Интерзона: Британдық фантастика және ғылыми-ойқынша журнал

Кіріспе

Британдық фантастика және ғылыми фантастика журналы Interzone – британдық фантастика және ғылыми фантастика журналы. 1982 жылдан бері жарық көріп келе жатқан Interzone тарихындағы ағылшын тіліндегі ғылыми фантастика журналдарының арасында ең ұзақ жарық көрген сегізінші, ал Ұлыбританиядағы ең ұзақ жарық көрген ғылыми фантастика (SF) журналы болып табылады. Interzone журналында жарияланған әңгімелер «Хьюго» сыйлығының финалистері атанды, сондай-ақ «Небула» сыйлығы мен көптеген британдық ғылыми фантастика сыйлықтарын жеңіп алды.

Тарих

Interzone бастапқыда сегіз адамнан тұратын ақы төленбеген ұжымның құрамында болды: Джон Клют, Алан Дорей, Малкольм Эдвардс, Колин Гренланд, Грэм Джеймс, Роз Кавени, Саймон Оунсли және Дэвид Прингл. Доридің айтуынша, топ New Worlds ғылыми-фантастикалық журналының жанкүйерлері болған және "1980-жылдарға арналған жаңа New Worlds құруды, тек керемет көркем әдебиеттер жариялайтын және жаңа жазушылар үшін лайықты платформа болатын" жаңа әлемді құруды қалаған. Журнал редакциялық ұжым ретінде басталғанда, көп ұзамай редактор Дэвид Прингл Interzone-нің қозғаушы күші болды. 1984 жылы Interzone сэр Клайв Синклерден жомарт сыйлық алды, ал кейін Ұлыбританияның Өнер кеңесі, Йоркшир өнері және Үлкен Лондон өнер қауымдастығынан қолдау алды. Interzone алғаш рет 1982 жылдың көктемінен 1988 жылдың жазына дейін тоқсан сайын жарық көрді. Содан кейін 1988 жылдың қыркүйек-қазан айынан 1990 жылдың наурыз-сәуір айына дейін екі ай сайын шығарылатын болды. Он жылдан астам уақыт бойы ол ай сайын шығарылып келді, бірақ 2003 жылы кестеден кейбір шығып қалулар оны тиімді түрде екі ай сайын шығатын журналға айналдырды. Құрылтайшы редактор Дэвид Прингл 2004 жылдың басында 193-ші санымен қызметінен кетті. Оны Энди Кокс алмастырды, ол өзінің журналын шығару үшін TTA Press баспасын құрған, ол кейіннен Black Static деп аталып, Interzone-мен бірге жарық көрді. TTA Press басылымы кезінде журнал бірнеше рет қайта құрылды, әсіресе 2012 жылы A4 форматынан ықшам, толық бапталған форматқа ауысты. Гарднер Дозоис 2007 жылы Interzone журналын "бизнестегі ең әдемі ғылыми-фантастикалық журнал" деп атады. 2006 жылы Америка ғылыми-фантастикалық жазушылар қауымдастығы журналды төмен төлемдері мен шағын таралымы үшін кәсіби нарықтар тізімінен алып тастады. Дегенмен, жанрлық алаңда журнал әлі де кәсіби басылым ретінде саналады. Дозоис айтқандай, "SFWA анықтамасы бойынша Interzone төмен төлемдері мен таралымы себепті "кәсіби журнал" ретінде толыққанды танылмайды, бірақ ол тартатын жазушылардың деңгейі мен өндірілетін көркем әдебиеттің сапасы бойынша өте кәсіби болғандықтан, барлығы оны кәсіби журнал деп санайды". Ол жазушыларға жартылай кәсіби төлемдер жүргізеді. 2021 жылдың қаңтар айында 290-шы нөмірді "әртүрлі себептермен (кейбіреулері COVID-19-ға байланысты, ал кейбіреулері жоқ)" кешіктіргеннен кейін Энди Кокс Interzone редакторы қызметінен кетіп, құқықты Ian Whates редакциялаған тоқсан сайынғы сандық басылымды жоспарлаған PS Publishing-ке сатуға ниеттенгенін мәлімдеді. Алайда, келісім кейіннен күшін жойды, Энди Кокс қолданыстағы жазылымдар сақталмайтынына наразылық білдірді. 2021 жылдың маусым айында 290/291 нөмірлі "қос саны" жарық көрді, содан кейін 2022 жылдың шілдесінде 292/293 саны жарық көрді, ол TTA Press-тің 100-ші және соңғы басылымы ретінде жарияланды. Жаңа редактор Гарет Джелли болып тағайындалды, ол оны MYY Press арқылы шығаратын болады және екі айлық кестеге оралуды көздеді. Interzone.digital атты серік онлайн журнал ресми жарияланған кезде бірге іске қосылды. Кейіннен MYY Press басылымының 294-ші саны 2023 жылдың қаңтар айының соңында жазылушыларға жіберілді, ал 295-ші саны тамыздың соңында таратылды. Екі айдан кейін Джелли журналдың екі айлық кестеге оралатынын, бірақ тек цифрлық форматта шығатынын мәлімдеді.

Interzone was initially produced by an unpaid collective of eight peopleJohn Clute, Alan Dorey, Malcolm Edwards, Colin Greenland, Graham James, Roz Kaveney, Simon Ounsley and David Pringle. According to Dorey, the group had been fans of the science fiction magazine New Worlds and wanted to create a "New Worlds for the 1980s, something that would publish only great fiction and be a proper outlet for new writers." While the magazine started as an editorial collective, soon editor David Pringle was the driving force behind Interzone. In 1984 Interzone received a generous donation from Sir Clive Sinclair; the magazine later received support from the Arts Council of Great Britain, Yorkshire Arts, and the Greater London Arts Association. Interzone was first initially published quarterly, from Spring 1982 to Issue 24, Summer 1988. It was then on a bi monthly schedule from September/October 1988 to Issue 34, March/April 1990. For over a decade, it was then published monthly until several slippages of schedule reduced it to an effectively bi monthly magazine in 2003. Founding editor David Pringle stepped down in early 2004 with issue 193. It was taken over by Andy Cox, who had founded TTA Press to publish his magazine The Third Alternative, which was subsequently renamed Black Static and published alongside Interzone. Under TTA Press, the magazine underwent a series of redesigns, notably switching from A4 to a compact perfect bound format in 2012. Gardner Dozois referred to Interzone in 2007 as the "handsomest SF magazine in the business". In 2006, the Science Fiction Writers of America removed the magazine from its list of professional markets due to low rates and small circulation. However, within the genre field the magazine is still ranked as a professional publication. As Dozois has stated, "By the definition of SFWA, Interzone doesn't really qualify as a 'professional magazine' because of its low rates and circulation, but as it's thoroughly professional in the caliber of writers that it attracts and in the quality of the fiction it produces, just about everyone considers it to be a professional magazine anyway." It pays semi professional rates to writers. In January 2021, after announcing a delay of issue 290 "for various reasons (some covid related, some not)", Andy Cox announced that he was stepping down as editor of Interzone, and selling the title to PS Publishing, who planned a quarterly digital only title edited by Ian Whates. However, the deal was later cancelled, with Andy Cox saying he was unhappy that existing subscriptions would not be honoured. A "double issue" numbered 290/291 was published in June 2021, followed by 292/293 in July 2022, which was announced as the 100th and last to be published by TTA Press. The new editor was announced as Gareth Jelley, who would publish it under his MYY Press, and aimed to restore the bimonthly schedule. An accompanying online magazine, interzone. digital, was launched at the same time as the official announcement. Further delays followed, with the first MYY Press edition, issue 294, eventually sent to subscribers at the end of January 2023; and issue 295 at the end of August. Two months later, Jelley announced that the magazine would finally return to a regular bimonthly schedule, but only in a digital format.

Марапаттар мен мойындау

Interzone үздік жартылай кәсіби журнал үшін Хьюго сыйлығына 25 рет қатарынан ұсынылып, 1995 жылы жеңіске жетті. 2005 жылы Worldcon комитеті Дэвид Принглге журналдағы еңбегі үшін Арнайы сыйлық табыс етті. Журнал сонымен қатар Британдық Фэнтези сыйлығын иеленді. Жыл сайын Interzone журналында жарияланған көптеген әңгімелер жылдық «жылдың ең жақсы әңгімелері» антологияларында қайта басылады, ал тағы басқа әңгімелер Хьюго және Небула сыйлықтарының финалистері атанды. Бұған қоса, Interzone журналында алғаш жарияланған 16 әңгіме қысқа әңгімелер үшін Британдық ғылыми-фантастика сыйлығын жеңіп алды. Interzone – тарихында ағылшын тіліндегі ең ұзақ бездіреді ғылыми-фантастикалық журналдардың сегізіншісі және Ұлыбританиядағы ең ұзақ бездіреді ғылыми-фантастикалық журнал.