Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орыс астрономы (1897–1963)
Russian astronomer (1897–1963)
Отто Людвигович Струве (Отто Людвигович Струве; 12 тамыз 1897 – 6 сәуір 1963) – Балтық немісі тегінен таралған орыс-американ астрономы. Отто Струве әулетінің белгілі астрономдарының ұрпағы болды; ол Людвиг Струветің ұлы, Отто Вильгельм фон Струвенің немересі және Фридрих Георг Вильгельм фон Струвенің шөбересі болды. Ол Карл Герман Струвенің туысы болды. 900-ден астам мақаласы мен кітабы бар Струве 20-ғасырдың ортасындағы ең көрнекті және жемісті астрономдардың бірі еді. Ол Йеркес, Макдональд, Лейшнер және Ұлттық радиоастрономия обсерваторияларының директоры қызметін атқарды және Йеркес және Макдональд обсерваторияларында әлемдік деңгейдегі беделді және талантты ғалымдар мектебін құруға үлкен үлес қосты. Ол әсіресе, кейіннен Нобель сыйлығын алған Субрахманян Чандрасекар және Герхард Герцбергті жұмысқа алды. Струветің зерттеулері негізінен қос және өзгермелі жұлдыздар, жұлдыздың айналуы және жұлдызаралық материяға бағытталған. Ол ғарыш дәуірінен бұрын ғарыштан тыс интеллектің көп екеніне сенген бірнеше көрнекті астрономдардың бірі болды, сондықтан ғарыштық өмірді іздеудің ерте жақтасшысы болды.
Otto Lyudvigovich Struve (Отто Людвигович Струве; 12 August 1897 – 6 April 1963) was a Russian American astronomer of Baltic German origin. Otto was the descendant of famous astronomers of the Struve family; he was the son of Ludwig Struve, grandson of Otto Wilhelm von Struve and great grandson of Friedrich Georg Wilhelm von Struve. He was also the nephew of Karl Hermann Struve. With more than 900 journal articles and books, Struve was one of the most distinguished and prolific astronomers of the mid 20th century. He served as director of Yerkes, McDonald, Leuschner and National Radio Astronomy Observatories and is credited with raising worldwide prestige and building schools of talented scientists at Yerkes and McDonald observatories. In particular, he hired Subrahmanyan Chandrasekhar and Gerhard Herzberg who later became Nobel Prize winners. Struve's research was mostly focused on binary and variable stars, stellar rotation and interstellar matter. He was one of the few eminent astronomers in the pre Space Age era to publicly express a belief that extraterrestrial intelligence was abundant, and so was an early advocate of the search for extraterrestrial life.
Ресейдегі алғашқы жылдары
Струв 1897 жылы Ресей империясының (қазіргі Украина) ең ірі қаласы Харьковта Людвиг Струв пен Елизавета Христофоровна Струвтың (1874–1964) тұңғыш баласы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі 19 ғасырдағы Ресейде танымал болған Балтық немістерінің саяси және ғылыми Струвтер отбасының мүшесі болды. Оның астрономиялық тәжірибесі ерте басталды: сегіз жасынан бастап ол әкесімен телескоп мұнарасына шығып, он жасынан бастап қараңғы кеңістікке қорқынышына қарамастан, кейбір қарапайым байқаулар жасады. Үйде білім алғаннан кейін, 12 жасында Струв Харьковтағы мектепке бара бастады және математикалық қабілеттерін көрсетті. Отто – Ресейдегі Струвтер отбасының алғашқы баласы, орыс тілінде білім алған мектепке барып, неміс және орыс тілдерін еркін меңгерді. 1914 жылы бітіргеннен кейін астрономиялық жұмысын жалғастырды. 1914 жылдың маусым айында Струв толық күн тұтылуын (21 тамыз, 1914) бақылауға дайындық жұмыстарына қатысты, ал кейіннен осы тәжірибесі мен нәтижелерін 1919 жылы Харьков университетінде қорғалған магистрлік диссертациясында пайдаланды. Струв 1915 жылы Харьков университетіне қабылданды, ол Ресейде саяси тұрақсыздық пен соғыс кезінде оқыды. 1916 жылдың басында, бірінші семестрді аяқтағаннан кейін, ол оқуын тоқтатты және Санкт-Петербургтегі әскери артиллерия мектебіне түсті. Ол үдетілген оқу бағдарламасын аяқтады және 1917 жылдың ақпан айында түрік майданына жіберілді. Брест-Литовск шартнамасына қол қойылғаннан кейін, Струв 1918 жылдың көктемі мен 1919 жылдың көктемі аралығында бір жылға Харьковқа оралды және университет курсын толық аяқтады. 1919 жылдың маусым айында ол Харьков университетінің ректоры қол қойған куәлікті алды, онда Струв астрономия және геодезия кафедрасында профессорлық қызметке дайындалатыны көрсетілген. Осы кезеңде Струв "дәл механика шеберханасында" жұмыс істеді және шеберхана оқытушысының лицензиясын алды. Бұл шеберхананы оның әкесі Ресейде астрономиялық инженерлердің дәстүрін қалыптастыру мақсатымен ұйымдастырған. Ондай мамандар жоқ еді, сондықтан жоғары сапалы механикалық жұмыстар үшін шетелдік инженерлер жеке шақырылды. Галлиполиде және кейін Константинопольде бір жарым жыл сүргінде болған Отто мүсірқақ болып, қайырымдылық ұйымдарынан тамақтанып, кез келген жұмысты істеді. Бір кезде ол ағаш кесуші болып жұмыс істеді, ресейлік офицерлермен бірге тұрды, көбінесе 6 адам бір шатырда орналасты. Бір түні көрші шатырға найзағай шағылып, ішіндегілердің бәрі қаза тапты. Струв Германиядағы ағасы Герман Струвке көмек сұрап хат жазды, бірақ ағасының қайтыс болғанын білмейді. Германның жесірі Ева Струв оның қайтыс болған күйеуінің Берлиндегі Бабелсберг обсерваториясындағы ізбасары Пол Гутникпен байланысқа түсті. Германияның өзі де соғыстан зардап шеккендіктен, ресейлікке жұмыс табу мүмкіндігі аз болды. Сондықтан Гутник 1920 жылдың 25 желтоқсанында Вильямс-Бейдегі Еркес обсерваториясының директоры Эдвин Б. Фростқа Струв үшін қызмет сұрап хат жазды. 1921 жылдың 27 қаңтарында Фрост өзінің қолынан келгеннің бәрін істеуге уәде берді. 1921 жылдың 2 наурызында Фрост Струвке хат жазып, оған Ерксте жұмыс істеуге ұсыныс жасады. Түркиядағы жағдайына байланысты Струвтің осы хатты алуы үлкен сәттілік болды. 11 наурызда Струв Фростқа ұсынысы үшін алғыс айтып, оны қабылдады. Хат ресми түрде ағылшын тілінде жазылған, бірақ неміс грамматикасымен, Струвтің ағылшын тілін нашар білетінін көрсетті (кейін АҚШ-та кездескенде олар неміс тілінде сөйлесті). Сондай-ақ, Струв өзінің спектрлік астрофизикада тәжірибесі жоқ екенін мойындады. Дегенмен, Фрост өтінішінде: "Мен оның тегіне байланысты оны қабылдауға толықтай дайынмын. Біз Отто Струвті бірінші сыныпты спектроскопшы және астрофизик деп санаймыз" және оның Харьковтегі дәрежесі докторлық дәрежесіне тең деп мәлімдеді (Струв ешқашан талап етпеген және бұл мүлдем мүмкін емес). Сапарға қажетті құжаттарды және қаржыны рәсімдеуге бірнеше ай уақыт кетті. 1921 жылдың тамызының соңында Струв Түркиядағы АҚШ консулдығынан виза мен жол билеттерін алды. Қыркүйек айында ол S. S. Hog Island кемесіне отырып, 1921 жылдың 7 қазанында Нью-Йоркке келді. Ол сол жерде күтіп алынып, пойызға отырды және екі күннен кейін Чикагоға жетті.
Struve was born in 1897 in Kharkiv, the largest city of Sloboda Ukraine, then Russian Empire (now Ukraine), as the first child of Ludwig Struve and Elizaveta Khrystoforovna Struve (1874–1964). His father was a member of the extensive political and scientific Struve family of Baltic Germans who were prominent in 19th century Russia. His astronomy experience started early: from the age of eight, he was accompanying father in the telescope tower and from 10 carried out some minor observations, despite his fear of the dark spaces. After having received home education, at the age of 12, Struve started attending a school in Kharkiv and showed mathematical talents. Otto was the first child of the Struve family in Russia who attended a Russian speaking rather than German speaking school, and was bilingual in German and Russian. After graduating in 1914, he continued his astronomy work. In June 1914, Struve took part in preparations for observation of a total solar eclipse (August 21, 1914) and later used that experience and results for his master's degree work defended in 1919 at Kharkiv University. Struve entered the Kharkiv University in 1915, at the time of political unrest and wars in Russia. In the beginning of 1916, just having finished the first semester, he interrupted his studies and enlisted to a military artillery school in St. Petersburg. He passed an accelerated training program, and in February 1917, was sent to the Turkish front. After the Treaty of Brest Litovsk was signed, Struve returned to Kharkiv for a year between spring 1918 and spring 1919 and completed a full university course. in June 1919, he received a certificate signed by the rector of Kharkiv University stating that Struve would stay with the university to prepare for professorship at the department of astronomy and geodesics. During that time, Struve also worked at the "workshop school of precision mechanics" and obtained a license of a workshop trainer. The workshop was organized by his father with the goal of creating traditions of astronomy engineers in Russia. Those were non existent and foreign engineers were personally invited from abroad for high quality mechanical work. During the year and a half that Otto spent in exile in Gallipoli and later in Constantinople, he became an impoverished refugee, eating at relief agencies and taking any job he could find. For some time, he worked as a woodcutter, residing with fellow Russian officers, often 6 people in a tent. One night, a neighboring tent was hit by lightning, killing everyone inside. Struve wrote to his uncle Hermann Struve in Germany for assistance, without knowing that his uncle had died a few months earlier, on August 12, 1920. However, the widow of Hermann, Eva Struve, contacted Paul Guthnick, her late husband's successor at the Berlin Babelsberg Observatory. Germany itself was suffering after the wars, and there was little chance to obtain a position for a Russian there. Therefore, Guthnick wrote, on December 25, 1920, to the director of Yerkes Observatory in Williams Bay, Wisconsin, Edwin B. Frost asking a position for Struve. He received a reply on January 27, 1921, where Frost promised to do his best. On March 2, 1921, Frost wrote to Struve, offering him a position at Yerkes. Given his situation in Turkey, it was a lucky chance that Struve received that letter. On March 11, Struve sent a reply, thanking Frost for the offer and accepting it. The letter was formally written in English but with German grammar, revealing the poor English proficiency of Struve (when they later met in US, they spoke in German). Struve also acknowledged that he had no experience in spectral astrophysics. Nevertheless, when applying for his position, Frost mentioned that "I am perfectly willing to take him on his lineage. We regard Otto Struve as a first class spectroscopist and astrophysicist", and that his degree in Kharkiv was equivalent to a doctoral degree (which Struve never claimed and which was hardly so). It took several months to arrange for travel documents and funding. In late August 1921, Struve received his visa and travel tickets at the US Consulate in Turkey. In September, he boarded S. S. Hog Island and on October 7, 1921, arrived in New York. He was met there, put on the train, and two days later arrived in Chicago.
Құрама Штаттардағы өмір
1921 жылдың соңында Стрюв Йеркесте жұлдыздық спектроскопияның көмекшісі болып жұмыс істей бастады, айлық жалақысы 75 доллар, бастапқыда оқу курсынан өтті. Обсерватория құлдырап, Стрюв сыныпта жалғыз қалды. 1922 жылы оған тағы үш студент қосылды, бірақ олар тек жаз бойы болды, ал кейінірек олардың біреуі ғана бітірді. Лекциялар болған жоқ, студенттер оқу, тәжірибе және профессорлармен талқылау арқылы білім алды. 1923 жылдың желтоқсанында Стрюв Чикаго университетінде қысқа мерзімді спектроскопиялық екі жұлдыз туралы докторлық диссертациясын қорғады. Фрост оған француз және неміс тілдерінен талап етілетін докторлық емтиханнан босатуға көмектесті, өйткені Стрюв Ресейде ғылыми әдебиеттерді кеңінен оқыған және сол тілдерді жақсы білген. Содан кейін Стрюв университетте оқытушы (1924 жылдың қаңтары), доцент (1927 жыл) және профессор (1932 жыл) болды. 1932-1947 жылдар аралығында Стрюв Йеркес обсерваториясын басқарды; 1939-1950 жылдары Макдональд обсерваториясының негізін қалаушы директоры, ал 1952 жылдың 1 шілдесінен 1962 жылға дейін Вирджиния университетіндегі Ұлттық радиоастрономия обсерваториясының алғашқы директоры қызметін атқарды. Ол сол жылдары Америкада болды, тек конференцияларға қатысып және 1928 жылдың тамызы мен 1929 жылдың мамыры аралығында Кембридж университетінде 8 айлық демалыста болды. Кембриджге сапарлау және тұру шығындарын жабу үшін ол Гуггенхайм стипендиясын жеңіп алды. Кембриджде Стрюв негізінен жұлдызаралық заттарды зерттеді; сондай-ақ ол Ян Оортпен кездесу үшін Лейденге қысқа сапар жасады. Стрюв өте табысты әкімші болды, ол Йеркес обсерваториясына даңқ әкелді және Чикаго университетінің астрономия факультетін жаңартты. Атап айтқанда, ол ғылыми қызметкерлерді жаңартып, ғылымға елеулі үлес қоспаған, бірақ факультеттегі қызметін сақтап қалған зерттеушілерді жұмыстан босатты. Бұл процеске көп күш жұмсалды. Стрюв обсерваторияға ең бірінші келіп, ең соңғы болып кетіп, қызметкерлердің жұмыс уақытын жазып алып, бюрократиялық шешімдерде пайдаланды. Оның орнына ол кейін әлемге әйгілі ғалымдарға айналған бірнеше жас және дарынды зерттеушілерді жұмысқа алды. 1940 жылдардың соңына қарай Стрюв шақырған көптеген жас зерттеушілер танымал ғалымдарға айналды. Бұл олардың арасында керісінше пікір тудырды, өйткені олар оның әр сөзіне бағынуды қаламай, өздерінің мансабын құруға тырысты. 1947 жылы Стрюв Йеркес обсерваториясының директоры қызметінен кетіп, Берклидегі астрономия факультетінің төрағасы және Лейшнер обсерваториясының директоры болды.
In late 1921, Struve began working as a stellar spectroscopy assistant at Yerkes with a monthly salary of $75, starting with taking a training course. The observatory was in decline and Struve was alone in class. Three more students joined him in 1922, but only for a summer, and only one of those continued later. There were no lectures, and the students were learning by reading, practice and discussions with professors. As early as December 1923, Struve defended his PhD thesis on short period spectroscopic double stars at the University of Chicago. Frost helped him in waiving some required PhD examinations, e. g. in French and German, stating that Struve had done ample reading of scientific literature back in Russia, and was fluent in those languages. Struve then became an instructor (January 1924), assistant professor (1927) and full professor (1932) at the university. Between 1932 and 1947, Struve headed Yerkes Observatory; from 1939 to 1950 he acted as a founding director of the McDonald Observatory, and from July 1, 1952, to 1962 served as the first director of the National Radio Astronomy Observatory at University of Virginia. All those years, he remained in America except for conferences and an 8 month sabbatical leave to the University of Cambridge between August 1928 and May 1929. He applied for and won a Guggenheim Fellowship to cover his travel to, and living expenses in, Cambridge. While in Cambridge, Struve mostly worked on interstellar matter; he also went on a short trip to Leiden to meet Jan Oort. Struve was a highly successful administrator who brought fame to Yerkes Observatory and rebuilt the astronomy department of the University of Chicago. In particular, he gradually renewed the scientific staff, dismissing stagnated permanent researchers who were not making significant contributions to science but were occupying the faculty positions. The process was difficult. Struve used to arrive first and leave last from the observatory, taking notes on working hours of staff which he then used in his bureaucratic moves. In replacement, he hired several young and talented researchers who later became world famous scientists. By the late 1940s, many young researchers whom Struve invited to Yerkes became established scientists. This created friction, as they did not want to follow his every word and were building their own careers. In 1947, Struve resigned as director of Yerkes Observatory and became chairman of the astronomy department at Berkeley and director of the Leuschner Observatory.
Жеке өмірі, отбасылық қарым-қатынастары және соңғы жылдары
Струвтің кіші інісі мен екі қарындасы болды, олардың бәрі Ресейде жастық шағында қайтыс болды: Вернер (1903–1920), Ядвига (1901–1924) және Елизавета (1911–1920). 1925 жылдың 25 мамырында Струв Мэри Марта Лэннингке үйленді, ол өзін музыкант санайтын, бірақ Йеркесте хатшы болып жұмыс істеді. Лэннинг Струвтен сәл үлкен және бұрын үйленген. Олардың балалары болмады, осылайша әйгілі Струв астрономиялық әулеті тоқтап қалды. Отто Вильгельм фон Струвтің ұрпақтарынан басқа, Струвтер отбасының басқа тармақтары да жалғасты, бірақ ешқандай көрнекті ғалымдарды дүниеге әкелмеді. 1927 жылдың 26 қазанында Струв АҚШ азаматы болып қабылданды. Ол кезде ол ауызша және жазбаша ағылшын тілін жетік білді, бірақ өмір бойы сақталған жеңіл неміс акценті болды. Үйленгеннен кейін де Струв күні-түні жұмыс істеді, бұл оның ғалым емес әйеліне толыққанды түсінікті болмады. Олар бірге тұрғанмен, кейінгі жылдары қарым-қатынастары суық болды. 1950 жылдардың соңында Струвтің денсаулығы нашарлады. Ол Ресей мен Түркияда алғаш рет жұқтырған гепатитке шалдықты. 1956 жылы Маунт-Уилсон тауында телескопты пайдалану кезінде Струв ауыр құлап, бірнеше қабырғасын сындырып, екі омыртқасын жарылды. Ол шамамен екі ай ауруханада жатып, жазылғаннан кейін бір ай бойы гипсті киді. 1963 жылға қарай ол тұрақты түрде ауруханаға жатты және 1963 жылдың 6 сәуірінде Берклиде қайтыс болды. Оның анасы мен әйелі одан қалды. Оның анасы 1964 жылдың 1 қазанында тоқсан жасында қайтыс болды. Мэри 1966 жылдың 5 тамызында қайтыс болған күйде табылды, бірақ ол 1966 жылдың шілдесінде қайтыс болған деп есептелді. 1925 жылы Струв Лик обсерваториясында өзінің туысы, астроном Георг Герман Струвпен кездесті. 1930 жылдары олар Йеркес обсерваториясында қайта кездесіп, олардың атасы Отто Вильгельм фон Струвтің күрделі көпжұлдыздық жүйесі – Зета Канкридің байқауларын қайта талдады. Струв жақсы оқытушы болған жоқ: зерттеуге берілгендігі мен жиі саяхаттарының салдарынан ол лекцияларының үштен екісін өткізіп жіберді. Оның орнын ешкім алмастыруға рұқсат етілмеді, ал студенттер оның болмағанда жеке зерттеулер жүргізуге міндетті болды. Дегенмен, ол біліктілік емтихандарында білімнің жоғары стандартын сақтады. Екінші жағынан, оның сирек кездесетін көріністері көптеген студенттерді астрономияға деген құштарлығымен қызықтырды. Йеркестегі алғашқы жылдары ол бір көзімен микрограф аспабының микроскопына, екіншісімен жақын жердегі сандық кестеге қарауды қалыптастырды. Бұл оның көздерінің сәл әртүрлі бағытта қарауына әкелді. Өзіне көп көңіл бөлмесе де, Струв адамдар туралы алаңдады. Оның орыс тілінде жарық көрген алғашқы мақаласы «Ресей ғалымдарына көмек» деп аталды. Азамат соғысы Ресейдегі көптеген ғылыми отбасыларға қайғы әкелді. Фрост, Струв және Джордж Ван Бисброэк «Ресей астрономдарына көмек комитетін» құрып, азық-түлік пен киім-кешек пакеттерін жіберді. Ақша мен киім-кешек АҚШ-тың барлық жерінен келген астрономдардан түсті. Ұлы депрессия кезінде ол көптеген американдықтар жұмыссыз болғанда шетелдіктерді жұмысқа алу туралы алаңдады. Сол кезде оның орынбасары Джордж Ван Бисброэктің әйелі Бельгияға хат жазып, Йеркес обсерваториясын екі еуропалықтың қалай басқарып жатқанын айтты. Хат жарияланды, бұл Струвті ренжітті. Ақырында Ван Бисброэк американдық W. W. Morganмен ауыстырылды.
Struve had a younger brother and two sisters, all of whom died in Russia in their youth: Werner (1903–1920), Yadviga (1901–1924) and Elizabeth (1911–1920). On May 25, 1925, Struve married Mary Martha Lanning, who considered herself a musician but worked as a secretary at Yerkes. Lanning was slightly older than Struve and had been previously married. They had no children; thus the famous Struve astronomical dynasty came to an end. Other branches of the Struve family besides the line of Otto Wilhelm von Struve continued, but yielded no distinguished scientists. On October 26, 1927, Struve became a naturalized US citizen. At that time, he was fluent in spoken and written English, but had a slight German accent which remained with him for life. Even after marriage, Struve continued working days and nights, something that his non scientist wife could not fully accept. Although they remained together, their relations were cold in later years. Struve's health deteriorated in the late 1950s. He was suffering from hepatitis, first contracted back in Russia and Turkey. In 1956, while using a telescope at Mount Wilson, Struve had a bad fall, breaking several ribs and cracking two vertebrae. He was hospitalized for about two months and had to wear a body cast for a month after recovery. He was permanently hospitalized around 1963 and died on April 6, 1963, in Berkeley. He was survived by his mother and wife. His mother died on October 1, 1964, at the age of ninety. Mary was discovered dead on August 5, 1966, but was estimated to have died in July 1966. In 1925, Struve met his cousin, the astronomer Georg Hermann Struve at the Lick Observatory. In 1930s, they met again at Yerkes Observatory and reanalyzed observations of the complex multiple star system Zeta Cancri by their grandfather Otto Wilhelm von Struve. Struve was hardly a good teacher: because of his devotion to research and frequent trips, he missed up to two thirds of his lectures. Nobody was allowed to take his place and students had to do personal research in his absence. Yet, he kept the highest standards of knowledge at the qualifying exams. On the other hand, his infrequent appearances magnetized many students with his passion to astronomy. During his early years at Yerkes, he developed the practice of looking with one eye into the microscope of a micrograph instrument and with another at the nearby numerical table. This probably resulted in his eyes looking into slightly different directions. Although he did not care much about himself, Struve worried about people. His first paper published in Russian was titled "Aid to Russian Scientists". The Civil War brought suffering to most scientific families in Russia. Frost, Struve and George Van Biesbroeck formed a "Committee for Relief of Russian Astronomers" and organized sending packages of food and clothing. The funds and clothing came from astronomers from all over the US. During the Great Depression, he was concerned about hiring foreigners when many Americans were jobless. Around that time, the wife of his deputy George Van Biesbroeck wrote a letter to Belgium, mentioning how Yerkes Observatory was being run by two Europeans. The letter was published and it upset Struve. Eventually, Van Biesbroeck was replaced by American born W. W. Morgan.
Марапаттар мен құрметтер
Струв 1937 жылы Америка Құрама Штаттарының Ұлттық ғылым академиясына және Америка философиялық қоғамына сайланды. 1942 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Корольдік астрономиялық қоғамның алтын медалін (1944), Брюс медалін (1948), Ұлттық ғылым академиясының Генри Дрейпер медалін (1949) және Америка астрономиялық қоғамының Генри Норрис Расселл лекциясын (1957) алды. Оның Корольдік қоғам медалі төртінші (Фридрих Георг Вильгельм, Отто Вильгельм және Герман Струведен кейін) және Струвелер алған соңғы медаль болды. 768 Struveana астероиді Ото Вильгельм фон Струв, Фридрих Георг Вильгельм Струв және Карл Герман Струвтің құрметіне аталды; ал Ай кратері Струвтер отбасының тағы үш астрономының – Фридрих Георг Вильгельм, Отто Вильгельм және Оттоның есімімен аталады. 1925 жылы Струв «Астрофизикалық журналға» мақалалар қарауды бастады және 1932 жылдан 1947 жылға дейін оның бас редакторы қызметін атқарды. 1946 жылдан 1949 жылға дейін ол Америка астрономиялық қоғамының президенті болды. 1948-1952 жылдары Халықаралық астрономиялық одақтың вице-президенті, ал 1952-1955 жылдары президенті болды. 1954 жылғы сәуірде ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1950 жылы Нидерланды Корольдік өнер және ғылым академиясының шетелдік мүшесі атанды. 1939-1961 жылдары Еуропа мен Американың тоғыз университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды.
Struve was elected to both the United States National Academy of Sciences and the American Philosophical Society in 1937. He was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1942. He received the Gold Medal of the Royal Astronomical Society (1944), the Bruce Medal (1948), the Henry Draper Medal of the National Academy of Sciences (1949) and the Henry Norris Russell Lectureship of the American Astronomical Society (1957). His Royal Society medal was the fourth (after Friedrich Georg Wilhelm, Otto Wilhelm and Hermann Struve) and the last received by Struves. The asteroid 768 Struveana was named in honor of Otto Wilhelm von Struve, Friedrich Georg Wilhelm Struve and Karl Hermann Struve; and a lunar crater was named for another 3 astronomers of the Struve family: Friedrich Georg Wilhelm, Otto Wilhelm and Otto. In 1925, Struve began reviewing articles for the Astrophysical Journal and from 1932 to 1947, acted as its Editor in Chief. From 1946 till 1949 he was president of American Astronomical Society. Between 1948 and 1952, he was vice president and between 1952 and 1955 president of the International Astronomical Union. In April, 1954 he was elected a Fellow of the Royal Society. In 1950 he became foreign member of the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. Between 1939 and 1961, he received honorary doctorate degrees from nine universities in Europe and America.