Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вашингтондағы шатқал, Америка Құрама Штаттары
Gorge in Washington, United States
Ape Canyon – Вашингтон штатындағы Сент-Хеленс тауының оңтүстік-шығыс беткейінде, Ыбырайым жазығының жиегінде орналасқан шатқал. Шатқалдың бір жерінде ені 2,5 метрге дейін тарылады. Атауы 1924 жылы «адам-маймылдармен» болған кездесу туралы аңызға сілтеме жасайды, бұл аңыз кейіннен Йети (Bigfoot) халықтық әңгімелеріне енген. Ape Canyon 1980 жылы Сент-Хеленс тауының жарылуынан ауыр зардап шекті. Тік жартасты шатқалдың жанынан Ape Canyon жолы өтеді, ол жаяу жүргіншілер мен тау велосипедшілері арасында кеңінен танымал. Таудың оңтүстік бөлігінде тағы бір нысан бар, ол Маймыл үңгірі деп аталады.
Ape Canyon is a gorge along the edge of the Plains of Abraham, on the southeast shoulder of Mount St. Helens in the state of Washington. The gorge narrows to as close as eight feet (2.5 m) at one point. The name alludes to a legend about a 1924 encounter with "apemen" which was later incorporated into Bigfoot folklore. Ape Canyon was heavily impacted by the 1980 eruption of Mount St. Helens. Adjacent to the steep rocky canyon is the present Ape Canyon trail, popular with hikers and mountain bikers. On the south side of the mountain is another feature named Ape Cave.
Аңыз
1924 жылдың жазында алтын іздеушілер тобы 2 метрлік, маймылға ұқсас жануарлар оларға тас лақтырып шабуыл жасады деп мәлімдеді. Олардың айтуынша, олар жабайы далада осы жануарларға кездескен, ал топтың бірі жануардың біріне мылтықпен атқанда, үш рет оқ тигізіп, жараланған жануардың тік жардан құлап, кіруге қиын каньонға түскенін көрген. Содан кейін бұл "адам-маймылдар" қайта оралып, үйлерін үлкен тастармен бомбалап, алып іздер қалдырған. Бұл оқиға жергілікті халық арасында қызу талқылау тудырып, АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің рейнджерлері Дж. Х. Хаффман мен Уильям Уэлчті тергеуге жіберді. Хаффман мен Уэлч, осы "кіруге болмайтын" каньонға түсіп, ештеңе таппады. Олар, үйдің жанында табылған ұзын іздердің оңай жасалғанын көрсетіп, шахтерлер өздерінің әңгімесін сендіру үшін үйдің жанына үлкен тастарды жасырған болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Рейнджерлер оқиғаның жалған екенін анықтағанмен, "адамдар сенгісі келді", ал алтын іздеушілердің әңгімесі қайта-қайта айтылып, жылдар өте кеңінен тарады, жаңа теориялар мен жаңа кездесулер туралы хабарларды тудырды.
In the summer of 1924, a group of gold prospectors claimed that 7 feet (2 m) tall ape like animals attacked them with boulders. According to their tale, they came across the animals in the wilderness, and when one of the group fired a rifle at one of the animals, he struck it three times, and saw the wounded animal topple off a cliff into an inaccessible canyon. The ape men supposedly returned later to bombard their cabin with large stones and leave giant footprints. The story caused a local sensation, prompting U. S. Forest Service rangers J. H. Huffman and William Welch to investigate. Huffman and Welch descended into the supposedly "inaccessible canyon" but found nothing. They demonstrated how long footprints found near the cabin could easily be faked, and concluded the miners probably placed large stones near the cabin themselves to bolster their tale. Despite the story being debunked by the rangers, "people still wanted to believe", and the prospectors' story was repeated and continued to spread in later years, inspiring new theories and claims of new sightings.