Бибрих – Германияның Висбаден қаласының ірі ауданы. 38 мыңнан астам халқы бар, тарихы неолит дәуіріне дейін жетеді. Географиясы, тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бибрих – Германияның Рейн-Лан округіндегі қала.
a town in the Rhein Lahn Kreis, Germany
Бибрих – Гессен штатындағы Висбаден қаласының бір бөлігі. 38 000-нан астам тұрғыны бар, ол Висбаденнің ең көп халқы бар ауданы болып табылады. Ол Рейн өзенінің бойында, Майнц қаласының Момбах ауданының қарсы жағында орналасқан. Бибрих 1926 жылы Висбаденге қосылғанға дейін тәуелсіз қала болған.
Biebrich is a borough of the city of Wiesbaden, Hesse, Germany. With over 38,000 inhabitants, it is the most populated of Wiesbaden's boroughs. It is located south of the city center on the Rhine River, opposite the Mainz borough of Mombach. Biebrich was an independent city until it was incorporated into Wiesbaden in 1926.
Тарих
Көптеген тарихи және ерте тарихи археологиялық жағдайлар Бибрих аймағы неолит дәуірінен бері үздіксіз қоныстанған екенін көрсетеді. Орта ғасырларда, Карл Ұлы билікке келгеннен бастап, Бибурц (Бибрих) және Москебах (Мосбах) елді мекендері корольдік Висбаденнің құрамына кірді, оларды франк патшасы жеке меншігі ретінде иеленді. Бибрих алғаш рет 874 жылы тарихи құжаттарда тіңкерілген. Неміс патшасы Людовик және оның сүйіктілері Франкфурттан Ахенге сапарға шығар алдында Вилла Бибургта кемеге отырды. 18 ғасырдың басында Нассау князьдері (Fürsten) барокко стилінде Бибрих сарайын (Schloss Biebrich) салды. Бұл сәнді ғимарат 1744 жылы аяқталғаннан кейін Нассау-Усинген князі өзінің резиденциясын Таунус тауының екінші жағынан Бибрихке көшірді. 1841 жылы Висбадендегі қалалық сарай аяқталғанға дейін Бибрих Нассау князьдерінің (және 1806 жылдан кейін герцогтардың) басты резиденциясы болды. 19 ғасырда Бибрих Рейн-Майн аймағының маңызды өнеркәсіптік орталығына айналды, онда Дайкерхофф бетоны (қазір Буцци Юнисемге тиесілі), Калле және Альберт химиясы (қазір Селанезе) және Хенкелл (шығарылған шарап = Sekt) зауыттары орналасқан. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі экономикалық дағдарыс кезінде, жұмысшы табының көп бөлігі жұмыссыздыққа ұшыраған шағын қала, жақын маңдағы үлкен және бай Wiesbaden курортты қаласымен бірікті. 1951 жылы Бибрихке 633-ші AAA зениттік артиллериялық батальоны, 90 мм, 7-ші армия, АҚШ НАТО оккупациялық күштері орналастырылды.
Numerous prehistoric and early historical archeological finds indicate that the Biebrich area has been continuously inhabited since the Neolithic Age. In the Middle Ages, from the beginning of the reign of Charlemagne, the places Biburc (Biebrich) and Moskebach (Mosbach) were part of the Königssondergau Wiesbaden, held by the Frankish king as his personal property. Biebrich was first mentioned in historical documents in 874. King Louis the German and his entourage boarded vessels at Villa Biburg on a trip from Frankfurt to Aachen. Beginning of the 18th century, the princes (Fürsten) of Nassau built the Baroque Biebrich Palace (Schloss Biebrich). When this magnificent building was completed in 1744, the Prince of Nassau Usingen relocated his residence from the far side of the Taunus to Biebrich. Until the completion of the City Palace in Wiesbaden in 1841, Biebrich was the principal residence of the Princes (and, after 1806, the Dukes) of Nassau. In the 19th century, Biebrich became an important industrial center of the Rhine Main Area with the plants of Dyckerhoff Concrete (now owned by Buzzi Unicem), Kalle and Albert Chemistry (now Celanese), and Henkell (sparkling wine = Sekt). In the economical crisis of the post World War I Era, the small town, struck hard by unemployment of the majority of his working class residents, merged with the bigger and much wealthier nearby spa city of Wiesbaden. In 1951, the 633rd AAA Gun Battalion, 90mm, 7th Army U. S. NATO Occupation Forces were stationed in Biebrich.