Фолкленд аралдарындағы Веддел аралдары

Кіріспе

Ведделл аралы (lang es) – Оңтүстік Атлантикадағы Фолкленд аралдарының бірі, Батыс Фолклендтің оңтүстік-батыс шетінде жатыр. Ол Оңтүстік Джорджия аралының солтүстік-батысынан, Ливингстон аралының солтүстігінен, Хорн мүйісінің солтүстік-шығысынан, Исла-де-лос-Эстадос аралының солтүстік-шығысынан және Магеллан бұғазына апаратын Атлантика теңізінің кіреберісінің шығысынан орналасқан. Шығыс Фолкленд және Батыс Фолкленд аралдарынан кейін архипелагтағы үшінші ең үлкен арал болып табылатын Ведделл, сонымен қатар әлемдегі ең ірі жеке меншік аралдардың бірі. Онда тек бір ғана мекенді жер бар – Ведделл елді мекені, онда бірқатар адамдар қой шаруашылығымен және туристік қызметтермен айналысады. Аралда жануарлар дүниесін тамашалауға арналған саяжайлар мен көрікті жерлерге, соның ішінде әйгілі Фолкленд тас жолақтарын қамтитын тамаша ландшафттарға баруға мүмкіндік бар. Ведделл – маңызды өсімдіктер аймағы және бірінші кезектегі негізгі биоартүрлілік аймағы. Бұл шалқары, сирек кемелермен жабдықталып, кейде жеке яхталармен толықтырылатын, Фолкленд астанасы Стэнлиден қысқа (бірақ қымбат) әуе рейсімен қолжетімді алыс орналасқан жер.

Этимология

Тоғызыншы ғасырдың ортасына дейін Уэдделл аралы "Сван аралы" деп аталған, оның атының шығу тегі белгісіз. Бұл ат 1785 жылы тәжірибелі теңізші, Джеймс Кукпен бірге теңізде жүрген капитан Джордж Диксон жазбаларында кездеседі. Ол осы атқа және Фолкленд аралдарының жалпы атауларына қызығушылық танытып, былай деп жазды: "Бұл аралдардың барлығы Фолкленд аралдары деп белгілі болғанымен, олардың көпшілігі әртүрлі атаулармен аталады, бұл, менің ойымша, әртүрлі кемелердің теңізшілерінің қиялынан туған. Мен бұл жағдайды Сван аралы, Кеппел аралы сияқты атауларды көргенде сіздің таң қалуыңызды болдырмау үшін айтқым келеді."

Аралдың қазіргі атауы 1819-1824 жылдары Фолкленд аралдарына сапарлаған, 1820 жылы бір рет қыстаған, ал 1823 жылғы мамыр-қыркүйек айларында Квакер гаванінде екінші рет жағаға шыққан британдық теңізші және зерттеуші Джеймс Уэдделлден шыққан. Уэдделлдің "Оңтүстік полюске саяхат" атты кітабында жергілікті тарихтың бірқатар оқиғалары мен тұлғалары, соның ішінде капер Дэвид Джуетт және бұрынғы кемеден құлаған Чарльз Барнардпен болған кездесулері сипатталған. Ол Антарктидаға жасаған сапарларымен әйгілі. Уэдделл иті, Оңтүстік Джорджиядағы Уэдделл мұны мен Уэдделл мұздығы, 1823 жылғы ақпанда оның ашқан Уэдделл теңізі, Уэдделл жазығы, Уэдделл шығанағы, Уэдделл аралдары (Уэдделлдің өзі берген аты) және Антарктидадағы Уэдделл көлі – барлығы оның есімімен байланысты.

Ашылу

Арал 1766 жылы британдық теңізші және әскери қолбасшы Джон Макбрайд Фолкленд архипелагының алғашқы гидрографиялық зерттеуі кезінде, оның кемесі HMS «Джейсон» Батыс Фолклендтің солтүстік-батыс жағалауындағы Сондерс аралында орналасқан ерте британдық қонысы Порт Эгмонттан шығып, ашқан болатын. Жаңа аралдар туралы капитан Макбрайд жағымсыз пікір білдірді: «Біз аралдар мен қираған жерлердің көптігін таптық, оларды дауылдар дерлік мәңгілік соқтырып тұрды». Алайда, оның аймақ бойынша температуралық көрсеткіштері көбірек ұнады. Қаңтар мен ақпанда термометр , бірақ одан жоғары көтерілмеді; тамыз айында бір рет , бірақ көбінесе одан төмен түспеді. Осы зерттеудің нәтижесінде Уэдделл аралы Макбрайдтың Фолкленд аралдарының картасында пайда болды, ол сол кездегілердің ішінде ең дәл болды. Капитан Джеймс Кук, Оңтүстік Джорджияны зерттеп, картаға түсірген, бірақ Фолкленд аралдарына бармаған, 1777 жылғы аралдар картасын Макбрайдтың картасына негіздеп жасады, оның кейбір ерекшеліктерін мұралады. Мысалы, екі картаның екеуінде де Порт-Стефенс шығанағы көрсетілмеген, оның орнына оның атауын қазіргі Порт-Албемарлға қолданған. Сол кездегі карталарға қарағанда, француздықтар, 1764 жылы Фолкленд аралдарында алғашқы қонысты – Порт-Сен-Луисті құрған, бұл аралды білмеген. (басқа деректерге сәйкес 1768 жылдың сәуір айы). Капитан Мануэль Пандоның 1770 жылдың шілде айында «Сан-Франциско-де-Паула» кемесімен аралды және оның негізгі шығанағы Чатем Харборт зерттеуінен кейін, Уэдделл кеме ұшқышы Джозеф Пуиг жасаған картада (және басқа испан картографтары кеңінен көшірген) Бобр және Жаңа аралдармен бірге, «Ислас де Сан-Мигель» деп аталған топқа енді. Каталониялық Пуиг үлкен шығанақты өзінің қасиетті әкесінің құрметіне Пуэрто-де-Сан-Жозеф деп атады, бұл атау кейін аралдың өзіне қолданылып, «Исла-Сан-Хосе» деп испандандырылды. Мұндай атау беру практикасы сол кезде жиі кездесетін, өйткені Сан-Мигель – Бернасанидің қасиетті әкесінің есімі болса, Порт-Сен-Луи француздық теңізші Луи Антуан де Бугенвильдің қасиетті әкесінің құрметіне аталған.

The island was discovered in 1766 by the British navigator and accomplished military commander John MacBride during the first hydrographic survey of the Falklands archipelago carried out by his ship HMS Jason out of Port Egmont, the early British settlement situated on Saunders Island off the northwest coast of West Falkland. Of his new discoveries Capt. MacBride wrote unfavourably: We found a mass of islands and broken lands, beaten by storms almost perpetual. His temperature records for the area were more agreeable though. In January and February the thermometer rose to , but no higher; in August, it once fell to , but was seldom lower than As a result of that survey Weddell Island appeared on MacBride's chart of the Falklands, one of the most accurate for its time. Capt. James Cook, who surveyed and mapped South Georgia but did not visit the Falklands, based his 1777 chart of the islands on MacBride's one, inheriting some of its specific characteristics. For instance, both charts fail to show the secluded bay of Port Stephens, applying its name to present Port Albemarle instead. Judging from contemporaneous mapping, the island was unknown to the French who established the first Falklands settlement, Port St. Louis in 1764. (April 1768 according to other sources). Following a survey of the island and its principal embayment Chatham Harbour carried out by Capt. Manuel Pando in the ship San Francisco de Paula in July 1770, Weddell appeared on the map made by the ship's pilot Joseph Puig (and widely copied by other Spanish cartographers) together with Beaver and New Islands, the group denoted as Yslas de San Miguel. Puig, a Catalan, named the large bay Puerto de San Joseph after his own name saint, which name was subsequently applied to the island itself and Hispanicized to Isla San José. Such naming practices were not uncommon at the time, indeed San Miguel was Bernasani's name saint, while Port St. Louis honoured the name saint of the French navigator Louis Antoine de Bougainville.

Ерте тарих

Бұл аралдың алғашқы тұрғындары – теңіз түлкісі аулаушылары болған. 1764 жылы Бугенвиль Фолкленд аралдарынан бірнеше теңіз түлкісі терілерін алғанмен, ірі көлемде теңіз түлкісі аулау индустриясы 1770 жылдардан бастап американдық және британдық теңіз түлкісі аулаушылардың күш салуымен дамыды. Олар Ведделл және жақын аралдарда жиі кездесетін. Фолкленд аралдарына алғашқы теңізшілер кемесімен келгендер, шамасы, Гамалиел Коллинз, Дэвид Смит және Гринвуд болған, олар 1774 жылы Жаңа Англиядан келген. Кәсіптерінің ерекшелігіне байланысты теңіз түлкісі аулаушылары жағада көп уақыт өткізіп, кейде қыстап қалатын. Капитан Гринвуд та 1774 жылы Порт-Эгмонттағы «Король Джордж» кемесінде, ал капитан Бенджамин Хасси 1785 жылы «United States» кемесінде Хасси портында (вероятно, Штаттар шығанағының оңтүстік-шығыс жағындағы Штаттар порты, қазіргі атаулары сәйкесінше Штаттар Коув және Чатем Харбор) қыстаған. Жергілікті жағдайларда тіршілік ету мүмкіндігі туралы американдық теңіз түлкісі аулаушысы Эдмунд Фэннинг өзінің естеліктерінде қолжетімді азық-түлік пен отын көздерін қарастырып, мына қорытындыға келді: «Шын мәнінде, адам Фолкленд аралдарында ұзақ уақыт бойы аса қиындықтарсыз өмір сүре алады». Сол кезеңді еске түсіретін Ведделл аралы аймағындағы көптеген жер аттары теңіз түлкісі аулаушылар мен кемелерді құрметтейді, көбінесе американдықтарды. Теңіз түлкісі аулаушылары Фолкленд аралдары мен Оңтүстік Джорджиядағы операциялары үшін Ведделл және жақын маңдағы Бобер аралы мен Нью аралын бірнеше себеппен негіз ретінде таңдады. Біріншіден, аралдарда батыстан соққан күрт желден қорғайтын бірнеше кемежайлар болды. Екіншіден, теңіз түлкісі аулаушылары испандықтардың Пуэрто-Соледад (қазіргі Порт-Луис) поселенісінен біршама қашықта болуды жөн көрді, ол архипелагтың қарама-қарсы басында орналасқан. Испания теңіз түлкісі аулаушыларының болуын және қызметін Фолкленд аралдарына қатысты өз егемендігіне сын ретінде қарады. Дегенмен испандықтар теңіз түлкісі аулаушыларына қарсы күш қолданбады, ал 1811 жылы Пуэрто-Соледадты тастап кеткеннен кейін теңіз түлкісі аулаушылары Фолкленд аралдарының барлық аймағына тарады. Соңында, 1819 жылы Ливингстон аралы мен 60° оңтүстік ендігінен оңтүстікке қарай жатқан басқа да аумақтар ашылғаннан кейін, Фолкленд аралдарының оңтүстік-батыс аралдарының орналасқан жері оларды Антарктидадағы жаңа аңшылық аймақтарына оңтүстікке қарай саяхаттау үшін қолайлы тұраққа айналдырды, кейде қажетті ағаштарды алу үшін Стейтен аралында (қазіргі Isla de los Estados) тоқтап өтетін. Американдықтар Фолкленд аралдарындағы теңіз түлкісі аулауын Америка революциясынан бұрын еркін жүргізілген дәстүрлі индустрия ретінде қарастырды және 1831 жылы Аргентинаның американдық теңіз түлкісі аулауын күшпен тоқтатуға жасаған әрекетіне қарсы осы индустрияны қорғау үшін АҚШ Әскери-теңіз күштерін жұмылдырудан тартынбады. Бұл дұрыс емес әрекет аралдардың болашағына ұзақ мерзімді әсер етті, 1833 жылы Фолкленд аралдарына британдық егемендікті қайта орнатуға жол ашты.

The early inhabitants of the island were seal hunters. While some seal skins were taken from the Falklands by Bougainville in 1764, a large scale sealing industry was only developed since the 1770s by American and British sealers who frequented Weddell and nearby islands in the process. The first to bring their sealing vessels to the Falklands were probably Capts. Gamaliel Collins, David Smith and Greenwood from New England in 1774. Due to the nature of their trade, the sealers used to spend extensive periods of time ashore, and sometimes overwintered. So did Capt. Greenwood in his vessel King George at Port Egmont in 1774, and the British sealer United States under Capt. Benjamin Hussey in 1785 in Hussey Harbour – probably the estuary States Harbour on the southeast side of States Bay (current names States Cove and Chatham Harbour respectively). On the local conditions for survival, American sealer Edmund Fanning reviewed the available sources of food and fuel to conclude in his memoirs: In fact, a person would be able to subsist at the Falkland Islands for a considerable length of time, without experiencing any great degree of suffering. As a reminder of that period, many place names in the Weddell Island area honour sealers and sealing vessels, mostly American. The sealers favoured Weddell and nearby Beaver Island and New Island as a base for their operations in the Falklands and South Georgia on several grounds. First, the islands offered a number of excellent harbours providing shelter against sudden westerly gales. Second, the sealers preferred to keep some distance away from the Spanish settlement of Puerto Soledad (present Port Louis) situated at the opposite extremity of the archipelago, about away by sea. Spain was hostile, regarding sealer presence and activities as a challenge to its sovereignty claim of the Falklands. Nevertheless, the Spaniards refrained from using force against the sealers, and following the abandonment of Puerto Soledad in 1811, sealer presence spread throughout the Falklands. Finally, with the discovery of Livingston Island and other territories south of 60° south latitude in 1819, the location of the Falklands’ southwesternmost islands made them the ideal staging post for a final southbound sailing leg to the new hunting grounds in Antarctica, with an occasional stopover at Staten Island (present Isla de los Estados) for the provision of necessary timber unavailable on the Falklands. The Americans came to regard the Falklands seal fisheries as their traditional industry pursued freely since before the American Revolution, and did not hesitate to deploy the US Navy in protection of that industry from an Argentine attempt to curb American seal hunting by force in 1831. That ill conceived attempt had long lasting implications for the future of the islands, paving the way to a reassertion of British sovereignty over the Falkland Islands in 1833.

Робинзон Крузоның сахналық көрінісі

Фолкленд аралдары тарихындағы Робинзон Крузоға ұқсас әйгілі оқиғада американдық теңізші капитан Чарльз Барнард 1813 жылдың 11 маусымынан 1814 жылдың 25 қарашасына дейін төрт теңізшімен бірге осы аймақта қалып қойды. Олар – Джейкоб Грин (америкалық) және Джозеф Альбрук, Джеймс Лаудер және Сэмюэл Ансел (британдықтар), капитанның Cent есімді ең пайдалы иті және киіз қайығымен бірге болды. Кемеден құтылғандар Уэдделлде (олар үшін Суан аралы) бірнеше паналау орнатты, жабайы шошқаларды аулап, тіршілік үшін ағаш жинады. Осы жағдайларға байланысты, олардың бірі Ансел агрессивті мінез танытып, 1813 жылдың 28 желтоқсанынан 1814 жылдың 16 ақпанына дейін Квакер гаванінде жалғыз өмір сүру үшін серіктерінен уақытша шеттетілді. Оның тусактан салынған паналауының жанында, екі адамның қабірлері мен қабір тастары табылды. Барнардтың пікірінше, тастардағы жазулар мүлдем жойылғандықтан, олар көп бұрын жерленген болуы керек. 1821 жылы Нью-Айлендте Джеймс Уэдделлмен кездескеннен кейін, ол Барнардтың кемеден құтылғандар туралы әңгімесін 1825 жылы жарық көрген кітабы арқылы танымал етті. Уэдделлдің оқиғаларды баяндауындағы кейбір қателіктері және оның Барнардтың Nanina кемесін басып алып, оны 1812 жылғы соғыстың жеңісі ретінде талап етудегі отандастарының ниеттерін көрсетуге тырысуы (кейін Барнард Лондонның жеңіс сотының шешіміне қарсы сәтті шағымданып, кемесін қайтарып алды), америкалықты 1829 жылы жарық көрген «Азаптар мен оқиғалар туралы баяндама» кітабын жазуға итермелеген болуы мүмкін. Барнард кейіннен Антарктидалық теңізшіліктегі көрнекті тұлғаға айналды, ал Оңтүстік Шетланд аралдарындағы Ливингстон аралындағы Барнард мүйісі мен Роч куполы оған және Фолкленд аралдары мен Антарктидалық теңізшіліктің тағы екі американдық пионеріне, ағайындылар Фрэнсис пен Уильям Рочқа арналған. Барнард Уэдделл аралының маңында екі нысанға өзінің атын берді – Барнард аралы мен Барнард гавані, қазіргі Дайк аралы мен Керю гавані. Әсіресе, Ведделл аралы аймағында, тіпті Батыс Фолкленд аралдарының Фокс шығанағының батысында да жер миналары мен теңіз миналары орнатылмаған. 1982 жылдың 5 маусымында Фолкленд сарысуынан Чатем гаваніне бағыт алғанда, лейтенант-коммандер Эндрю Джонсон басқаратын HMS Onyx дизель-электрлік суасты қайығы (соғыста қызмет еткен жалғыз ядролық қуатсыз Корольдік теңіз күштерінің суасты қайығы) Мередит мүйісінің жанында 150 фут (46 м) тереңдіктегі жартастың шыңына соқты. Портсмут теңіз базасындағы құрғақ докта жүргізілген тексеруде екі торпеда түтігі зақымдалғаны және бір торпедаға қауіпті әсер тигені анықталды. Осы оқиғада суасты қайық Лейтенант Дэвид Бойд пен сержант Уильям Льюис басқаратын алты адамнан тұратын Арнайы қайықтар тобын Ведделл аралын барлау, жау ұшақтарына бағыт беруге арналған бақылау бекеттерін жою (ешқайсысы табылған жоқ) және Аргентина әуе күштерінің ұшақтарының саны мен бағыты туралы соңғы ескертулерді жіберу үшін британдық команданы жеткізді.

In a famous Robinson Crusoe like episode of Falklands history, American sealer Capt. Charles Barnard got marooned in the area from 11 June 1813 to 25 November 1814, together with four sailors – Jacob Green (American), and Joseph Albrook, James Louder and Samuel Ansel (Britons), accompanied by the captain's most helpful dog named Cent, and in possession of a whaleboat. The castaways built several shelters on Weddell (Swan Island to them) while hunting feral hogs and collecting drift wood for subsistence. Under the circumstances, one of them, Ansel, developed an aggressive attitude and was temporarily exiled by his companions to survive alone at Quaker Harbour from 28 December 1813 to 16 February 1814. In the vicinity of his tussac built bivouac, the graves and headstones of two men were found a mile up the bay who, Barnard reasoned, must have been buried long since, as the letters were almost effaced from the stones. Following his encounter with James Weddell on New Island in 1821, the latter popularized Barnard's castaway story by his book published in 1825. Certain inaccuracies in Weddell's retelling of events and his attempt at embellishing his compatriots’ motives for taking over Barnard's ship Nanina and claiming it as a prize of the War of 1812 (subsequently, Barnard appealed successfully against the London prize court judgement and got his ship restored to him), probably prompted the American to write his Narrative of Sufferings and Adventures book published in 1829. Barnard would later become a prominent figure in the Antarctic seal fishery, and Barnard Point and Rotch Dome on Livingston Island in the South Shetland Islands are named after him and two other American pioneers of Falklands and Antarctic sealing, the brothers Francis and William Rotch. Barnard named two features in the vicinity of Weddell Island after himself – Barnard's Island and Barnard's Harbour, present Dyke Island and Carew Harbour respectively. In particular, neither land mines nor naval mines have been planted in the Weddell Island area, and indeed, anyplace west of Fox Bay, West Falkland. On 5 June 1982, while en route from Falkland Sound to Chatham Harbour, the diesel electric submarine HMS Onyx commanded by Lt. Cdr. Andrew Johnson – the only non nuclear powered Royal Navy sub to serve in the war – struck a pinnacle of rock off Cape Meredith at 150 feet (46 m) depth, which upon subsequent dry dock examination at Portsmouth Naval Base turned out to have damaged two torpedo tubes and dangerously impacted one of the torpedoes. On the occasion, the submarine proceeded with the transportation of a six member Special Boat Service detachment led by Lieut. David Boyd and Sgt. William Lewis to carry out reconnaissance of Weddell Island, take out any observation posts providing guidance for approaching enemy aircraft (none, it turned out), and insert a British team to send last minute warnings of the number and flight directions of inbound Argentine Air Force planes.

Кеме апаттары мен жерлеулер

Бес кеме Уэдделл суларында жоғалды: 1893 жылы жағаға шығарылған «Касталия» шхунасы, 1896 жылы Смайли каналында қираған «Хадасса» пилоттық шхунасы, 1920 жылы жағаға шығарылған «Мессенджер» кемесі және 1939 жылы Уэдделл аралына буксирленген кезде Дайк аралында батқан «Уэдделл» кемесі. Аралда барлығы он алты қабір тіркелген, оның ішінде Барнард 1813 жылы тапқан ең көне екеуі. Олардың жартысы Уэдделл қонысы зиратында, ал ең ертедегісі 1889 жылға датырған. Кейбір өлімдердің себебі бұрынғыда осындай алыс жерлерге жеткілікті медициналық көмек көрсетілмеуімен байланысты.

География

Уэдделл аралы шығысында Королева Шарлотта шығанағымен, оңтүстігінде Смайли каналымен шектеседі. Оның төңірегінде бірқатар шағын аралдар орналасқан, оның ішінде оңтүстік-шығыста Дайк аралы, оңтүстік-батыста Sea Dog аралы және Horse Block (көрнекті теңіз тірегі), батыста Tea Island, Staats аралы және Губернатор аралы, солтүстік-батыста Бивер аралы, солтүстікте Пенн аралы, Барклей аралы және Квакер аралы жатыр, ал солтүстік-батыста Нью аралы көбірек қашықтықта орналасқан. Аралдың пішіні шамамен кері үшбұрыш тәрізді, және ол Chatham Harbor арқылы дерлік екіге бөлінген. Уэдделл оңтүстік-солтүстік және шығыс-батыс бағыттарында созылады. Оның жағалауы өте икемді, ұзындығы шамамен километрге жетеді. Солтүстік-шығыс жазық бөлігінен басқа, аралдың көп бөлігі төбелі. Питт-Хайтс (биіктігі) солтүстік-батыста, ал Хотэм-Хайтс батыста орналасқан, ал аралдың оңтүстік-орталық бөлігінде атаусыз, сопақ пішінді төбелер орналасқан. Олар шығыс-батыс және оңтүстік-солтүстік бағыттарында созылып, аралдың ең биік нүктесі – Ведделл тауына дейін көтеріледі, оның биіктігі метрді құрайды.

Климат

Ведделлдің Кёппен-Гейгер климаттық жіктелімі бойынша тундра және субполярлық аймақтар арасындағы көшімдік аймақта теңіздік климаты бар. Оған Антарктика аймағының физикалық шекарасының солтүстігінде және батысында орналасқан аралдың географиялық жағдайы әсер етеді, Антарктика конвергенциясы Фолкленд аралдары мен Оңтүстік Джорджия арасында S тәрізді кеңінен созылып, оңтүстік Анд тауларының топографиялық кедергісінің шығысында жатыр. Ведделл аралындағы ауа райы Стенлидегіден сәл жылырақ және айтарлықтай құрғақ, орташа жылдық температурасы шамамен 6 °C (43 °F) және жылдық жауын-шашын мөлшері 500 мм, ал Стенлиде 5,5 °C (42 °F) және 600 мм. Ең жылы айлардың (қаңтар мен ақпан) және ең суық айлардың (маусым мен шілде) орташа температурасы арасындағы айырмашылық бар болғаны 9 °C (16,2 °F) құрайды. Ведделл аралында тіркелген ең жоғары температура 7,2 °C (19 °F) және ең төменгі температура 22,2 °C (72 °F). Салыстыру үшін, Ведделлдің жылдық температура графигі Фарер аралдарының графигіне өте ұқсас. Оның географиялық орны Оңтүстік жарты шарда Лондонмен (Фарер аралдары емес) салыстырғанда солтүстікке жақын, сондықтан Норд архипелагы тиісті географиялық полюске Ведделлден қарағанда жақын орналасқан. Бірақ температураға қатысты бұл айырмашылық салқын сулы Фолкленд ағыны мен жылы сулы Норвегия ағынының климаттық әсерімен өтеліп толықтырылады. Дегенмен, бұл ұқсастық жауын-шашынға қатысты емес, себебі Фарер аралдарында Ведделлге қарағанда екі жарым есе көп жауын-шашын жауады.

Картаға түсіру

Фолкленд аралдарының өте қисық және түсіксіз жағалауы, шалғай орналасқандығы және бастапқыда адам қоныстанбаған аралдардың кеш және баяу қоныстану процесіне байланысты, олардың карталары 18 ғасырдың соңына дейін жай ғана сипаттамалы болып келді. 1766–1770 жылдардағы алғашқы британдық және испандық гидрографиялық және құрлықты зерттеулерінен кейін ғана аралдар егжей-тегжейлі түрде нақты картаға түсірілді, бірінші Порт-Сент-Луис (кейіннен Пуэрто-Соледад деп аталды) және Порт-Эгмонт елді мекендері орналасқан солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс бөліктері, содан кейін оңтүстік-шығыс және оңтүстік-батыс аймақтары.

Үкімет және саясат

Фолкленд аралдарында Уэдделл Камп сайлау округінің құрамына кіреді, ол Стэнлиден тыс елдің барлық аумағын қамтиды және Фолкленд аралдары заң шығарушы жиналысының сегіз сайланған депутатының үшеуін сайлайды – қазіргі таңда Джон Бирмингем (саясаткер), Джек Форд және Теслин Баркман. Статистикалық және жоспарлау мақсатында Уэдделл, шығыс және батыс Фолкленд аралдарынан басқа, Фолкленд аралдарын да қамтитын алыс аралдар статистикалық аймағының бөлігі болып табылады.

Экономика

19-ғасырдың барысында, теңіз түлендерін аулау қорлардың азаюына байланысты төмендеді және Фолкленд аралдары экономикасының негізгі саласы ретінде қой шаруашылығына орын берді, бұл рөл балық аулау, туризм және жағалаудағы мұнайгазды барлаумен бөліседі. 1860 жылдардан бастап аралдарда қойлар жүн үшін коммерциялық мақсатта өсірілді. Уэдделл аралында қой шаруашылығын 1871 жылы аралды сатып алған Уильямс отбасы құрды. Қазіргі уақытта қой өсіру Марк Пойнт Паддокс алаңымен шектелген, ол елді мекеннің солтүстігінде орналасқан. Бұл қызметтер Оңтүстік-шығыстағы Жаңа жыл шығанағы мен Солтүстік-батыстағы Келп Крик үйі арасындағы сызықтың солтүстік-шығысында жүзеге асырылады. Уэдделлдің қалған үштен екі бөлігінде сирек адам кездеседі, сондықтан ол Фолкленд аралдарының ең жабайы және ірі аралдарының бірі болып табылады. Аралдың туристік тартымдылықтарына жергілікті фаунаның әртүрлілігі мен көптігімен қатар, солтүстік Фолкленд аралдарындағы тас жолақтары да кіреді, олар Чарльз Дарвиннің қызығушылығын оятып, олардың пайда болуы туралы көптеген пікірталас тудырды. Жақын жердегі Маунтин Вью коттеджі мен Си Вью коттеджі қосымша туристік жатақхана қызметтерін ұсынады. Елді мекеннен тыс, шалғай орналасқан бірнеше қираған "үйлер" мен "қаптамалар" – Келп Крик үйі, Чатем үйі, Луп Хед қаптамасы, Стоп Коув қаптамасы, Квакер қаптамасы және Сэнд Пойнт қаптамасы – аралдың барлық бөлігі қойлармен толтырылған кезден қалған. Жел турбиналары мен күн панельдері, дизель генераторларымен толықтырылып, Уэдделл елді мекеніндегі төрт үйге электр энергиясымен қамтамасыз етеді.

Байланыс

Уэдделл қонысының солтүстігінде орналасқан аралда екі қиылысатын шөптік ұшу-қону жолағы бар – ұзындығы тиісінше және – Фолкленд аралдары үкіметтік әуе қызметі (FIGAS) Стэнли әуежайынан ұшатын Islander ұшақтары пайдаланады. Уэдделл әуеайлағынан әуе қашықтығы: Стэнли әуежайы, RAF Маунт Плезант, Родольфо Марш әуеайлағы, Пунта Аренас әуежайы және Рио Галлегос әуежайы. Теңіз тасымалы Уэдделл қонысында, Гулл шығанағының басында орналасқан 50 метрлік ағаш пандус арқылы қамтамасыз етіледі, қазіргі уақытта пандус орнатылуда. Аралға "MV Concordia Bay" Фолкленд аралдарының жабдықтау кемесі әдетте 40 күн сайын келіп тұрады. Бұрынғы жылдары осы қызметті аралдың қазіргі иелерінің бірі, капитан Стивен Клифтон басқарған "MV Tamar" кемесі атқарды. Бәлкім, ең танымал Уэдделл аралы кемесі – ағаштан жасалған екі мачталы "Feuerland" (неміс тілінде Tierra del Fuego деген мағынаны білдіреді) болды. Бұл кеме бастапқыда неміс әскери авиаторы және Бірінші дүниежүзілік соғыстың батыры Гюнтер Плюшоумен Еуропадан Пунта-Аренасқа жүзіп келді, содан кейін Патагония мен Tierra del Fuego аумақтарының әуеден зерттеуін қолдау үшін экспедициялық кеме ретінде пайдаланылды. 1929 жылы кеме Джон Гамильтонға сатылып, аралға әкелінді және оның қызының құрметіне "Penelope" деп аталды. "Penelope" 1950 жылға дейін және 1989-1993 жылдары Ведделлде орналасқан. Кеме көптеген онжылдықтар бойы Фолкленд аралдары арасында әртүрлі кеме иелері үшін жүзіп жүрді (Фолкленд соғысы кезінде Аргентина теңіз күштерінің қысқа мерзімге тәркілеуі және пайдалануы да болды), 2006 жылы туған Германиясына қайтарылып, тарихи-мәдени ескерткіш ретінде тіркелді. Құрлықтағы саяхаттар жаяу, атпен және жолдан тыс жүре алатын механикалық көліктермен жүзеге асырылады. Аралда Уэдделл қонысынан екі тоспаланбаған жол шығады. Олардың бірі ұзындығы , әуеайлаққа қарай және одан әрі солтүстікке қарай Loop Head Shanty және Loop Head пен Swan Point-те аяқталатын бағытқа салады. Екіншісі батыс бағытта, Чатем шығанағының басына қарай жүреді, содан кейін Келп Крик Хаусында солтүстікке бұрылып, шығанақтың батыс бөлігінде орналасқан Chatham House-қа жетеді.

The island has an airfield situated north of Weddell Settlement, with two intersecting grass runways – and long respectively – used by the Falkland Islands Government Air Service (FIGAS) Islander aircraft operating out of Stanley Airport. Air distances from Weddell Airfield: Stanley Airport , RAF Mount Pleasant , Rodolfo Marsh Aerodrome , Punta Arenas Airport and Rio Gallegos Airport
Sea transportation is serviced by a 50 meter wooden pier in Weddell Settlement, at the head of Gull Harbour, with a ramp being presently set up. The island receives scheduled visits from the Falklands resupply vessel MV Concordia Bay every 40 days on average. For a number of years before, this service has been provided by MV Tamar under Capt. Stephen Clifton, one of the present owners of the island. Probably the most remarkable Weddell Island ship was the wooden two masted cutter Feuerland (the German for Tierra del Fuego), originally sailed from Europe to Punta Arenas by the German naval aviator and WWI war hero Gunther Plüschow, and used as an expedition ship supporting his pioneering aerial survey of Patagonia and Tierra del Fuego. The ship was sold in 1929 to John Hamilton, brought to the island and renamed Penelope after his daughter, remaining based at Weddell until the 1950s and again in 1989–1993. The ship sailed for many decades and for various shipowners between the islands of the Falklands (including a brief confiscation and use by the Argentine Navy during the Falklands War), until 2006 when she was transported back to her native Germany and listed as a historic cultural monument. Overland travel is accomplished by foot, horse, and mechanized off road capable transport. There are two unpaved earth roads on the island, both leaving Weddell Settlement. One of them, long, runs towards the airfield and further north to Loop Head Shanty and the headland ending up in Loop Head and Swan Point. The other one leads in westerly direction, skirting the head of Chatham Harbour and turning north at Kelp Creek House to reach Chatham House at the west corner of the bay.