1586 жылғы Елизавета I патшайымды өлтіру жоспары және Мэри Стюарт ісі
Babington Plot
1586 ж. Англия королевасы Елизавета I-ге жасалған қастандық жоспары. Бұл қастандық Мэри Стюартты таққа отыртуды көздеген. Қастандық ашылып, Мэри өлім жазасына кесілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1586 жылы Англия королевасы Елизавета I-ге жасалған қастандық
1586 plot to assassinate Queen Elizabeth I of England
1586 жылғы Бабингтон қастандығы – протестант королева Елизавета I-ді өлтіру және оның католик туысы, Шотландия королевасы Мэриді Англия тағына отырғызу жоспары болды. Бұл Мэридің өліміне әкелді. Мэри 1568 жылдан бері 19 жыл Англияда Елизаветаның бұйрығымен түрмеде отырған болатын, және ол жіберген хатында Елизаветаны өлтіруге келісім бергендігі анықталды. Қастандықтың ұзақ мерзімді мақсаты – король Филипп II және Францияның католик лигасының Испания әскерлерінің Англияға басып кіруі, соның нәтижесінде ежелгі дін қайта орнатылуы тиіс еді. Бұл жоспарды Елизаветаның тыңшысы, сэр Фрэнсис Уолсингхэм ашты және Мэриді Англия тағына талапкер ретінде жою мақсатымен пайдаланды. Қастандықтың басты ұйымдастырушылары – Энтони Бабингтон және Джон Баллард. Бабингтонды Баллард, шотланд королевасын құтқаруды үміттене білген иезуит дін қызметкері жұмысқа алған. Уолсингхем үшін қос агенттер Роберт Поули мен Гилберт Гиффорд, сондай-ақ тыңшы агент және криптоаналитик Томас Фелипс, және пуритан тыңшысы Маливери Катилин жұмыс істеді. Католик диякон Гиффорд 1585 жылдың соңынан бастап немесе 1586 жылдың басынан Уолсингхемнің қызметінде болды. Гиффорд Мэри патшайымның сенімді адамы және тыңшысы Томас Морганнан оған хат жіберуге рұхсат алды. Содан кейін Уолсингхем қос агент Гиффордты және тыңшы-дешифровщик Фелипсті Мэри патшайымы қамауда ұсталған Чартли қамалына орналастырды. Гиффорд Уолсингхемнің жоспарымен Бабингтон мен Мэри патшайымының шифрланған хат алмасын сыра шелектерінің тығындарына жасырып, оларды Фелипс ұстап алып, дешифрледі және Уолсингхемге жіберді. 1586 жылдың 7 шілдесінде Мэриге жіберілген жалғыз Бабингтон хатын Фелипс дешифрледі. Мэри 1586 жылдың 17 шілдесінде жауап хатында болашақ құтқарушыларға Елизаветаны өлтіруді бұйырды. Жауап хатында оның құтқарылуға деген ниетін көрсететін дешифрленген сөздер де болды: "Іс осылай дайындалған" және "Мен кенеттен осы жерден шығарылуым мүмкін". 1586 жылдың қазан айында Фотрингейде өткен сот процесінде Елизаветаның Лорд Жоғары қазынашысы Уильям Сесил – Лорд Бёргли – және Уолсингхем Мэридің кінәлі екенін мойындаудан бас тартқандықтан, оған қарсы хатты пайдаланды. Алайда Мэридің хатшылары Нау мен Керл оны сатқындыққа ұшыратты және қысым астында хаттың көбіне шындыққа сәйкес екенін мойындады.
The Babington Plot was a plan in 1586 to assassinate Queen Elizabeth I, a Protestant, and put Mary, Queen of Scots, her Catholic cousin, on the English throne. It led to Mary's execution, a result of a letter sent by Mary (who had been imprisoned for 19 years since 1568 in England at the behest of Elizabeth) in which she consented to the assassination of Elizabeth. The long term goal of the plot was the invasion of England by the Spanish forces of King Philip II and the Catholic League in France, leading to the restoration of the old religion. The plot was discovered by Elizabeth's spymaster Sir Francis Walsingham and used to entrap Mary for the purpose of removing her as a claimant to the English throne. The chief conspirators were Anthony Babington and John Ballard. Babington, a young recusant, was recruited by Ballard, a Jesuit priest who hoped to rescue the Scottish queen. Working for Walsingham were double agents Robert Poley and Gilbert Gifford, as well as Thomas Phelippes, a spy agent and cryptanalyst, and the Puritan spy Maliverey Catilyn. The turbulent Catholic deacon Gifford had been in Walsingham's service since the end of 1585 or the beginning of 1586. Gifford obtained a letter of introduction to Queen Mary from a confidant and spy for her, Thomas Morgan. Walsingham then placed double agent Gifford and spy decipherer Phelippes inside Chartley Castle, where Queen Mary was imprisoned. Gifford organised the Walsingham plan to place Babington's and Queen Mary's encrypted communications into a beer barrel cork which were then intercepted by Phelippes, decoded and sent to Walsingham. On 7 July 1586, the only Babington letter that was sent to Mary was decoded by Phelippes. Mary responded in code on 17 July 1586 ordering the would be rescuers to assassinate Queen Elizabeth. The response letter also included deciphered phrases indicating her desire to be rescued: "The affairs being thus prepared" and "I may suddenly be transported out of this place". At the Fotheringay trial in October 1586, Elizabeth's Lord High Treasurer William Cecil — Lord Burghley — and Walsingham used the letter against Mary who refused to admit that she was guilty. However, Mary was betrayed by her secretaries Nau and Curle, who confessed under pressure that the letter was mainly truthful.
Мәриямның түрмеге қалуы
Мэри, шотланд патшайымы, католик дінге сенуші, католиктердің Англия тағына заңды мұрагері саналды. 1568 жылы ол шотланд бүлікшілерінен қашып, Шотландия тағынан мәжбүр түрде бас тартылғаннан кейін бір жыл өткен соң, бірінші туысы Елизавета I-ден көмек сұрады. 1570 жылдың 25 ақпанында Рим папасы Пьос V «Regnans in Excelsis» атты паптық бұйрығын шығарды, ол ағылшын католиктеріне ағылшын патшайымын құлатуға рұхсат берді. Мэри Англияны бұрынғы католик дініне қайтару, Елизаветаны тақтан түсіру, тіпті оның өмірін құрту мақсатындағы көптеген қастандықтар мен интригалардың орталық тұлғасына айналды. Күткен көмектің орнына, Елизавета Мэриді он тоғыз жылға түрмеге қамап, күзетшілерге, негізінен Шрусбери графына тапсырды. 1584 жылы Елизаветаның құпия кеңесі Сесил мен Уолсингхем жасаған «Байланыс шарты» деп аталатын келісімге қол қойды. Онда таққа мұрагерлік құқығы бар, бірақ патшайымға қарсы қастандық жасалған адам мұрагерлік құқығынан айырылып, өлім жазасына кесілетіні жазылған. Бұл келісімге жүздеген ағылшын қол қойды. Мэри де осы шартқа қол қоюға келісті. Келесі жылы парламент Ассоциация заңын қабылдады, ол патшайымға қарсы қастандық ашылған жағдайда, оның өлімінен пайда көретін кез келген адамды өлтіруге мүмкіндік берді. Осылайша, егер басқалар Мэриді Англия тағына қастандық жасаса, оны өлім жазасына кесуге болады. Елизавета 1569 жылғы Рождество қарсаңында Мэриді Tutbury қамалының қираған жеріне қайтаруға бұйырды. Мэри тұтқында болған жағдайлардың нашарлығынан ауырып қалды, өте суық, ылғалды бөлмеде, терезелері жабық және күн сәулесі түспейтін жағдайда ұсталды. 1585 жылы Елизавета Мэриді көлікпен ауыр күзетпен Стаффордширдегі Чартли Холлға, сэр Амиас Паулеттің қатаң бақылауына беруге бұйырды. Оған сыртқы әлеммен хат алмасуға тыйым салынды. Пуритан Паулетті Елизавета патшайымы Мэри патшайымының католик дінін жек көруі себепті таңдады. Католиктердің күшейіп келе жатқан қауіп-қатеріне қарсы тұру үшін, папа мен Еуропадағы басқа да католик монархтарының ықпалымен, Елизавета патшасының мемлекеттік хатшысы және шпионы Франсис Уолсингхем, Елизаветаның бас кеңесшісі Уильям Сесилмен бірге, егер Мэри Елизаветаны өлтіруге қастандық жасаса, оны өлім жазасына кесуге болады және католиктердің қауіп-қатері азайтылады деген қорытындыға келді. Ол Лестер графына былай деп жазды: «Осы зұлым әйел тірі болғанша, оның мәртебесі тағын тыныш ұстауға есеп бере алмайды, ал оның адал қызметшілері өз өмірлерінің қауіпсіздігіне сенімді бола алмайды». Уолсингхем Бэббингтонды Мэри патшайымын тұзаққа түсіру үшін өзінің қос агенті Гилберт Гиффордты Парижге жіберіп, Морганның сенімін алуға, содан кейін Бастилияға қамауға алды. Морган бұрын Джордж Талбот, Шрусберидің 6-шы графы, Мэри патшасының бұрынғы күзетшісі үшін жұмыс істеген. Шрусбери арқылы Мэри Морганмен танысты. Мэри Морганды Парижге француз сотына хаттар жеткізуге жіберді. Парижде Морган Уильям Пэрри жасаған бұрынғы қастандыққа қатысып, Морганды Бастилияға қамауға алды. 1585 жылы Гиффорд Англияға қайтып келе жатып, Сассекстегі Рай арқылы Морганнан Мэри патшайымына таныстыру хаттарымен тұтқындалды. Уолсингхем Гиффордты Бэббингтон қастандығында қос агент ретінде жұмыс істеуге жіберді. Гиффорд «Жоқ. 4» деген псевдонимді қолданды, бұрын Colerdin, Pietro және Cornelys сияқты басқа да псевдонимдерді қолданған болатын. Уолсингхем Гиффордты Мэри патшайымына қарсы жасалған тұзаққа түсіру үшін курьер ретінде пайдаланды.
Mary, Queen of Scots, a Roman Catholic, was regarded by Roman Catholics as the legitimate heir to the throne of England. In 1568, she escaped imprisonment by Scottish rebels and sought the aid of her first cousin once removed, Queen Elizabeth I, a year after her forced abdication from the throne of Scotland. The issuance of the papal bull Regnans in Excelsis by Pope Pius V on 25 February 1570, granted English Catholics authority to overthrow the English queen. Queen Mary became the focal point of numerous plots and intrigues to restore England to its former religion, Catholicism, and to depose Elizabeth and even to take her life. Rather than the expected aid, Elizabeth imprisoned Mary for nineteen years in the charge of a succession of jailers, principally the Earl of Shrewsbury. In 1584, Elizabeth's Privy Council signed a "Bond of Association" designed by Cecil and Walsingham which stated that anyone within the line of succession to the throne on whose behalf anyone plotted against the Queen, would be excluded from the line and executed. This was agreed upon by hundreds of Englishmen, who likewise signed the Bond. Mary also agreed to sign the Bond. The following year, Parliament passed the Act of Association, which provided for the execution of anyone who would benefit from the death of the Queen if a plot against her was discovered. Because of the bond, Mary could be executed if a plot was initiated by others that could lead to her accession to England's throne. Queen Elizabeth ordered Queen Mary transferred back to the ruined Tutbury Castle in the wintry weather of Christmas Eve 1569. Mary became ill because of the bad conditions of her captivity, imprisoned in a very damp cold room with closed windows and with no access to the sun. In 1585, Elizabeth ordered Mary to be transferred in a coach and under heavy guard and placed under the strictest confinement at Chartley Hall in Staffordshire, under the control of Sir Amias Paulet. She was prohibited any correspondence with the outside world. Puritan Paulet was chosen by Queen Elizabeth in part because he abhorred Queen Mary's Catholic faith. Reacting to the growing threat posed by Catholics, urged on by the pope and other Catholic monarchs in Europe, Francis Walsingham, Queen Elizabeth's Secretary of State and spymaster, together with William Cecil, Elizabeth's chief advisor, realised that if Mary could be implicated in a plot to assassinate Elizabeth, she could be executed and the papist threat diminished. As he wrote to the Earl of Leicester: "So long as that devilish woman lives, neither Her Majesty must make account to continue in quiet possession of her crown, nor her faithful servants assure themselves of safety of their lives." Walsingham used Babington to ensnare Queen Mary by sending his double agent, Gilbert Gifford to Paris to obtain the confidence of Morgan, then locked in the Bastille. Morgan previously worked for George Talbot, 6th Earl of Shrewsbury, an earlier jailor of Queen Mary. Through Shrewsbury, Queen Mary became acquainted with Morgan. Queen Mary sent Morgan to Paris to deliver letters to the French court. While in Paris, Morgan became involved in a previous plot designed by William Parry, which resulted in Morgan's incarceration in the Bastille. In 1585 Gifford was arrested returning to England while coming through Rye in Sussex with letters of introduction from Morgan to Queen Mary. Walsingham released Gifford to work as a double agent, in the Babington Plot. Gifford used the alias "No. 4" just as he had used other aliases such as Colerdin, Pietro and Cornelys. Walsingham had Gifford function as a courier in the entrapment plot against Queen Mary.
Кіру
Трокмортон заговорларынан кейін 1584 жылдың шілдесінде королева Елизавета Мэриге және одан барлық хабар алмасуды тоқтату туралы жарлық шығарды. Алайда, Уолсингхем мен Сесил бұл жарлықтың Мэриді тұзаққа түсіру мүмкіндігін де қиындататынын түсінді. Оларға оның «Байланыс шарты» қағидаларына сәйкес өлім жазасына кесуге жеткілікті дәлелдер қажет болды. Сондықтан Уолсингхем жаңа хабар алмасу жолын құрды, оны Мэри күдік тудырмастан мұқият бақылай алатын болды. Гиффорд Англиядағы француз елшісі Гвийом де л’Обеспинге, Шатонеф-сюр-Шер баронына жүгініп, Уолсингхем жасаған жаңа хат алмасу жүйесін сипаттады. Гиффорд пен түрме бастығы Паулет бірге жергілікті сыра қайнатқышына Мэри патшайым мен оның қолдаушылары арасындағы хабарларды сыра бөшкесі ішіндегі су өткізбейтін қорапқа салып тасымалдауды тапсырды. Уолсингхемнің шифрлау және тіл маманы Томас Фелиппс хабарларды қабылдау, шифрдан шығару және Уолсингхемге жіберу үшін Чартли Холлға орналасты. Гиффорд Шатонефке код кестесін (Уолсингхем ұсынған) тапсырып, Мэриге алғашқы хабарды жіберуді сұрады. Мэриге жіберілетін барлық келесі хабарлар дипломатиялық жөнелтулер арқылы Шатонефке, ал ол оларды Гиффордқа жеткізетін болды. Гиффорд оларды Уолсингхемге, ол оларды Фелипске тапсыратын еді. Шифрлау номенклатор шифры арқылы жүзеге асырылды. Фелиппс хатты шифрдан шығарып, көшірмесін жасады. Содан кейін хат қайта жабылып, Гиффордқа қайтарылды, ол оны сыра қайнатқышына берді. Сыра қайнатқышы хатты Мэриге жасырын жеткізді. Егер Мэри қолдаушыларына хат жіберсе, ол кері процестен өтетін еді. Көп ұзамай, Чартлиге келіп-кеткен әрбір хабарлама Уолсингхем тарапынан ұсталды және оқылды.
After the Throckmorton Plot, Queen Elizabeth had issued a decree in July 1584, which prevented all communication to and from Mary. However, Walsingham and Cecil realised that that decree also impaired their ability to entrap Mary. They needed evidence for which she could be executed based on their Bond of Association tenets. Thus Walsingham established a new line of communication, one which he could carefully control without incurring any suspicion from Mary. Gifford approached the French ambassador to England, Guillaume de l'Aubespine, Baron de Châteauneuf sur Cher, and described the new correspondence arrangement that had been designed by Walsingham. Gifford and jailer Paulet had arranged for a local brewer to facilitate the movement of messages between Queen Mary and her supporters by placing them in a watertight box inside a beer barrel. Thomas Phelippes, a cipher and language expert in Walsingham's employ, was then quartered at Chartley Hall to receive the messages, decode them and send them to Walsingham. Gifford submitted a code table (supplied by Walsingham) to Chateauneuf and requested the first message be sent to Mary. All subsequent messages to Mary would be sent via diplomatic packets to Chateauneuf, who then passed them on to Gifford. Gifford would pass them on to Walsingham, who would confide them to Phelippes. The cipher used was a nomenclator cipher. Phelippes would decode and make a copy of the letter. The letter was then resealed and given back to Gifford, who would pass it on to the brewer. The brewer would then smuggle the letter to Mary. If Mary sent a letter to her supporters, it would go through the reverse process. In short order, every message coming to and from Chartley was intercepted and read by Walsingham.
Тұтқындалу, сотталу және өлім жазасына кесу
Джон Баллард 1586 жылғы 4 тамызда тұтқындалды, және азаптау кезінде ол кінәсін мойындап, Бэбингтонды айыптады. Бэбингтон постскрипт қосылған хатты алғанмен, ол тұтқындалғандықтан, құсақтардың есімдерін жауап ретінде жібере алмады. Басқалары 1586 жылғы 15 тамызға дейін тұтқынға алынды. Мэридің екі хатшысы, Клод Нау мен Гилберт Керл, сондай-ақ кеңсе қызметкері Жером Паскье де тұтқындалып, тексерілді. Құсақтар мемлекетке қарсы жасалған опасыздық және құсақ үшін өлім жазасына кесілді, олар асылып, сүйреліп, төртке бөлінетін болды. Бұл алғашқы топқа Бэбингтон, Баллард, Чидиок Тичборн, Томас Солсбери, Генри Донн, Роберт Барнуэлл және Джон Савидж кірді. Біраз уақыттан кейін, Эдвард Хабингтон, Чарльз Тилни, Эдвард Джонс, Джон Чарнок, Джон Траверс, Джером Беллами және Роберт Гейдж кіретін тағы жеті адамнан тұратын топ сотталып, айыпталды. Баллард пен Бэбингтон 1586 жылғы 20 қыркүйекте олармен бірге сотталған басқа адамдармен бірге өлім жазасына кесілді. Олардың өлім жазасын орындаудың қорқыныштылығы соншалықты болды, Елизавета екінші топқа "толық өлгенше" дейін асылып, ішектерін шығарып, төртке бөлуге рұқсат беру туралы бұйрықты өзгертті. 1586 жылғы қазан айында Мэри Нортгемптонширдегі Фотрингхей қамалында 46 ағылшын лордтары, епископтары және графтары арқылы сотталуға жіберілді. Оған заңгерлік көмек көрсетуге, өзіне қарсы айғақтарды қарауға және куәгерлерді шақыруға рұқсат берілмеді. Сотта Феллипстің хаттарының аудармаларының бір бөлігі оқылды. Мэри Англияға қарсы опасыздық жасады деп танылды. Бір ағылшын лорды кінәлі емес деп дауыс берді. Елизавета өзінің алыс туысының өлім жазасына қол қойды, және 1587 жылғы 8 ақпанда 300 куәгердің алдында Шотландия королевасы Мэри бас кесіліп өлтірілді.
John Ballard was arrested on 4 August 1586, and under torture he confessed and implicated Babington. Although Babington was able to receive the letter with the postscript, he was not able to reply with the names of the conspirators, as he was arrested. Others were taken prisoner by 15 August 1586. Mary's two secretaries, Claude Nau and Gilbert Curle, and a clerk Jérôme Pasquier were likewise taken into custody and interrogated. The conspirators were sentenced to death for treason and conspiracy against the crown, and were to be hanged, drawn, and quartered. This first group included Babington, Ballard, Chidiock Tichborne, Thomas Salisbury, Henry Donn, Robert Barnewell and John Savage. A further group of seven men including Edward Habington, Charles Tilney, Edward Jones, John Charnock, John Travers, Jerome Bellamy, and Robert Gage, were tried and convicted shortly afterward. Ballard and Babington were executed on 20 September 1586 along with the other men who had been tried with them. Such was the public outcry at the horror of their execution that Elizabeth changed the order for the second group to be allowed to hang until "quite dead" before disembowelling and quartering. In October 1586, Mary was sent to be tried at Fotheringhay Castle in Northamptonshire by 46 English lords, bishops and earls. She was not permitted legal counsel, not permitted to review the evidence against her, nor to call witnesses. Portions of Phellipes' letter translations were read at the trial. Mary was convicted of treason against England. One English Lord voted not guilty. Elizabeth signed her cousin once removed's death warrant, and on 8 February 1587, in front of 300 witnesses, Mary, Queen of Scots, was executed by beheading.
Әдебиетте
Мэри Стюарт (link=no), Шотландия королевасы Мэридің соңғы күндерінің драмалық бейнесі, оның ішінде Бэбингтон қастандығы, Фридрих Шиллер жазған және 1800 жылы Германияның Веймар қаласында қойылған. Бұл өз кезегінде 1835 жылы Доницеттидің «Мария Стуарда» операсының негізін қалады. Бэбингтон қастандығы операдағы оқиғалардан бұрын болғанмен, опера барысында екі рет ғана еске алынады, екінші рет Мэри оның құпия бөлігінде өзінің кінәсін мойындауында (операда лорд Талботтың рөлі, бірақ шын мәнінде ол мұндай емес). Бэбингтон қастандығының тарихы Джейн Лейннің «Сендегі қоян» романында көркемделіп суреттелген, ал Энтони Берджестің «Дептфордтағы өлген адам» романында маңызды орын алады. «Менің тарихым» кітап сериясында «Патшайымның тыңшылары» (2008 жылы «Патшайымды өлтіру» деп қайта аталды) кітабында, Елизавета дәуірінде өмір сүрген Китти атты қыздың күнделік жазбалары түрінде баяндалған. Бэбингтон қастандығы тарихи тұрғыдан маңызды фонды құрайды және Рори Клементстің тарихи детектив сериясының жетінші кітабы – «Қасиетті тыңшыда» (Holy Spy), Уолсингхемнің жеделхабаршысы және белгілі Уиллдің ағасы Джон Шекспирдің бейнесінде интриганың көп бөлігін қамтамасыз етеді. Бэбингтон қастандығының жеңілдетілген нұсқасы Элисон Уттлидің 1939 жылғы «Уақыт саяхатшысы» балалар немесе жасөсперімдер романының тақырыбы болып табылады, ол Бэбингтон отбасының үйіне жақын Дебиширде өскен. Жас заманауи қыз қастандықтың орындалуына аз уақыт қалғанда өткен шаққа оралып кеткенін сезеді. Кейін бұл роман 1978 жылы BBC телеарнасында шағын сериал ретінде бейімделді, онда түпнұсқа романға шағын өзгерістер енгізілді. Бэбингтон қастандығы сондай-ақ 2017 жылғы Кен Фоллетттің «От колоннасы» романында, 2015 жылғы Жакопо делла Кверсияның «Қаламға рұқсат» романында және 2020 жылғы С.Дж. Парристің «Атқару» романында көркемделіп суреттелген, бұл оның Джордано Бруноны басты кейіпкер ретінде бейнелейтін романдарының соңғысы. Сюжет Саймон Сингхтың 1999 жылы жазылған және жарияланған шифрлау тарихына арналған «Кодтар кітабының» бірінші тарауында маңызды орын алады.
Mary Stuart (link=no), a dramatised version of the last days of Mary, Queen of Scots, including the Babington Plot, was written by Friedrich Schiller and performed in Weimar, Germany, in 1800. This in turn formed the basis for Maria Stuarda, an opera by Donizetti, in 1835. Although the Babington Plot occurs before the events of the opera, and is only referenced twice during the opera, the second such occasion being Mary admitting her own part in it in private to her confessor (a role taken by Lord Talbot in the opera, although not in real life). The story of the Babington Plot is dramatised in the novel Conies in the Hay by Jane Lane , and features prominently in Anthony Burgess's A Dead Man in Deptford. A fictional account is given in the My Story book series, The Queen's Spies (retitled To Kill A Queen 2008) told in diary format by a fictional Elizabethan girl, Kitty. The Babington plot forms the historical background – and provides much of the intrigue – for Holy Spy, the 7th in the historical detective series by Rory Clements, featuring John Shakespeare, an intelligencer for Walsingham and elder brother of the more famous Will. The simplified version of the Babington plot is also the subject of the children's or Young Adult novel, A Traveller in Time (1939), by Alison Uttley, who grew up near the Babington family home in Derbyshire. A young modern girl finds that she slips back to the time shortly before the Plot is about to be implemented. This was later made into a BBC TV mini series in 1978, with small changes to the original novel. The Babington Plot is also dramatized in the 2017 Ken Follett novel A Column of Fire, in Jacopo della Quercia's 2015 novel License to Quill, and in SJ Parris's 2020 novel Execution, the latest of her novels featuring Giordano Bruno as protagonist. The plot figures prominently in the first chapter of The Code Book, a survey of the history of cryptography written by Simon Singh and published in 1999.
Драмалық бейімделулер
1971 жылғы телесериалдың төртінші бөлімі "Елизабет Р" (тақырыбы "Қорқынышты қастандықтар") Бэбингтон қастандығына арналған. Ол сондай-ақ "Елизавета I" (2005) мини-сериалында және "Елизавета: Алтын ғасыр" (2007) мен "Шотландияның Мэри королевасы" (2018) фильмдерінде де бейнеленген. Майкл Батт жазған және Саша Евтушенко режиссерлік еткен "Бэбингтон қастандығы" атты 45 минуттық драма 2008 жылғы 2 желтоқсанда BBC Radio 4 арнасында "Түстен кейінгі драма" бағдарламасы аясында көрсетілді. Бұл драма жазалаудың бірінші жылдығына арналған деректі фильм форматында ұсынылды, оқиға Томас Солсбери, Роберт Поули, Гилберт Гиффорд және оқиғалармен байланысы бар, бірақ қастандыққа қатыспаған басқа да адамдардың көзқарастарынан баяндалды, олардың барлығы тележүргізушімен (Стивен Грайф ойнады) сұхбаттасты. Актерлік құрамында Томас Солсбери рөлінде Сэмюэл Барнетт, Роберт Поули рөлінде Берн Горман, Томас Фелиппс рөлінде Джонатан Таффлер және Гилберт Гиффорд рөлінде Инам Мирза болды. 2017 жылғы BBC мини-сериалының бірінші бөлімі "Елизавета I-нің құпия агенттері" (АҚШ-та 2018 жылы PBS арнасында "Елизавета патшайымының құпия агенттері" деп көрсетілді) Бэбингтон қастандығының бір бөлігін қамтиды.
Episode four of the 1971 television miniseries Elizabeth R (titled "Horrible Conspiracies") is devoted to the Babington Plot. It is also depicted in the miniseries Elizabeth I (2005) and the films Elizabeth: The Golden Age (2007) and Mary Queen of Scots (2018). A 45 minute drama entitled The Babington Plot, written by Michael Butt and directed by Sasha Yevtushenko, was broadcast on BBC Radio 4 on 2 December 2008 as part of the Afternoon Drama. This drama took the form of a documentary on the first anniversary of the executions, with the story being told from the perspectives of Thomas Salisbury, Robert Poley, Gilbert Gifford and others who, while not conspirators, are in some way connected with the events, all of whom are interviewed by the Presenter (played by Stephen Greif). The cast also included Samuel Barnett as Thomas Salisbury, Burn Gorman as Robert Poley, Jonathan Taffler as Thomas Phelippes and Inam Mirza as Gilbert Gifford. Episode one of the 2017 BBC miniseries Elizabeth I's Secret Agents (broadcast in the U. S. on PBS in 2018 as Queen Elizabeth's Secret Agents) deals in part with the Babington plot.
Негізгі дереккөздер
Апырақта, Джон Хангерфорд, ред. "Мэри, Шотландия королевасы және Бэбингтон қастандығы", Шотландия тарихи қоғамының 3-ші сериясы, III (1922), маңызды құжаттарды қайта жариялайды.
Pollen, John Hungerford, ed. "Mary Queen of Scots and the Babington Plot," Scottish Historical Society 3rd ser., iii (1922), reprints the major documents.