Заң цитаталау ережелері: «Көк кітап» және басқа жүйелер

Кіріспе

Заңдық цитаталар стилі туралы нұсқаулық заңдық цитаталар стилі туралы нұсқаулық

The Bluebook: A Uniform System of Citation (әдетте Blue Book немесе Harvard Citator деп аталады) – АҚШ-та ең көп қолданылатын заңдық цитаталар жүйесін белгілейтін стильдік нұсқаулық. Ол АҚШ-тың көптеген заң мектептерінде оқытылады және қолданылады, сондай-ақ көптеген федералдық соттарда қолданылады. Заңдық баспагерлер өздерінің жұмыстарында бірнеше «ішкі» цитата стильдерін де пайдаланады. Оның Йель және Гарвард заң мектептерінде пайда болуы туралы пікірлер әртүрлі болғанымен, Гарвард ұзақ уақыт бойы авторлық құқықты иеленген деп саналды; The Bluebook Гарвард заң журналының редакциясы, Колумбия заң журналы және Пенсильвания университетінің заң журналы тарапынан жинақталған. Қазіргі таңдағы нұсқасы – 21-ші басылым (2020 жылдың шілдесінде жарияланған). Атауы алғаш рет 6-шы басылымда (1939 жыл) қолданылды. Жоғарғы сот өз шешімдерінде өзінің ерекше цитата стилін қолданады, тіпті көптеген судьялар мен олардың көмекшілері The Bluebook қолданылатын заң мектептерінде заң білімін алған болса да. Бұған қоса, көптеген штаттық соттардың өздерінің цитата ережелері бар, олар осы соттарға ұсынылатын құжаттар үшін басымдыққа ие. Кейбір жергілікті ережелер The Bluebook жүйесіне енгізілген қарапайым өзгерістер болып табылады. Делавэр штатының Жоғарғы соты хабарланбаған істерге қатысты цитата ережелерін қабылдады, олар өз стандарттарынан айтарлықтай өзгеше, сонымен қатар штаттың Делавэр бірыңғай цитата кодексінің цитата форматына қатысты әдет-ғұрыптары да одан ерекшеленеді. Басқа штаттарда жергілікті ережелер The Bluebook-тан өзгеше, өйткені олар өздерінің стильдік нұсқаулықтарын қолданады. Сондықтан, бұл штаттардағы адвокаттар өздерінің жұмысы федералдық немесе штаттық сотқа бағытталған-бармағына қарай цитата стильдерін оңай ауыстыра білуі керек. Калифорния штаты Bluebook-ты, сондай-ақ штаттың өз стильдік нұсқаулығын қолдануға рұқсат берген, бірақ көптеген тәжірибелі мамандар мен соттар Калифорния стильдік нұсқаулығын ұсынуды жалғастыруда. The Bluebook-тың онлайн-абоненттік нұсқасы 2008 жылы іске қосылды. 2012 жылы Rulebook қосымшасында мобильді нұсқасы пайда болды, ол заңгерлерге iPad және басқа да мобильді құрылғыларда федералдық немесе штаттық сот ережелеріне, кодекстерге және стильдік нұсқаулықтарға қол жеткізуге мүмкіндік береді.

The Bluebook: A Uniform System of Citation (commonly known as the Blue Book or Harvard Citator) is a style guide that prescribes the most widely used legal citation system in the United States. It is taught and used at a majority of U. S. law schools and is also used in a majority of federal courts. Legal publishers also use several "house" citation styles in their works. While opinions have differed regarding its origins at Yale and Harvard Law Schools, with the latter long claiming credit; The Bluebook is compiled by the Harvard Law Review Association, the Columbia Law Review, and the University of Pennsylvania Law Review. Currently, it is in its 21st edition (published July2020). Its name was first used for the 6th edition (1939). The Supreme Court uses its own unique citation style in its opinions, even though most of the justices and their law clerks obtained their legal education at law schools that use The Bluebook. Furthermore, many state courts have their own citation rules that take precedence over the guide for documents filed with those courts. Some of the local rules are simple modifications to The Bluebook system. Delaware's Supreme Court has promulgated rules of citation for unreported cases markedly different from its standards, and custom in that state as to the citation format of the Delaware Uniform Citation code also differs from it. In other states, the local rules differ from The Bluebook in that they use their own style guides. Attorneys in those states must be able to switch seamlessly between citation styles depending upon whether their work product is intended for a federal or state court. California has allowed citations in Bluebook as well as the state's own style manual, but many practitioners and courts continue recommending the California Style Manual. An online subscription version of The Bluebook was launched in 2008. A mobile version was launched in 2012 within the Rulebook app, which enables access for legal professionals to federal or state court rules, codes, and style manuals on iPad, and other mobile devices.

Тарих

Заңдық цитаталар 15-шы ғасырға дейін (Modus Legendi Abbreviaturas in Utroque Iure, c. 1475) жетеді, бірақ 20-шы ғасырға дейін өте сирек мысалдар кездеседі; заң профессоры Байрон Д. Купер тек "Цитирлеу ережелері" (Американдық құқық шолуы, 1896) және "Статуттық құқықты цитирлеу әдістері" (Руппентал, Құқық кітапханасы журналы, 1919) атты бірнеше қысқа мақалаларды ғана атайды. Осылайша, "Бірыңғай цитирлеу жүйесі" – "пионерлік" нұсқаулыққа айналды. Гарвардтың мәлімдемесіне сәйкес, The Bluebook-тың бастауы Гарвард құқық шолуындағы мақалаларға дұрыс цитата формаларын анықтаған брошюра болды, оны редакторы Эрвин Грисуолд жазған. Алайда, 2016 жылғы Йельдің екі кітапханашысының зерттеуі Гарвардтың бұл пікірін дұрыс емес деп көрсетті. Олар The Bluebook-тың шығу тегін 1920 жылы Карл Н. Льюэллиннің Йельдегі Йель құқық шолуына құқықтық журнал материалдарын қалай жазуға болатыны туралы жарияланыммен байланыстырады. Авторлар 1926 жылғы The Bluebook-тың алғашқы басылымындағы материалдардың бір бөлігі (сондай-ақ 1922 жылы Гарвардта жарық көрген редакциялық жұмыс бойынша нұсқаулар) 1920 жылғы Льюэллиннің кітапшасында және оның 1921 жылғы, Йель құқық шолуы жариялаған "Қысқартулар және цитирлеу нысаны" атты көк түсті памфлетіндегі материалдарды қайталайтынын атап көрсетеді. The Bluebook-тың алғашқы басылымы шыққанға дейін бірнеше жыл бойы Йель, Колумбия және басқа да бірнеше құқық шолулары "цитирлеу жоспарын әзірледі", бірақ Гарвард бастапқыда оған қарсы болды, себебі "жетістікке жетуге болатын нәтижелерге күмән келтірді және ішінара басқа шолулардың сұрауы бойынша біздің формаларымыздан ауытқымау қалауына байланысты". Ақырында, Гарвард "бағытын өзгертіп" 1926 жылы коалицияға қосылды. Сот судьясы Генри Дж. Френдлидің айтуынша, "[Герберт] Брауннелл бас прокуроры, мен оны құқық мектебінен бері танимын – ол мен Гарвард құқық шолуында оқыған жылы Йель құқық шолуының бас редакторы болды, және ол мен менің екеуміз [Колумбия және Пенсильваниядан] "Көк кітаптың" алғашқы басылымының авторлары едік". 1926 жылғы "Бірыңғай цитирлеу жүйесінің" мұқабасы жасыл болды. Түсі "екінші (1928) басылымнан бесіншіге (1936) дейін қоңыр болды. Көк түс алтыншы (1939) басылымда ғана пайда болды". 1939 жылы кітаптың мұқабасы қоңырдан "көбірек патриоттық көк түске" өзгертілді, көрінеу, нацистік Германиямен байланысты түске ұқсамас үшін. 1967 жылы жарық көрген он бірінші басылым көк жиегі бар ақ түсті болды. 1976 жылғы он екінші басылымда мұқаба түсі қайтадан көк түске өзгерді. Бірінші (1926) және он бесінші (1991) басылымдардың толық мәтіні ресми веб-сайтта қолжетімді. The Bluebook екі түрлі стильді қолданады. Практиктер біріншісін сот құжаттарын және меморандумдарды дайындағанда пайдаланады, ал екіншісі негізінен академиялық ортада, мысалы, құқық шолулары мен журналдарда қолданылады. Соңғысы анықтамалардың түрлерін анықтау үшін арнайы пішімдеуді қолданады, мысалы кітаптар, газеттер және құқық шолулары үшін кіші әріптерді қолдану. Көптеген адамдар қолданатын ереже – форматтауды теру машинасымен қайта жасай алатынын тексеру. Егер олай болса, практиктер оны қолданады, егер ол жинақтауды қажет етсе, ол академиялық мақалалар үшін қолданылады. 2011 жылға қарай The Bluebook соңғы 90 жылда заңдық сілтемелер бойынша "негізгі нұсқаулық және авторитет" болды. Ол АҚШ-та заңдық сілтемелер үшін "алтын стандарт" ретінде танылды, тіпті ол бастапқыда заң студенттеріне істерді және басқа да заңдық материалдарды қалай цитирлеуге үйретуге ғана арналған болса да. Басқа цитирлеу жүйелері де бар болғанымен, олардың қабылдануы шектеулі, және жалпы алғанда, The Bluebook заңдық цитирлеуде ең көп қабылданған цитирлеу стилі ретінде қолданылады, оны "Киелі кітап", "соңғы төреші", тіпті заңдық цитирлеудің "Кама Сутрасы" деп атайды. Кейбір штаттар The Bluebook-ты толық қабылдады, ал басқалары оны ішінара қабылдады. Техас сияқты штаттарда The Greenbook сияқты қосымшалар бар, олар тек Техасқа тән цитирлеу мәселелерін қарастырады және басқа жағдайларда The Bluebook-ты ұстанады.

While the legal citation manuals go as far back as 15th century (Modus Legendi Abbreviaturas in Utroque Iure, c. 1475), there were very few examples prior to the 20th century; law professor Byron D. Cooper mentions only few short articles "Rules for Citation" (The American Law Review, 1896) and "Methods of Citing Statute Law" (Ruppenthal, Law Library Journal, 1919). The Uniform System of Citations thus became a "pioneer" manual. According to Harvard, the origin of The Bluebook was a pamphlet for proper citation forms for articles in the Harvard Law Review written by its editor, Erwin Griswold. However, according to a 2016 study by two Yale librarians, Harvard's claim is incorrect. They trace the origin of The Bluebook to a 1920 publication by Karl N. Llewellyn at Yale on how to write law journal materials for the Yale Law Journal. The authors point out that some of the material in the 1926 first edition of The Bluebook (as well as that in a 1922 Harvard precursor to it published as Instructions for Editorial Work) duplicate material in the 1920 Llewellen booklet and its 1921 successor, a blue pamphlet that the Yale Law Journal published as Abbreviations and Form of Citation. For several years before the first edition of The Bluebook appeared, Yale, Columbia, and several other law journals "worked out a tentative citation plan", but Harvard initially opposed it "because of skepticism as to the results to be attained and in part because of a desire not to deviate from our forms especially at the solicitation of other Reviews". Eventually, Harvard "reversed course" and joined the coalition by 1926. According to Judge Henry J. Friendly, "Attorney General [Herbert] Brownell, whom I had known ever since law school—he was Editor in Chief of the Yale Law Journal the year I was at the Harvard Law Review and he and I and two others [from Columbia and Pennsylvania] were the authors of the first edition of the Bluebook." The cover of the 1926 A Uniform System of Citation was green. The color was "brown from the second (1928) edition through the fifth (1936) edition. It was only with the sixth (1939) edition that it became blue." In 1939, the cover of the book was changed from brown to a "more patriotic blue", allegedly to avoid comparison with a color associated with Nazi Germany. The eleventh edition, published in 1967, was actually white with a blue border. The cover color returned to blue in the twelfth edition of 1976. The full text of the first (1926) through the fifteenth (1991) editions is available on the official website. The Bluebook uses two different styles. Practitioners use the first in preparing court documents and memoranda, while the second is used primarily in academic settings, such as law reviews and journals. The latter uses specific formatting to identify types of references, such as the use of small caps for books, newspapers, and law reviews. A rule of thumb used by many is to see if the formatting can be reproduced on a typewriter—if so, practitioners use it, if it requires typesetting, it is used for academic articles. By 2011, The Bluebook was "the main guide and source of authority" on legal references for the past 90 years. It is recognized as the "gold standard" for legal references in the United States, even though it was originally designed only to help teach law students how to cite cases and other legal material. Although other citation systems exist, they have limited acceptance, and in general, The Bluebook is followed in the legal citation as the most widely accepted citation style, called the "Bible", the "final arbiter", even the legal citation "Kama Sutra". Some states have adopted The Bluebook in full, while others have partially adopted The Bluebook. States such as Texas have supplements, such as The Greenbook, that merely address citation issues unique to Texas and otherwise follow The Bluebook.

Федералды

Бас прокурор "Көк кітапты" толықтыратын стильдік нұсқаулық жариялайды. Бұл нұсқаулық практикада цитата келтіруге арналған, сондықтан мысал ретінде құқықтық журналдар үшін тек екі шрифт қолданылады – қалыпты және курсив. Басқа өзгерістер де шағын, мысалы, "supra" сілтемесін сілтеме жасалған бет нөмірінен кейін жылжыту. Нұсқаулықта басқаша нақты көрсетілмесе, қайшылық туған жағдайда "Көк кітаптың" ережесі басымдыққа ие екені айтылған.

Мемлекет

Калифорния бұрын Калифорнияның стильдік нұсқаулығын қолдануды міндеттемелі еткен. 2008 жылы Калифорнияның Жоғарғы соты Калифорнияның стильдік нұсқаулығын немесе The Bluebook-ты пайдалануға мүмкіндік беретін қағида шығарды. Екі стиль де істерге сілтеме жасауда, ibid. немесе id. (idem үшін) қолданылуында, сондай-ақ кітаптар мен журналдарға сілтеме жасауда айқын ерекшеленеді. Мичиган штаты Мичиган Жоғарғы сотының әкімшілік бұйрығы ретінде жарияланған жеке ресми цитаталау жүйесін қолданады. Басты айырмашылық – Мичиган жүйесінде "цитаталардағы барлық нүктелер алынып тасталады, курсивті жазу сәл өзгеше қолданылады және 'кіші әріптер' қолданылмайды". Белгілідей, Техас The Bluebook-ты тек Техас соттарына тән ерекшеліктермен толықтырады, мысалы Техас тәуелсіз республика болған кездегі істерді, шақыру және өтініштер тарихын, Бас прокурордың сараптамаларын және осы сияқты мәселелерді келтіреді.

Қаржылық дау

"Көк кітап" тарихының алғашқы 50 жылында Гарвард заң журналы түсімнің 100 пайызын өзіне қалдырды. 1974 жылы Колумбия және Пенсильвания университеттерінің заң журналдары мен Йель заң журналының редакторлары бір қателік салдарынан мұны білген. Олар Гарвардтың алғашқы он бір басылымынан түскен барлық пайданы заңсыз өзінде ұстап отырғанына наразылық білдірді, оның жалпы сомасы жылына 20 000 долларға бағаланды. Сотқа бермекке уәде бергеннен және ұзақ келісімдерден кейін Гарвард олармен түсімді бөлісуге келісті: Гарвардқа 40 пайыз, ал Колумбия, Пенсильвания және Йельге әрқайсысына 20 пайыз; Гарвард өндіріс және тарату қызметтерін жалғастыратын болды.

Заң технологиясы және болашақ

"Көк кітап" заң технологиясының заң саласына келтірген өзгерістерге де тап болды. 2017 жылы LegalEase стартап компаниясы пайдаланушыларына "Көк кітап" форматында сілтемелер жасауға мүмкіндік беретін заңдық сілтемелер генераторын іске қосты. LawStar.io бір кликпен сілтеме жасау мүмкіндігімен ұқсас өнімді ұсынады.