Кіріспе

Британдық саясаткер сэр Эрнест Эшли Брамолл (6 қаңтар 1916 – 10 ақпан 1999) – британдық Лейборист партиясының саясаткері, 1946 жылдан 1950 жылға дейін Бексли округінің парламент мүшесі және 11 жыл бойы Ішкі Лондон білім беру органының (ILEA) жетекшісі болды. Ол екі рет үйленді, ал оның бірінші әйелі Маргарет Ұлттық бір ата-аналы отбасылар кеңесіне жетекшілік етті және олардың екі баласын тәрбиеледі.

Отбасы және ерте мансап

Брамлдың отбасы Гэмпширден келген бай саудагерлер еді, бірақ анасы социалист болғандықтан, ұлын саясатта солшылдарды қолдауға көп көмектесті. Денсаулығын жақсарту үшін ол Вестминстер мектебінде қысқа ғана оқып, кейін Канфорд мектебіне ауысты. 1930-жылдардың ортасында Оксфордтағы Магдалена колледжіне философия, саясат және экономика мамандықтарын оқуға түсті. 1938 жылы Оксфорд университеті Еңбек клубының төрағасы болып сайланды. Оксфордта ол Оксфорд Юнион қоғамында белсенді дебаттарға қатысты, онда ол жиі Эдвард Хитпен пікір алмасты. 1939 жылы Юнионның қазынашысы болды. Сол жерде Маргарет Элейн Тейлормен танысты, олар 1939 жылы үйленді және екі балалары болды, бірақ кейін ажырасты. Ол Ұлттық Бір ата-аналы отбасылар кеңесіне жетекшілік етті және өзі де бір ата-аналы отбасыда өмір сүрді. Соғыс басталған кезде Брамлль Нортгемптоншир атты әскеріне қосылды, 1941 жылы офицер болып тағайындалды. Сол жылы ол барлау корпусына ауысты және Камберлидегі Армия штабы колледжінде қызмет етіп, майор шеніне көтерілді. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Германияда одақтастардың әкімшілігінде қызмет етті. Оның кіші інісі Эдвин ("Двин" деп аталған) кейіннен Қорғаныс штабының бастығы болып тағайындалды және Лорд Брамлль атанды.

Парламент

Брамолл өзінің саяси мансабын 1945 жылғы жалпы сайлауда Лейбористік партиядан Фархэм округі үшін күресу арқылы бастады. Бекслиде орын бос қалғанда, ол қосымша сайлауға кандидат ретінде таңдалды. Науқан барысында үкімет соғыс жылдарында қажет болмаған нанның рационированиеленуін енгізуге мәжбүр болды, және көптеген адамдар Брамлдың шамалы үлкен артық дауыспен жеңіске жеткеніне қызықты. Ол Германияны басқарудағы қиындықтар мен нацистер бақылауындағы мемлекеттік институттарды тарату туралы мазмұндалған табысты бірінші сөйлеуін жасады. 1950 жылғы сайлауда Брэмалл бұрынғы университетіндегі қарсыласы Эдвард Хитке 133 дауыспен жеңіліп қалды, алайда олар жеке өзара достықтарын сақтап қалды. Ол саяси мансабынан тыс, адвокаттыққа дайындалып, 1949 жылы Ішкі ғибадатханаға қабылданды. Ол жер иесі мен жалға алушылардың мәселелері бойынша маманданған. 1951 және 1959 жылдары Бекслині қайта жеңуге тырысты, сондай-ақ 1955 жылы Уотфордта сәтсіз әрекет жасады.

Муниципальді істер

Брамолл Вестминстердің метрополитендік округінде жергілікті саясатқа белсенді қатысты, бірақ жергілікті шекаралар Лейбористер үміткерлерінің орын алуын өте қиын етіп берді. Шекаралар 1900 жылдан бері өзгермеген еді, ал 1950 жылдардың ортасында Кеңес оларды өзгертуге шешім қабылдады, әр округтің мөлшерін теңестіру үшін мүліктің салынатын салық құнын пайдаланды. Брамоллдың басшылығымен және қолдауымен Жергілікті Еңбек партиясы осы әдіске қарсы шығып, шекара комиссарын Брамолл әзірлеген жаңа округтер схемасын қабылдауға көндірді. Бұл шекара өзгерісі 1959 жылы күшіне енгеннен кейін, Еңбек партиясы оны кенттік кеңес мүшесі етіп сайлауға жеткілікті орын алды. Ол жаңа Вестминстер қалалық кеңесіне кеңесші болып сайланды; 1968 жылы ол орнын жоғалтқанда консерваторлар тобы оның Алдермен болып сайлануына кедергі келтірді. 1961 жылы ол Лондон округтік кеңесіне Бетнал Грин округінен сайланды. 1964 жылы құрылған Ұлы Лондон кеңесіне ауысты. Ол Тауэр-Хамлетс, содан кейін Бетнал Грин және Боу округтерін өкілдік етті. Ол GLC-нің барлық өмір бойында мүшесі болған сегіз адамның бірі болды. GLC-ге мүшелік оны Ішкі Лондон Білім беру органының экс-официал мүшесі етті, ал Брамолл білім беру мәселелеріне маманданған. Ол 1965 жылдан 1967 жылы Лейбористер билікті жоғалтқанға дейін ILEA төрағасы болды. Содан кейін ол Лейбористтік топты басқаруға таңдалды. 1970 жылы Лейбористер билікті қайтарып алды, содан кейін Брамолл аталған органның басшысы болды.

ILEA басшысы

1970-ші жылдардағы білім беру туралы дау-дамайларда Брэмалл көпшілік оқушылардың білім деңгейін арттырудың жолы ретінде толыққанды білім беретін мектептерді қолдады. Ол дене жазасын қолдануға қарсы болды және оны тоқтатып, тыйым салды. Дегенмен, оның жалпы мықты басшылығы 1975 жылы Ислингтондағы Уильям Тиндейл кіші мектебіндегі дауға тосқауыл қоймады. 1975 жылы ол рыцарь атағын алды. Брэмалл басшылығымен Лейбористер партиясы 1977 жылы GLC сайлауында жеңіліске ұшырағанына қарамастан ILEA бақылауын сақтап қалды. 1980 жылы ол Рег Гудвиннің орнына GLC-дегі Лейбористер партиясының басшысы болуға үміткер ретінде тұруға шақырылды, бірақ ол ILEA-дағы жұмысын жалғастырғысы келгендіктен бас тартты. Маргарет Тэтчер премьер-министр болғаннан кейін жергілікті билік органдарына, әсіресе ILEA-ға шығындарды қысқарту үшін қысым жасады. Брэмалл бұған қарсы болды, бірақ радикалды солшылдардың тікелей қарсыласу мен заңға бағынбау талаптарын қабылдауға дайын емес еді. Бұл солшылдарды оны ауыстыруға бекітті, және 1981 жылы Лейбористер партиясы жаңа солшыл көпшілікпен GLC бақылауын қайта жеңгенде, Брэмалл ILEA басшысы лауазымынан босатылды. Бұл оқиғаның болатынын білген Брэмалл кеңсесін тазалап, басшылыққа сайлау өткізілгенге дейін орынбасарына хат қалдырды. Брэмалл билікте қалып, орталық саясатты қолдауды жалғастырды, және солшылдардың оған деген құрметінің белгісі ретінде оны биліктің төрағасы етіп таңдауға келісті.

Зейнеткерлік

Брамолл 1986 жылы Путниде тікелей сайланған ILEA құрамында қалуға талпыныс жасады, бірақ сәтсіз аяқталды. Ол ILEA қызметкерлерінің арасында жоғары бағаланды, әсіресе одан кейін кезегімен әлсіз, солшыл көшбасшылар келгеннен соң. Оның естелік шарасында бұрынғы бас офицер: «Эшли Брамолл басшылығымен ILEA ешқашан шетелдік саясатты қажет деп санаған емес» деді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Брамолл көптеген қоғамдық қызметтер атқарды, оның ішінде Лондон мұражайының директоры, Вестминстер жоғары білім беру колледжінің төрағасы және Театрлар кеңесінің құрметті хатшысы болып қызмет етті. Ол жергілікті саясатқа белсенді қатысып, партияның жергілікті бөлімшесінің төрағасы болды және 80 жасында жарнама парақшаларын тарату сияқты қарапайым жұмыстарды істеуге дайындығымен көптеген адамды таң қалдырды. 1996 жылы ол жергілікті сайлауда агент болды, нәтижесінде бұрын ILEA-да оның орынбасары болған Мэйр Гарсайд Вестминстер қалалық кеңесіне сайланды. Ол 1976 жылы ILEA басшысы болған кезде «Mastermind» телешоуына қатысты, мамандығы ретінде «1918 жылдан бергі британ саясатын» таңдады және «Masterminders» клубының белсенді мүшесі болды. Оның екінші әйелі Гери Брамалл (өз кезегінде Вестминстер кеңесінің мүшесі) де осы шоуға қатысты.