Кіріспе

Құрып кеткен динозаврлар клады

шыбық туысы

Тхиреофора ("қалқан тасығыштар", көбінесе жай ғана "қалқанды динозаврлар" деп аталады) – ерте юра кезеңінен бастап бор кезеңінің соңына дейін өмір сүрген броньды орнитосхиан динозаврлар тобы. Тхиреофоралардың ерекшелігі – дене бойындағы бойлық қатарлармен орналасқан дене бронясының болуы. Алғашқы түрлерінде қарапайым, төменгі, кілті бар қалқаншалар немесе остеодермалар болған, ал көбірек дамыған түрлері тікенектер мен пластиналарды қоса алғанда, күрделірек құрылымдарды қалыптастырды. Көптеген тхиреофоралар шөппен қоректенеді және дене мөлшеріне шаққанда салыстырмалы түрде кішкентай миға ие болды. Тхиреофора екі негізгі кіші топты қамтиды: Анкилозаврлар және Стегозаврлар. Екі кладада да алдыңғы аяқтары артқы аяқтарынан, әсіресе стегозаврларда, айтарлықтай қысқа болды. Тхиреофора – Анкилозавр мен Стегозаврға қарағанда Игуанодон мен Трицератопсқа жақын барлық түрлерді қамтитын топ ретінде анықталған. Бұл Гензаурия ішіндегі Сераподаның туыс тобы болып табылады.

Сипаттамалары

Thyreophora тобының өкілдері остеодермалардың (терінің ішіндегі сүйекті өскіндер) болуымен сипатталады, олардың остеодермалары бүйірлік кілдерге ие. Thyreophora-ларға тән бас сүйегі мен жақ сүйегінің ерекше белгілері (синапоморфтық қасиеттері) – "мұрын сүйектерінің тігіс сызығында терең эллипстік ойыстың болмауы, кең югалдың болуы, бас сүйегінің дермальды сүйектерінің қайта құрылуы, тіс қатарының төмен қарай бұрылуы". Бастапқы thyreophora-лардың ішінде Scutellosaurus көбінесе екі аяқты болған, ал төрт аяқтыға бейімделген Scelidosaurus кейде, әсіресе жас кезінде екі аяқты болуы мүмкін. Stegosaurus және ankylosaurus толығымен төрт аяқты болған деп саналады.

Таксономия

Саналы таксономия динозавр палеонтологтары арасында кеңінен қолданыстан шыққанмен, 21-ғасырғы бірнеше жарияланымдар әлі де санаттарды қолданып келеді, бірақ оның дәрежесі туралы пікірлер әртүрлі. Көпшілігі Thyreophora-ны дәстүрлі субордерлері Stegosauria және Ankylosauria-ны қамтитын, санатталмаған таксон ретінде көрсетеді, алайда Thyreophora кейде Ankylosauria және Stegosauria инфраордерлерімен бірге субордер ретінде де жіктеледі.

Филогения

Тиреофораны алғаш рет Нопкса 1915 жылы атады. 1998 жылы Пол Серено Тиреофораны "Трицератопқа қарағанда Анкилозаврға жақын барлық гензаврлар" деп анықтаған клада ретінде белгіледі. Тиреофороидеяны алғаш рет 1928 жылы Нопкса атады, ал 1986 жылы Серено оны "Скелидозавр, Анкилозавр, олардың ең соңғы ортақ атасы және олардың барлық ұрпақтары" деп анықтады. Эвриподаны алғаш рет 1986 жылы Серено атады және 1998 жылы оны "Стегозавр, Анкилозавр, олардың ең соңғы ортақ атасы және олардың барлық ұрпақтары" деп анықтады. 2021 жылы Даниэль Мадзия басқарыған халықаралық зерттеушілер тобы олардың анықтамаларын стандарттау мақсатында Халықаралық филогенетикалық номенклатура кодексі бойынша орнитохидтердің ең көп қолданылатын кладаларын тіркеді. Мадзия және авторлардың сөзіне сәйкес, Тиреофора – Анкилозавр магнивенрис және Стегозавр стенопсты қамтитын, бірақ Игуанодон берниссартенсис және Трицератопс хоридус кірмейтін ең үлкен клада. Келесі жылы Жакапилді сипаттағанда Ригуетти және авторлар сол матрицаны өңдеп, оны Эвриподаға туыс таксон ретінде орналастырды. 2020 жылы Дэвид Норман Скелидозаврға арналған монографиясының бөлігі ретінде ерте тиреофорлардың қарым-қатынасын қайта қарастырды, нәтижесінде Стегозаврлар ең базалық тармақ екені анықталды, ал Скутеллозавр, Эмаузавр және Скелидозавр Анкилозаврларға емес, Стегозаврлар + Анкилозаврларға қатысты прогрессивті діңгек топтары болып табылады. Төменде кладограмма келтірілген: