Кіріспе

Ауыр бомбалаушы-биплан үлгісі

Gotha G. I – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Luftstreitkräfte (Императорлық неміс әуе күштері) қолданған бомбалаушы ұшақ.

Жобалау және әзірлеу

1914 жылдың ортасында Оскар Урсинус, неміс ұшу журналының негізін қалаушы және редакторы «Flugsport», дәстүрден тыс конфигурациядағы екі қозғалтқышты үлкен гидроұшақтың жобасын бастады. Көптеген биплан конструкцияларында фюзеляж төменгі қанатқа бекітілсе, Урсинус фюзеляжын тұмсықты бөлігімен жоғарғы қанатқа, ал екі қозғалтқыш бөлімшелерін төменгі қанатқа орнатты. Мұндай құрылымның мақсаты қозғалтқыштарды бір-біріне жақын ұстау арқылы, қозғалтқыш істен шыққан жағдайда асимметриялық итеру күшін азайту болды. Алайда, кейін Урсинус бұл конструкция жылдамдық артқан сайын қысым центрінің төмендеуін теңестіріп, сондай-ақ фюзеляждың құйындылығынан туындаған жоғарғы қанаттағы кедергіні азайтатынын мәлімдеді. 1914 жылдың 1 тамызында Урсинус әскерге шақырылды және бір аптадан асқан соң, командирі майор Гельмут Фридельге жердегі нысаналарды шабуылдауға арналған «Kampfflugzeug» (шайқас ұшағы) ретінде қайта жаңартылған гидроұшақтың жобасын ұсынды. Урсинус айтқан аэродинамикалық артықшылықтардан басқа, ұшақтың бұрынғыдан өзгеше орналасуы үш экипаж мүшесіне тамаша көрініс пен қарудан ату үшін кең көзқарас ұсынды. Бұл жоба сол жылдың наурыз айында «Inspektion der Fliegertruppen» (Idflieg, Ұшу әскерлерінің инспекциясы) жариялаған «III типті» үлкен әскери ұшаққа қойылған талаптарға да сай келді, соның салдарынан Фридель прототип құрылысын тапсырды. Бұл ұшақты оның бөлімі «Fliegerersatz Abteilung 3» (Aviator Replacement Unit 3) құрастырды және «Idflieg» сериялық нөмірі B.1092/14 (B: IdFlieg типтік жүйесіндегі екі орындық, қаруланбаған биплан) берілді, бірақ ол көбінесе «FU» (Friedel Ursinus) деп аталды. Ұшақ екі «Mercedes D. I» қозғалтқышымен жабдықталған және «III тип» талаптарына сәйкес, мұрын бөлігінде бір пулеметпен қаруланған. Қозғалтқыштар мен экипаж хром-никельді бронямен қоршалған.

Үлгі

1915 жылдың 30 қаңтарында прототипі алғашқы ұшысын жасады, ал 20 ақпанда Idflieg инженері доктор Хеллер оны тексерді. Оның баяндамасы ұшақтың техникалық талаптарға сай екенін және Урсинус компаниясының отпен жабу айманының өте жақсы екенін, сондай-ақ бір қозғалтқышта жұмыс істегенде конструкцияның артықшылықтарын растады. Ол сонымен қатар ұшақты басқарудың қиын екенін, конструкциялық беріктігінің жеткіліксіз екенін, апаттық қону кезінде экипажға қауіпті екенін және жеткілікті қуатқа ие еместігін көрсетті. Кемшіліктеріне қарамастан, FU 1915 жылдың басында Ресей майданындағы Уяцқа орналасқан Feld Flieger Abteilung 28 (FFA 28) барлау бөліміне жіберілді.

келісімшарт

Дизайн қызмет жағдайында сынақтан өткеннен кейін, Idflieg 1 сәуірде Gothaer Waggonfabrik AG компаниясына сериялық өндіріс үшін келісім-шарт жасады, ол Ursinus компаниясынан, дизайнға патент иесінен лицензия алды. Gothaer бас инженері Ханс Буркхард бастапқыда Gotha Ursinus Heeresflugzeug (GUH, Gotha Ursinus әскери ұшағы) деп аталған, кейіннен Gotha G. I немесе Gotha Ursinus G. I деп аталған дизайнды қарапайымдастырып, жетілдірді. Алғашқы өндірістік ұшақ 1915 жылғы 27 шілдеде аяқталды. Бұл ұшақтар екі Benz Bz. III қозғалтқышымен жабдықталған. Gothaer Waggonfabrik жыл соңында өндірісті тоқтатқанға дейін алтыдан тұратын үш партияда он сегіз G. I ұшағын жасады. Соңғы партия Mercedes D. III қозғалтқыштарымен жабдықталды және бұрынғы үлгілерге қарағанда екі есеге жуық бронясымен және қосымша қорғаныс пулеметімен жабдықталды.

Ұшып жүретін ұшақ

Бір әскери-теңіз флоты No 120 Ursinus Wasser Doppeldecker (UWD, Ursinus Water Biplane) G. I-нің гидросамолет нұсқасы да салынды, оны Әскери-теңіз флоты 1915 жылдың сәуірінде тапсырыс берді және 1916 жылдың ақпан айында алды; бұл Ursinus-тің екі жыл бұрынғы бастапқы ниеттеріне сәйкес келеді. Сынақ ұшу кезінде алты адам балластың орнына мінгізілді. Қонудан кейін олар ұшақтан шыққанда, жақын маңдағы теңіз офицері ұшақты Троялық жылқыға (Trojanisches Pferd) теңеп, осы ат қойылды. 2 қазанға дейін пайдаланылды, содан кейін Зеебрюггедегі қатты қону салдарынан жарамсыз деп жарияланды.

Пайдалану тарихы

Қазіргі таңда Г. И. ұшағының қызмет тарихы туралы көбінесе білуге болады. Idflieg деректерінде қызметте болған ұшақтардың саны аз ғана көрсетілген, ең көп саны 1915 жылғы қазанда бесеу, желтоқсанда алтау болған. Соғыстың осы кезеңінде G типіндегі ұшақтар қорғанысқа арналған патрульдеу, барлау және сирек жағдайларда бомбалау үшін қолданылды. Ол фронтқа жеткен кезде Gotha G. I жылдам және маневрлі жауынгер ұшақтары үшін оңай нысанаға айналды, сонымен қатар сақталған пилоттардың естеліктері көбінесе осы типке жағымсыз баға берген. Манфред фон Рихтгофен Георг Цумермен бірге бірінші Шампань шайқасында Остенде және Шампань-Арденн аймақтарында Готта G. I ұшағында пулеметші болып қызмет еткен. UWD гидроұшағы 1916 жылғы 19 наурызда Довер қаласына жасалған әуе шабуылына қатысқандығы белгілі, ол Лэнгтон бекінісі мен Мэттон батареясын бомбалады.

Нұсқалар

FU (Friedel Ursinus) бір прототип (B.1092/14)
G. I стандартты өндіріс үлгісі
UWD (Ursinus Wasser Doppeldecker Ursinus Water Biplane) екі жүзгішпен су ұшағы түрі (тек 1 данасы салынған), сондай-ақ WD.4 деп те белгілі.