктерін сатудан шамалы байлық жинады. 1763 жылы Макдугалл теңізшілік өмірін тастады. Соғыс аяқталды, әйелі Нэнси және әкесі қайтыс болды. Ол үш баласы мен анасына жауапкершілік алып, оларды күтуге міндеттенді. Сондықтан ол теңіздегі мүлкін сатты және соғыс кезінде жинаған азын-кем байлығымен жер сатып алып, саудагер және импорттаушы болды. Осы кезеңде Макдугалл құл саудасымен да айналысты. 1767 жылға қарай ол өз ісін тәртіпке келтірді. Ол Албани округінде және Солтүстік Каролинада жер иелігіне ие болды. Ол қайтадан үйленді, бұл жолы үй иесінің қызы Ханна Боствикке үйленді. Олардың байлығы артып, танымал болғанымен, Нью-Йорк қаласындағы дәстүрлі қоғамда оларға құрмет көрсілмеді. Ливингстон және Де Ланси сияқты жоғары қоғамның іріктеліп алынған өкілдері оны қарапайым және мәдениетсіз деп санады.
After the onset of the French and Indian War in 1756, McDougall became commissioned by the crown as a merchant privateer. During the war, McDougall commanded two ships; the Tyger, an 8 gun sloop, and the Barrington, a 12 gun sloop. An able captain as well as a knowledgeable merchant, he made a modest fortune in captured ships and the sale of their cargo. In 1763 McDougall gave up the seafaring life. The war had ended, his wife Nancy died, as did his father. He was left with responsibility for his three children and his mother. So he converted his seagoing assets and with the small fortune he had accumulated during the war, invested in land and became a merchant and importer. During this period, McDougall also worked as a slave trader. By 1767 he had his affairs in good order. He owned land in Albany County and as far away as North Carolina. He remarried, this time to Hannah Bostwick, the daughter of his landlady. Though their increasing wealth earned them recognition, it did not earn them acceptance into the traditional society in New York City. Longstanding members of high society such as the Livingstons and the De Lancey's looked down on him as crude and unpolished.
Революцияның прелюдиясы
Революциялық құлшын, мөртаңбалық заңға қарсылықпен бірге күшейгенде, Макдугалл «Азаттық ұлдары» қатарында белсенді болып, кейін Нью-Йорк колониясындағы қозғалыстың жетекшісіне айналды. Қала мен колониядағы қиындықтар Квартирлеу заңымен күшейді, ол колонистерден британдық әскерлерге баспана және көмек көрсетуді талап етті. Нью-Йорк провинциясының ассамблеясы 1767 және 1768 жылдары олардың тұрғын үйін қаржыландырудан бас тартып, сессияны кейінге шегерді. 1769 жылы жаңа ассамблея британдық әскерлерді орналастыру үшін қаражатты мақұлдады. 16 желтоқсан 1769 жылы Макдугалл «Сатылған тұрғындарға» атты анонимді жарияланым жазып, басып шығарды, ол ассамблеяның дауысын сынап, Голден Хилл шайқасын тудырды. Оны жала жабумен айыптап, 7 ақпан 1770 жылы тұтқындады, бірақ кепілдік беруден бас тартқандықтан түрмеге қамалды. Ол барлығы бес айға жуық екі рет түрмеде отырды, бірақ сотталмады және 1771 жылы босатылды. Бұл топтың символы болды және наразылыққа қосылды. Макдугалл «Азаттық ұлдарының» жетекшісі болды және 1775 жылы қала де-факто патриоттардың бақылауына дейін наразылық акцияларын ұйымдастырды. Ол 1773 жылы қаладағы шай салығына қарсы реакцияны ұйымдастырды және Бостон шай партиясына ұқсас олардың әрекеттерін басқарды. Ол Хаттама және қауіпсіздік комитеттерінің, Нью-Йорк қалалық Алпыс комитетінің мүшесі болды және Нью-Йорк 1775 жылы революциялық үкіметін құрғанда Нью-Йорк провинциялық конгресіне сайланды. Осы революцияға дейінгі кезеңде Макдугалл Александр Гамильтонмен жақын дос болды. Соңында Макдугалл Континенттік армияда генерал-майор шеніне көтерілді. Тапсырмасынан кейін көп ұзамай Макдугаллдың әскерлері Квебекке шабуылға қатысу үшін солтүстікке жіберілді (1775), олардың арасында Макдугаллдың екі ұлы болды. Полковник ақша мен әскер жинау үшін қалды. Науқан ақырында сәтсіз аяқталды. Макдугаллдың бір ұлы тұтқындалды, ал екіншісі Монреаль маңында қызбадан қайтыс болды. Соғыстың басында Макдугалл Питер Т. Куртеньюспен бірлесіп, тұрақты әскерлердің Нью-Йоркқа шабуылына дайындалуға көмектесті. Қала ұзаққа созылған шайқасқа дайын емес еді және қаланы қорғау Джордж Вашингтон мен оның штабының басты назарында болды. Регулярлар Лонг-Айленд шайқасында жеңіске жеткеннен кейін Континенттік армия қаланы ұстай алмайтыны анық болды. Континенттік армия ауыр шығынға ұшырамас үшін қаладан жылдам шегінуі керек болды. Полковник Макдугалл қайықпен эвакуациялауды бақылады. Континенттік армия Нью-Йорк қаласын қалдырғаннан кейін солтүстікке қарай сапар шегіп, Уайт-Плейнс ауылының жанында британдықтарға қарсы алғашқы тұрақ жасады. Бұл жерде Макдугалл британдықтарды ұстап тұруға көмектесті және армияның негізгі бөлігі қақтығыстан аулақ болды. Соғыстың қалған бөлігінде Макдугалл 1780 жылы Бенедикт Арнольдтың сатқындауынан кейін Гудзонның биік жерлерінде Вест-Пойнт, Нью-Йорк (Форт Клинтон) маңындағы американдық күштердің қолбасшысы ретінде орналасты. Ол өліміне дейін қызмет етті. Штаттық сенатор ретінде Макдугалл Нью-Йорк штатының үкіметінде шіркеу мен мемлекетті ажыратуға және қағаз ақшаны шығармауға қатысты. Макдугалл Нью-Йорк банкінің және Синциннати Нью-Йорк қоғамының бірінші президенті болды. Революциядан кейін ол қайтыс болды және Макдугалл үй иесінің қызы Ханна Боствикке қайта үйленді. Соғыс кезінде оның бір ұлы қайтыс болды, ал екіншісі британдықтар тұтқынына алынды. Макдугалл өзінің басқаратын сарбаздарының құрметіне ие болды. Ол сарбаздардың жалақысын және жағдайын жақсартуды үнемі қолдады. Ол сонымен қатар Александр Гамильтонмен жақын дос болды және Джордж Вашингтонның терең құрметіне ие болды, ол оны «революцияның тірегі» деп атады. Макдугалл Шотландияда туылған болса да, ол мінезі бойынша бүлікшіл, жауырынып, Америкаға адал болды. Макдугаллдың шөбересі Джон Макдугалл Атертон Кентукки өкілдер палатасының мүшесі болды, Атертонның ұлы Питер Ли Атертон да солай болды.
When revolutionary fervor grew with resistance to the Stamp Act, McDougall became active in the Sons of Liberty, and later was a leader in the movement in the colony of New York. Difficulties in the city and colony were increased by the Quartering Act, which required the colonists to provide housing and support to the British troops. The Province of New York assembly had refused to pass appropriations for their housing in 1767 and 1768, and had been prorogued. Then, the new assembly of 1769 approved money for the quartering of British troops. On 16 December 1769 McDougall wrote and printed an anonymous broadside, To the Betrayed Inhabitants, which criticized the assembly's vote and sparked the Battle of Golden Hill. He was accused of libel and arrested on 7 February 1770, but refused to post bail, so he was jailed. He spent two periods in jail, for a total of about five months, but wasn't convicted and was released in 1771. This was symbolized by the group and was incorporated into the protests. McDougall became the street leader of the Sons of Liberty, and organized continued protests until the city became under de facto control of the Patriots in 1775. He organized the city's reaction to the Tea Tax in 1773 and led their action, similar to the Boston Tea Party. He became a member of the Committees of Correspondence and Safety, the New York City Committee of Sixty and when New York established their revolutionary government in 1775, he was elected to the New York Provincial Congress. It was during this prelude to the Revolution that McDougall became close friends with Alexander Hamilton. Eventually, McDougall would rise the rank of Major General in the Continental Army. Soon after his commission, McDougall's troops were sent north to take part in the invasion of Quebec (1775), among them were two of McDougall's sons. The Colonel stayed behind to raise funds and troops. The campaign ultimately failed. One of McDougall's sons was captured and the other died of a fever near Montreal. During the early period of the war, McDougall played a role, in collaboration with Peter T. Curtenius, in preparing for the siege of New York by the Regulars. The city was unprepared for an extended fight and the defense of the city was a primary focus for George Washington and his staff. When the Regulars won the Battle of Long Island, it quickly became apparent that the Continental Army would be unable to hold the city. The Continental Army needed to make a quick retreat from the city in order to avoid heavy losses. Colonel McDougall helped oversee the evacuation effort by boat. After the Continental Army left New York City, they traveled north and made an initial stand against the British near the village of White Plains. Here, McDougall helped to hold off the British and allow for the main body of the army to avoid conflict. For much of the remainder of the war, McDougall was stationed in the Highlands of the Hudson as the commander of American forces at West Point, New York (Fort Clinton) after Benedict Arnold's defection in 1780. where he served until his death. In his role as State Senator, McDougall was involved in the successful movement to separate church and state in the New York State government and the unsuccessful movement to not issue paper money. McDougall was the first president of the Bank of New York as well as the New York Society of the Cincinnati. After the Revolution, she died and McDougall remarried his landlady's daughter, Hannah Bostwick. During the war, one of his sons died and another was captured by the British. McDougall was well liked and respected by the soldiers he commanded. He continuously advocated for better wages and conditions for soldiers. He was also close friends with Alexander Hamilton and was deeply respected by George Washington, who called him a "pillar of the revolution." McDougall may have been born in Scotland, but he was rebellious and stubborn by nature and deeply loyal to his adopted home of America. McDougall's great grandson John McDougall Atherton was a member of the Kentucky House of Representatives, as was Atherton's own son, Peter Lee Atherton.