Кіріспе

1929–1964 жылдар аралығындағы ұшақ құрастырушы.

Saunders Roe Limited, сондай-ақ Saro деп белгілі болған, Ұлыбританиялық аэроғарыш және теңіз инженерлік компаниясы, Columbine Works, East Cowes, Isle of Wight орналасқан.

Құрлықтағы әуе кемелері

Saunders T.1 A.22 Segrave Meteor – сэр Генри Сегрейв жобалаған
Saunders/Saro A.10 "Multigun" – 1928 жыл
Saro Percival Mailplane, сонымен қатар A.24 Mailplane деп те белгілі – Эдгар Персивал жобалаған, – 1931 жыл
A.24M (Spartan Cruiser) – Saro Mailplane-нен туындаған. Spartan Aircraft Limited компаниясы құрастырған – 1932 жыл
Saunders Roe SR.53 – аралас қуатты ұшқыш кескіш
Saunders Roe SR.177 – аралас қуатты ұшқыш кескіш (аяқталмай тоқтатылды)

Ховеркрафт

SR. N1 ("Saunders Roe Nautical 1"): Алғашқы заманауи ауа кемесі
SR. N2 Коммерциялық қызметті алғаш рет іске қосқан
SR. N3 Әскери қолдану үшін алғаш рет жобаланған
SR. N4 немесе Маунтбеттен класы – ірі, 4 қозғалтқышты паром
SR. N5 Сондай-ақ, Вьетнамда PACV ретінде қолданылған Bell SK 5
SR. N6 SR. N5-тен ұзын, 38 жолаушыға арналған

Электроника

Электроника бөлімі 1948 жылы құрылған. Оның дамуы жылдам болды, және бөлім аналогтық компьютерлер, бақылау симуляторлары, сондай-ақ басқарылатын қарулармен байланысты әртүрлі электрондық жабдықтар мен электрондық сынақ жиынтықтары сияқты түрлі мамандандырылған құралдарды жобалап және өндірді. Тікұшақ құрамдастарын, әсіресе ротор қанаттарын динамикалық сынау кезінде, әдеттегі сымды кернеу өлшегіштерді қолданғанда, Saunders Roe компаниясы өлшегіштердің үлкен бөлігінің істен шығып қалатынын анықтады, бұл даму процесін айтарлықтай тежеді. Сондықтан Электроника бөлімінен жақсартылған өлшегіш құрылымын жасау сұранысты, және Technograph Printed Circuits Ltd. компаниясымен бірлесіп, фольгалық кернеу өлшегішін жасады.

Гидрофоль

R 103 – Канад Корольдік Әскери-теңіз флоты үшін салынған 17 тонналық гидрофойл, «Bras d'Or» деп белгілі. 1956 жылы Saunders Roe (Anglesey) Ltd. компаниясымен салынған. (Бұл R 103 жүргізген сынақтардың нәтижесінде пайда болған 240 тонналық HMCS Bras d'Or гидрофойльдік патрульдік кемесімен шатастырылмауы керек).

Жарық белгілері

Әуе қатынасының алғашқы кезеңдерінде ұшақтарға үздірілмей қуат беру қиын, тіпті мүмкін емес еді. Saunders Roe компаниясы бұл мәселені иондаушы газды (тритий; 3H) кішкентай түтікшелерге салып шешті. Тритий 1934 жылы Лорд Рутерфорд ашқан. Түтіктер ("Betalights") боросиликатты шыныдан жасалған. Түтіктердің ішкі жағы флуоресцентті ұнтақпен қапталған, ол тритий газының иондаушы сәулеленуінің нәтижесінде жарқырайды. Мұндай түтік 15 жыл бойы жарық шығарады. Betalights Saunders Roe компаниясы өндірген ұшақтардың ұшу аспаптарын, эвакуация белгілерін және дәліздерін жарықтандыру үшін қолданылды. Saunders Roe компаниясы Westland Helicopters компаниясына сатылғанда, өндіріс North Hyde Road, Hayes, Middlesex (бұрынғы Fairey Aviation бас кеңсесі) мекенжайындағы Saunders Roe Developments Ltd арқылы жалғасты. Betalight өндірісі SRBT (Saunders Roe Betalight Technology) деген атпен тәуелсіз болды. Тритийді жеткізуге қолайлы жағдай бар, сондықтан зауыт Канаданың Онтарио штатындағы Пембрук қаласында құрылды. Бүгінде Betalux тауарлық атауымен жарық беретін эвакуациялық жол көрсеткіштерінде betalights қолданылады.

3-ші таңбадағы құтқару қайығы

1953 жылдың басында Англсидегі "Сондерс Роу" компаниясы Avro Shackleton теңіздік барлау ұшағының астына орнатылатын Mark 3 әуедегі құтқару қайығын аяқтады. Бұл модель толығымен алюминийден жасалған, ал бұрынғы үлгілер ағаштан жасалған болатын. Құтқару аймағына секунд сайын 20 фут жылдамдықпен парашютпен жіберілген қайыққа "Винсент" мотоциклінің HRD T5 15 ат күші бар қозғалтқышы орнатылды; сонымен қатар желкендер мен балық аулау құралдары да қосылды. Mark 3 қайығының ұзындығы 31 фут (9 метр), ені 7 фут (2 метр) болды және ол 10 адамды 14 күнге азық-түлік пен сумен қамтамасыз ете алатын.

Жол көліктері

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Саундерс Роу» Ланфаэс, Англсидегі Фрайарста фабрика ашып, «Каталина» ұшатын қайықтарын жөндеуге және күтіп ұстауға арнады. 1940-1950 жылдары Бомарис зауыты «Саундерс», «SEAS» («Saunders Engineering & Shipbuilding») және «SARO» аттарымен автобус корпустарын шығара бастады. «AEC» компаниясы «Crossley Motors» компаниясын сатып алғаннан кейін көптеген конструкторлар «SARO»-ға ауысты. «Лейланд» компаниясы төмен еденді көліктерді қарастыра бастаған «Атлантидаға» дейінгі кезеңде, «SARO»-ның «Жиек жүк тиегіші» (STF 90) моделі кейбір ерекшеліктерімен «Кроссли» шассисіз автобустардың дизайндарына ұқсас болды. Корпустар «Лейланд Роял Тайгер» және «Лейланд Тайгер Кьюб» шассилеріне орнату үшін Бомарис қаласында өндірілді; «SARO» 1948 және 1950 жылдар аралығында Лондон транспорты үшін 250 «RT» автобусын құрастырды (RT 1152–1401), олар стандартты «Weymann/Park Royal» өнімдерінен айыру қиын болды; сондай-ақ Ливерпуль корпорациясы үшін бірнеше екі қабатты автобустар жасалды. 620 дайын «Rivalloy» (тауарлық атауы (алюминий) қорытпасынан шыққан) бір қабатты автобустардың құрастыруға дайын бөліктері Кубаның «Autobuses Modernos SA» компаниясына сатылды, кейін ол «Omnibus Metropolitanos, S. A.» болып өзгерді. Тағы бір ірі тапсырыс беруші – Жаңа Зеландияның «Auckland Regional Transport» компаниясы, ол 90 «Daimler Freeline» шассиіне «Rivalloy» корпусын алды. 1948 жылы экспортталған екі қабатты корпус тізбегінен тек Оңтүстік Африка операторы «Durban Motor Transport» тапсырыс берген 20 корпустың ғана құрамында болды, олар «AEC Regent Mark III» шассиіне орнатылды. Ұлыбританияда «British Electric Traction» тобы көптеген «SARO» корпусдарын «Leyland Tiger Cub» шассиіне, соның ішінде «Trent», «East Midland», «Ribble», «Yorkshire Traction» және «Northern General Group» сияқты операторларға тапсырыс берді. «Gardner 5HLW» қозғалтқышымен жабдықталған корпус дизайнының интегралды нұсқасын «Maidstone & District» компаниясы сатып алды. Кейін зауыт «Cammell Laird» компаниясына өтті, ол негізінен қоқыс жинау машиналарын шығарды, бірақ «Metro Cammell Weymann» өндірісте артта қалғанда, «Brighton Corporation» үшін «MCW» стиліндегі екі қабатты, алдыңғы кіреберісті, жоғары көпірлі корпус партиясын аяқтады, олар 31–5 нөмірлерімен тіркелді, «LUF131 5F» деп тіркелді және 1968 жылдың маусым және шілде айларында жеткізілді, олар алдыңғы қозғалтқышты, жартылай кабиналы автобустар болып, жүргізушілермен басқарылатындай етіп жасалғандықтан ерекшеленді.