Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүктілік кезінде жүрек соғуы мен жатырдың жиырылуын тіркеуге арналған техникалық құралдар
Technical means of recording the fetal heartbeat and the uterine contractions during pregnancy
Кардиотокография (КТГ) – жүктілік және босану кезінде ұрықтың жүрек соғуы мен жатырдың жиырылуын бақылауға қолданылатын әдіс. Бақылауды жүзеге асыратын құрал кардиотокограф деп аталады. Ұрықтың жүрек дауысы 350 жыл бұрын сипатталған, ал шамамен 200 жыл бұрын Пинард мүйізі сияқты механикалық стетоскоптар клиникалық тәжірибеге енгізілді. Қазіргі заманғы КТГ 1950-ші және 1960-шы жылдардың басында Эдвард Хон, Роберто Кальдейро Барсия және Конрад Хаммахерлер жасап, енгізді. Алғашқы коммерциялық ұрық мониторы (Hewlett Packard 8020A) 1968 жылы шықты. КТГ мониторингі ұрықтың денсаулығын бағалау және гипоксия (оттегінің жетіспеуі) қаупі бар нәрестелерді анықтау үшін кеңінен қолданылады. КТГ көбінесе босану кезінде қолданылады. Бір шолу көрсеткендей, жүктілік кезеңінде (босану алдында) жоғары тәуекелді жүктіліктері бар әйелдерді бақылау анаға немесе балаға пайдалы екенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ, бірақ бұл зерттеулер көне және оларды сақтықпен қарастыру керек. Бұл практика туралы толыққанды ақпарат алу үшін жаңа зерттеулер қажет. Сыртқы токометрия жиырылулардың басталуы мен аяқталуын, сондай-ақ олардың жиілігін көрсетуге пайдалы, бірақ жиырылулардың күшін көрсетпейді. Сыртқы токометрдегі қысым көрсеткіштерінің нақты мәні дене күйіне байланысты және семіз адамдарда дәл болмайды. Ішкі токометрияны ұрық қапшығы жарылған (табиғи немесе жасалған) және жатыр мойны ашық болған жағдайда ғана қолдануға болады. Жиырылулардың күшін бағалау үшін кішкентай катетер (ішкі жатырлық қысым катетері немесе IUPC) ұрықтың арғы жағына енгізіледі. Ішкі ұрық мониторымен бірге қолданылғанда IUPC баланың жүрек соғуы мен жиырылулардың күші туралы дәлірек мәлімет бере алады. КТГ нәтижелері әдетте қағазға басылып шығарылады және кейін қарау үшін компьютерде сақталады. Дамысқан елдердегі босанау орталықтарында КТГ деректерін орталықтандырылған түрде қарау жүйелері орнатылған, бұл бір немесе бірнеше орында бірнеше жазбаларды бір уақытта бақылауға мүмкіндік береді. Бұл жүйелердің көпшілігі ананың өмірлік көрсеткіштерін, ST сигналдарын және электрондық партограмманы көрсетуге мүмкіндік береді. Олардың кейбіреулері кардиотокографиялық сигналдарды компьютерлік талдауға немесе кардиотокографиялық және ST деректерін біріктіріп талдауға қосымша мүмкіндіктермен жабдықталған.
Cardiotocography (CTG) is a technique used to monitor the fetal heartbeat and uterine contractions during pregnancy and labour. The machine used to perform the monitoring is called a cardiotocograph. Fetal heart sounds were described as early as 350 years ago and approximately 200 years ago mechanical stethoscopes, such as the Pinard horn, were introduced in clinical practice. Modern day CTG was developed and introduced in the 1950s and early 1960s by Edward Hon, Roberto Caldeyro Barcia and Konrad Hammacher. The first commercial fetal monitor (Hewlett Packard 8020A) was released in 1968. CTG monitoring is widely used to assess fetal well being by identifying babies at risk of hypoxia (lack of oxygen). CTG is mainly used during labour. A review found that in the antenatal period (before labour), there is no evidence to suggest that monitoring women with high risk pregnancies benefits the mother or baby, although research around this is old and should be interpreted with caution. Up to date research is needed to provide more information surrounding this practice. External tocometry is useful for showing the beginning and end of contractions as well as their frequency, but not the strength of the contractions. The absolute values of pressure readings on an external tocometer are dependent on position and are not sensitive in people who are obese. Internal tocometry can only be used if the amniotic sac is ruptured (either spontaneously or artificially) and the cervix is open. To gauge the strength of contractions, a small catheter (called an intrauterine pressure catheter or IUPC) is passed into the uterus past the fetus. Combined with an internal fetal monitor, an IUPC may give a more precise reading of the baby's heart rate and the strength of contractions. A typical CTG reading is printed on paper and may be stored on a computer for later reference. A variety of systems for centralized viewing of CTG have been installed in maternity hospitals in industrialised countries, allowing simultaneous monitoring of multiple tracings in one or more locations. Display of maternal vital signs, ST signals and an electronic partogram are available in the majority of these systems. A few of them have incorporated computer analysis of cardiotocographic signals or combined cardiotocographic and ST data analysis.
Бастапқы FHR ауытқуы
Бастапқы кездегі ұрықтың жүрек соғуының орташа айырмасы ұрықтың орталық жүйке жүйесіне оттегі жеткізілуін көрсетеді. Оның болуы, осы уақытта метаболикалық ацидемияның және ұрықтың гипоксиялық зақымдануының болмауын болжауға қатысты сенімділік береді. Өзгерістің ұзақтығына байланысты, жоғарылаған (яғни айқын) бастапқы айырмасы екі түрге бөлінеді: ЖСЖ зигзаг тәрізді және секірістік үлгілері. NICHD номенклатурасы бастапқы ЖСЖ айырмасын былай анықтайды:
Moderate baseline fetal heart rate variability reflects the delivery of oxygen to the fetal central nervous system. Its presence is reassuring in predicting an absence of metabolic acidemia and hypoxic injury to the fetus at the time it is observed. Based on the duration of the change, increased (i. e. marked) baseline variability is divided into two terms: zigzag pattern and saltatory pattern of FHR. The NICHD nomenclature defines baseline FHR variability as:
Жүктілік жүрек соғуының зигзагтық үлгісі
Жүктілік кезеңіндегі жүрек соғуының зигзаг тәрізді үлгісі – жүрек соғуының бастапқы амплитудасының минутына 25 соққыдан артық өзгеруі, оның ұзақтығы кемінде 2 минуттан, көбінесе 30 минутқа дейін созылуымен сипатталады. Жүрек соғуы үлгілерінің пішіндері ұқсас болғанымен, зигзаг тәрізді үлгі ұзақтығы арқасында салтанатты үлгіден ажыратылады. Халықаралық гинекология және акушерлік федерациясының (FIGO) анықтамасына сәйкес, салтанатты үлгі – жүрек соғуының бастапқы амплитудасының 25 соққыдан артық өзгеруі, ал оның ұзақтығы 30 минуттан асады.
A Zigzag pattern of fetal heart rate (FHR) is defined as FHR baseline amplitude changes of more than 25 beats per minute (bpm) with a minimum duration of 2 minutes and maximum of 30 minutes. Despite the similarities in the shape of the FHR patterns, the zigzag pattern is distinguished from the saltatory pattern by its duration. According to the International Federation of Gynaecology and Obstetrics (FIGO), a saltatory pattern is defined as FHR baseline amplitude changes of more than 25bpm with durations of >30 minutes.
Жүкті баланың жүрек соғуының сальтолық үлгісі
Жүктің жүрек соғуының сальтографиялық үлгісі FIGO-ның кардиотокографиялық (КТГ) нұсқаулықтарында жүрек соғуының (ЖСС) бастапқы амплитудасының минутына 25 соққыдан (бпм) артық өзгеруі және ұзақтығы 30 минуттан астам болуы ретінде анықталады. 1992 жылғы зерттеуде О'Брайен Абель мен Бенедетти FHR сальтолық үлгісін "25 бпм-нен жоғары бастапқы амплитудалық өзгерістер, минутына 6-дан жоғары тербеліс жиілігімен, кемінде 1 минут бойы" деп сипаттады. Сальтоторлық үлгінің патофизиологиясы толыққанды зерттелмеген, мысалы, оның себебі омыртқа баудың қысылуы болуы мүмкін, және ол ұрықтың орталық жүйке жүйесінің тұрақсыздығынан туындайды деп есептеледі. КТГ-дегі соңғы 30 минутта 20 минуттан асатын төрт сальтоторлық үлгі ұрықтың метаболикалық ацидозымен байланысты болды. Бұл зерттеуге сәйкес, сальтоторлық үлгі салыстырмалы түрде сирек кездесетін жағдай; үш ірі деректер базасынан тек төрт жағдай табылды. Tarvonen және авторлардың (2019) зерттеуінде, туылған кездегі КТГ-да сальтоторлық үлгінің пайда болуы (кемінде 2 минутқа созылғанда) ұрықтың гипоксиясымен байланысты екені көрсетілді, бұл адам ұрықтарында көк тамыр (УВ) қанының жоғары эритропоэтин (ЭПО) деңгейі және омыртқа бау тамыры (ОБТ) қанының туғандағы ацидозымен анықталды. Көп жағдайда жүрек соғуының сальтоторлық үлгісі, кейінірек байқалатын жүрек соғуының баяулауына дейін пайда болғандықтан, ол ұрықтың гипоксиясының ерте белгісі болып табылады. Авторлардың пікірінше, мұның хабардар болуы акушерлер мен акушерлерге ұрықтың электрондық мониторингін күшейтуге және ұрық асфиксиясының алдын алу үшін қажетті шараларды жоспарлауға уақыт береді.
A saltatory pattern of fetal heart rate is defined in cardiotocography (CTG) guidelines by FIGO as fetal heart rate (FHR) baseline amplitude changes of more than 25 beats per minute (bpm) with a duration of >30 minutes. In a 1992 study, the saltatory pattern FHR was defined by O'Brien Abel and Benedetti as "[f]etal heart baseline amplitude changes of greater than 25bpm with an oscillatory frequency of greater than 6 per minutes for a minimum duration of 1 minute". The pathophysiology of the saltatory pattern is not well known. for example due to an umbilical cord compression, and it is presumed to be caused by an instability of the fetal central nervous system. four saltatory patterns in CTG exceeding 20 minutes in the last 30 minutes before birth were associated with fetal metabolic acidosis. According to this study, saltatory pattern is a relatively rare condition; only four cases were found from three large databases. In a study by Tarvonen et al. (2019), it was demonstrated that the occurrence of saltatory pattern (already with the minimum duration of 2 minutes) in CTG tracings during labor was associated with fetal hypoxia indicated by high umbilical vein (UV) blood erythropoietin (EPO) levels and umbilical artery (UA) blood acidosis at birth in human fetuses. As saltatory patterns preceded late decelerations of fetal heart rate (FHR) in the majority of cases, saltatory pattern seems to be an early sign of fetal hypoxia. According to the authors, awareness on this gives obstetricians and midwives time to intensify electronic fetal monitoring and to plan possible interventions before fetal asphyxia occurs.
Артықшылықтары
2017 жылдың ақпан айындағы Кокран шолуына сәйкес, КТГ жаңа туған нәрестелердегі құрысудың азаюымен байланысты болды, бірақ оның ұзақ мерзімді нейробиологиялық даму нәтижелеріне әсері белгісіз. Дене парализі, нәрестелердің өлімі, жаңа туған баланың денсаулығының басқа стандартты көрсеткіштері немесе ұзақ мерзімді нәтижелерде ешқандай айқын айырмашылықтар байқалған жоқ. Ұдайы КТГ кесарево қимылы мен құралдармен жасалған вагинальдық босанудың көбеюімен байланысты. Авторлар осы нәтижелерді әйелдермен қалай талқылау керектігін түсіндіруде қиындықтарды көріп отыр, осылайша олар босанудың қалыпты барысын бұзбай, хабардар шешім қабылдай алады. Алдағы зерттеулер жүктілік және босану кезінде туындаған және нәрестеде ұзақ мерзімді проблемаларға себеп болуы мүмкін жағдайларға бағытталған болуы керек.
According to the Cochrane review from February 2017, CTG was associated with fewer neonatal seizures but it is unclear if it had any impact on long term neurodevelopmental outcomes. No clear differences in incidence of cerebral palsy, infant mortality, other standard measures of neonatal wellbeing, or any meaningful differences in long term outcomes could be shown. Continuous CTG was associated with the higher rates of caesarean sections and instrumental vaginal births. The authors see the challenge in how to discuss these results with women to enable them to make an informed decision without compromising the normality of labour. Future research should focus on events that happen in pregnancy and labour that could be the cause of long term problems for the baby.