Комикс суретшісі: қаламмен жұмыс және безендіру өнері

Кіріспе

Комикстер немесе графикалық роман сызық суретшісі

Сиямен жұмыс істейтін суретші (кейде аяқтаушы немесе әшекейлеуші деп аталады) – дәстүрлі комикстерді жасаудағы екі сызық суретшінің бірі. Қаламмен сурет салып болғаннан кейін, сиямен жұмыс істейтін суретші осы суретті қаламмен, немесе қылқаламмен сызып, әшекейлеп түсіндіреді. Дәстүрлі баспа процесінде сиямен жұмыс істеу қажет болды, себебі баспа машиналары қарындашпен салынған суреттерді көшіре алмайтын. Тағы бір маман, әріптеуші, мәтінді "сиямен безендіреді", ал түс қоюшы – сиямен жұмыс істейтін суретші тапсырған соңғы суретке түс жағады.

Жұмыс ағыны

Қаламмен жұмыс істеу қалам сызықтарын тура сызуды білдірсе де, бұл жаттап алу емес, шығармашылықпен түсіндіру болып табылады. Суретшілер композицияны дұрыс салмақпен, көлеңке арқылы визуалды контраст жасау және басқа да шығармашылық шешімдер арқылы жетілдіреді. Қарындашпен салынған суретте графиттің қаттылығына және суретшінің басып қалдыруына байланысты сұр түстің көптеген тоннары болуы мүмкін, бірақ қаламмен салынған сызық әдетте тек толық қара түсті болады. Сәйкесінше, қаламмен жұмыс істеуші қарындашпен салынған көлеңкені қалам үлгілеріне аударуы керек, мысалы, тығыз орналасқан параллель сызықтарды, қауырсынды немесе қиылысқан сызықтарды қолдану арқылы. Нәтижесінде, қалам шеберінің жұмысының соңғы түрі қаламмен жұмыс істеушіге байланысты өте әртүрлі болуы мүмкін. Тәжірибелі қаламмен жұмыс істеуші жаңа қалам шеберімен бірге анатомиялық немесе басқа да қателерді түзетуге, бет-әлпеттерді өзгертуге немесе суреттің басқа да түрлі аспектілерін өзгертуге немесе жақсартуға жауапты болуы мүмкін. Сонымен қатар, қаламмен жұмыс істеуші беттің негізгі макетін жасап, жұмысты егжей-тегжейлі қарындашпен салу үшін басқа суретшіге тапсырып, содан кейін бетті өзі бояуы мүмкін (Джо Саймон Джек Кирбидің суреттерін бояғанда жиі істегендей). Акин мен Гарви есімді қаламмен жұмыс істеушілердің дуэті де ұқсас тәртіпке ие болды, біреуі кейіпкерлерді, екіншісі фонды бояды.

Цифрлық бояу

Компьютерлерді пайдалана отырып, цифрлық түрде бояу жасауға болады, және бояушылар Adobe Illustrator, Photoshop, Inkscape, Corel Painter және Manga Studio сияқты қуатты сурет салу және өңдеу құралдарын қолдануды үйренген сайын бұл тәжірибе кеңінен таралmaya бастады. Графикалық планшет – цифрлық бояуды дәл жасау үшін ең көп қолданылатын құрал, ал векторлық бағдарламаларды пайдалану ажыратымдылық өзгерген кезде пикселденудің алдын алады. Дегенмен, бұл процесс көбірек уақытты қажет етеді. Кейбір компаниялар сканерленген эскиздерді FTP-серверге жүктейді. Бояушы оларды жүктеп алып, көк түспен басып шығарады, беттерді бояйды, сканерлеп, аяқталған беттерді компания жүктеуі үшін қайтадан FTP-серверге жүктейді. Бұл процедура компанияға уақытты және тасымалдау шығындарын үнемдеуге көмектеседі, бірақ суретшілер компьютерлік жабдыққа қаржы жұмсауына тура келеді.

Тарих

Ұзақ уақыт бойы бояу комикс индустриясының маңызды емес бөлігі саналды, әріптерден бірқадам жоғары тұратын. Комикстердің алғашқы күндерінде көптеген баспагерлер кітаптардың барлығын жасау үшін «жинаушыларды» жалдаған. Кейбір «жұлдыз» авторлардың есімдері (мысалы, Саймон мен Керби немесе Боб Кейн) әдетте әр оқиғаның басында көрсетілсе де, баспагерлер көбінесе кітапта қай суретші жұмыс істегеніне мән бермейтін. Бастапқыда, оқиғаның авторы оқиғада жұмыс істеген кезде авторлық құқыққа ие болатын, бірақ оны басқа суретшілер алмастырғанда, есімдері көрсетілмейтін. Жинаушылар кітаптарды жасауда конвейерлік әдіс енгізді, Кирби сияқты талантты суретшілерді оқиғаның стилін және қарқынын жасау үшін пайдаланды, содан кейін бояу, әріптер және түс беруді көбінесе аты-жөні белгісіз және аз төленетін суретшілерге тапсырды. Мерзімдердің қысымы және оқиғаның көрнектілігін сақтау қажеттігі бір суретшінің оқиғаны қарындашпен салуына, ал басқа бір немесе бірнеше суретшілер оны бояуына әкелді. Marvel Comics-те, қарындаш суретшісі оқиғаның кадрлар бойынша жоспарын жасауға жауапты болды, оқиға айтуда шебер суретшілерге мүмкіндігінше көп кітап жасауға ынталандырылды, бояуды басқаларға қалдырып, жасай алатын кітаптардың санын арттырды. Ал басқа компанияларда, жазушы сценарий түрінде кадрлар бойынша жоспар жасағанда, суретшілер өздерінің жұмыстарын бояп немесе тіпті әріптермен жазды. Джо Куберт, Джим Апаро және Алекс Тот көбінесе қарындашпен салып, бояп, әріптермен жазатын, сөздерді орналастыруды беттің ажырамас бөлігі деп есептейтін. Билл Эверетт, Стив Дитко, Курт Шаффенбергер, Мерфи Андерсон және Ник Карди сияқты суретшілер әрқашан өздерінің жұмыстарын (кейде басқа суретшілердің жұмыстарын да) бояп отырды. Дегенмен, көптеген суретшілер, тіпті Лу Файн, Рид Крандалл, Уилл Эйснер және Алекс Тот сияқты тәжірибелі суретшілер кейде басқа суретшілерді өз суреттерін бояуға жалдаған немесе рұқсат берген. Кейбір суретшілер көбірек беттерді қарындашпен салып, бояуды басқаларға қалдыру арқылы көбірек ақша таба алатын; әртүрлі жұмыс әдістері бар әртүрлі суретшілер қарындашпен салу және бояуды бірге жасауды тиімдірек деп таба алатын, өйткені олар қарындашпен салған суреттерге аз ақпарат пен егжей-тегжейлі қоя алатын, егер оны өздері бояса және бұл егжей-тегжейлі бояу кезінде қоса алатын. Алтын ғасырдағы комикстерде авторлық құқық көрсетілмегендіктен, сол кезеңдегі көптеген бояушылар ұмытылып қалды. Аты белгілі болғандар үшін өмірбаян жасау қиын. Chic Stone, George Papp және Marvin Stein сияқты бояушылар сол дәуірде мыңдаған беттерді безендірді, олардың көпшілігі әлі күнге дейін анықталмаған.

For a long time, inking was considered a minor part of the comics industry, only marginally above lettering in the pecking order. In the early days of comic books, many publishers hired "packagers" to produce entire books. Although some "star" creators' names (such as Simon and Kirby or Bob Kane) usually appeared at the beginning of each story, the publisher generally did not care which artists worked on the book. In the early days, the creator of the feature would get credit for as long as they worked on the feature, but when they were replaced by other artists, no name credit would be given to them. Packagers instituted an assembly line style method of creating books, using top talents like Kirby to create the look and pace of the story and then handing off the inking, lettering, and coloring to largely anonymous – and low paid – creators to finish it. Deadline pressures and a desire for consistency in the look of a feature led to having one artist pencil a feature while one or more other artists inked it. At Marvel Comics, where the pencil artist was responsible for the frame by frame breakdown of the story plot, an artist who was skilled in story telling would be encouraged to do as many books as possible, maximizing the number of books they could do by leaving the inking to others. By contrast, at other companies where the writer did the frame by frame breakdown in script form, more artists inked or even lettered their own work. Joe Kubert, Jim Aparo and Alex Toth would usually pencil, ink and letter, considering the placing of word balloons as an integral part of the page, and artists such as Bill Everett, Steve Ditko, Kurt Schaffenberger, Murphy Anderson, and Nick Cardy almost always inked their own work (and sometimes the work of other pencilers as well). Most artists, however – even experienced inkers of their own work like Lou Fine, Reed Crandall, Will Eisner, and Alex Toth – at times hired or allowed other artists to ink their drawings. Some artists could make more money by pencilling more pages and leaving the inking to others; different artists with different working methods might find it more profitable to both pencil and ink, as they could place less information and detail in the pencil drawings if they were inking it themselves and could put that detail in at the inking stage. Due to the absence of credits on most Golden Age comic books, many inkers of that period are largely forgotten. For those whose names are known, it is difficult to compile résumés. Inkers like Chic Stone, George Papp, and Marvin Stein embellished thousands of pages during that era, most of which are still unidentified.

Есепке жатқызу

1960 жылдардың басында Marvel Comics өнімдерінде сиямен жұмыс істегендердің есімдерін көрсетуді бастады, содан кейін басқа баспагерлер де осылай істеуге көшті. Бұл Дик Айерс, Джо Синнотт, Майк Эспозито, Джон Северин, Сид Шорс және Том Палмер сияқты суретшілерге қарындашпен сурет салғандармен қатар, сиямен жұмыс істегендер ретінде де танылуға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, Кирби мен Синнотт, Курт Сван мен Мерфи Андерсон, Джин Колан мен Палмер, Джон Бёрн мен Терри Остин сияқты суретшілер жұбының жұмысы комикс оқырмандарының қызығушылығын тудырды.

Өнеркәсіптік наградалар

2008 жылы Marvel және DC сызғышы Боб Алмонд Inkwell Awards сыйлығын іске қосты, ол сызғыш өнерін марапаттау және өнерді жалпы түрде насихаттау мақсатымен құрылған. Inkwell Awards көп танылды және Джо Синнотт, Натан Массенгилл және Тим Таунсенд сияқты көрнекті сызғыштарды өз мүшелері мен әріптестері ретінде қамтиды.