Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Элизабет Витмер (қыз есімі Госар; 1946 жылғы 16 қазанда туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы вице-премьері. Ол 1990 жылдан 2012 жылға дейін Онтарио заңнамалық ассамблеясының депутаты болды, Уотерлоо-Норт және кейіннен Китченер—Уотерлоо округтерін Прогрессивті консервативтік партиядан өкілдік етті. 2012 жылы ол Жұмыс орны қауіпсіздігі мен сақтандыру жөніндегі кеңестің төрағасы болып тағайындалды.
Canadian politician
Elizabeth Witmer (née Gosar; born October 16, 1946) is a former Deputy Premier of Ontario, Canada. She was a member of the Legislative Assembly of Ontario from 1990 until 2012, representing Waterloo North and later Kitchener—Waterloo as a member of the Progressive Conservative Party. In 2012, she was appointed as chair of the Workplace Safety & Insurance Board.
Өмірбаян
Витмер Нидерландының Схидам қаласында дүниеге келген. Ол отбасымен бірге жас кезінде Онтариоға көшіп келді. Батыс Онтарио университетінен бакалавр дәрежесін алды, содан кейін Олтхаус білім беру колледжіне қатысты. Ватерлоо университетінде аспирантурада оқыды. Витмер 1968 жылдан 1980 жылға дейін Батыс Лорн, Лондон және Гвельф қалаларында орта мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді. 1968 жылы ол "Kitchener Waterloo Woman of the Year" атағымен марапатталды.
Witmer was born in Schiedam, Netherlands. She moved with her family to Ontario at a young age. She received a Bachelor of Arts degree from the University of Western Ontario, and later attended the Althouse College of Education. She did postgraduate work at the University of Waterloo. Witmer worked as a secondary school teacher from 1968 to 1980, in West Lorne, London and Guelph. She was named the "Kitchener Waterloo Woman of the Year" in 1968.
Саясат
Витмер өзінің саяси мансабын 1980 жылдан 1990 жылға дейін Ватерлоо округі білім беру кеңесінде мектеп сенімдісі ретінде бастады; ол 1984 жылы кеңестің төрағасы болды. 1987 жылғы сайлауда ол Онтарио провинциялық заң шығарушы жиналысына кандидат болды, бірақ Ватерлоо-Норт округінде Онтарио либералдық партиясының провинциялық парламент мүшесі (МПП) Герб Эпптен жеңілді. Эпп 1990 жылғы провинциялық сайлауға дейін зейнеткерлікке шықты, және Витмер қайтадан сол округтен прогрессивті консервативті партияның үміткері атанды. Бұл жолы ол сәттілікке жетіп, Жаңа демократ Хью Миллер мен либерал Эндрю Телегдини (кейін федералды парламент мүшесі) жеңіп, Ватерлоо аймағынан сайланған алғашқы әйел МПП болды. Бұл сайлауда Жаңа демократиялық партия күтпеген жеңіске жетті, ал Прогрессивті консерваторлар үшінші партия мәртебесіне ие болу үшін 130 орынның 20-сын ғана жеңіп алды.
Witmer began her political career as a school trustee, serving on the Waterloo County Board of Education from 1980 to 1990; she became its chair in 1984. She ran for the Ontario legislature in the 1987 election, but was defeated by Ontario Liberal Party Member of Provincial Parliament (MPP) Herb Epp in Waterloo North. Epp retired before the 1990 provincial election, and Witmer again won the Progressive Conservative nomination in the riding. She was successful this time, defeating New Democrat Hugh Miller and Liberal Andrew Telegdi (later a federal Member of Parliament) to become the first female MPP to be elected in the region of Waterloo. The NDP scored an upset victory in this election while the Progressive Conservatives won only 20 of 130 seats for third party status.
Министрлер кабинетінің тағайындалуы
1995 жылғы провинциялық сайлауда прогрессивті консерваторлар партиясының қолдауы күрт өсті, ал Витмер өзінің ең жақын қарсыласынан 17 000-нан астам дауыспен қайта сайланды. 1995 жылдың 26 маусымында ол Майк Харрис үкіметінде Еңбек министрі болып тағайындалды. 1997 жылдың қазан айында ол Денсаулық сақтау министрі болып тағайындалды, бұл ретте кескілескен Джим Уилсонның орнын басты. Харрис үкіметі бастапқыда көпшілік тарапынан біркелкі оңшыл үкімет деп есептелді, алайда Витмер және Изабель Бассетт сияқты орташа көзқарасты консерватор саясаткерлер кейіннен маңызды лауазымдарға ие болды. Витмердің Денсаулық сақтау министрі болып тағайындалуы үкіметтің денсаулық сақтау саласымен келіссөздерді орташа көзқараспен жүргізуге ниетті екенін көрсетеді деп түсіндірілді. Бұл ретте, ол бірқатар мемлекеттік қаржыны қысқарту шараларын қамтитын, даулы реформа процесіне жетекшілік етті. 1999 жылғы сайлауда Витмер либерал Шон Стриклендті 10 000-ға жуық дауыспен жеңіп, қайта сайланды. 1999 жылдың 17 маусымында оның ведомствосы Денсаулық сақтау және ұзақ мерзімді күтім министрлігі болып қайта аталды. 2001 жылдың 8 ақпанындағы кабинет отырысынан кейін ол Қоршаған орта министрі болды.
There was a significant swing to the Progressive Conservatives in the 1995 provincial election, and Witmer was re elected by more than 17,000 votes over her nearest opponent. On June 26, 1995, she was appointed Minister of Labour in the government of Mike Harris. In October 1997, she was promoted to the key portfolio of Minister of Health, replacing the more confrontational Jim Wilson. Harris's government was initially regarded by many as uniformly right wing, although moderate Red Tory figures such as Witmer and Isabel Bassett eventually emerged in key portfolios. Witmer's appointment as Minister of Health was generally interpreted as signalling that the government desired a more moderate approach to negotiations with the health sector. Despite this, she presided over a controversial restructuring process which included a number of government cutbacks. Witmer was re elected in the 1999 election, defeating Liberal Sean Strickland by just under 10,000 votes. On June 17, 1999 her portfolio was renamed the Ministry of Health and Long Term Care. Following a cabinet shuffle on February 8, 2001, she became Minister of the Environment.
Жұмыс орындарының қауіпсіздігі және сақтандыру туралы заң, 1996
Еңбек министрі қызметін атқарган кезінде Витмер ханым Жұмысшыларға өтемақы төлеу туралы заңды түбегейлі өзгертіп, оны Жұмыс орнының қауіпсіздігі және сақтандыру туралы заң деп атады, сондай-ақ алғаш рет психикалық стресске байланысты жәрдемақы алу құқығын енгізді.
During her term as Minister of Labour Ms. Witmer overhauled the Worker's Compensation Act, renaming it the Workplace Safety and Insurance Act and introduced entitlement benefits for mental stress for the first time.
2002 жылғы партиялық партияның басшылығы және одан кейінгі науқан
Ол 2002 жылы Тори партиясының басшысы және премьер-министр ретінде Харристің орнын басуға үміттү, бірақ бірінші кезеңде төртінші орынға ие болды және ақырында жеңіске жеткен Эрни Ивске қолдауын білдірді. 2002 жылдың сәуір айында ол премьер-министрдің орынбасары және білім министрі болып тағайындалды. 2003 жылғы сайлауда консервативтік үкіметке қарсы күшті қарсылық болды. Витмер Китченер—Уотерлоо сайлау округінде Стриклендті 1501 дауыс айырмасымен жеңіп, қайта сайланды. Сонымен қатар, ол партияның оңшыл қанаты басым болған партиядағы санаулы модераттардың бірі саналады. Ол оппозиция жетекшісінің орынбасары болып тағайындалды және ұзақ мерзімді күтім және әйелдер мәселелері бойынша партияның сыншысы ретінде жұмыс істейді. Витмер 2004 жылғы ПК басшылығына сайлауда Ивстің орнын басуға ниеттенді, бірақ ақырында Джон Торидің сәтті үміткерлігін қолдады. Тори Витмерді вице-лидер ретінде қайта тағайындады. Оның тағайындалуы партияның орталық қанаты үшін маңызды жеңіс деп есептелді. 2007 жылғы провинциялық сайлауда Витмер 4917 дауыспен қайта сайланды. Витмер Джон Тори отставкаға кеткеннен кейін 2009 жылғы ПК басшылығына сайлауға қатысуды қайта қарастырды, бірақ ақырында Кристин Эллиотты қолдауға шешім қабылдады. 2007 жылы саясаттағы әйелдердің мәртебесін жақсартуға бағытталған, партиялық емес "Тең үн" ұйымы "Онтарионың ең үздік әйел премьері" атты сайыс өткізді, онда респонденттердің пікірінше, Онтарионың ең жақсы премьер-министрі болатын саяхатшы әйел анықталды. Витмер саяси белсенді Георгина Бенчик пен федералды парламент депутаты Оливия Чоудан озып, сайысты жеңіп алды.
She ran in the 2002 PC leadership election to succeed Harris as Tory leader and Premier, but placed fourth on the first ballot and threw her support to the eventual winner, Ernie Eves. In April 2002, she was appointed Deputy Premier and Minister of Education. The 2003 election saw a significant backlash against the Conservative government. Witmer was re elected in Kitchener—Waterloo defeating Strickland by a reduced margin of 1,501 votes. Moreover, she is considered to be one of the few moderates in a caucus dominated by the right wing of the party. She was named as deputy leader of the opposition, and serves as her party's critic on long term care and women's issues. Witmer considered running to succeed Eves in the 2004 PC leadership election, but ultimately supported John Tory's successful candidacy instead. Tory re appointed Witmer as deputy leader. Her appointment was considered a notable victory for the centrist wing of the party. In the 2007 provincial election, Witmer won re election by 4,917 votes. Witmer again considered running in the 2009 PC leadership election, following the resignation of John Tory, but ultimately she decided to endorse Christine Elliott. In 2007, Equal Voice, a non partisan organization dedicated to improving the status of women in politics, conducted an "Ontario's Greatest Female Premier" contest to name the woman in politics whom respondents felt would make the best Premier of Ontario. Witmer won the contest, ahead of political activist Georgina Bencsik and federal Member of Parliament Olivia Chow.
WSIB-ге отставка және тағайындалу
2012 жылдың 27 сәуірінде Витмер соңғы сайлаудан кейін жеті ай өткен соң МПП лауазымынан қанағаттандырылып, Жұмыс орны қауіпсіздігі және сақтандыру кеңесін басқаруға тағайындалғанын хабарлады. Ол Стив Махониден кейін төраға болды. 2012 жылдың қыркүйегінде күйеуі Камға қатерлі ісік диагнозы қойылғандықтан, осы WSIB лауазымын қабылдауды жөн санағанын айтты.
On April 27, 2012 Witmer announced that she was resigning as an MPP, just seven months after the last election, and had accepted an appointment to head the Workplace Safety & Insurance Board. She succeeded Steve Mahoney as chair. She revealed in September 2012 that she chose to accept the WSIB position because her husband Cam had recently been diagnosed with cancer.