Джеймс-Янгер тобы: Американдық заңнан тыс өмір сүргендердің тарихы

Кіріспе

Қылмыстық ұйым

Джеймс-Янгер бандысы – 19 ғасырдағы Джесси Джеймс және оның інісі Фрэнк Джеймстің айналасында біріккен американдық заңсыз топ. Банданың негізгі орны Миссури штатында, мүшелерінің көпшілігі тұратын жерде болды. Топ құрамы тонаудан тонауға өзгеретін, заңсыздың шабуылдары көбінесе бірнеше айға созылатын. Атақты Джеймс ағайындарынан бөлек, әртүрлі уақытта оған Янгер ағайындары (Коул, Джим, Джон және Боб), Джон Джарретт (Янгерлердің қарындасы Джозиге үйленген), Артур Маккой, Джордж Шепард, Оливер Шепард, Уильям Макданиэл, Том Макданиэл, Клелл Миллер, Чарли Питтс, Уильям Чэдвелл (қараша Билл Стайлз), және Мэтью "Эйс" Нельсон кірді. Джеймс-Янгер бандысының бастауы Америка Азамат соғысы кезінде Миссуридегі қатал партизандық шайқастарға қатысқан Конфедерацияның бушвакерлері тобынан шыққан. Соғыстан кейін олар тонау мен кісі өлтіруді жалғастырды, бірақ мақсат Конфедерация атынан емес, жеке пайда табуға ауысты. Заңсыздың еркін біріккен тобы 1868 жылға дейін "Джеймс-Янгер бандысы" деп атала бастады, ол кезде билік алғаш рет Коул Янгер, Джон Джарретт, Артур Маккой, Джордж Шепард және Оливер Шепардты Кентукки штатының Расселвилл қаласындағы Нимрод Лонг банкін тонаудағы күдіктілер деп атады. Джеймс-Янгер бандысы 1876 жылы Миннесота штатында Нортфилд Бірінші Ұлттық банкін тонау әрекеті сәтсіз аяқталғанда Янгер ағайындарының ұсталғаннан кейін таратылды. Үш жылдан кейін Джесси Джеймс жаңа топты ұйымдастырды, оған Клелл Миллердің інісі Эд және Форд ағайындары (Роберт және Чарльз) кірді, және өзінің қылмыстық мансабын жаңартты. Бұл мансап 1882 жылы Роберт Форд Джесси Джеймсті артынан атып өлтірген кезде аяқталды. Азамат соғысынан кейінгі шамамен он жыл бойы Джеймс-Янгер бандысы американдық шекарадағы ең қорқынышты, ең көп таралған және ең ізделіп отырған заңсыз топтардың бірі болды. Олардың қылмыстары бейхабар және қатыгез болғанымен, топтың көптеген мүшелері жұртшылықтың назарында жағымсыз даңққа ие болды, бұл топқа айтарлықтай халықтық қолдау мен көңіл көрсетті. Банданың қызметі елдің орталық бөлігінің көп бөлігін қамтыды; олар банктерді, пойызды және дилижанстарды тонаған деп күдіктеледі, кем дегенде он бір штат: Миссури, Кентукки, Теннесси, Айова, Канзас, Миннесота, Техас, Арканзас, Луизиана, Алабама және Батыс Вирджиния.

The James–Younger Gang was a notable 19th century gang of American outlaws that revolved around Jesse James and his brother Frank James. The gang was based in the state of Missouri, the home of most of the members. Membership fluctuated from robbery to robbery, as the outlaws' raids were usually separated by many months. As well as the notorious James brothers, at various times it included the Younger brothers (Cole, Jim, John, and Bob), John Jarrett (married to the Youngers' sister Josie), Arthur McCoy, George Shepherd, Oliver Shepherd, William McDaniel, Tom McDaniel, Clell Miller, Charlie Pitts, William Chadwell (alias Bill Stiles), and Matthew "Ace" Nelson. The James–Younger Gang had its origins in a group of Confederate bushwhackers that participated in the bitter partisan fighting that wracked Missouri during the American Civil War. After the war, the men continued to plunder and murder, though the motive shifted to personal profit rather than in the name of the Confederacy. The loose association of outlaws did not truly become the "James–Younger Gang" until 1868 at the earliest, when the authorities first named Cole Younger, John Jarrett, Arthur McCoy, George Shepherd and Oliver Shepherd as suspects in the robbery of the Nimrod Long bank in Russellville, Kentucky. The James–Younger Gang dissolved in 1876, following the capture of the Younger brothers in Minnesota during the unsuccessful attempt to rob the Northfield First National Bank. Three years later, Jesse James organized a new gang, including Clell Miller's brother Ed and the Ford brothers (Robert and Charles), and renewed his criminal career. This career came to an end in 1882 when Robert Ford shot Jesse James from behind, killing him. For nearly a decade following the Civil War, the James–Younger Gang was among the most feared, most publicized, and most wanted confederations of outlaws on the American frontier. Though their crimes were reckless and brutal, many members of the gang commanded a notoriety in the public eye that earned the gang significant popular support and sympathy. The gang's activities spanned much of the central part of the country; they are suspected of having robbed banks, trains, and stagecoaches in at least eleven states: Missouri, Kentucky, Tennessee, Iowa, Kansas, Minnesota, Texas, Arkansas, Louisiana, Alabama, and West Virginia.

Шығу тегі

Америка Азамат соғысының басынан бері Миссури штаты Одақтан бөлінбеуді, бірақ оған да, қарсы да күреспеуді таңдады: 1861 жылғы конституциялық конвенцияда белгіленгендей, оның позициясы ресми түрде бейтарап еді. Дегенмен, Миссури соғысқа дейін болған алақайлықтардың орталығы болды және екі тараптың да сергек жақтастарының мекені еді. 1850-ші жылдардың ортасында жергілікті одақтастар мен сепаратистер штат бойынша бір-бірімен қақтығыса бастады, ал 1861 жылдың соңына қарай "бушвакерлер" деп аталған Конфедерация партизандары мен ұйымдасқан Одақ күштері арасында партизандық соғыс басталды. Миссури штатының күзетшісі және жаңадан сайланған губернаторы Клейборн Фокс Джексон, Оңтүстікке деген сылтаусыз көзқарасын сақтап, Натаниел Лион мен Джон С. Фремонт басқарған Одақ әскерлері штатты бақылауға алғанда, елден кетуге мәжбүр болды. Бірақ Конфедерация жақтастары қарсылық көрсетті; 1862 жылдың басында Одақтың уақытша үкіметі күшейе берген және қауіпті партизандармен күресу үшін штаттық милицияны жұмылдырды. Бұл қақтығыс (көбінесе, бірақ емес, Миссури халқының өзі арасында болды) Ричмондтың құлауынан және генерал Роберт Лидің тапсыруынан кейін мыңдаған адамның өмірін құрбан етіп, Миссуринің кең аумағын қиратты. Соғыс екі тараптан да қатыгездіктерге ұласты. Одақ әскерлері күдіктілерді сотсыз өлім жазасына кесіп, немесе азаптап, партизан деп күдіктелгендердің және оларға көмектескендердің үйлерін өртеп жіберді. Күмән туған жағдайда, айыпталушы партизан көбінесе өлім жазасына кесілді, мысалы, Кирксвилл шайқасынан кейін подполковник Фрисби Маккалоу. Бушвакерлер, олар өз кезегінде, үй-үйді аралап, Одаққа адал шаруаларды өлтірді. Джеймс және Янгер ағайындары Миссуридің батысындағы Оңтүстікке байланысы бар "Кіші Дикси" деп аталатын аймақтан шыққан отбасыларға жатады. Фрэнк пен Джесси Джеймстің анасы Зерльда Сэмюэлл Оңтүстіктің жақтасы болды, ал Янгерлердің әкесі Генри Вашингтон Янгер Одаққа адал болды деп есептелді. Коул Янгердің 1862 жылдың шілдесінде Одақ күштерінің қолынан әкесінің қазасына байланысты бушвакер ретінде күресуге алғашқы шешімі жасалған деп саналады. Ол және Фрэнк Джеймс ең танымал Конфедерация бушвакерлерінің бірі Уильям Кларк Квантрилдің басшылығымен соғысты, бірақ Коул ақырында Конфедерация армиясының қатарына қосылды. Джесси Джеймс 1864 жылы он алты жасында партизандық мансабын бастады, Фрэнкпен бірге Арчи Клемент пен "Қанды Билл" Андерсонның басшылығымен күресті. Соғыс аяқталғаннан кейін Фрэнк Джеймс Кентуккиде тапсырылды; Джесси Джеймс Одақ милициясына тапсырылуға тырысты, бірақ Лексингтоннен тыс жерде (Миссури) өкпесіне оқ тиді. Оны туған апасы Зерльда "Зи" Миммс емдеді, кейін ол оған үйленді. Коул Янгер Калифорнияға жасаған сапасынан оралғанда, Квантрил мен Андерсонның екеуі де өлтірілгенін білді. Бірақ Джеймс ағайындары Арчи Клемент басшылығымен бірге болған партизандық жолдастарымен байланысын жалғастырды. Миссуридегі Қайта құрудың қайнаған кезінде Клемент партизандарды заңсыздыққа итерген болуы мүмкін.

From the beginning of the American Civil War, the state of Missouri had chosen not to secede from the Union but neither to fight for it nor against it either: its position, as determined by an 1861 constitutional convention, was officially neutral. Missouri, however, had been the scene of much of the agitation leading up to the outbreak of the war, and was home to dedicated partisans from both sides. In the mid 1850s, local Unionists and Secessionists had begun to battle each other throughout the state, and by the end of 1861, guerrilla warfare erupted between Confederate partisans known as "bushwhackers" and the more organized Union forces. The Missouri State Guard and the newly elected Governor of Missouri, Claiborne Fox Jackson, who maintained implicit Southern sympathies, were forced into exile as Union troops under Nathaniel Lyon and John C. Frémont took control of the state. Still, pro Confederate guerrillas resisted; by early 1862, the Unionist provisional government mobilized a state militia to fight the increasingly organized and deadly partisans. This conflict (fought largely, though not exclusively, between Missourians themselves) raged until after the fall of Richmond and the surrender of General Robert E. Lee, costing thousands of lives and devastating broad swathes of the Missouri countryside. The conflict rapidly escalated into a succession of atrocities committed by both sides. Union troops often executed or tortured suspects without trial and burned the homes of suspected guerrillas and those suspected of aiding or harboring them. Where credentials were suspect, the accused guerrilla was often executed, as in the case of Lt. Col. Frisby McCullough after the Battle of Kirksville. Bushwhackers, meanwhile, frequently went house to house, executing Unionist farmers. The James and Younger brothers belonged to families from an area known as "Little Dixie" in western Missouri with strong ties to the South. Zerelda Samuel, the mother of Frank and Jesse James, was an outspoken partisan of the South, though the Youngers' father, Henry Washington Younger, was believed to be a Unionist. Cole Younger's initial decision to fight as a bushwhacker is usually attributed to the death of his father at the hands of Union forces in July 1862. He and Frank James fought under one of the most famous Confederate bushwhackers, William Clarke Quantrill, though Cole eventually joined the regular Confederate Army. Jesse James began his guerrilla career in 1864, at the age of sixteen, fighting alongside Frank under the leadership of Archie Clement and "Bloody Bill" Anderson. At the war's end, Frank James surrendered in Kentucky; Jesse James attempted to surrender to Union militia but was shot through the lung outside of Lexington, Missouri. He was nursed back to health by his cousin, Zerelda "Zee" Mimms, whom he eventually married. When Cole Younger returned from a mission to California, he learned that Quantrill and Anderson had both been killed. The James brothers, however, continued to associate with their old guerrilla comrades, who remained together under the leadership of Archie Clement. It was likely Clement who, amid the tumult of Reconstruction in Missouri, turned the guerrillas into outlaws.

Алғашқы жылдары: 1866 - 1870 жылдар

1866 жылдың 12 ақпанында қарулы адамдар тобы АҚШ тарихындағы бірінші күндізгі, бейбіт уақыттағы қарулы банк тонауын жасады, олар Миссури штатының Либерти қаласындағы Клей округінің үнемдеу қауымдастығын тонады. Заңсыздыққа түскендер шамамен 60 000 доллар ақша мен облигацияларды ұрлап, банк сыртындағы көшеде Джордж Уаймор есімді жаяу жүргіншіні өлтірді. Мемлекеттік билік Арчи Клементті шабуылды ұйымдастырды деп күдіктенді және оны ұстағаны үшін сыйақы жариялады. Кейінгі жылдары күдіктілер тізіміне Джесси мен Фрэнк Джеймс, Коул Янгер, Джон Джаррет, Оливер Шепард, Бад және Донни Пенс, Фрэнк Грег, Билл және Джеймс Уилкерсон, Йоав Перри, Бен Купер, Ред Манкус және Аллен Пармер (кейіннен Фрэнк пен Джессидің әпкесі Сьюзан Джеймске үйленген) кірді. Төрт айдан кейін, 1866 жылдың 13 маусымында, Квантрилдің жасақтарының екі мүшесі Миссури штатының Индипенденс қаласындағы түрмеден босатылды; түрме сақшысы Генри Баглер қаза тапты. Джеймс ағайындыларының да қатысы болуы мүмкін деп есептеледі. Олар бірнеше тонауды бастады, олардың көптегені Клементтің бұтақ тонаған тобымен байланысты болды. Топқа ең тікелей байланысты тонау 1866 жылдың 30 қазанында Миссури штатының Лексингтон қаласындағы Александр Митчелл және компания тонауы болды, ол 2,011.50 доллар табыс әкелді. Клемент сонымен қатар штат билігіне келген республикалық үкіметтің шенеуніктеріне қарсы зорлық-зомбылық пен қорқытумен де байланысты болды. Сайлау күні Клемент өз адамын Лексингтонға бастап, республикалық сайлаушыларды сайлау учаскелерінен қуды, осылайша республикалықтардың жеңілісіне кепілдік берді. Қалаға штаттық милиция жасағы жіберілді. Олар бұтақтарды таратуға көндірді, содан кейін басына сыйақы қойылған Клементті ұстауға тырысты. Клемент бас тартты және Лексингтон көшелеріндегі атыс кезінде қаза тапты. Клементтің өліміне қарамастан, оның бұрынғы ізбасарлары бірігіп, 1867 жылдың 22 мамырында Миссури штатының Ричмонд қаласында Лексингтоннан Миссури өзенінің арғы бетіндегі банкті тонады, нәтижесінде қала мэрі Джон Б. Шоу және екі заң қызметкері [Барри мен Джордж Гриффин] қаза тапты. 1868 жылдың 20 наурызында Кентукки штатының Расселвилл қаласындағы Нимрод Лонг банкіне шабуыл жасалды. Алайда, екі шабуылдан кейін, ересек бұтақтар өлтірілді, тұтқындалды немесе топтан кетуге мәжбүр болды. Бұл Джеймс және Янгер ағайындыларының пайда болуына және ескі топтың Джеймс-Янгер бандасына айналуына жағдай жасады. Джон Джаррет және Артур МакКой туралы көптеген газеттерде айтылды, сондықтан олар 1875 жылға дейін банданың қызметіне белсенді қатысқан болуы мүмкін. 1869 жылдың 7 желтоқсанында Фрэнк пен Джесси Джеймс Миссури штатының Галлатин қаласындағы Дэвис округінің үнемдеу қауымдастығын тонады деп есептеледі. Джесси кассир Джон В. Шитсті Азамат соғысы кезінде "Қанды Билл" Андерсонды аңдып өлтірген одақтас милиция офицері Сэмюэл П. Кокс деп жаңылысқандықтан атып өлтірді деп күдіктенеді. Осы уақытқа дейін Джеймс ағайындылары белгісіз болған; бұл олардың алғашқы тонауы болуы мүмкін. Олардың есімдері кейін бұрынғы тонауларға кейінірек қосылды.

On February 12, 1866, a group of gunmen carried out one of the first daylight, peacetime, armed bank robberies in U. S. history when they held up the Clay County Savings Association in Liberty, Missouri. The outlaws stole some $60,000 in cash and bonds and killed a bystander named George Wymore on the street outside the bank. State authorities suspected Archie Clement of leading the raid, and promptly issued a reward for his capture. In later years, the list of suspects grew to include Jesse and Frank James, Cole Younger, John Jarrett, Oliver Shepherd, Bud and Donny Pence, Frank Greg, Bill and James Wilkerson, Joab Perry, Ben Cooper, Red Mankus, and Allen Parmer (who later married Susan James, Frank and Jesse's sister). Four months later, on June 13, 1866, two members of Quantrill's Raiders were freed from prison in Independence, Missouri; the jailer, Henry Bugler, was killed. The James brothers are believed to have been involved. The gang began a string of robberies, many of which were linked to Clement's group of bushwhackers. The hold up most clearly linked to the group was of Alexander Mitchell and Company in Lexington, Missouri, on October 30, 1866, which netted $2,011.50. Clement was also linked to violence and intimidation against officials of the Republican government that now held power in the state. On election day, Clement led his men into Lexington, where they drove Republican voters away from the polls, thereby securing a Republican defeat. A detachment of state militiamen was dispatched to the town. They convinced the bushwhackers to disperse, then attempted to capture Clement, who still had a price on his head. Clement refused to surrender and was shot down in a wild gunfight on the streets of Lexington. Despite the death of Clement, his old followers remained together, and robbed a bank across the Missouri River from Lexington in Richmond, Missouri, on May 22, 1867, in which the town mayor John B. Shaw and two lawmen [Barry and George Griffin] were killed. This was followed on March 20, 1868, by a raid on the Nimrod Long bank in Russellville, Kentucky. In the aftermath of the two raids, however, the more senior bushwhackers were killed, captured or simply left the group. This set the stage for the emergence of the James and Younger brothers, and the transformation of the old crew into the James–Younger Gang. John Jarrett and Arthur McCoy were mentioned in numerous newspaper accounts, so they were likely active in gang activities up to 1875. On December 7, 1869, Frank and Jesse James are believed to have robbed the Daviess County Savings Association in Gallatin, Missouri. Jesse is suspected of having shot down the cashier, John W. Sheets, in the mistaken belief that he was Samuel P. Cox, the Union militia officer who had ambushed and killed "Bloody Bill" Anderson during the Civil War. The James brothers were unknown up to this point; this may have been their first robbery. Their names were later added to previous robberies as an afterthought.

1871 жылдан 1873 жылға дейін

Джон Янгер 1871 жылғы қаңтарда Техас штатының Далас округінде тұтқындалуға жақын болды. Ол қамауға алуға тырысқанда екі заң қызметкерін [Николс және Макмахан] өлтіріп, қашып кетті. 1871 жылғы 3 маусымда бандиттер Айова штатының Корайдон қаласындағы банкты тонады; күдік Джеймс және Янгер ағайындыларына түсті. Банк Чикагодағы Пинкертон ұлттық детективтік агенттігімен байланысқа шықты, бұл атақты агенттіктің Джеймс-Янгер тобын қуудағы алғашқы қадамы болды. Агенттік негізін қалаушы Аллан Пинкертон өзінің ұлы Роберт Пинкертонды жіберді, ол округ шерифімен бірге топтың ізін Миссури штатының Civil Bend фермасына дейін соқты. Ұзаққа соқпаған атыс-шабыс шешілмей қалды, бандиттер қашып кетті. 24 маусымда Джесси Джеймс Канзас-Сити Таймс газетіне хат жазып, республикалықтар оны Конфедерацияға адалдығы үшін қуғындап отырғанын мәлімдеді, оны және Фрэнкты тонаулар жасады деп айыптап отыр. "Бірақ мен радикалдық партияның мен туралы не ойлайтынына қарамастан, олар мені ұры деп ойласа, мен қарсы емеспін", - деп жазды ол. 1872 жылғы 29 сәуірде бандиттер Кентукки штатының Колумбия қаласындағы банкты тонады. Бір заңсыздыққа ұшырағандардың бірі сейфті ашудан бас тартқан кассашы Р. А. С. Мартинді атып өлтірді. 1872 жылғы 23 қыркүйекте үш адам (бұрынғы бушвакер Джим Чилз оларды Джесси Джеймс және Коул мен Джон Янгер деп таныды) мыңдаған адамның арасында Канзас-Ситидің Екінші жылдық өнеркәсіптік көрмесінің билет кассасын тонады. Олар 900 доллар алып, билет сатушымен болған қақтығыс кезінде кішкентай қызды жарақаттады. Чилздің куәлігінен басқа, бұл қылмысты Джеймс немесе Янгер ағайындылары жасады деген басқа дәлел жоқ, ал Джесси кейіннен олардың қатысы жоқ екенін жазған хат жіберді. Коул бұған ашуланды, өйткені хат шыққанға дейін оның да, Джонның да бұл қылмысқа қатысы болған емес. Бұл қылмысты Канзас-Сити Таймс газетінің редакторы Джон Ньюман Эдвардс "Қылмыстың ерлігі" атты атақты редакциондық мақаласында мақтады. Біраз уақыттан кейін Эдвардс заңсыздыққа ұшырағандардың (Жесси деп саналады) бірінен жақын арада өтетін президенттік сайлауға қатысты анонимді хат жариялады: "Ерлер тобы қатыгез тонау жасаса, оларды дарға асу керек. Бірақ [президент Улисс С. Грант] және оның партиясы миллиондаған долларды ұрлай алады, және бәрі жақсы", - деп жазды заңсыздыққа ұшыраған. "Олар кедейлер мен байларды тонайды, ал біз байларды тонап кедейлерге береміз". 1873 жылғы 27 мамырда Джеймс-Янгер банды Сент-Дженевье жинақ қорынан тонау жасады, Миссури штатының Сент-Дженевье қаласы. Олар атпен кетіп бара жатқанда, әуеге оқ атып, "Хилдебрандқа ура!" - деп айқайлады. Сэмюэл С. Хилдебранд - бұл аймақтағы танымал конфедерациялық бушвакер, жақында Иллинойста атып өлтірілген. Артур Маккой осы аймақта тұрған және оны жақсы білген; ол, мүмкін, қатысқан және жоспарлаушы және басшы болған. 1873 жылғы 21 шілдеде бандиттер Миссисипи өзенінің батысындағы алғашқы пойыз тонауын жасады, Айова штатының Адаир қаласының жанында Рок-Айленд темір жолының локомотивін жолдан шығарды. Инженер Джон Рафферти апатта қаза тапты. Заңсыздыққа ұшырағандар жүк вагонындағы экспресс-сейфтен 2337 доллар алып, үлкен ақша сомасы бар трансконтиненталдық экспресс-жөнелтілімнен шамалы ғана қалып қойды. 24 қарашада Джон Ньюман Эдвардс Джеймс ағайындыларын, Коул мен Джон Янгерді және Артур Маккойды өзінің газетінің жиырма беттік арнайы қосымшасында (Эдвардс 1873 жылы Канзас-Сити Таймстен Диспетчке көшкен) ұзақ даңқтады. "Құрықшыл бестік" деп аталатын қосымшаның көп бөлігі бандиттің қоғамдық тұлғасы Джесси Джеймске арналды, ал мақалада олардың Конфедерацияға адалдығына баса назар салынды.

John Younger was almost arrested in Dallas County, Texas in January 1871. He killed two lawmen [Nichols and Mcmahan] during the attempt and escaped. On June 3, 1871, the gang robbed a bank in Corydon, Iowa; the James and Younger brothers were suspects. The bank contacted the Pinkerton National Detective Agency in Chicago, the first involvement of the famous agency in the pursuit of the James–Younger Gang. Agency founder Allan Pinkerton dispatched his son, Robert Pinkerton, who joined a county sheriff in tracking the gang to a farm in Civil Bend, Missouri. A short gunfight ended indecisively as the gang escaped. On June 24, Jesse James wrote a letter to the Kansas City Times, claiming Republicans were persecuting him for his Confederate loyalties by accusing him and Frank of carrying out the robberies. "But I don't care what the degraded Radical party thinks about me," he wrote, "I would just as soon they would think I was a robber as not." On April 29, 1872, the gang robbed a bank in Columbia, Kentucky. One of the outlaws shot the cashier, R. A. C. Martin, who had refused to open the safe. On September 23, 1872, three men (identified by former bushwhacker Jim Chiles as Jesse James and Cole and John Younger) robbed a ticket booth of the Second Annual Kansas City Industrial Exposition, amid thousands of people. They took some $900, and accidentally shot a little girl in the ensuing struggle with the ticket seller. Apart from Chiles' testimony, there is no other evidence this crime was committed by the James or Younger brothers, and Jesse later wrote a letter denying his or the Youngers' involvement. Cole was furious over this, because neither he nor brother John had been linked to the crime before the letter. The crime was praised by Kansas City Times editor John Newman Edwards in a famous editorial entitled, "The Chivalry of Crime." Edwards soon published an anonymous letter from one of the outlaws (believed to be Jesse) that referred to the approaching presidential election: "Just let a party of men commit a bold robbery, and the cry is hang them. But [President Ulysses S.] Grant and his party can steal millions and it is all right," the outlaw wrote. "They rob the poor and rich, and we rob the rich and give to the poor." On May 27, 1873, the James–Younger Gang robbed the Ste. Genevieve Savings Association in Ste. Genevieve, Missouri. As they rode off they fired in the air and shouted, "Hurrah for Hildebrand!" Samuel S. Hildebrand was a famous Confederate bushwhacker from the area who had recently been shot dead in Illinois. Arthur McCoy had lived in this area and knew it quite well; he was likely involved and may have been the planner and leader. On July 21, 1873, the gang carried out what was arguably the first train robbery west of the Mississippi River, derailing a locomotive of the Rock Island Railroad near Adair, Iowa. Engineer John Rafferty died in the crash. The outlaws took $2,337 from the express safe in the baggage car, having narrowly missed a transcontinental express shipment of a large amount of cash. On November 24, John Newman Edwards published a lengthy glorification of the James brothers, Cole and John Younger, and Arthur McCoy, in a twenty page special supplement to his newspaper the St. Louis Dispatch (Edwards had moved from the Kansas City Times to the Dispatch in 1873). Most of the supplement, entitled "A Terrible Quintet," was devoted to Jesse James, the gang's public face, and the article stressed their Confederate loyalties.

1874 жылдан 1876 жылға дейін

1874 жылдың қаңтар айында заңсыздыққа күдік келгендер Луизиана штатының Бьенвилл округінде дилижансты тонады деген күман туды. Кейіннен Арканзас штатының Малверн мен Хот-Спрингс арасында тағы бір дилижанс тонау орын алды. Олар сол жерде Конфедерация ардагеріне қалта сағатын қайтарып берді, Солтүстік штаттардың оларды заңсыздыққа итергенін және олар одан кек алуға ниетті екенін айтты. 31 қаңтарда топ Миссури штатының Гадс-Хилл қаласында "Темір тау" темір жолында оңтүстіске бағытталған пойызды тонады. Пойыз тонауларының екеуінде де заңсыздыққа күдік келгендер жолаушыларды тонады. Екі пойыз тонауында да олардың әдеттегі нысаны – экспресс компаниясына тиесілі жүк вагонындағы сейфте әдеттен тыс аз ақша болды. Осы оқиғада заңсыздыққа күдік келгендер жолаушылардың қолына қарап, еңбек ететін адамдарды тонамағанын тексерді. Көптеген газеттер бұл оқиғаның "Артур МакКой" тобының еңбегі екенін хабарлады. Қателерді түзету мақсатында топ Gads Hill тонауы туралы хабарламаны жариялап беру үшін St. Louis Dispatch газетіне телеграмма жіберді. Гадс-Хиллде тоналып кеткен сейфтің иесі болған Adams Express компаниясы Pinkerton Ұлттық детективтік агенттігін жалдады. 1874 жылдың 11 наурызында Джеймс ағайындыларын тергеуге жіберілген агент Джозеф Уичер Миссури штатының Джексон округіне баратын ауылдық жолдың жанынан атып өлтірілген күйде табылды. Екі басқа агент, Джон Бойл мен Луис Дж. Лалл, шериф орынбасары Эдвин Б. Дэниелспен бірге Йангерлерді іздеу үшін мал сатып алушылар ретінде көрінді. 1874 жылдың 17 наурызында Джон мен Джим Янгер үштікке Миссури штатының Монегау-Спрингс қаласына жақын ауылдық жолда тосқауыл қойып, шабуыл жасады. Дэниелс дереу қаза тапты, Лалл мен Джон Янгер бір-бірін атып өлтірді, ал Бойл мен Джим Янгер қашып кетті. Лулл жарақатынан көз жұмар алдында сот тергеуінде куәлік берді. Pinkerton агенттерінің қазасы Миссури штатының соғыстан кейінгі бірінші демократ губернаторы Сайлас Вудсонның ұятқа қалуын күшейтті. Ол "Темір тау" тонаушылары үшін 2000 доллар сыйақы ұсынды (қылмыскерлерге әдетте 300 доллар сыйақы төленеді). Сондай-ақ ол штат заң шығарушы органына атақты заңсыздыққа күдік келгендерді іздеу үшін 10 000 долларлық құпия қор қаражатын бөлуге көндірді. Бірінші агент Дж. В. Рагсдейл 1874 жылдың 9 сәуірінде жұмысқа қабылданды. 30 тамызда топтың үш мүшесі Миссури өзенінен Лексингтон қаласының қарсы жағында, қаланың тік жарларында тұрған жүздеген адамның куәгерлігімен дилижансты тонады. Бір жолаушы тонаушылардың екеуін Фрэнк пен Джесси Джеймс деп таныды. Губернатор міндетін атқарушы Чарльз П. Джонсон тергеу үшін Сент-Луис полиция бөлімінен таңдалған агентті жіберді. Бұл топты осы кезеңде журналист және кешіккен кешіккен Уильям Элерой Кертис бақылады. Кертис оларды сұраққа алып, Чикагоның Inter Ocean газетіне хабарлама жіберуге рұқсат алды. Кейін 1874 жылдың 8 желтоқсанында Канзас штатының Мунси қаласының жанында Канзас-Тынық мұхиты темір жолындағы пойызды тонады. Бұл заңсыздыққа күдік келгендердің ең табысты тонауы болды, олар 30 000 доллар табыс тапты. Уильям "Бад" МакДэниелді тонаудан кейін Канзас қаласының полиция қызметкері ұстады, кейіннен қашуға тырысқанда атып өлтірді. 1875 жылдың 25 қаңтарында Pinkerton агенттері Миссури штатының Керни қаласындағы Джеймстің фермасын қоршап алды. Фрэнк пен Джесси Джеймс бұрын келген еді, бірақ олар кеткен еді. Pinkerton агенттері үйге темірден жасалған өрт сөндіру құрылғысын лақтырғанда, ол жанып тұрған каминге ілігіп, жарылды. Жарылыс Джеймс ағайындыларының анасы Зерelda Самуэльдің оң қолын жартылай кесіп тастады (сол түні шынтақтан кесуге тура келді) және олардың 9 жасар жартылай ағасы Арчи Самуэльді өлтірді. 1875 жылдың 12 сәуірінде белгісіз қарулы адам көршісі және бұрынғы одақтық милиционер, Pinkerton агенттеріне база ұсынды деген күдікпен атып өлтірген Дэниел Аскевті атып өлтірді. Аллан Пинкертон Джеймс-Янгер тобын қууды тоқтатты. 1875 жылдың қыркүйегіне қарай топтың кем дегенде бір бөлігі шығысқа, Батыс Вирджиния штатының Хантингтон қаласына барып, 7 қыркүйекте банкті тонады. Екі жаңа мүше қатысты: Том МакДэниел (Бадтың ағасы) және Том Уэбб (Фрэнк пен Коулмен бірге Лоуренсте болған Конфедерация ардагері). МакДэниелді полиция жасағы өлтірді, ал Уэббті ұстады. Қалған екі тонаушы, Фрэнк пен Коул, қашып кетті. Сондай-ақ 1875 жылы Джеймс ағайындылары аналарын детективтердің одан әрі шабуылдарынан құтқару үшін Теннесси штатының Нэшвилл қаласының шетіне көшіп барды. Ол жерде Джесси Джеймс жергілікті баспасөзге хат жаза бастады, өзін Конфедерацияның батыры және Радикалдық Республикалықтардың зұлымдығының құрбаны ретінде көрсетті. 1976 жылдың 7 шілдесінде Фрэнк пен Джесси Джеймс, Коул мен Боб Янгер, Клелл Миллер, Чарли Питтс, Билл Чэдвелл және Хоббс Керри Миссури штатының Оттервилл қаласының жанындағы "Rocky Cut" маңындағы Миссури Тынық мұхиты темір жолын тонады. Жаңа мүше, Керри, жақында ұсталды және өз серіктерін жеңілдікпен таныды.

In January 1874, the outlaws were suspected of holding up a stagecoach in Bienville Parish, Louisiana. Later another suspected stage robbery took place between Malvern and Hot Springs, Arkansas. There, the gang returned a pocket watch to a Confederate veteran, saying that Northern men had driven them to outlawry and that they intended to make them pay for it. On January 31, the gang robbed a southbound train on the Iron Mountain Railway at Gads Hill, Missouri. For the first of two times in all their train robberies, the outlaws robbed the passengers. In both train robberies, their usual target, the safe in the baggage car belonging to an express company, held an unusually small amount of money. On this occasion, the outlaws reportedly examined the hands of the passengers to ensure that they did not rob any working men. Many newspapers reported this was actually done by the "Arthur McCoy" gang. To correct errors, the gang telegraphed a report of the Gads Hill robbery to the St. Louis Dispatch newspaper for publication. The Adams Express Company, which owned the safe robbed at Gads Hill, hired the Pinkerton National Detective Agency. On March 11, 1874, Joseph W. Whicher, the agent who was sent to investigate the James brothers, was found shot to death alongside a rural road in Jackson County, Missouri. Two other agents, John Boyle and Louis J. Lull, accompanied by Deputy Sheriff Edwin B. Daniels to track the Youngers, posed as cattle buyers. On March 17, 1874, the trio was stopped and attacked by John and Jim Younger on a rural stretch of road near Monegaw Springs, Missouri. Daniels was killed instantly, Lull and John Younger shot and killed each other, while Boyle and Jim Younger escaped. Lull lived long enough to testify before a coroner's inquest before succumbing to his wounds a few days later. The Pinkerton deaths added to the growing embarrassment suffered by Missouri's first post war Democratic governor, Silas Woodson. He issued a $2,000 reward offer for the Iron Mountain robbers (the reward usually offered for criminals was $300). He also persuaded the state legislature to provide $10,000 for a secret fund to track down the famous outlaws. The first agent, J. W. Ragsdale, was hired on April 9, 1874. On August 30, three of the gang held up a stagecoach across the Missouri River from Lexington, Missouri, in view of hundreds of onlookers on the bluffs of the town. A passenger identified two of the robbers as Frank and Jesse James. The acting governor, Charles P. Johnson, dispatched an agent selected from the St. Louis police department to investigate. The gang was observed during this period by William Eleroy Curtis, a journalist turned hostage. Curtis interviewed his captors, who allowed him to send dispatches to the Chicago Inter Ocean. The gang next robbed a train on the Kansas Pacific Railroad near Muncie, Kansas, on December 8, 1874. It was one of the outlaws' most successful robberies, gaining them $30,000. William "Bud" McDaniel was captured by a Kansas City police officer after the robbery, and later was shot during an escape attempt. On the night of January 25, 1875, Pinkerton agents surrounded the James farm in Kearney, Missouri. Frank and Jesse James had been there earlier but had already left. When the Pinkertons threw an iron incendiary device into the house, it exploded when it rolled into a blazing fireplace. The blast nearly severed the right arm of Zerelda Samuel, the James boys' mother (the arm had to be amputated at the elbow that night), and killed their 9 year old half brother, Archie Samuel. On April 12, 1875, an unknown gunman shot dead Daniel Askew, a neighbor and former Union militiaman who may have been suspected of providing the Pinkertons with a base for their raid. Allan Pinkerton then abandoned the chase for the James–Younger Gang. By September 1875, at least part of the gang had ventured east to Huntington, West Virginia, where they robbed a bank on September 7. Two new members participated: Tom McDaniel (brother of Bud) and Tom Webb (a Confederate veteran who had been at Lawrence with Frank and Cole). McDaniel was killed by a posse and Webb was caught. The other two robbers, Frank and Cole, escaped. Also in 1875, the two James brothers moved to the outskirts of Nashville, Tennessee, probably to save their mother from further raids by detectives. Once there, Jesse James began to write letters to the local press, asserting his place as a Confederate hero and a martyr to Radical Republican vindictiveness. On July 7, 1876, Frank and Jesse James, Cole and Bob Younger, Clell Miller, Charlie Pitts, Bill Chadwell and Hobbs Kerry robbed the Missouri Pacific Railroad at the "Rocky Cut" near Otterville, Missouri. The new man, Kerry, was arrested soon after and he readily identified his accomplices.

Нортфилд, Миннесота Рейд

Рокки Кат рейді Джеймс-Янгер тобының соңғы әрекетіне жол ашты: 7 қыркүйекте 1876 жылы Миннесота штатындағы Нортфилдке жасалған танымал шабуыл. Шабуылдың нысаны – Нортфилдтің Бірінші Ұлттық банкі, ол топтың әдеттегі аумағынан алыс орналасқан еді. Бұл шабуыл туралы идея Джесси мен Боб Янгерге келді. Коул ағасын жоспардан бас тартуға тырысты, бірақ Боб мойын бұрмады. Коул өзінің Калифорниядағы ағасы Джимге үйге қайтуын сұрап хат жазды. Джим Янгер Коулдың заңсыз қызметтеріне араласуға ешқашан ниеттенбеген, бірақ отбасылық адалдықтан бас тарта алмады. Нортфилд банкі ерекше бай емес еді. Көпшілік хабарламаларға сәйкес, ол қарапайым ауылдық банк болған, алайда Нортфилдтегі Эймс диірменінің иесінің ұлы, генерал Адельберт Эймс 50 000 доллар сақтаған деген қауесет тарады. Шабуылдан кейін Боб Янгер оны екі генерал мен радикалды республикалық саясаткерлерге байланысты таңдағанын мәлімдеді: Бенджамин Батлер мен оның күйеу баласы Адельберт Эймс. Генерал Эймс жақында Миссисипи штатының губернаторы қызметінен кеткен еді, ол азат болғандардың құқықтарын қорғаумен тығыз байланысты болған. Ол жақында Нортфилдке көшіп келді, онда оның әкесі Канон өзеніндегі диірменге ие болды және банкте үлкен үлес салымдары болды. Бобтың айтуынша, заңсыз топтың бірі Эймске жек көру сезімімен қараған. Коул Янгер бірнеше жылдан кейін де осылай деді және шабуылға дейін Нортфилд көшесінде «генерал Эймске» сәлем бергенін еске алды. Коул, Джим және Боб Янгер, Фрэнк және Джесси Джеймс, Чарли Питтс, Клелл Миллер және Билл Чэдвелл 1876 жылдың қыркүйек айының басында Миннесота штатының Сент-Пол қаласына пойызбен келді. Сент-Полде аялдағаннан кейін олар екі топқа бөлінді: бірі Манкатоға, екіншісі Нортфилдтің екі жағында орналасқан Ред-Вингке бағыт алды. Олар қымбат аттар сатып алып, қалалар маңындағы жерді танып, 1876 жылдың 7 қыркүйегінде таңертең Нортфилдтен оңтүстікке қарай Каннон өзенінің жанындағы Дундасқа жақын жерде кездесуге келісті. Топ 7 қыркүйек күні сағат 14:00 шамасында банкке шабуыл жасауға тырысты. Нортфилд тұрғындары топтың диірменге жақын жердегі мейрамханадан түскі ас ішіп шыққандарын көрді. Янгер ағайындарының сотында олардың ішімдік иісі келгенін және генерал Эймске сәлем бергенде олардың мас күйде болғанын куәліктерде айтты. Үш заңсыз адам (Боб Янгер, Фрэнк Джеймс және Чарли Питтс) Эймс диірменінен көпір арқылы өтіп, банкке кірді, ал қалған бесеуі (Джесси Джеймс, Коул және Джим Янгер, Билл Стайлз және Клелл Миллер) сыртта күзетте тұрды. Екеуі банк есігінің алдында тұрды, ал қалған үшеуі Миллс алаңында топтың қашу жолын күзетті. Кейбір хабарларға сәйкес, Дж. С. Аллен қала тұрғындарына: «Оқтарыңды алыңыз, жігіттер, олар банкті тонап жатыр!» деп айқайлады. Жергілікті тұрғындар тонау болып жатқанын түсінгеннен кейін, бірнешеуі жергілікті теміржол дүкендерінен қару-жарақ алды. Олар жасырынған жерлерден атып, заңсыз топқа қатысты өлімге әкеп соқтыратын оқтар жаудырды. Атыс кезінде медицина студенті Генри Уилер Миллерді банктың қарсы жағындағы «Дампир Хаус» қонақ үйінің үшінші қабатынан атып өлтірді. А. Р. Мэннинг есімді тағы бір азамат, көшедегі Скайвер ғимаратының бұрышына жасырынған, Стайлзды өлтірді. Басқа да азаматтар Янгер ағайындарын жарақаттады (Коул сол жамбасына, Боб шынтағы сынды, ал Джим жаққа оқ тиді). Көшеде қаза тапқан жалғыз азамат – 30 жасар Николас Густафсон, қарусыз швед иммигранты, оны 5-ші көше мен Дивизияның қиылысында Коул Янгер өлтірді. 1876 жылы Миллерсбург ауданында Нортфилдтен батысқа қарай 13 швед отбасы өмір сүрді, соның ішінде Питер Густафсон, оған жақында оның інісі Николаус және Швециядан келген немере інісі Эрнст қосылды. Сол күні таңертең Миллерсбургтен батысқа қарай Питер Янгквист өгізін байлап, Густафсон мен тағы үш адамды ертіп, Нортфилдке ауыл шаруашылығы өнімдерін сатуға барды. Шведтер сағат 13:00 шамасында Нортфилдке келді және 5-ші көшеге жақын Каннон өзенінің жанында көкөніс вагонын орнатты. Сағат 14:00 шамасында олар оқ атылған естіді. Николас Густафсон Дивизия мен 5-ші көшелердің қиылысына қашып барды, сол жерде банк тоналып жатқанда оның басына оқ тиді. Густафсон төрт күннен кейін қайтыс болды. Густафсонның атылуына куә болған Джон Олсон есімді тағы бір швед кейінірек Коул Янгерге қарсы куәлік берді. Банкте кассаның көмекшісі Джозеф Ли Хейвуд сейфті ашудан бас тартты және қарсылық көрсеткені үшін өлтірілді. Банктегі басқа екі қызметкер кассир Алонзо Банкер және бухгалтердің көмекшісі Фрэнк Уилкокс болды. Банкер Питтс қашып бара жатқанда оң иығына оқ тигеніне қарамастан, артқы есіктен қашып шықты. Үш тонаушы сырттағы атыс естігеннен кейін банктен қашып шығып, аттарына мініп, тек банктегі бірнеше никельдерді алып, қашуға бет алды. Әр жылдың қыркүйек айында Нортфилд «Джесси Джеймстің жеңіліске ұшырауы» мерекесін өткізеді, бұл қаланың Джеймс-Янгер тобынан жеңіске жеткенінің құрметіне арналған шара. Миллер мен Стайлздің қазасына қоса, топтың қалған барлық мүшелері, Фрэнк Джеймс пен Питтс екеуі де оң аяқтарына оқ тиді. Джесси Джеймс соңғысы болып оққа ұшырады, топ қашқанда жамбасына оқ тиді. Аман қалған алты заңсыз адам Дундас жолымен Миллерсбургке қарай жол тартты, онда олардың төртеуі түнгі уақытта болған.

The Rocky Cut raid set the stage for the final act of the James–Younger Gang: the famous Northfield, Minnesota raid on September 7, 1876. The target was the First National Bank of Northfield, which was far outside the gang's usual territory. The idea for the raid came from Jesse and Bob Younger. Cole tried to talk his brother out of the plan, but Bob refused to back down. Reluctantly, Cole agreed to go, writing to his brother Jim in California to come home. Jim Younger had never wanted anything to do with Cole's outlaw activities, but he agreed to go out of family loyalty. The Northfield bank was not unusually rich. According to public reports, it was a perfectly ordinary rural bank, though rumors persisted that General Adelbert Ames, son of the owner of the Ames Mill in Northfield, had deposited $50,000 there. Shortly after the robbery, Bob Younger declared that they had selected it because of its connection to two Union generals and Radical Republican politicians: Benjamin Butler and his son in law Adelbert Ames. General Ames had just stepped down as Governor of Mississippi, where he had been strongly identified with civil rights for freedmen. He had recently moved to Northfield, where his father owned the mill on the Cannon River and had a large amount of stock in the bank. One of the outlaws "had a spite" against Ames, Bob said. Cole Younger said much the same thing years later and recalled greeting "General Ames" on the street in Northfield just before the robbery. Cole, Jim and Bob Younger, Frank and Jesse James, Charlie Pitts, Clell Miller and Bill Chadwell took the train to St. Paul, Minnesota, in early September 1876. After a layover in St. Paul they divided into two groups, one going to Mankato, the other to Red Wing, on either side of Northfield. They purchased expensive horses and scouted the terrain around the towns, agreeing to meet south of Northfield along the Cannon River near Dundas on the morning of September 7, 1876. The gang attempted to rob the bank about 2:00 p. m. on September 7. Northfield residents had seen the gang leave a local restaurant near the mill shortly after noon, where they dined on fried eggs. They testified at the Younger brothers' trial that the group smelled of alcohol and that the gang was obviously under the influence when they greeted General Ames. Three of the outlaws (Bob Younger, Frank James and Charlie Pitts) crossed the bridge by the Ames Mill and entered the bank; the other five (Jesse James, Cole and Jim Younger, Bill Stiles and Clell Miller) stood guard outside. Two were standing outside the bank’s front door and the other three were waiting in Mills Square to guard the gang's escape route. According to some reports, J. S. Allen shouted to the townspeople, “Get your guns, boys, they’re robbing the bank!” Once local citizens realized a robbery was in progress, several took up arms from local hardware stores. Shooting from behind cover, they poured deadly fire on the outlaws. During the gun battle, medical student Henry Wheeler killed Miller, shooting from a third floor window of the Dampier House Hotel, across the street from the bank. Another civilian named A. R. Manning, who took cover at the corner of the Sciver building down the street, killed Stiles. Other civilians wounded the Younger brothers (Cole was shot in his left hip, Bob suffered a shattered elbow, and Jim was shot in the jaw). The only civilian fatality on the street was 30 year old Nicholas Gustafson, an unarmed recent Swedish immigrant, who was killed by Cole Younger at the corner of 5th Street and Division. Thirteen Swedish families lived west of Northfield in the Millersburg area in 1876, including Peter Gustafson, who had recently been joined by his brother Nicolaus and nephew Ernst from Sweden. West of Millersburg that morning, Peter Youngquist harnessed his mules and headed for Northfield to sell farm produce, accompanied by Gustafson and three others. The Swedes arrived in Northfield about 1:00 p. m. and set up their vegetable wagon along the Cannon River near 5th Street. About 2:00 p. m., they heard gunshots. Nicolaus Gustafson ran to the intersection of Division and 5th a block away, where he was shot in the head as the bank was being robbed. Gustafson died four days later. Another Swede named John Olson was an eyewitness to the Gustafson shooting and later testified against Cole Younger. Inside the bank, the assistant cashier Joseph Lee Heywood refused to open the safe and was murdered for resisting. The two other employees in the bank were teller Alonzo Bunker and assistant bookkeeper Frank Wilcox. Bunker escaped from the bank by running out the back door despite being wounded in the right shoulder by Pitts as he ran. The three robbers then ran out of the bank after hearing the shooting outside and mounted their horses to make a run for it, having taken only several bags of nickels from the bank. Every year in September, Northfield hosts "Defeat of Jesse James Days", a celebration of the town's victory over the James–Younger Gang. In addition to the death of Miller and Stiles, every one of the rest of the gang was wounded, including Frank James and Pitts, both shot in their right legs. Jesse James was the last one to be shot, taking a bullet in the thigh as the gang escaped. The six surviving outlaws rode out of town on the Dundas Road toward Millersburg where four of them had spent the night before.

Салдары

Миннесоталықтар топтарға қосылып, жүздеген адамдар пикетке шықты. Бірнеше күннен кейін, қарақорғаштар Манкатоның батыс шетіне жеткенде, олар тарап кетуге шешім қабылдады (әртүрлі әңгімелерге қарамастан, Коул Янгер интервью берушілерге олардың бәрі осы шешімге келіскенін айтты). Янгерлер мен Питттер жаяу жүріп батысқа қарай жылжи берді, соңында қыркүйектің 21-де, Нортфилд шабуылынан екі апта өткен соң, Ла-Салл қаласының оңтүстігінде орналасқан Ханска Слуг атты батпақта қоршалып алынды. Одан кейін болған атыста Питтс қаза тауып, Янгерлер тағы да жараланды. Янгерлер өлім жазасынан құтылу үшін қылмысын мойындады. Фрэнк пен Джесси аттарды тауып, Минесотаның оңтүстігі арқылы батысқа қарай қашып, Дакота территориясының шекарасын кезіп өтіп, оңтүстікке бет бұрды. Жүздеген қуғыншылар мен бүкіл елдегі дабылға қарамастан, Фрэнк пен Джесси қашып кетті, бірақ танымал Джеймс-Янгер тобының жолы аяқталды. 1876 жылдың 23 қыркүйегінде Янгер бауырластар Фариболттағы Райс округінің түрмесіне жеткізілді. 16 қарашада үлкен қазылар алқасы төрт айыптау қағазы шығарды: Жозеф Хейвуд пен Николаус Густафсонды бірінші дәрежелі кісі өлтіру, банк тонау және банктің жараланған кызметкері Бункерге қастандық жасау. Үш бауырлас 1876 жылдың 20 қарашасында кінәсін мойындап, Миннесотаның Стиллвотердегі аумақтық түрмесінде өмір бойына жазаға кесілді. Николаус Густафсон Нортфилдте жерленді, себебі 1876 жылы Миллерсбург шведтерінің зираты болған жоқ. Оның өлімінен кейін Миллерсбург шведтері өз шіркеуін және жерлеу орнын құруға бел буды. Питер Янгквист пен Карл Хирдлер Circle Lake көліне қарап тұрған үйлерінің жанындағы бір акр жерді сыйға берді, ал 1877 жылы Джон Олсон Миллерсбургтен батысқа қарай 3 шақырым жерде Christdala Евангелиелік швед лютеран шіркеуін салуға шақырылды. Бүгінде шіркеу тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген, ал шіркеу алдындағы тарихи белгілер Николаус Густафсон және Кристадаланың құрылуы туралы айтады.

Minnesotans joined posses and set up picket lines by the hundreds. After several days the gang had only reached the western outskirts of Mankato when they decided to split up (despite persistent stories to the contrary, Cole Younger told interviewers that they all agreed to the decision). The Youngers and Pitts remained on foot, moving west, until finally they were cornered in a swamp called Hanska Slough, just south of La Salle, Minnesota, on September 21, two weeks after the Northfield raid. In the gunfight that followed, Pitts was killed and the Youngers were again wounded. The Youngers surrendered and pleaded guilty to murder in order to avoid execution. Frank and Jesse secured horses and fled west across southern Minnesota, turning south just inside the border of the Dakota Territory. In the face of hundreds of pursuers and a nationwide alarm, Frank and Jesse escaped, but the infamous James–Younger Gang was no more. On September 23, 1876, the Younger brothers were taken to the Rice County jail in Faribault. On November 16, a grand jury issued four indictments—one each for the first degree murders of Joseph Heywood and Nicolaus Gustafson, one for bank robbery, and one for assault with deadly weapons on the wounded bank clerk, Bunker. The three brothers pleaded guilty on November 20, 1876, and were sentenced to life terms in the Minnesota Territorial Prison at Stillwater. Nicolaus Gustafson was buried in Northfield because the Millersburg Swedes had no cemetery in 1876. After his death, the Millersburg Swedes determined to establish their own church and burial ground. Peter Youngquist and Carl Hirdler donated an acre of land adjacent to their homes overlooking Circle Lake and in 1877 John Olson was hired to build the Christdala Evangelical Swedish Lutheran Church 2 mile (3 km) west of Millersburg. Today the church is listed on the National Register of Historic Places and historical markers in front of the church tell the story of Nicolaus Gustafson and the founding of Christdala.

Соңғы жылдар

Қашып шыққаннан кейін Франк Джеймс Джессиге қосылды. Фрэнк өзінің жаңа фермасында, Уайтс-Крик ауданында, жақсы өмір сүріп жатқан сияқты. Джесси бейбітшілікке бейімделмеді; ол жауынгерлерді жинады, жаңа банда құрды және қылмыскерлік өмірге оралды. 1879 жылы 8 қазанда Джесси мен оның тобы Миссури штатының Джексон округіне жақын Глендейл қаласының жанында Чикаго мен Алтон темір жолын тонады. Өкінішке орай, жігіттердің бірі, Такер Башам, әскерімен тұтқындалды. Ол билік органдарына Билл Райанның жалдауымен келгенін айтты. 1880 жылы 3 қыркүйекте Джесси Джеймс пен Билл Райан Кентукки штатының Маммотт үңгіріне жақын жердегі бір дилижансты тонады. 1880 жылы 5 қазанда олар Кентукки штатының Мерсер қаласында Джон Довидің дүкенін тонады. 1881 жылы 11 наурызда Джесси, Райан және Джессидің туысы Вуд Хайт Алабама штатының Масл-Шолс қаласындағы федералдық жалақыны тонап, 5 240 доллар алды. Біраз уақыттан кейін, Нэшвиллдің жанындағы Уайтс-Крик қаласында мас және мақтанғаны үшін Райан тұтқындалды, ал Франк пен Джесси Джеймс Миссуриге қашып кетті. 1881 жылы 15 шілдеде Франк пен Джесси Джеймс, Вуд және Кларенс Хайт, сондай-ақ Дик Лиддил Миссури штатының Винстон қаласының жанында Рок-Айленд темір жолын тонап, 900 доллар ұрлады. Пойыздың кондукторы Уильям Уэстфолл мен жолаушы Джон МакКалло қаза тапты. 1881 жылы 7 қыркүйекте Джесси Джеймс өзінің соңғы пойыз тонауын жасады, Чикаго мен Алтон темір жолын тонады. Топ экспресс-сейфтің ішінде көбінесе бос екенін анықтағаннан кейін жолаушыларды тонады. Бұл пойыз тонаулардың жаңа толқынынан кейін Миссуридің жаңа губернаторы Томас Т. Криттенден штаттың темір жол және экспресс басшыларын Джеймс бауырларын ұстау үшін үлкен сыйақы төлеуге ақша жинауға көндірді. Крид Чапман мен Джон Баглер 1881 жылы 7 қыркүйектегі тонауға қатысқаны үшін тұтқындалды. Олардың тонауға қатысқандығы сотталған топ мүшелерімен расталғанмен, екеуі де ешқашан сотталған жоқ. 1881 жылдың желтоқсан айында Вуд Хайт Фордтардың әпкесі Марта Болтон үшін Лиддилмен дау келісіп өлтірілді. Боб Форд, әлі топтың мүшесі емес, Лиддилге атыс кезінде көмектесті. Форд пен Лиддил Болтонды делдал ретінде пайдаланып, губернатор Криттенденмен келісім жасады. 1882 жылы 11 ақпанда Джеймс Тимберлейк Вуд Хайттың інісі Кларенсті тұтқындады, ол мойындады, бірақ түрмеде туберкулезден қайтыс болды. Форд, керісінше, сыйақы алу үшін Джесси Джеймсті ұстауға келісті. 1882 жылы 3 сәуірде Форд Джесси Джеймсті Миссури штатының Сент-Джозеф қаласындағы жалға алынған пәтерінде құлағының артына атып өлтірді. Боб және оның інісі Чарли билік органдарына беріліп, кінәсін мойындады және Криттенден оларды дереу кешірді. 1882 жылы 4 қазанда Франк Джеймс Криттенденге берілді. Франк Миннесота штатының Нортфилд қаласына экстрадицияланбайтыны туралы түсінікпен берілгені хабарланды. Сотқа тек екі жағдай келді: біреуі Миссури штатының Галатин қаласында 1881 жылдың 15 шілдесінде Миссури штатының Винстон қаласының жанында Рок-Айленд желісінің пойзы тоналған, онда пойыз экипажы мен жолаушы қаза тапқан, ал екіншісі Алабама штатының Хантсвилл қаласында 1881 жылдың 11 наурызында АҚШ Армиясының инженерлер корпусының Мускул-Шолс қаласындағы жалақысын тонау. Франк Джеймс екі жағдайда да (1883 жылдың қазанында Галатинде және 1884 жылдың сәуірінде Хантсвиллде) қазылар алқасы кінәсіз деп тапты. Миссури оған басқа да айыптар тағып, оған қатысты билікті сақтап қалды, бірақ олар сотқа келмеді және оны Миннесотаға экстрадициялаудан сақтады. Франк Джеймс 1915 жылы 8 ақпанда 72 жасында қайтыс болды. Янгерлер түрмеде болған кезде Джеймстерге адал болды және олар туралы ешқашан хабарламады. Олар үлгілі тұтқындар болды және бірде түрмеде өрт шыққанда басқа тұтқындарды қашып кетуден сақтады. Коул Янгер сонымен қатар Стиллуотердегі Миннесота аумақтық түрмесінде болған кезінде АҚШ-тағы ең ұзақ уақытқа созылған түрме газетін құрды. Боб Янгер 1889 жылы 15 қыркүйекте 36 жасында түрмеде туберкулезден қайтыс болды. Көптеген заңдық даулардан кейін Коул мен Джим Янгер 1901 жылы Миннесотада қалу шартымен шартты түрде босатылды. Джим 1902 жылы 19 қазанда 54 жасында Сент-Полда шарт бойынша босатылған кезде өз-өзіне қол жұмсады. Коул Янгер 1903 жылы Миннесотадан ешқашан қайтып келмеу шартымен кешірім алды. Ол Миссуриге барып, Фрэнк Джеймспен "Жабайы батыс" шоуына қосылды және 1916 жылы 21 наурызда 72 жасында қайтыс болды.

Having escaped, Frank James joined Jesse in Nashville, Tennessee, where they spent the next three years living peacefully. Frank in particular seemed to have thrived in his new life farming in the Whites Creek area. Jesse did not adapt well to peace; he gathered up recruits, formed a new gang and returned to a life of crime. On October 8, 1879, Jesse and his gang robbed the Chicago and Alton Railroad near Glendale, in Jackson County, Missouri. Unfortunately for Jesse, one of the men, Tucker Basham, was captured by a posse. He told authorities he had been recruited by Bill Ryan. On September 3, 1880, Jesse James and Bill Ryan robbed a stagecoach near Mammoth Cave, Kentucky. On October 5, 1880, they robbed the store of John Dovey in Mercer, Kentucky. On March 11, 1881, Jesse, Ryan, and Jesse's cousin Wood Hite robbed a federal paymaster at Muscle Shoals, Alabama, taking $5,240. Shortly afterward, a drunk and boastful Ryan was arrested in Whites Creek, near Nashville, and both Frank and Jesse James fled back to Missouri. On July 15, 1881, Frank and Jesse James, Wood and Clarence Hite, and Dick Liddil robbed the Rock Island Railroad near Winston, Missouri, of $900. Train conductor William Westfall and passenger John McCullough were killed. On September 7, 1881, Jesse James carried out his last train robbery, holding up the Chicago and Alton Railroad. The gang held up the passengers when the express safe proved to be nearly empty. With this new outbreak of train robberies, the new Governor of Missouri, Thomas T. Crittenden, convinced the state's railroad and express executives to put up the money for a large reward for the capture of the James brothers. Creed Chapman and John Bugler were arrested for participating in the robbery on September 7, 1881. Though they were confirmed as having participated in the robbery by convicted members of the gang, neither was ever convicted. In December 1881, Wood Hite was killed by Liddil in an argument over Martha Bolton, the sister of the Fords. Bob Ford, not yet a member of the gang, assisted Liddil in his gunfight. Ford and Liddil, with Bolton as an intermediary, made deals with Governor Crittenden. On February 11, 1882, James Timberlake arrested Wood Hite's brother Clarence, who made a confession but died of tuberculosis in prison. Ford, on the other hand, agreed to bring down Jesse James in return for the reward. On April 3, 1882, Ford fatally shot Jesse James behind the ear at James's rented apartment in St. Joseph, Missouri. Bob and his brother Charley surrendered to the authorities, pleaded guilty, and were promptly pardoned by Crittenden. On October 4, 1882, Frank James surrendered to Crittenden. Accounts say that Frank surrendered with the understanding that he would not be extradited to Northfield, Minnesota. Only two cases ever came to trial: one in Gallatin, Missouri, for the July 15, 1881, robbery of the Rock Island Line train at Winston, Missouri in which a train crewman and a passenger were killed, and one in Huntsville, Alabama, for the March 11, 1881, robbery of a United States Army Corps of Engineers payroll at Muscle Shoals, Alabama. Frank James was found not guilty by juries in both cases (July 1883 at Gallatin and April 1884 at Huntsville). Missouri kept jurisdiction over him with other charges but they never came to trial and they kept him from being extradited to Minnesota. Frank James died on February 8, 1915, at the age of 72. The Youngers remained loyal to the Jameses when they were in prison and never informed on them. They ended up being model prisoners and in one incident helped keep other prisoners from escaping during a fire at the prison. Cole Younger also founded the longest running prison newspaper in the United States during his stay at the Minnesota Territorial Prison in Stillwater. Bob Younger died in prison of tuberculosis on September 15, 1889, at the age of 36. After much legal dispute, Cole and Jim Younger were paroled in 1901 on the condition they remain in Minnesota. Jim committed suicide on October 19, 1902, while on parole in St. Paul, at the age of 54. Cole Younger received a pardon in 1903 on the condition that he leave Minnesota and never return. He traveled to Missouri where he joined a "Wild West" show with Frank James and died there on March 21, 1916, at the age of 72.

Мұра

Билл Айерс пен Диана Оугтон Демократиялық қоғам үшін студенттер (SDS) ұйымынан бөлініп шыққан, өзін "Джесси Джеймс тобы" деп атаған және кейіннен "Ауа райы" (Weather Underground) деген атпен танымал болған топты басқарды.