Кіріспе
Дэвид Локхарт Мюр Рентон, Барон Рентон (12 тамыз 1908 – 24 мамыр 2007) – британдық саясаткер, 60 жылдан астам уақыт Парламентте, оның 34 жылы – Өкілдер палатасында, ал 28 жылы – Лордтар палатасында қызмет етті. Рентон 1945 жылдан 1979 жылға дейін Хантингдоншир округінің Парламент мүшесі болды, бастапқыда Либералды Ұлттық партиясынан, кейін партияның консерваторлармен бірігуіне байланысты «Ұлттық либерал және консерватор» ретінде, ал 1968 жылы партияны таратуды және консерваторлардың толық құрамына қосылуды ұсынған соңғы үш Ұлттық либерал депутатының бірі болды. 1979 жылы өмірлік пэр (теңеу) атанды және 2004 жылдан өмірінің соңына дейін Лордтар палатасының ең үлкен мүшесі болды.
David Lockhart Mure Renton, Baron Renton, (12 August 1908 – 24 May 2007) was a British politician who served for over 60 years in Parliament, 34 in the House of Commons and then 28 in the House of Lords. Renton was Member of Parliament for Huntingdonshire from 1945 to 1979, initially as a Liberal National and then in accordance with the party's successive mergers with the Conservatives, as a "National Liberal and Conservative", then in 1968 he was one of the final three National Liberal MPs who opted to wind up the party and become a full part of the Conservatives. He became a life peer in 1979, and was the oldest member of the House of Lords from 2004 until his death.
Ерте өмір
Рентон Дартфордта хирург пен медбике ұлы болып дүниеге келді. Ол Стуббингтон, Оундл және Оксфорд университетінде білім алды, 1990 жылы оның құрметті профессоры атанды. Медицинаны оқуға түсіп, кейін заңға ауысты. Ол Оксфорд университетінің Либералдық клубының президенті болды. Ол Оксфорд университеті үшін регби бесті, ал колледжі үшін крикет және регби ойнады. Содан кейін ол заңгерлік білім алу үшін Inns of Court-қа оқуға түсті.
Ерте мансап
Рентон 1933 жылы Линкольн қонақүйінен адвокаттыққа қабылданды. Ол Оңтүстік-Шығыс аймағында азаматтық және қылмыстық істер бойынша кең ауқымды практика жүргізді. 1939 жылы ол Адвокатураның Бас кеңесіне сайланды және 1979 жылы Линкольн қонақүйінің қазынашысы болды, сондай-ақ ол сол жылы Парламенттен зейнетке шықты. Рентон 1938 жылы Территориялық армияға қосылып, Корольдік инженерлер құрамына кірді. 1940 жылы Корольдік артиллерияға ауысты, ал 1942 жылы шетелде қызмет етуге ерікті болып тіл білдірді. Ол үш жыл бойы Таяу Шығыста дислокацияланды. Майор шеніне дейін көтеріліп, ол 1944 жылы Триполиде орналасқан Триполитания әскери сотының төрағасы болғанға дейін Каирдегі Бас штабта заң кеңесшісі қызметін атқарды.
Мансап
Ол 1945 жылы Англияға оралды және 1945 жылғы жалпы сайлауда Ханттингдоншир округінен Парламент мүшесі (депутат) болып сайланды, ол Либералды-Ұлттық партиядан кандидат болған. Парламентте болған кезінде партия консерваторлармен округтік деңгейде бірікті (және атын "Ұлттық либералды" партия деп өзгертті, ал Рентон 1950 жылдан бастап сайлауларда "Ұлттық либералды және консервативті" деген атауды қолданды). 1968 жылы партияны таратуға және консерваторлардың толық құрамына қосылуға шешім қабылдаған соңғы үш Ұлттық либералды депутатының бірі болды. Ол саяси мансабының барысында заңгерлікпен айналысып, 1954 жылы королеваның кеңесшісі (QC) атағын алды. 1950 жылы Линкольн қоғамда оқыған Маргарет Робертспен (кейіннен Тэтчер) дос болды. 1962 жылы ол сот төрешісі болды, ал 1979 жылы қазынашы қызметін атқарды. 1963 жылдан 1968 жылға дейін Рочестердің, ал 1968 жылдан 1973 жылға дейін Гилдфордтың сот судьясы болды. 1968 жылдан 1973 жылға дейін Заң білімі беру кеңесінің төрағасының орынбасары болды және Сот палатасының сенатының мүшесі болды. 1950 жылы Рентон Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияның жобасын дайындау үшін британдық делегацияға қатысты. 1950 жылдары сэр Энтони Иден және Гарольд Макмиллан үкіметтерінде кіші министр болып қызмет етті, 1955 жылдан 1957 жылға дейін Обри Джонстың басшылығымен Отын және энергетика министрлігінде мемлекеттік хатшының орынбасары, ал 1957 жылдан 1958 жылға дейін Энергетика министрі болып жұмыс істеді, онда ол "Таза ауа туралы" заңның қабылдануына көмектесті. 1958 жылдан 1961 жылға дейін Ішкі істер министрлігінде мемлекеттік хатшының орынбасары, ал 1961 жылдан 1962 жылға дейін мемлекеттік министр болып қызмет етті. Ішкі істер министрі Раб Батлердің басшылығымен, ол 1958 жылғы "Өмір бойы теңдік туралы", 1958 жылғы "Көшедегі тәртіпсіздік туралы" және 1962 жылғы "Коммонуэлт иммиграциясы туралы" заңдарды қабылдауға ықпал етті. 1962 жылғы шілдедегі "Ұзын пышақтар түнінде" ол қызметтен босатылды, бірақ құпия кеңеске ант беру арқылы жұбаныш алды. Кейіннен ол Палаталар палатасының бірнеше комитеттерінде жұмыс істеді. 1964 жылы Британ империясы орденінің командирі (KBE) болып тағайындалды және сол жылы үйінің жанындағы өрттен жылқылар мен шошқаларды құтқарғаны үшін RSPCA-ның қола медалін жеңіп алды. Ол Ұлыбританияның Еуропалық экономикалық қауымдастыққа қосылуын қолдады, бірақ кейіннен "Фунтыны сақтау" науқанына қолдау көрсетті. 1971 жылы ол Шотландия мен Уэльске толыққанды өзін-өзі басқаруды қабылдамаған, керісінше, шектеулі децентрализацияны ұсынған Килбрадон комиссиясының, Корольдік конституциялық комиссияның мүшесі болды. Тед Хиттің шақыруымен ол Парламент актілерін дайындау әдістерін қараған Заңнаманы дайындау жөніндегі комитеттің төрағасы болды. 1975 жылы "Рентон есебі" жарияланды, онда барлық мүмкін жағдайларды ескеретін нақты емес, принциптерге негізделген жобалау ұсынылды. Ол 1962 жылы Хантингдонширдің, 1964 жылы Хантингдон мен Питербороның, 1974 жылы Кембриджширдің лейтенант орынбасары болды. 1979 жылғы жалпы сайлауда Хантингдонширдегі мандатын тастап, 1979 жылдың 11 шілдесінде өмір бойына Лорд атанды, Лордтар палатасында Кембриджшир графтығындағы Хантингдон бароны Рентон ретінде орын алды. Оның Хантингдонширдегі депутаты ретінде болашақ консервативті премьер-министр Джон Мейджор тағайындалды. Ол 1982 жылдан 1988 жылға дейін Лордтар палатасының спикерінің орынбасары болды.
Кейінгі мансап
1998 жылы Консервативті теңдер қауымдастығының президенті болып қарсылығыз жоқ сайланды, ал 2003 жылы өмірлік президент атанды. Рентон 2004 жылдың 4 сәуірінен бастап қайтыс болғанға дейін Лордтар палатасының ең үлкен мүшесі болды. Ол 66 жасқа дейін Лордтар мен Коммонс крикет клубы үшін крикет ойнады, 70 жасқа дейін аң аулады. 91 жасқа дейін қару қолдануын жалғастырды, содан кейін жүрек клапаны ауыстырылды. Ол Лордтар палатасының дәстүрлерін сақтау жолындағы күресте жетекші болды, соның ішінде теңдердің мүшелеріне өмір бойы мүшелік беруді де қамтады. 2005 жылы The Washington Post газетіне берген сұхбатында Рентон "Жоғарғы палатаның ерекшелігі – құрамында заң, ғылым және өнер саласындағы әлемдік деңгейдегі сарапшылардың болуы, олар ешқашан сайлауға түспейді" және "Демократияның да шектеулері бар" деген пікірін білдірді. Оның "Өмірдің әзілі" атты естеліктері 2006 жылы жарық көрді.
Жеке өмір
2003 жылдың шілдесінде, 95 жасқа толуға аздай қалғанда, ол алғаш рет жүргізуші куәлігін алды. Ол 1934 жылдан бері жүргізуші болған, сол кезде Ұлыбританияда жүргізуші куәлігін ресми тексеру болмаған, бірақ қайтыс болғанға дейін жүргізуді тоқтатқан. Жүргізуші куәлігін тапсырғаннан кейін ол Ұлыбританияда жүргізуші куәлігін алған ең үлкен жастағы адам атанды. 1947 жылы Клэр Сисели ("Пэдди") Дунканға үйленді. Олардың үш қызы болды. 1986 жылы әйелі қатерлі ісікке шалдығып қайтыс болды. Оның кіші қызы Давина Ретт синдромын жұқтырды, бұл оны ауыр дене және ақыл-ой кемістігіне алып келді. Ол 2006 жылдың қазан айында дүние салды. 1978 жылдан бастап Mencap ұйымының төрағасы, ал 1982 жылдан 1988 жылға дейін президенті болды. Ол әйелімен бірге мүгедектерге арналған бейімделген жиһазды ұсыну мақсатында Demand (Дизайн және Мүгедектер үшін Өндіріс) атты қайырымдылық қорын құрды.
Өлім
Ол Кембриджширдегі Аббос Риптон елді мекенінде қайтыс болды. Одан кейін екі қызы қалды – Каролина мен Клэр.