Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сер Реджинальд Юстас Гудвин CBE, DL (3 шілде 1908 – 29 қыркүйек 1986) – британдық саясаткер. Ол 1973 жылдан 1977 жылға дейін Ұлы Лондон Кеңесінің төрағасы болды. Еңбек партиясының орталық қанатында болған ол, коммуналдық қызметтердің мемлекеттік басқаруда болуын жақтады.
Sir Reginald Eustace Goodwin CBE, DL (3 July 1908 – 29 September 1986) was a British politician. He was Leader of the Greater London Council from 1973 to 1977. On the moderate wing of the Labour Party, he favoured public control of utilities.
Отбасылық негіздер
Гудвин бес балалы орта таптық отбасында дүниеге келді және Стреэтхемде туды. Ол Странд мектебінде оқыды, 16 жасында қалалық фирмада шай сатып алушы болып жұмыс істеді. Бос уақытында Оксфорд және Бермондси ұлдар клубында жұмыс істеді, ол Оксфорд университеті құрған, Бермондсидегі мұқтаж балаларға көмектесу мақсатындағы қайырымдылық ұйымы еді. Осы жұмысының нәтижесінде 1934 жылы құрылған Ұлттық ұлдар клубтары қауымдастығының толық уақытты хатшысының көмекшісі болды. 1945 жылдан бастап ол Бас хатшы қызметін атқарды.
Goodwin was from a middle class family of five and was born in Streatham. He went to Strand School, leaving at 16 to become a tea buyer for a City firm. In his spare time he worked at the Oxford and Bermondsey Boys' Club, a charity set up by the University of Oxford to help underprivileged boys in Bermondsey, where he then lived. Through this work he became full time Assistant Secretary of the National Association of Boys' Clubs when it was established in 1934. From 1945 he was its General Secretary.
Партиялық саясат
Гудвин 1932 жылы Еңбек партиясына қосылды және 1937 жылы Бермондси қалалық кеңесіне сайланғанда саяси карьерасын бастады. Оның басқару қабілеті байқалып, 1940 жылдары Кеңес төрағасы болды. Сонымен қатар, ол 1946 жылғы Лондон округтік кеңесі сайлауында Бермондси-Весттен сайланды, онда Еңбек партиясының жетекшісі сэр Исаак Хейвард оның мүмкіндіктерін байқап, маңызды комитеттерге жауапкершілік тапсырды.
Goodwin joined the Labour Party in 1932, and began his political career when he was elected to Bermondsey Borough Council in 1937. His administrative ability was noticed and he became Leader of the Council in the 1940s. Meanwhile, he had been elected in Bermondsey West at the 1946 London County Council election, where Labour Leader Sir Isaac Hayward spotted his potential and gave him important committee assignments.
GLC мүшелігі
Гудвин 1964 жылы алғашқы сайлаудан кейін Саутварк округінен Үлкен Лондон Кеңесінің мүшесі болып сайланды және Еңбек партиясы үкіметінде Қаржы комитетінің төрағасы болды. 1967 жылы консерваторлардың үлкен жеңісінен кейін, басқа, көбірек сергекті тұлғалар жеңіліске ұшырағандықтан, ол жаңа Еңбек партиясының басшысы болып, іс жүзінде таңдалып алынды. 1968 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Гарольд Уилсонның ұсынысымен рыцарь атағына ие болды және одан кейін көбінесе «Сэр Рег» деп аталды. 1970 жылы екінші жеңілістен кейін Гудвин сэр Десмонд Пламмердің консервативті Үлкен Лондон Кеңесіне қарсы күресте белсендірек болды. 1970 жылы Еңбек партиясы консерваторлардың қалалық автожолдар салу саясатына қарсылық көрсетпеген, бірақ 1972 жылдың маусымында Гудвин халық пікірінің күшіне көз жеткізіп, «Еңбек партиясы Орталық Лондонның экологиясына қауіп төндіретін екі автожол салудың қателікке толы жоспарларынан бас тартады» деді. Ол Үлкен Лондон Кеңесін автожолдар салуға келісімдерге кірмеуге шақырды, осылайша лондондықтар 1973 жылғы сайлауда өз таңдауларын жасай алады. 1973 жылғы сайлаудағы Еңбек партиясының сайлау бағдарламасын Лондондық Еңбек партиясының ғылыми қызметкері Питер Уокер жасады. Ол, әсіресе, қоғамдық көліктің бағасын төмендетуге (немесе толығымен жоюға) және көптеген мемлекеттік тұрғын үйлер салуға субсидия беруді қолдайтын солшыл бағытты ұстанды. Гудвин бұл саясатты қолдады және «Лондон үшін социалистік стратегия» деген атпен жарияланған бағдарламаға қолдау көрсетті.
Goodwin became a member of the Greater London Council for Southwark after its first election in 1964 and chaired the Finance Committee in the Labour administration. After the Conservatives won a landslide election victory in 1967 he was chosen as the new Labour Leader almost by default, other more dynamic personalities having been defeated. He was knighted on the recommendation of Harold Wilson in the 1968 New Year Honours and was almost always known as 'Sir Reg' thereafter. After the second defeat in 1970 Goodwin became more aggressive in his opposition to Sir Desmond Plummer's Conservative GLC. Labour had not opposed the Conservative GLC's policy of building urban motorways in 1970 but by June 1972 Goodwin had been convinced by the strength of public opinion, and said "Labour pledges itself to abandon the disastrous plans to build two motorways which threaten the environment of Central London". He called on the GLC not to enter into contracts to build the motorways so that Londoners could have a choice at the 1973 elections. At the 1973 elections, the Labour manifesto was drafted by Peter Walker, then Research Officer for the London Labour Party. It had a distinctly left wing approach favouring subsidies to reduce (possibly eliminate) public transport fares and to build more council homes, but Goodwin supported these policies and gave his backing to the manifesto which was published under the title "A Socialist Strategy for London".
GLC басшысы
Автомобиль жолы мәселесі және қоғамдық көлікті жақсартуға берілген уәде 1973 жылғы сайлауда Лейбористер партиясының жеңісіне түрткі болды. Сайлаудан кейін сэр Рег консерваторлар мен GLC қызметкерлерінің наразылығына қарамастан Питер Уокерді жеке кеңсесінің басшысы етіп тағайындады. Бұл британдық жергілікті басқару тарихындағы тұңғыш ашық саяси тағайындама болды және осыған ұқсас басқа тағайындамаларға үлгі ретінде қызмет етті. Сэр Рег GLC-дегі саяси шешімдерді қабылдаудың барлық процесін өзгертіп, қызметкерлер өз құжаттарын Лейбористік кабинетке ұсынғаннан кейін кететіндей жағдай жасады, содан кейін кабинет шешім қабылдап, Питер Уокер Лейбористік топпен келісіп, шешімдерді қызметкерлерге жеткізетін хатшы рөлін атқарды. Осылайша Гудвин 1973 жылғы сайлау шартына енгізілген экологиялық бағытты, елдегі қаржылық қиындықтарға қарамастан, жалғастыра алды, бұл қиындықтар GLC қаржысына да әсер еткен еді.
The Motorway Box issue and commitment to better public transport was the key to Labour's victory in the 1973 election. After the election Sir Reg appointed Peter Walker to head his private office despite protests from the Conservatives and the GLC officers. This was the first ever open political appointment in the history of British local government and soon set the template for other similar appointments. Sir Reg then changed the whole political decision making process in the GLC, ensuring that officers left after presenting their papers to the Labour cabinet who then made a decision and Peter Walker acted as secretary conveying the decisions to the Officers after going through the Labour group. By this manner Goodwin managed to continue the distinctly green agenda set in the 1973 manifesto despite many economic problems nationally that affected the GLC's finances.
Қаржылық дағдарыс
Сайлаудан кейін көп ұзамай осы кезеңде инфляцияның өсуі GLC қаржысына зор қиындықтар туғызды. Гудвин инвестициялық бағдарламаларды қысқартуға және көлік бағаларын көтеруге мәжбүр болды, соның салдарынан солшылдар арасында беделін жоғалтты. Оның олармен келісуге жасаған тыңайсыздары оңшыл лейборист кеңесшілердің отставкаға кетуіне әкелді. Гудвиннің өте ұқыпты және сыпайы мінезі оны жеке басымен шабуылға алуды сирек кездестірді, бірақ оны аз ғана саяси достары қалды. Ол 1977 жылғы GLC сайлауындағы жеңілістен кейін қайтадан жетекші болып сайланды, бірақ оның осы лауазымда қалатынын күткендер азаз болды. Ол өзінің отставкаға кетуін күрт жариялады, Лейбористік топтың әрбір мүшесіне бір данадан 28 хатты бас ұйымшының үстеліне қалдырып, оларды таратуды ұсынатын хабарламамен бірге. Орынға отырғанда ол: "Мұнда отырғанымға қуаныштымын, себебі енді менің достарымның азырақ саны артымда отыр" деді.
Soon after the election the increase in inflation during this period caused havoc with the GLC finances. Goodwin was forced to cut investment programmes and increase transport fares and as a result became unpopular with the left. His attempts to conciliate with them caused resignations among the right wing Labour councillors. Goodwin's exceptionally discreet personal style meant that he was rarely targeted personally, but left him with few political friends. He was re elected Leader when Labour lost the 1977 GLC election but few expected him to continue in the post. He announced his resignation very suddenly by leaving 28 copies (one for every member of the Labour Group) of a resignation letter on the desk of the Chief Whip, with a note suggesting he might like to distribute them. On taking his seat on the backbenches he remarked "I'm glad to be sitting here, because fewer of my friends are behind me."
Таңдаудан шығару
Гудвиннің Бермондсидегі сайлау округі партиясы солшыл бағытқа бұрылды. Олар оған жеке бақыт тілеп, оның еңбегін құрметтегенімен, Бермондсидің солшылдары 1981 жылғы сайлауға жаңа кандидат талап етіп, оны кандидаттыққа ұсынбады. Ол 1982 жылы Еңбек партиясынан шығып, мүшелігін тоқтатты, бірақ 1983 жылғы 21 ақпанда құрметті мүше деп жарияланды.
Goodwin's own constituency party in Bermondsey had swung to the left. Although they wished him well personally and respected his contribution, the Bermondsey left insisted on a new candidate for the 1981 election and deselected him. He let his membership of the Labour Party lapse in 1982, but was declared an honorary member on 21 February 1983.
Жеке өмір
Гудвин мен әйелі Пеннің үш баласы болды. Ұзаққа созылған аурудан кейін ол 1986 жылдың 29 қыркүйегінде Батыс Сассекстегі емдеу орталығында 78 жасында қайтыс болды.
Goodwin and his wife, Pen, had three children. He died at a nursing home in West Sussex on 29 September 1986, aged 78, after a long illness.